ΔΥΣΤΥΧΗ ΨΥΧΗ ΜΟΥ, ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΠΑΘΕΙ;

ΡΟΥΦΙΝΟΣ

Πολλάκις ηρασάμην σε λαβών εν νυκτί, Θάλεια,
πληρώσαι θαλερή θυμόν ερωμανίη΄
νυν δ' ότε <μοι> γυμνή γλυκεροίς μελέεσσι πέπλησαι,
έκλυτος υπναλέω γυια κέκμηκα κόπω.
θυμέ τάλαν, τι πέπονθας; ανέγρεο, μηδ' απόκαμνε
ζητήσεις ταύτην την υπερευτυχίην.

Παλατινή Ανθολογία, 47

***
Πολλές φορές , Θάλεια, πόθησα να σε αρπάξω μια νύχτα
και να χορτάσω τον αβάσταχτο ερωτικό καημό μου .
Τώρα όμως που το γυμνό και πανέμορφο σώμα σου
βρίσκεται στο πλάι μου,
παράλυτο είναι απ' την κούραση το σώμα μου και νυστάζω.
Δύστυχη ψυχή μου, τι έχεις πάθει; Σήκω και μην το βάζεις κάτω!
Κάποτε θα αναζητήσεις αυτήν την απίθανη ευτυχία.