Paul Krugman, «What Happens When Americans Realize How Miserable We are»
Τι συμβαίνει όταν οι εμείς οι Αμερικανοί συνειδητοποιούμε πόσο άθλια ζούμε;
ΕΥΡΕΙΑ ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟΥ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ ΣΠΟΥΔΑΙΟΥ ΔΙΑΝΟΗΤΗ
Στο άρθρο του Νομπελίστα οικονομολόγου Paul Krugman που αναρτούμε και έχει τον εντυπωσιακό τίτλο "What Happens When Americans Realize How Miserable We Are?" , καταρρίπτεται το επιχείρημα των Wall Street Journal ότι οι Ευρωπαίοι είναι «φτωχότεροι» από τους Αμερικανούς, αφού έχουν υψηλότερο ΑΕΠ.
Πράγματι, λέει ο συγγραφέας, το ΑΕΠ των ΗΠΑ δείχνει να είναι υψηλότερο των Ευρωπαίων , αλλά ιαυτό δεν αποτυπώνει τη συνολική ευημερία , αφού οι Αμερικανοί υστερούν ολοφάνερα σε βασικούς δείκτες ποιότητας ζωής.
Ο Κρούγκμαν συγκρίνει άμεσα την ποιότητα ζωής Αμερικανών και Ευρωπαίων και δίνει συγκεκριμένα παραδείγματα: Το προσδόκιμο ζωής στις ΗΠΑ υστερεί πλέον σημαντικά έναντι άλλων ανεπτυγμένων χωρών, αφού :
Η βρεφική θνησιμότητα είναι υψηλότερη, χειρότερη ακόμα και από κάποιες φτωχότερες χώρες.
Τα ποσοστά ανθρωποκτονιών παραμένουν πολύ υψηλότερα από την Ευρώπη.
Το προσδόκιμο της ζωής υστερεί έναντι του ευρωπαϊκού
Η Υγεία έχει γίνει πανάκριβη και δεν είναι προσιτής στους πολλούς, όπως συμβαίνει στην Ευρώπη
Η Παιδεία είναι δαπανηρή και καταχρεώνει οικογένειες και φοιτητές, ενώ στην Ευρώπη
Η οδική ασφάλεια έχει επιδεινωθεί (π.χ. Πορτογαλία είχε παλιά επικίνδυνους δρόμους, τώρα είναι ασφαλέστερη από τις ΗΠΑ).
Ειδικότερα
Στις ΗΠΑ πολλοί εργαζόμενοι έχουν ελάχιστες άδειες ή σχεδόν καθόλου πληρωμένες διακοπές, ενώ στην Ευρώπη οι μεγάλες άδειες θεωρούνται φυσιολογικό κοινωνικό δικαίωμα. Η υψηλότερη παραγωγικότητα ανά ώρα στην Ευρώπη
εξισορροπείται από περισσότερο ελεύθερο χρόνο (π.χ. Γερμανοί έχουν 25-28
μέρες άδεια vs 10 ημέρες στον ιδιωτικό τομέα των ΗΠΑ).
Η υγειονομική περίθαλψη στην Αμερική είναι πανάκριβη και συνδέεται συχνά με την εργασία. Ένας άνθρωπος μπορεί να φοβάται ότι θα χάσει τη δουλειά του επειδή έτσι θα χάσει και την ασφάλισή του. Αντίθετα, στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες η πρόσβαση στην υγεία θεωρείται δεδομένη.
Οι Αμερικανοί δουλεύουν περισσότερες ώρες και ζουν με μεγαλύτερο εργασιακό άγχος σε σχέση με πολλούς Ευρωπαίους.
Το κόστος σπουδών και τα φοιτητικά δάνεια στις ΗΠΑ αποτελούν τεράστιο βάρος, ενώ σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες τα πανεπιστήμια είναι δωρεάν ή πολύ φθηνότερα.
Η μητρότητα και η οικογενειακή υποστήριξη είναι πολύ πιο περιορισμένες στις ΗΠΑ.
Σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες υπάρχουν μεγάλες γονικές άδειες και ισχυρό κοινωνικό κράτος. Ελλείψεις υποδομών και κοινωνικής προστασίας: Οι ΗΠΑ δεν εγγυώνται
υγειονομική περίθαλψη σε όλους, υποχρηματοδοτούν δημόσιες υπηρεσίες και
υστερούν σε βατότητα πόλεων και μέσα μαζικής μεταφοράς.
Ο Krugman αποδίδει την κατάσταση σε δεκαετίες κυριαρχίας των
Συντηρητικών, που αντιτίθεται στη συλλογική ευθύνη και την κοινωνική
αλληλεγγύη, με αφετηρία την εκλογή Reagan το 1980.
Ο Κρούγκμαν ουσιαστικά λέει ότι η Αμερική μπορεί να παράγει πλούτο, αλλά δεν μετατρέπει αυτόν τον πλούτο σε αίσθηση ασφάλειας και αξιοπρεπούς ζωής για τον μέσο άνθρωπο. Έτσι εξηγεί γιατί πολλοί Αμερικανοί νιώθουν εξαντλημένοι, ακόμα κι όταν οι οικονομικοί δείκτες λένε ότι «όλα πάνε καλά».
Ένα ακόμη σημείο που τονίζει είναι πως οι Αμερικανοί αρχίζουν να αντιλαμβάνονται ότι οι Ευρωπαίοι — παρότι συχνά έχουν χαμηλότερα εισοδήματα — απολαμβάνουν καλύτερη και πιο ισορροπημένη ζωή, επειδή έχουν:
- περισσότερο ελεύθερο χρόνο,
- μεγαλύτερη κοινωνική προστασία,
- λιγότερο φόβο για ιατρικά έξοδα ή απόλυση,
- και γενικά λιγότερη καθημερινή ανασφάλεια.
Το κεντρικό συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι η δυσαρέσκεια στις ΗΠΑ δεν είναι απλώς «γκρίνια» ή ψυχολογικό φαινόμενο· προέρχεται από πραγματικές συνθήκες ζωής. Και όταν όλο και περισσότεροι Αμερικανοί συγκρίνουν τη ζωή τους με εκείνη των Ευρωπαίων, μπορεί να αμφισβητήσουν βαθύτερα το αμερικανικό μοντέλο κοινωνίας και οικονομίας.
GerontakosΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΟ ΤΟ ΑΡΘΡΟ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου