Η παγίδα του μίσους
AP Photo/Matt Rourke
Τρίτη απόπειρα κατά του Τραμπ. Στις ΗΠΑ ψάχνουν τις αιτίες που ο δράστης έφτασε τόσο κοντά στον στόχο του και ρίχνουν την ευθύνη στα πλημμελή μέτρα προστασίας του προέδρου. Η εύκολη κατηγορία. Νέα μέτρα λοιπόν, νέες φρουρές που θα παρακολουθούν τον πρόεδρο ακόμη και εκεί που οι αυτοκράτορες πήγαιναν μόνοι τους. Κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ότι όσο πολυπληθείς και κατάλληλα στελεχωμένες υπηρεσίες φύλαξης κι αν έχεις δεν είναι δυνατόν να είσαι 100% αποτελεσματικός. Ο δράστης έχει το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού. Αυτός επιλέγει τον στόχο, αυτός επιλέγει τον χρόνο, αυτός επιλέγει τα μέσα. Αν μάλιστα είναι διατεθειμένος να δώσει και τη ζωή του, όπως συμβαίνει με τους φανατικούς των θρησκειών, είναι πολύ πιθανόν να πετύχει. Δεν είναι δυνατόν να φυλάσσονται όλοι οι πιθανοί στόχοι 24 ώρες το 24ωρο. Η πράξη το επιβεβαιώνει.
Αυτά για την τεχνική. Η ουσία όμως έχει σημασία. Τι οπλίζει το χέρι ενός ανθρώπου; Γιατί αποφασίζει να χτυπήσει κάπου θυσιάζοντας και τη ζωή του; Γιατί δεν διστάζει να πλήξει ακόμη και άσχετους με την υπόθεσή του αρκεί να ακουστεί η θεωρία του (αν έχει) περί συλλογικής ευθύνης και αναγκαστικά να προβληθεί η ενέργειά του; Παρασύρθηκε και έφτασε στο σημείο μηδέν; Παίζουν ρόλο το κλίμα που επικρατεί στη χώρα του, οι ιδεολογικές αντιπαραθέσεις χωρίς κανόνες, οι πολιτικές συγκρούσεις χωρίς επιχειρήματα, οι βιτριολικοί υπαινιγμοί, οι συκοφαντίες, οι δολοφονίες χαρακτήρα, τα χοντρά ψέματα; Ρίχνουν εσκεμμένα πολιτικοί όλων των αποχρώσεων λάδι στη φωτιά, καλλιεργούν τον φανατισμό, ενισχύουν τον λαϊκισμό, υποκλίνονται στη δημαγωγία, σιγοντάρουν με επιθετική ρητορική ό,τι πιστεύουν πως τους εξυπηρετεί είτε για να εξοντώσουν τους πολιτικούς αντιπάλους τους, είτε για να καλύψουν τις πομπές τους, είτε για να κερδίσουν την εξουσία;
Τι έχουμε στην περίπτωση του Ντόναλντ Τραμπ; Οι συνεργάτες δεν έψαξαν πολύ. Βρήκαν τους ενόχους αμέσως. Σύμφωνα με την εκπρόσωπο της προεδρίας, Καρολάιν Λέβιτ, «η λατρεία του μίσους από την Αριστερά εναντίον του προέδρου και όλων όσοι τον υποστηρίζουν και εργάζονται γι’ αυτόν έχει προκαλέσει πολλούς τραυματισμούς και θανάτους…Τα τελευταία χρόνια κανένας δεν αναγκάστηκε να αντιμετωπίσει περισσότερη βία από τον Τραμπ… Οσοι χαρακτηρίζουν μόνιμα και άδικα τον πρόεδρο φασίστα, απειλή για τη δημοκρατία και τον συγκρίνουν με τον Χίτλερ για πολιτικούς σκοπούς, τροφοδοτούν αυτού του είδους τη βία». Μάλιστα. Αυτή είναι η επίσημη εξήγηση. Πολύ βολική. Από την επιχειρηματολογία πάντως λείπει ο παράγοντας Τραμπ και οι δικοί του άνθρωποι. Οντως ο Τραμπ έχει δεχτεί επιθέσεις, έχει κατηγορηθεί από πολιτικούς αντιπάλους του για πράξεις και δηλώσεις του, τον έχουν παρομοιάσει με τον Χίτλερ. Αυτός τι έχει κάνει; Είναι υπεράνω; Δεν χρησιμοποιεί μεθόδους και φρασεολογία που φανατίζουν, που σπέρνουν το μίσος, που διχάζουν; Οπως λέει ο Μίλαν Κούντερα, «η παγίδα του μίσους είναι ό,τι μας δένει σφιχτά με τον αντίπαλο».
Οταν αποκαλεί δημοσιογράφους άχρηστους, άσχημους, ανίκανους, στημένους, πληρωμένους και απαιτεί από τις διοικήσεις των μέσων ενημέρωσης που εργάζονται να τους απολύσουν επειδή τόλμησαν οι θρασείς να του κάνουν ερωτήσεις που δεν του αρέσουν, δεν τροφοδοτεί το μίσος; Οταν αποκαλεί τους πολιτικούς αντιπάλους του κομμουνιστές, μαρξιστές-λενινιστές, αναρχικούς, τρομοκράτες, φίλους των παράνομων μεταναστών, δεν στέλνει μήνυμα στους οπαδούς του ότι αυτοί οι τύποι βλάπτουν τη χώρα, υπονομεύουν τη δημοκρατία, όπως αυτός την αντιλαμβάνεται, βοηθάνε τους εξωτερικούς εχθρούς, με λίγα λόγια δεν τους παρουσιάζει ως επικίνδυνους για την πολιτική σταθερότητα και την ασφάλεια; Αυτός δεν ενθάρρυνε τους οπαδούς του να μπουκάρουν στο Καπιτώλιο και να αμφισβητήσουν εμπράκτως (ο ίδιος το έκανε ρητορικώς) το εκλογικό αποτέλεσμα των εκλογών του 2020 μιλώντας για νοθεία; Αυτός δεν άρπαξε τον πρόεδρο της Βενεζουέλας; Αυτός παρέα με τον κολλητό του Νετανιάχου δεν επιτέθηκαν στο Ιράν; Αυτός δεν διατάζει εξωδικαστικές δολοφονίες; Αυτός δεν έκλεισε τα μάτια του στα εγκλήματα πολέμου και στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας που διέπραξε και διαπράττει ο Μπίμπι στη Γάζα και στον Λίβανο; Υπάρχουν λοιπόν πολλοί και στο εσωτερικό των ΗΠΑ και σε όλον τον πλανήτη που έχουν σοβαρούς λόγους να τον μισούν και να θέλουν να τον βγάλουν από τη μέση.
Ανάγωγα
Για πρώτη φορά στην ιστορία του Δείκτη Παγκόσμιας Ελευθερίας του Τύπου των Δημοσιογράφων Χωρίς Σύνορα (RSF), πάνω από τις μισές χώρες του κόσμου κατατάσσονται στις κατηγορίες «δύσκολη» ή «πολύ σοβαρή» κατάσταση για την ελευθερία του Τύπου, ενώ για την Ελλάδα η οργάνωση κάνει λόγο για «συστημική κρίση από το 2021». Ενδιαφέρον στοιχείο; Η χώρα μας βρίσκεται στην 86η θέση. Τι λέει το καθεστώς Μητσοτάκη; Το σύνηθες. Οι ακροαριστεροί λαϊκιστές ελέγχουν τη συγκεκριμένη οργάνωση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου