Πολ Κρούγκμαν :«Μια ιστορία από το Θουκυδίδη : Η Κίνα δεν πρέπει να ανησυχεί — ο Τραμπ είναι πολύ αδύναμος και αδιάφορος για να αποτελεί απειλή»

Ο Κρούγκμαν στο τελευταίο άρθρο του του χρησιμοποιεί την «Παγίδα του Θουκυδίδη» για να υποστηρίξει ότι η αμερικανική αδυναμία απέναντι στην Κίνα δεν προέρχεται κυρίως από την άνοδο της Κίνας, αλλά από τις επιλογές και το ύφος διακυβέρνησης του Τραμπ.
Κατά τη γνώμη του, το πρόβλημα είναι ότι οι ΗΠΑ διοικούνται από έναν ηγέτη που δεν κατανοεί τι κάνει μια υπερδύναμη ισχυρή, δίνει βάρος σε δευτερεύοντα ζητήματα και επιδιώκει την προσωπική του προσωπική προβολή.
Η κυβέρνηση του Joe Biden προσπάθησε να αντιμετωπίσει την κινεζική άνοδο μέσω βιομηχανικής και τεχνολογικής πολιτικής με τον CHIPS and Science Act για ενίσχυση της αμερικανικής τεχνολογίας και μικροτσίπ, και τον Inflation Reduction Act για πράσινες βιομηχανίες και ανταγωνισμό απέναντι στην κινεζική κυριαρχία.
Αντίθετα, ο Τραμπ —κατά τον Κρούγκμαν— εγκατέλειψε αυτή τη στρατηγική και στράφηκε κυρίως σε εμπορικές συμφωνίες, όπως η υπόσχεση κινεζικών αγορών αμερικανικών αγροτικών προϊόντων.
Ο αρθρογράφος ειρωνεύεται αυτή την επιλογή λέγοντας ουσιαστικά ότι ο Τραμπ αντάλλαξε μια μακροπρόθεσμη τεχνολογική στρατηγική με «έναν λόφο από σόγια».
«Τέλος πάντων, θα πρέπει όντως η Κίνα να ανησυχεί για την παγίδα του Θουκυδίδη; Όχι όσο κάποιος τόσο αξιολύπητος όσο ο Τραμπ είναι επικεφαλής.
Η παγίδα του Θουκυδίδη αναφέρεται στη θεωρία, που αρχικά διατύπωσε ο Έλληνας ιστορικός για τον πόλεμο μεταξύ Αθήνας και Σπάρτης, ότι οι συγκρούσεις ξεσπούν όταν μια παρακμάζουσα δύναμη αντιμετωπίζει έναν ανερχόμενο αντίπαλο. Έτσι, ο Σι προσέβαλε έμμεσα τις Ηνωμένες Πολιτείες, παρουσιάζοντάς τες ως ένα έθνος σε παρακμή. Κάποιος πιθανώς το εξήγησε αυτό στον Τραμπ, ο οποίος πήγε στο Truth Social για να δηλώσει ότι ο Σι μιλούσε για την παρακμή των ΗΠΑ υπό τον «Νυσταγμένο Τζο Μπάιντεν», όχι τώρα που μας έχει κάνει «το πιο καυτό έθνος οπουδήποτε στον κόσμο».
Στην πραγματικότητα, η ευρέως διαδεδομένη κινεζική άποψη ότι η Αμερική βρίσκεται σε παρακμή έχει μόνο ενισχυθεί από τον Τραμπ Β'. Σύμφωνα με τους New York Times,
Τον Ιανουάριο, μια εθνικιστική δεξαμενή σκέψης του Πεκίνου, η οποία συνδέεται με το Πανεπιστήμιο Renmin, δημοσίευσε μια θριαμβευτική έκθεση για τον πρώτο χρόνο επιστροφής του κ. Τραμπ στην εξουσία. Η έκθεση υποστήριζε ότι οι δασμοί, οι επιθέσεις του σε συμμάχους, οι αντιμεταναστευτικές πολιτικές και οι επιθέσεις του στο αμερικανικό πολιτικό κατεστημένο είχαν ακούσια ενισχύσει την Κίνα, ενώ παράλληλα αποδυνάμωναν τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο τίτλος της έκθεσης ήταν: «Ευχαριστούμε, Τραμπ».
Και αυτό ήταν πριν από την καταστροφή στο Ιράν.
Όπως λοιπόν και στην Παγίδα του Θουκυδίδη, θα επιτεθεί μια παρακμάζουσα Αμερική σε μια ανερχόμενη Κίνα; Όχι υπό την τρέχουσα διαχείριση, ή τουλάχιστον όχι με κανέναν αποτελεσματικό τρόπο.
Ο Τραμπ και οι αξιωματούχοι του δυσφημούν συνεχώς τον προκάτοχό του. Η καταγγελία του Τζο Μπάιντεν έχει γίνει η γενική τους απάντηση σε ερωτήματα σχετικά με τις αποτυχίες της πολιτικής του Τραμπ και τις κατακόρυφες δημοσκοπήσεις. Αλλά η κυβέρνηση Μπάιντεν ήταν, στην πραγματικότητα, σοβαρή όσον αφορά την αντιμετώπιση της τεχνολογικής και βιομηχανικής πρόκλησης της Κίνας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο νόμος CHIPS and Science προοριζόταν ρητά σε μεγάλο βαθμό ως ένας τρόπος αντιμετώπισης της εισβολής της Κίνας στην τεχνολογία των πληροφοριών, ενισχύοντας τον τεχνολογικό τομέα των ΗΠΑ, ενώ η προώθηση των βιομηχανιών που σχετίζονται με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας από τον νόμο για τη μείωση του πληθωρισμού ήταν μια προσπάθεια να αμβλυνθεί ο αντίκτυπος της αυξανόμενης κινεζικής κυριαρχίας στην ηλεκτροτεχνολογία».
Ο Κρούγκμαν κλείνει το άρθρο του με μια ιδιαίτερα σκληρή ιστορική αναλογία: παρομοιάζει την Αμερική όχι με την Αθήνα απέναντι στη Σπάρτη, αλλά με τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία επί Καλιγούλα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου