Τι πραγματικά μαθαίνουμε από το ντοκιμαντέρ του ΣΚΑΪ
Αποκαλυπτικό -στα όρια του πολιτικού στριπ τιζ- το ντοκιμαντέρ «Στο χιλιοστό». Για όποιον/α το παρακολουθεί και δεν αρκείται στις εκ των υστέρων επιλεκτικές αναπαραγωγές, χαμηλού επιπέδου αναφορών κουτσομπολίστικου χαρακτήρα. Με στόχο να μειώσουν τα μέλη της ελληνικής διαπραγματευτικής ομαδας και να εκμεταλλευθούν στο έπακρο αδυναμίες της τότε κυβέρνησης.
Είναι
τέτοια η διάθεση, η αλαζονεία και η αίσθηση του ακαταδίωκτου μιας
σειράς πρώην Ευρωπαίων αξιωματούχων και η αίσθησή τους ότι απλώς έκαναν
τη «δουλειά» τους, που ανεξαρτήτως των προθέσεων των δύο δημοσιογράφων,
αναδεικνύεται ανάγλυφος ο τρόπος που σκέφτονται οι άνθρωποι αυτοί
Αντιμετωπίζοντας
τις κοινωνίες ως αθροίσματα κατώτερων όντων που πάνω τους εφαρμόζονται
οικονομικά και μαθηματικά μοντέλα, ανεξαρτήτως επιπτώσεων και συνεπειών
για τη ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων.
Μαθαίνουμε, λοιπόν, ότι επέβαλαν τα μνημόνια της άκρατης λιτότητας
-Γιατί η Ευρωδεξιά στήριζε και εμπιστεύονταν τα Greek statistics του Καραμανλή. Δηλαδή, της Ν.Δ. του Σαμαρά, των Μητσοτάκηδων, του Χατζηδάκη, των Βαρβιτσιώτηδων, που έριξαν τη χώρα στα βράχια της χρεοκοπίας και σήμερα τη λεηλατούν ξανά. To ομολογεί σα «Βούδας» ο Γιούνγκερ, χωρίς ίχνος ντροπής.
-Για να σωθούν οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες (κεντρικός ισχυρισμός της Αριστεράς και του αντιμνημονιακού κινήματος που δικαιώνεται απολύτως)
-Για να βρει λόγο ύπαρξης το ΔΝΤ και να γράψει ιστορία ο Στρος Καν εν όψει προεδρικών εκλογών στη Γαλλία. Δανείζοντας με υψηλά επιτόκια και βγάζοντας έτσι 5 δισ. κέρδη από το αίμα του ελληνικού λαού. Που ισοδυναμούν με 5 χρόνια λειτουργίας του ΔΝΤ, ώστε, μεταξύ άλλων, να βγαίνουν στα 55 στη σύνταξη τα στελέχη του, που γίνονται γνωστά ως «οικονομικοί δολοφόνοι», σε όποιο μέρος της γης πατάνε το πόδι τους.
-Για να εφαρμόσουν τα νεοφιλελεύθερα «μαντζούνια», με λάθος υπολογισμούς (ο περίφημος συντελεστής) για την έκταση της ύφεσης, παραβιάζοντας το ίδιο το καταστατικό του ΔΝΤ περί αναδιάρθρωσης/βιωσιμότητας του χρέους (μια ακόμη κεντρική θέση των αντιπάλων των μνημονίων)
-Για να αποφύγουν επέκταση της κρίσης με κόστος 1 ακόμη και 2 τρισεκατομμύρια ευρώ
-Για να παίζουν καριέρες με τις δικές μας ζωές κοινωνιοπαθή ανθρωπάκια τύπου Κοστέλο, Βίζερ, Ρέγκλινγκ Ντάισεμπλουμ, κλπ. Σε μια αλληλοϋποβλεπόμενη τρόικα με μοιρασμένους ρόλους, υπό την πολιτική επίβλεψη του «βάστα Σόιμπλε». Σα γνήσιοι απόγονοι στυγνών αποικιοκρατών, όλοι τους
-Για
να εφαρμοστεί σε περίπτωση αδιεξόδου το Plan B της τιμωρητικής εξόδου
από την ΟΝΕ, καταχωνιασμένο σήμερα στα ράφια του Βίζερ, με ακριβή
υπολογισμό των συνεπειών. Σαν εγχειρίδιο στρατιωτικού τύπου επέμβασης σε
μια υπό κατάρρευση χώρα με οξεία ανθρωπιστική κρίση.
