New York Times: Πώς το Ισραήλ μετέτρεψε την Eurovision σε εργαλείο ισχύος
Τους τελευταίους μήνες, Ισραηλινοί διπλωμάτες πραγματοποίησαν παρασκηνιακές επαφές με ευρωπαϊκούς ραδιοτηλεοπτικούς φορείς και αξιωματούχους, προσπαθώντας να αποτρέψουν ένα σενάριο που μέχρι πρόσφατα έμοιαζε αδιανόητο: τον αποκλεισμό του Israel από τη Eurovision λόγω του πολέμου στη Γάζα.
Σύμφωνα με αποκαλυπτικό ρεπορτάζ των New York Times, αρκετοί δημόσιοι ραδιοτηλεοπτικοί οργανισμοί εξέταζαν σοβαρά το ενδεχόμενο μποϊκοτάζ, ενώ αυξάνονταν οι πιέσεις προς την EBU να αποκλείσει τη χώρα από τον διαγωνισμό.
How Israel Turned Eurovision's Stage Into a Soft Power Tool
Η κρίση αυτή εξελίχθηκε παράλληλα με τη διεθνή κατακραυγή για τον πόλεμο στη Γάζα, καθώς επιτροπή κατηγόρησε πρόσφατα το Ισραήλ για γενοκτονία, κατηγορία που η ισραηλινή κυβέρνηση απορρίπτει κατηγορηματικά.
Για το Ισραήλ, η Eurovision απέκτησε πολύ μεγαλύτερη σημασία από έναν απλό μουσικό διαγωνισμό με εκατομμύρια θεατές. Μετατράπηκε σε εργαλείο δημόσιας διπλωματίας και «ήπιας ισχύος», σε μια περίοδο κατά την οποία η διεθνής εικόνα της χώρας δοκιμάζεται έντονα.
Η εκστρατεία επιρροής
Η έρευνα των Times περιγράφει μια συντονισμένη εκστρατεία προώθησης της ισραηλινής συμμετοχής, η οποία φέρεται να χρηματοδοτήθηκε εν μέρει ακόμη και από το γραφείο του Benjamin Netanyahu.
Παρότι οι κανόνες της Eurovision θεωρητικά απαγορεύουν κυβερνητική παρέμβαση στη διαδικασία ψηφοφορίας, το Ισραήλ φέρεται να επένδυσε πάνω από 1 εκατ. δολάρια σε καμπάνιες προβολής, διαφημίσεις και οργανωμένη κινητοποίηση ψηφοφόρων.
Η συμμετοχή του Ισραήλ κατέγραψε εντυπωσιακές επιδόσεις στη λαϊκή ψήφο ακόμη και σε χώρες όπου οι δημοσκοπήσεις δείχνουν έντονα αρνητική στάση απέναντι στην ισραηλινή κυβέρνηση, γεγονός που ενίσχυσε τις υποψίες περί οργανωμένης επηρεασμού του televoting.
Ωστόσο, σύμφωνα με τους Times, δεν υπάρχουν αποδείξεις ότι χρησιμοποιήθηκαν bots ή παράνομες τεχνικές χειραγώγησης.Ο διευθυντής της Eurovision Martin Green παραδέχθηκε ότι οι κινήσεις του Ισραήλ ήταν «υπερβολικές», αν και αρνήθηκε ότι καθόρισαν το τελικό αποτέλεσμα.
Η υπόθεση προκάλεσε βαθιά κρίση στο εσωτερικό της Eurovision. Πέντε χώρες, ανάμεσά τους η Ισλανδία, αποφάσισαν να απέχουν ή να μποϊκοτάρουν τον διαγωνισμό, διαμαρτυρόμενες για τη συμμετοχή του Ισραήλ.
Ο επικεφαλής της ισλανδικής δημόσιας τηλεόρασης, Stefán Eiríksson, εξέφρασε ανοιχτά την έκπληξή του για το γεγονός ότι ισραηλινές πρεσβείες ασχολούνταν ενεργά με ένα ζήτημα που θεωρητικά αφορά αποκλειστικά έναν μουσικό θεσμό.
Παράλληλα, η EBU κατηγορείται ότι χειρίστηκε το ζήτημα με αδιαφάνεια:
- κράτησε μυστικά τα πλήρη δεδομένα της ψηφοφορίας,
- απέφυγε δημόσια έρευνα για την ισραηλινή εκστρατεία,
- και φέρεται να πίεσε ραδιοτηλεοπτικούς φορείς να μην προχωρούν σε δημόσιες δηλώσεις.
«Η ισραηλινή κυβέρνηση έχει ουσιαστικά οικειοποιηθεί τη Eurovision», δήλωσε ο πρόεδρος του ισλανδικού ραδιοτηλεοπτικού φορέα Stefán Jón Hafstein.
Ένας διαγωνισμός στο επίκεντρο της γεωπολιτικής
Η φετινή Eurovision ξεκινά μέσα στη σοβαρότερη κρίση της 70χρονης ιστορίας της. Ο θεσμός που άλλοτε παρουσιαζόταν ως γιορτή ευρωπαϊκής ενότητας και πολιτισμικής ουδετερότητας βρίσκεται πλέον στο επίκεντρο γεωπολιτικών συγκρούσεων, πολιτικών πιέσεων και πολιτισμικών πολέμων.
Το βασικό αφήγημα της Eurovision —ότι «η πολιτική δεν έχει θέση στον διαγωνισμό»— μοιάζει πλέον όλο και πιο δύσκολο να υποστηριχθεί.Η διαμάχη έχει ήδη οικονομικές συνέπειες για την EBU, η οποία αντιμετωπίζει απώλειες από αποχωρήσεις και δυσκολίες στην εξεύρεση χορηγών.
Ο ίδιος ο Μάρτιν Γκριν παραδέχθηκε ότι η κρίση γύρω από το Ισραήλ αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που έχει αντιμετωπίσει ποτέ ο διαγωνισμός.
Και ίσως για πρώτη φορά, η Eurovision, ένα γεγονός που οικοδομήθηκε πάνω στην ιδέα της ευρωπαϊκής συναίνεσης και της ποπ υπέρβασης των συνόρων, βρέθηκε τόσο κοντά σε μια υπαρξιακή κρίση, όπου η μουσική δεν αρκεί πλέον για να καλύψει τις πολιτικές ρωγμές της εποχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου