Πέμπτη, Φεβρουαρίου 22, 2007

ANGEL ( Robbie Williams )

Να λικνίζεστε στο ημίφως με το/τη σύντροφό σας
και τα ποτά κερασμένα από το Γεροντάκο...

I sit and wait
does an angel contemplate my fate
and do they know
the places where we go
when we´re grey and old
´cos I´ve been told
that salvation lets their wings unfold
so when I’m lying in my bed
thoughts running through my head
and I feel that love is dead
I’m loving angels instead

and through it all she offers me protection
a lot of love and affection
whether I’m right or wrong
and down the waterfall
wherever it may take me
I know that life wont break me
when I come to call she wont forsake me
I’m loving angels instead

when I’m feeling weak
and my pain walks down a one way street
I look above
and I know ill always be blessed with love
and as the feeling grows
she breathes flesh to my bones
and when love is dead
I’m loving angels instead

and through it all she offers me protection
a lot of love and affection
whether I’m right or wrong
and down the waterfall
wherever it may take me
I know that life wont break me
when I come to call she wont forsake me
I’m loving angels instead

Περί ονομάτων...

1. Theodor-Heuss-Gymnasium, Heilbronn.


2. Lycee Balzac, Paris

Δύο σχολεία του εξωτερικού.
Το ένα είναι γαλλικό και το άλλο γερμανικό.
Κοινό σημείο αναφοράς οι ονομασίες τους,
που αφορούν δύο μεγάλες προσωπικότητες,
η καθεμιά για τη δική της χώρα.
Το γαλλικό φέρει περήφανα το όνομα του
γίγαντα της λογοτεχνίας Μπαλζάκ,
ενώ το γερμανικό είναι αφιερωμένο
στο Θεόδωρο Χόις, ένα σπουδαίο οικονομολόγο,
πολιτικό και παιδαγωγό από τη Heilbronn.
Όχι δηλαδή 85ο Λύκειο Παρισίων
ή 5ο Γυμνάσιο Χάιλμπρον, όπως συμβαίνει στα καθ' ημάς.
Δύο νοοτροπίες διαφορετικές με αβυσσαλέο χάσμα ανάμεσά τους.
Από τη μια μεριά έχουμε τη διαχρονική προβολή της ιστορίας,
σε τοπικό και εθνικό επίπεδο, μέσω της προβολής των
μεγάλων προσωπικοτήτων κάθε λαού , και από την άλλη
την απρόσωπη και παγερή δήλωση της αριθμητικής ταυτότητας
ενός ζωντανού οργανισμού.
Πριν από μερικά χρόνια κάποιος φωτισμένος Διευθυντής
Μέσης Εκπαίδευσης είχε αποφασίσει την ονοματοθεσία
όλων των σχολείων της Δυτικής Θεσσαλονίκης και είχε
καλέσει τους συλλόγους των καθηγητών να προτείνουν
ένα τίτλο για το σχολείο τους , βασισμένο
σε μια σημαντική προσωπικότητα, είτε της πόλης είτε
του έθνους γενικότερα.
Ξέρετε ποια ήταν η τύχη της (εθνικής στη σημασία της) πρωτοβουλίας;
Η ονοματοθεσία έγινε, τα έγγραφα εστάλησαν στη Διεύθυνση, ο
Διευθυντής συνταξιοδοτήθηκε, ο επόμενος Διευθυντής αδιαφόρησε
και ο νυν προφανώς θα διστάζει να προχωρήσει στην κατακύρωση των
ονομάτων , διότι ανάμεσα σ' αυτά ασφαλώς περιλαμβάνονται και
προσωπικότητες μη αρεστές προς αυτόν.
Ας του υπενθυμίσουμε όμως ότι η Ιστορία και
ο πολιτισμός
ενός λαού δεν πρέπει να μονοπωλείται
από κανένα. Σ' αυτή την πόλη δεν έδρασαν μόνο
οι αγαπημένοι του ομφαλοσκόποι ιεράρχες, αλλά και μεγάλα
μυαλά της Τέχνης και της Επιστήμης, όπως ο Μανόλης
Τριανταφυλλίδης, ο Μίνος Βολονάκης, ο Μανόλης Ανδρόνικος,
ο Μανόλης Αναγνωστάκης, ο Αιμίλιος Ριάδης, ο Γιώργος Ιωάννου,
ο Παύλος Ζάννας, ο Γιάννης Κακριδής, Νίκος Μπακόλας, ο Λίνος Πολίτης,
ο ευτυχώς εν ζωή πρσβύτης Εμμανουήλ Κριαράς και τόσοι άλλοι...
Αν δεν έχουν οι Γερμανοί κανένα κόμπλεξ απέναντι
στον Καρλ Μαρξ και δίνουν το όνομά του
σε σχολεία και πανεπιστημιακά ιδρύματα,
γιατί εμείς να αρνηθούμε το ίδιο στους μεγάλους
παιδαγωγούς μας Δημήτρη Γληνό και Αλέξανδρο Δελμούζο;

Στην Αριστοτέλους που γερνά...

Πεζόδρομος της Αριστοτέλους. Μέρα μεσημέρι.
Στα φαγωμένα πλακάκια του κόσμος πάει κι έρχεται,
ο καθείς και τα έργα του.
Οι πιο πολλοί πηγαίνουν με τα πόδια,
ορισμένοι όμως δεν καταδέχονται να τα χρησιμοποιήσουν.
Δεξιά και αριστερά της φωτογραφίας διακρίνονται
σταθμευμένα ένα αυτοκίνητο και τρία μηχανάκια.
Προφανώς οι ιδιοκτήτες τους κάπου θα την έχουν αράξει,
για να απολαύσουν την φραπεδιά τους,
περιορίζοντας με το έτσι θέλω το ζωτικό χώρο των περιπατητών..
Στο βάθος διακρίνονται δύο σύγχρονοι Ιππότες της
Αποκαλύψεως, που πλησιάζουν απειλητικά.
Ποιον θα πάρει ο χάρος; Άδηλον!
Σκηνές σαν κι αυτή είναι καθημερινό φαινόμενο
στην πόλη. Όλοι αγανακτούν , όλοι βρίζουν
και διαμαρτύρονται, αλλά κανένας δεν κάνει κάτι.
Ο Δήμαρχος και ο Νομάρχης τα βάζουν με την Αστυνομία,
η Αστυνομία δηλώνει αναρμοδιότητα και ρίχνει το μπαλάκι
στη Δημοτική Αστυνομία και στην Τροχαία,
η Τροχαία σηκώνει τα χέρια ψηλά
επικαλούμενη έλλειψη προσωπικού,
οι παρατάξεις και τα κόμματα ποιούν την νήσσαν
κι εμείς οι πολίτες πορευόμαστε κούτσα κούτσα
κάνοντας το σταυρό μας να μη μας πετύχει κανένα
τροχοφόρο ζόμπι και μας στείλει υπό τας κυπαρίσσους.
Πού είστε , νεολαίοι, που τα κάνετε λίμπα για το
Άρθρο 16 και το Άσυλο;
Το ΑΣΥΛΟ της ακώλυτης διέλευσης των αγχωμένων εργαζομένων,
των απελπισμένων μανάδων με τα καροτσάκια,
των δυσκίνητων από τα αρθριτικά ηλικιωμένων
και των χτυπημένων από τη σκληρή μοίρα παραπληγικών,
ΔΕ ΣΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ;
Τόσο δειλοί, τόσο άβουλοι, τόσο μοιραίοι έχετε γίνει;
Εγώ όμως σας θέλω μάγκες και ωραίους,
δηλαδή πρωτοπόρους
στους αγώνες για τη βελτίωση της ποιότητας της ζωής μας.
Γιατί, αν ξυπνήσετε εσείς, θα παρασύρετε και εμάς
και τότε ο καθημερινός φασισμός
των λίγων ασυνείδητων επάνω στους πολλούς
θα εξαφανιστεί σε μία βδομάδα.

Τη γλώσσα μού έδωσαν ελληνική

Σημεία των καιρών: από τη μία να υποχωρούν οι ανθρωπιστικές
αξίες , προς χάριν ενός στυγνού ωφελιμισμού, και από την άλλη
να αναζωπυρώνεται το ενδιαφέρον για τις κλασικές σπουδές
εξαιτίας αυτού του... ωφελιμισμού.
Το πνεύμα αυτής της μεταστροφής συνοψίζεται στην αρχή:
" Αν θέλεις να αποκτήσεις γερά επαγγελματικά προσόντα,
μέσα σ' όλα τα μαθήματα πρώτης γραμμής που θα διδαχτείς,
πρέπει να συμπεριλάβεις
και τις νεκρές γλώσσες.
Διαβάστε το αρθρίδιο των χθεσινών Νέων και θα καταλάβετε
γιατί τα Ελληνόπουλα είναι εξαιρετικά τυχερά, απ' αυτήν

την άποψη. Το Θέμα είναι να αντιληφθούν τα ίδια πόσο
χρήσιμα είναι τα Αρχαία Ελληνικά στη ζωή τους.
Αλλά γι' αυτό χρειάζονται οι σωστά καταρτισμένοι δάσκαλοι
κι ένας καλύτερος προγραμματισμός, ως προς
τον τρόπο διδασκαλία τους
***

ΩΓΚΥΣΤΕΝ ΝΤ' ΥΜΙΕΡ

Πρόσωπα
Ο Όμηρος στα γαλλικά προάστια

ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ


Ο Ωγκυστέν ντ' Υμιέρ διδάσκει αρχαία ελληνικά σ' ένα γαλλικό λύκειο στο οποίο φοιτούν τα λιγότερο προνομιούχα παιδιά της περιοχής.

Ο Ωγκυστέν ντ' Υμιέρ εν ώρα μαθήματος.

Στο Μω του διαμερίσματος Σεν-ε-Μαρν, 50 από τους 350 μαθητές της δεύτερης τάξης του Λυκείου Ζαν-Βιλάρ έχουν επιλέξει ως προαιρετικό μάθημα τα αρχαία ελληνικά.
Το σχολείο είναι από τα λιγότερο επιτυχημένα της Γαλλίας, με ποσοστό επιτυχίας μόλις 65% στο μπακαλορεά, το εθνικό απολυτήριο, πράγμα που σημαίνει ότι οι περισσότεροι θα θεωρούσαν τη διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών περιττή πολυτέλεια. Όμως ο Ωγκυστέν
και οι καλύτεροι πρώην μαθητές του στα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά έκανε ένα άλμα προς τα εμπρός στοχεύοντας ψηλά.
Και φαίνεται πως τα κατάφερε, αφού οι μαθητές του «σκίζουν». Στην εποχή των SMS, αυτοί γράφουν σωστά λέξεις δύσκολες, όπως polythéisme (πολυθεϊσμός), και ξέρουν την ετυμολογία λέξεων όπως architecte (αρχιτέκτονας).
Κι αυτό χάρη στη βούληση ενός δασκάλου, ο οποίος αποφάσισε πως το γεγονός ότι ένα παιδί γεννιέται στα υποβαθμισμένα προάστια, δεν πρέπει να είναι αναγκαστικά μοιραίο για την εκπαίδευσή του.

Κάθε χρόνο, ο Ωγκυστέ
ατινικά περιοδεύουν τα λύκεια της περιοχής για να πείσουν μαθητές να επιλέξουν το μάθημα των ελληνικών. Όχι με ωραία λόγια, αλλά με συγκεκριμένα επιχειρήματα, εξηγώντας τους πως οι νεκρές γλώσσες είναι χρήσιμες και θα τους βοηθήσουν. «Είμαστε σαν εσάς», λένε στους μαθητές, ως επί το πλείστον παιδιά μεταναστών, «και χάρη στις αρχαίες γλώσσες καταφέραμε να αναδειχθούμε και να ζήσουμε καλύτερα απ' ό,τι οι γονείς μας».
«Όταν άρχισα να σπουδάζω νομικά, κατάλαβα χάρη στα ελληνικά τις αρχές της αθηναϊκής δημοκρατίας», λέει ο Λωράν.
«Στην Ιατρική, τα ελληνικά μού επέτρεψαν να απομνημονεύω τις πιο περίπλοκες λέξεις», λέει η Ντούνυα. «Στο πρώτο έτος, ήμουν η μόνη που ήξερε πότε πέθανε ο Σωκράτης, χάρη στα ελληνικά. Οι Παριζιάνοι είχαν μείνει μ' ανοικτό το στόμα...», προσθέτει η Μάντλυ. «Τα αρχαία ελληνικά και τα λατινικά μ' έκαναν να αγαπήσω την κουλτούρα, άρα και τη συζήτηση. Στο Παρίσι, είναι ένα τεράστιο συν», τονίζει η Μούνα.
Όταν ο Ωγκυστέν άρχισε να εργάζεται στο Λύκειο Ζαν-Βιλάρ, το 1995, στο τμήμα αρχαίων ελληνικών της Β' Λυκείου ήταν γραμμένοι μόλις έξι μαθητές. Φέτος είναι 50. Άραγε η εκμάθηση των ελληνικών κάνει καλούς τους μαθητές ή μήπως τους καλούς μαθητές ελκύουν τα ελληνικά; Ουδείς γνωρίζει.
Το μ
όνο σίγουρο είναι πως εδώ και δέκα χρόνια, στο Λύκειο Ζαν-Βιλάρ, λιγότεροι από το 10% των μαθητών μαθαίνουν αρχαία ελληνικά και λατινικά, όμως οι μαθητές αυτοί αντιστοιχούν σε περισσότερους από τους μισούς εκείνων που αποφοιτούν με «λίαν καλώς» και με «άριστα». Τα ελληνικά ξυπνούν την περιέργειά τους για τις λέξεις, εξηγούν οι καθηγητές των φιλολογικών μαθημάτων.
Όπως σχολιάζει η «Λε Μοντ», ο Όμηρος αλλάζει τη ζωή τους.

Τετάρτη, Φεβρουαρίου 21, 2007

Πεζοδρομιακό

Έχουν δεν έχουν δυο χρόνια που είδαν για πρώτη φορά
το φως της Θεσσαλονίκης

κι όμως βρίσκονται στα τελευταία τους.
Ίσως είναι ο πιο γρήγορος θάνατος που συνέβη
σε δημοτική πλακόστρωση από τότε
που έφυγαν οι Τούρκοι και ήρθαν οι Ρωμιοί.
Προφανώς το υλικό απ' το οποίο είναι φτιαγμένα τα πλακάκια
δεν είναι ό,τι το καλύτερο, ο δε εργολάβος που ανέλαβε το έργο
δεν ήταν και ο πιο υπεύθυνος του συναφιού του.
Αυτά έχουν οι περίφημοι "μειοδοτικοί διαγωνισμοί",
που υπόσχονται ότι με πορδές θα βάψουνε αβγά.
Στο τέλος καταλήγουνε να χάνει ο πολίτης
και τα αβγά και τα πασχάλια του,
όχι μόνο για τα λεφτά που πληρώνει και πάνε στράφι
αλλά και για τον με μαθηματική ακρίβεια
επερχόμενο τραυματισμό του .
Βέβαια, να μη ρίχνουμε όλα τα βρισίδια στο SIr Vassilis Pap
και την παρέα του επί των δημοτικών έργων, αλλά ας
κοιταχτούμε κι εμείς για λίγο στον καθρέφτη.
Εκεί κάπου στο βάθος των ματιών μας θα διακρίνουμε να τρεμοπαίζει
η φλογίτσα της ενοχής για τα δικά μας πταίσματα,
κυρίως
από τις παρκαρισμένες επί των πεζοδρομίων
τετράτροχες και δίτροχες λατρείες μας.


Σάββας ο καινοτόμος

Σας ευχαριστώ , απόφοιτοι Λυκείου,
για την αθρόα σας
προσέλευση στην αποψινή μας συγκέντρωση.
Με χαρά μου διαπιστώνω ότι εκτιμάτε τις άοκνες προσπάθειες
που καταβάλλω, για να αναβαθμίσω τη θέση σας.
Διότι ποιος Υπουργός τόλμησε μεταπολεμικά να φέρει
προς ψήφιση άρθρο που δίνει τη δυνατότητα σε
Δημόσιους Υπαλλήλους με απολυτήριο μόνο του Λυκείου
να προάγονται σε θέσεις Διευθυντών;
Τέρμα πλέον το φαύλο καθεστώς της πανεπιστημιοκρατίας
στο Δημόσιο. Δεν περνάνε πια σε μας τα διπλώματα
και τα μεταπτυχιακά για την αξιοκρατική
στελέχωση των υπηρεσιών του Κράτους!
Κι αν μεθαύριο που θα γίνετε Τμηματάρχες
σας λοιδορούν και αμφισβητούν το αξίωμά σας
οι μορφωμένοι υφιστάμενοί σας, εσείς θα βγάζετε
απο το συρτάρι σας και θα τους δείχνετε το γνωστό τραγούδι του
Λουκιανού Κηλαηδόνη. Ύστερα θα τους λέτε:
" Τι φταίμε εμείς οι Λυκειόπαιδες; Μόνοι σας υποσκάψατε τη θέση σας
τραγουδώντας τραγούδια για τις σπουδές σας σαν κι αυτό!
Εμείς που δε σπουδάσαμε ήμασταν οι πραγματικοί ρεαλιστές.
Μπρος στα γραφεία σας τώρα , να μη σας κάνουμε καμία αναφορά!".

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ
[Συνθέτης/στιχουργός: Λουκιανός Κηλαηδόνης]

Αν τέλειωσες γυμνάσιο και θες να μορφωθείς
πριν πάρεις μιαν απόφαση καλά να το σκεφτείς
κι αυτά που λένε γύρω σου να μην τ' ακούς ποτέ
μονάχος σου να ψάξεις να δεις τι γίνεται
καλές οι επιστήμες και τα διπλώματα
το θέμα όμως είναι τι γίνεται μετά

Λοιπόν που λες το πρόβλημα δεν είναι το να μπεις
είναι που σου την έχουνε στημένη μόλις βγεις
και όπως δεν υπάρχει και προγραμματισμός
αρχίζουνε τα κόλπα κι ο ανταγωνισμός
καλό είναι ένα δίπλωμα απ' ανώτατη σχολή
μα οι θέσεις είναι λίγες κι απόφοιτοι πολλοί

Γι' αυτό σου λέω σκέψου το και πρόσεξε πολύ
γιατί πριν από σένανε την πάθανε πολλοί
που πήραν το πτυχίο τους και με βαθμό καλό
κι αφού δουλειά δε βρήκαν το κάνανε ρολό
ρολό λοιπόν το κάναν κι όπως ήταν φυσικό
κι αφού το καμαρώσαν το βάλανε στο...









Κάνιστρο εκλεκτής Ποίησης


AΝΩΝΥΜΟΥ
Ο φτωχός Αλκιμένης, έχοντας γευτεί τα δώρα
του φιλοκαρποφόρου καλοκαιριού μέσα σ' ένα ταπεινό κήπο,
έφερε προσφορά στον Πάνα ένα μήλο, ένα σύκο, λίγο νερό
και του 'πε: " Εσύ μου έδωσες από το θησαυρό σου
τα καλά πράγματα της ζωής΄γι' αυτό δέξου τα φρούτα
από τον κήπο και το νερό του βράχου'
με τη σειρά σου δώσε μου περισσότερα απ' όσα έλαβες.

W. R. Paton, The Greek Anthology,
Book VI, p.321


ΣΧΟΛΙΟ : Πανάρχαιη η συνήθεια των ταμάτων από τους ευλαβείς πιστούς,
μόνο που στη περίπτωση του φτωχού Αλκιμένη προξενεί εντύπωση
η παράκλησή του: δε ζητάει διαμάντια και μπριλάντια από τον Πάνα,
αλλά τον πλούτο
των ταπεινών καρπών της γης.
Πόσο πιο "φιλοσοφημένη" (προσγειωμένη) είναι η επιθυμία του ,
σε σχέση με την
ακόρεστη δίψα πολλών σύγχρονων "πιστών", που επαιτούν
από τον άγιό τους να τους βοηθήσει "να πιάσουν την καλή" ...
Για την πιθανή σας ένσταση ότι ο Αλκιμενάκος μας
είναι ολίγον τι πονηρός και με περίσσιο θράσος,
η απάντησή μου αντιγυρνάει στην ερώτηση:
Εσείς τι θα κάνατε στη θέση του;


Γκρίζα γάτα: "Τι θα γίνει, ρε παιδιά, θα φάμε καθόλου;"
Ασπρόμαυρη γάτα : "Αγάλι αγάλι γίνεται η αγουρίδα μέλι!"
Καφέ γάτα: " Σωστά ! Και επιπλέον κάλλιο γαϊδουρόδενε , παρά γαϊδουρογύρευε!"
Μαύρος γάτος: "Μη μιλάτε , ρε, και τρομάζετε τα ψάρια!"
Γάτος απροσδιόριστου χρώματος: "Εγώ λέω να τη στήσουμε
έξω από την ταβέρνα Τα Μπακαλιαράκια ."
Γκρίζα γάτα: "Πάλι κατεψυγμένο θα φάμε;"
Γάτος απροσδιόριστου χρώματος:
"Καλύτερο κατεψυγμένο και στο χέρι
παρά το σκατωμένο κι ακαρτέρει!"

Τα ψυγεία των φίλων μου

Το ψυγείο της Μαρίνας Κ., δικηγόρου , ετών 43,
ανύπαντρης, ψιλοκαταθλιπτικής

και με τάση προς το πάχος.
***
Το ψυγείο του Γιάννη Λ., υδραυλικού, ετών 40,
του οποίου η γυναίκα κλέφτηκε πρόσφατα
με το ρουμάνο βοηθό του, ονόματι Άντον.

Τρίτη, Φεβρουαρίου 20, 2007

Έκθεση ελπίδας





Επιτελούν εκπληκτικό έργο. Οι μεν σώζουν παιδικές ζωές ,
οι δε διατηρούν τις ψυχές τους σε καλή κατάσταση.
Για τους παιδοχειρουργούς των δύο Κλινικών
του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου και
τις δασκάλες του Σχολείου των Κλινικών για
εγχειρισμένα παιδιά με πολύχρονη παραμονή στο νοσοκομείο.


Να είστε καλά , ω θαυμάσιοι!...

Να πάτε να δείτε την Έκθεση Ζωγραφικής
των εγχειρισμένων παιδιών και των δύο Κλινικών
[ Παύλου Μελά 38, 3ος όροφος. Πρωί: 10-2 & Απόγ.: 6-9]
και θα πάρετε μια ιδέα για το θαύματα ανθρωπιάς
και αυταπάρνησης κάποιων "φευγάτων" δημόσιων υπαλλήλων.

Χάρη στη δουλειά τους επιστρέφουν τα χαμόγελα
στα πονεμένα παιδικά χείλη.
Χάρη στις προσπάθειές τους αναβλύζει αυθόρμητο
το κέφι για δημιουργία στην παιδική ψυχή.
Και τα έργα τους υπέροχες εκρήξεις χρωμάτων,
γεμάτα αισιοδοξία για τη ζωή που θα ξαναγίνει
κανονική, για τις ελπίδες που δεν πνίγηκαν
στους πόνους της δύσκολης αρρώστιας τους.




Salif Keita - Folon

Το τραγούδι αυτό χαρακτηρίστηκε
ως ένα από τα πιο ερωτικά τραγούδια
που γράφτηκαν ποτέ.
Μερικοί μουσικοκριτικοί μάλιστα διέγνωσαν εκλεκτικές
συγγένειες με τα τραγούδια των τροβαδούρων του Μεσαίωνα.
Η ακρόασή του απαιτεί τρία
πράγματα:
κλειστά μάτια, ένα συντροφικό χέρι κι ένα ποτήρι
κόκκινο κρασί από εκλεκτή κάβα.


FOLON
Fôlon, é té nyinika
Fôlon, né té nyinika
Fôlon, a toun bé kè t'ni dén
Fôlon, ko kow koun bé kè
Fôlon, môgow ma koté

(guitare)

Kouma diougou bé môgo mi kono
Hèrè bi môgo mi kono
Kongo bé môgo mi laaaaa
Fôlon, kow ko koun bi la
Fôlon, é koun té sé kô fô.

Sissan, é bé nyinika
Sissan, né bé nyinika
Sissan, an bé bè nyinika
Sissan, ko kow koun bé kè
Sissan, môgow ma ko bala

"Εκείνο που μ' ενοχλεί πιο πολύ σε σένα
είναι η υποκρισία σου.
Την αφήνεις στα ύπουλα κι ύστερα διαμαρτύρεσαι:
Θα σκάσουμε εδώ μέσα ! Ποιος βρομόκωλος την άφησε;"
Μπαγάσα αναρχικέ, μου έκλεψες το στίχο!