Και εδώ
τελειώνει το στριπ τιζ των αντιπάλων της χώρας, αυτών που κηλίδωσαν την
ιδέα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, με αποτέλεσμα τη σημερινή παρακμή και
την επέλαση της Ακροδεξιάς.
Ας έρθουμε στα «οικεία δεινά»
Και ας ξαναδούμε πόσο λάθος ηταν οι λεονταρισμοί περί «κατάργησης των μνημονίων με ένα άρθρο και ένα νόμο», τα «νταούλια», «οι αγορές που θα χόρευαν» και η παραλυτική συνύπαρξη των δύο γραμμών «Καμιά θυσία για το ευρώ, καμιά αυταπάτη για τη δραχμή». Ας σκεφτούμε τι πολιτική κουλτούρα και οξυδέρκεια διέθεταν πρόσωπα όπως ο Βαρουφάκης, ο Λαφαζάνης, η Ζωή και τα άλλα παιδιά, που αρνούνταν να πιστέψουν ότι υπήρχε plan B, εξόδου της χώρας από το ευρώ. Ή, που ισχυρίζονταν, ότι και αν υπήρχε τέτοιο σχέδιο οι πιστωτές δε θα το έθεταν σε εφαρμογή, γιατί έτσι υπαγόρευαν τα μοντέλα της «θεωρίας των παιγνίων» που είχε στο μυαλό του ο Βαρουφάκης. Αυτά δε γράφονται για να ακυρωθεί η σκληρή διαπραγμάτευση του πρώτου 6μήνου. Αυτή σωστά έγινε ως προς την κεντρική επιδίωξη για χαλάρωση της λιτότητας και αναδιάρθρωση του χρέους. Για χρηματοδότηση χωρίς επιπλέον λιτότητα. Για πολύ μικρότερα πλεονάσματα. Όπως, σωστά, κορυφώθηκε η μάχη με το Δημοψήφισμα και αποκαλύφθηκε ο ρόλος του Μετώπου του ΝΑΙ, πόσο κίβδηλο ήταν το σύνθημα «Μένουμε Ευρώπη» και πόση υποτέλεια έκρυβε.
Όμως, ο θανάσιμος κίνδυνος ήταν εκεί. Είχαμε να κάνουμε με μπαζούκα, όχι με νεροπίστολα. Που είχαν ήδη ρίξει την πρώτη βολή κλείνοντας τη ρευστότητα μέσω της ΕΚΤ και του Ντράγκι, γεγονός που υποχρεωτικά οδήγησε στα capital controls.
Επρόκειτο για έναν
τεράστιο κίνδυνο, που ευτυχώς έγινε συνείδηση στον Τσίπρα και στην
υπόλοιπη κυβέρνηση από ένα σημείο και μετά. Όταν, ούτε μετά το περήφανο
ΟΧΙ του δημοψηφίσματος έκαναν πίσω οι τροϊκανοί. Και μόνο η προοπτική
μιας υποτίμησης κατά 80% του νέου νομίσματος, θα έπρεπε να ακύρωνε την
επιλογή «δραχμή» στο μυαλό των αντιπάλων του συμβιβασμού, στο μυαλό κάθε Αριστερού με στοιχειώδη μαρξιστική και κυρίως λενινιστική παιδεία.
Μια
επισήμανση: η αναφορά του Γιούνγκερ περί φορολογίας των εφοπλιστών για
να μην κοπούν οι συντάξεις, την οποία, ισχυρίζεται ότι δε δέχτηκε ο
Αλέξης Τσίπρας, δεν μπορεί να μείνει αναπάντητη.
Τέλος, η Κυβέρνηση και η Βουλή οφείλουν να ζητήσουν από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς να τους δοθεί το κείμενο των 139 σελίδων του plan B. Για ενδελεχή μελέτη και εμπλουτισμό της ιστορικής μας αυτογνωσίας. Για να μάθουν όλοι με τι όπλα ήταν έτοιμες να πολεμήσουν τον ελληνικό λαό οι ευρωπαϊκές ελίτ. Δεν είναι δυνατόν ένα τόσο κρίσιμο πολιτικό Ντοκουμέντο να αραχνιάζει στο υπόγειο του Βίζερ, ενός συνταξιούχου πρώην αξιωματούχου και να γίνεται επιλεκτική χρήση του σε διάφορες περιόδους.
* Ο Τάκης Κατσαρός είναι μέλος της ΚΕ της Νέας Αριστεράς
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου