Τίτλος: Το Φυλαχτό (The Talisman) – Φανταστικό Μπαλέτο σε Τρεις Πράξεις
Συνθέτης: Riccardo Drigo
Συνθέτης: Riccardo Drigo
Buryat Opera and Ballet Theatre
Το Θέατρο Όπερας και Μπαλέτου Buryat είναι ένα μουσικό
θέατρο στο Ουλάν-Ουντέ
την πρωτεύουσα της Δημοκρατίας του Μπουριάτ, στη
Ρωσία. Λειτουργεί τη δική του μουσική σχολή, σχολή χορού και ινστιτούτο
τέχνης. Το θέατρο άνοιξε το 1939. Wikipedia (Αγγλικά)Παγκόσμια Πρεμιέρα (της συγκεκριμένης αναβίωσης): 12 Απριλίου 2019
Διάκριση: Υποψηφιότητα για το Βραβείο "Χρυσή Μάσκα" (Golden Mask Award) – η κορυφαία θεατρική διάκριση της Ρωσίας.
Συντελεστές
Τομέας Συντελεστές
Μουσική Riccardo Drigo (αναθεώρηση: Yuriy Kozhevatov, Zurab Nadareishvili)
Χορογραφία Alexander Mishutin (βασισμένη στο πρωτότυπο έργο του Marius Petipa)
Λιμπρέτο Konstantin Tarnovsky και Marius Petipa
Σκηνοθεσία / Στάγκινγκ Alexander Mishutin
Μουσική Διεύθυνση Valeriy Volchanetskii (Παραγωγός-Αρχιμουσικός)
Σκηνικά & Φωτισμοί Alexei Ambaev (Σκηνογράφος & Σχεδιαστής Φωτισμού)
Ιστορική & Καλλιτεχνική Ανάλυση του "The Talisman"
Το Πρωτότυπο Έργο (1889):
Το The Talisman (Φυλαχτό) έκανε πρεμιέρα στο Θέατρο Μαριίνσκι της Αγίας Πετρούπολης το 1889, σε χορογραφία του ίδιου του Marius Petipa και μουσική του Riccardo Drigo. Ήταν ένα από τα τελευταία μεγάλα "φανταστικά" μπαλέτα της τσαρικής εποχής, γεμάτα μαγικά στοιχεία, θεότητες και εξωτικούς λαούς.
Η πλοκή του είναι μοναδική: Διαδραματίζεται στην αρχαία Ινδία και περιστρέφεται γύρω από μια ιέρεια, τον εραστή της, και μια μαγική πέτρα (το φυλαχτό) που χαρίζει δύναμη και ευτυχία.
Σε αντίθεση με άλλα μπαλέτα, εδώ η μουσική του Drigo γράφτηκε ειδικά για αυτή την ιστορία, ενσωματώνοντας και μια εξωτική (ινδική) αισθητική στη μελωδία του.
Το "The Talisman" παίζεται εξαιρετικά σπάνια διεθνώς, ακόμα και στη Ρωσία, επειδή η αρχική χορογραφία του Petipa θεωρήθηκε για δεκαετίες "ξεχασμένη" ή πολύ δύσκολη για τους σύγχρονους χορευτές.
Η παραγωγή του 2019 στο Buryat Opera and Ballet Theatre είναι εξαιρετικά σημαντική, διότι ο Mishutin πήρε ένα θρυλικό αλλά χαμένο έργο και το "ανέστησε" αναθεωρώντας τη χορογραφία, διατηρώντας όμως τον πυρήνα του κλασικού στιλ του Petipa.
Η Μουσική (Drigo) και η Αναθεώρηση:
Η μουσική του Drigo για το "The Talisman" φημίζεται για το περίφημο "Πα-ντε-ντέ της Ινδικής Κούκλας" (μια από τις πιο απαιτητικές χορευτικές σειρές για μπαλαρίνα).
Η αναθεώρηση από τους Kozhevatov και Nadareishvili πιθανότατα περιλάμβανε την αποκατάσταση αρχικών μουσικών φράσεων που είχαν κοπεί με τον καιρό, καθώς και μια πιο σύγχρονη ενορχήστρωση για να ταιριάξει με τη δυναμική μιας σύγχρονης ορχήστρας.
Ο Mishutin, ως χορογράφος, είχε το μεγάλο στοίχημα να δημιουργήσει χορογραφία που να μοιάζει "αυθεντικά" σε εκείνες του Petipa, αλλά να είναι ταυτόχροναι δυνατό να χορευτεί από έναν σύγχρονο θίασο.
Ο Alexei Ambaev, αναλαμβάνοντας σκηνικά και φωτισμούς, είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει έναν μαγικό, ονειρικό κόσμο: ινδικά παλάτια, τροπικά τοπία, θεότητες που εμφανίζονται μέσα από ομίχλη και έντονα χρώματα, τα οποία τονίζονται από τους δραματικούς φωτισμούς.
Η πρεμιέρα αυτή δεν ήταν απλά μια νέα παραγωγή. Ήταν μια αρχαιολογική ανασκαφή του ρωσικού μπαλέτου. Η υποψηφιότητα για "Χρυσή Μάσκα" επιβραβεύει ακριβώς αυτό το τόλμημα: την επαναφορά ενός ξεχασμένου αριστουργήματος στο προσκήνιο.
Το μπαλέτο απαιτεί χορευτές με εξαιρετική τεχνική (ειδικά στις γρήγορες, ντελικάτες φιγούρες της Ινδικής Κούκλας) και μεγάλες υποκριτικές ικανότητες για να αποδώσουν το φανταστικό και μαγικό στοιχείο.
Το γεγονός ότι ανέβηκε σε ένα θέατρο της Σιβηρίας (Buryat) και όχι μόνο στη Μόσχα ή την Πετρούπολη, δείχνει το υψηλό επίπεδο των περιφερειακών θεάτρων της Ρωσίας και την ικανότητά τους να ανταγωνιστούν τις κορυφαίες σκηνές της χώρας.
Το "The Talisman" παίζεται εξαιρετικά σπάνια διεθνώς, ακόμα και στη Ρωσία, επειδή η αρχική χορογραφία του Petipa θεωρήθηκε για δεκαετίες "ξεχασμένη" ή πολύ δύσκολη για τους σύγχρονους χορευτές.
Η παραγωγή του 2019 στο Buryat Opera and Ballet Theatre είναι εξαιρετικά σημαντική, διότι ο Mishutin πήρε ένα θρυλικό αλλά χαμένο έργο και το "ανέστησε" αναθεωρώντας τη χορογραφία, διατηρώντας όμως τον πυρήνα του κλασικού στιλ του Petipa.
Η Μουσική (Drigo) και η Αναθεώρηση:
Η μουσική του Drigo για το "The Talisman" φημίζεται για το περίφημο "Πα-ντε-ντέ της Ινδικής Κούκλας" (μια από τις πιο απαιτητικές χορευτικές σειρές για μπαλαρίνα).
Η αναθεώρηση από τους Kozhevatov και Nadareishvili πιθανότατα περιλάμβανε την αποκατάσταση αρχικών μουσικών φράσεων που είχαν κοπεί με τον καιρό, καθώς και μια πιο σύγχρονη ενορχήστρωση για να ταιριάξει με τη δυναμική μιας σύγχρονης ορχήστρας.
Ο Mishutin, ως χορογράφος, είχε το μεγάλο στοίχημα να δημιουργήσει χορογραφία που να μοιάζει "αυθεντικά" σε εκείνες του Petipa, αλλά να είναι ταυτόχροναι δυνατό να χορευτεί από έναν σύγχρονο θίασο.
Ο Alexei Ambaev, αναλαμβάνοντας σκηνικά και φωτισμούς, είχε την ευκαιρία να δημιουργήσει έναν μαγικό, ονειρικό κόσμο: ινδικά παλάτια, τροπικά τοπία, θεότητες που εμφανίζονται μέσα από ομίχλη και έντονα χρώματα, τα οποία τονίζονται από τους δραματικούς φωτισμούς.
Η πρεμιέρα αυτή δεν ήταν απλά μια νέα παραγωγή. Ήταν μια αρχαιολογική ανασκαφή του ρωσικού μπαλέτου. Η υποψηφιότητα για "Χρυσή Μάσκα" επιβραβεύει ακριβώς αυτό το τόλμημα: την επαναφορά ενός ξεχασμένου αριστουργήματος στο προσκήνιο.
Το μπαλέτο απαιτεί χορευτές με εξαιρετική τεχνική (ειδικά στις γρήγορες, ντελικάτες φιγούρες της Ινδικής Κούκλας) και μεγάλες υποκριτικές ικανότητες για να αποδώσουν το φανταστικό και μαγικό στοιχείο.
Το γεγονός ότι ανέβηκε σε ένα θέατρο της Σιβηρίας (Buryat) και όχι μόνο στη Μόσχα ή την Πετρούπολη, δείχνει το υψηλό επίπεδο των περιφερειακών θεάτρων της Ρωσίας και την ικανότητά τους να ανταγωνιστούν τις κορυφαίες σκηνές της χώρας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου