Μήπως η Διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης θα πρέπει να το ξανασκεφτεί για τον Κασιδιάρη;
Παύλος Νεράντζης*Ούτε δύο εβδομάδες δεν πέρασαν από τη μέρα που ο ναζιστής Ηλίας Κασιδιάρης μίλησε στη Θεσσαλονίκη σε συγκέντρωση οπαδών του.
Σε μια μέρα σύμβολο του αγώνα ενάντια στο φασισμό μόνο ως ιστορική και πολιτική εκτροπή μπορεί να χαρακτηριστεί η μετατροπή της πόλης σε αστυνομοκρατούμενο τοπίο όχι για να ανακοπεί το δηλητήριο του μίσους, αλλά για να κατασταλεί όποιος τόλμησε να διαμαρτυρηθεί εναντίον του.
Οι εικόνες που είδε ο ελληνικός λαός ήταν εικόνες ντροπής.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη από τον τρόμο της απώλειας ψηφοφόρων προς την ακροδεξιά επέλεξε να «χαϊδέψει τα αυτιά» των φασιστικών θυλάκων.
Και επέτρεψε σ΄ ένα καταδικασμένο ναζιστή εγκληματία να οικειοποιηθεί το ιστορικό «Όχι» και να στρατολογεί οπαδούς, ενώ την ίδια στιγμή επιτέθηκε εναντίον όσων υπερασπίζονται την ιστορική μνήμη.
Αυτό δεν ήταν τήρηση της νομιμότητας.
Ήταν πολιτικό θράσος, είναι επικίνδυνο για τη Δημοκρατία.
Τα υπενθυμίζω αυτά γιατί προκάλεσε αλγεινή εντύπωση η καταψήφιση από τη Διοίκηση του Στέλιου Αγγελούδη του ψηφίσματος που κατέθεσε η παράταξη «Θεσσαλονίκη για Όλους» στην τελευταία συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου.
Η αρνητική αυτή στάση του δήμου σημειώθηκε σε μια ιδιαίτερα συμβολική συγκυρία, κατά την οποία ο ΟΗΕ έχει κηρύξει τη συγκεκριμένη ημέρα ως Διεθνή Ημέρα Μνήμης κατά του Φασισμού και του Αντισημιτισμού.
Με το ψήφισμα που κατέθεσε ο επικεφαλής της ΘγΟ, Ανδρέας Κουράκης, η παράταξή του ζήτησε «τη λήψη ουσιαστικών μέτρων απέναντι στις προκλήσεις του καταδικασμένου στελέχους της εγκληματικής οργάνωσης Χρυσή Αυγή, Ηλία Κασιδιάρη».
Συγκεκριμένα, η «Θεσσαλονίκη για Όλους» απαίτησε:
Να ανακηρυχθεί ο Ηλίας Κασιδιάρης persona non grata (ανεπιθύμητο πρόσωπο) για την πόλη.
Να ληφθεί ρητή απόφαση να μην του παραχωρείται κανένας δημόσιος χώρος (αίθουσα, πλατεία, δρόμος κ.ά.) για τον οποίο απαιτείται άδεια από τον Δήμο Θεσσαλονίκης.
Η Θεσσαλονίκη των δημοκρατικών αγώνων, του Μάη του ’36, του Λαμπράκη και των 55.000 θυμάτων του Ολοκαυτώματος, ήταν, είναι και θα είναι πόλη φιλόξενη και ανεκτική σε δημοκρατικές και πλουραλιστικές ιδέες και ανεκτική στην θρησκευτική, ιδεολογική και πολιτική ετερότητα στην οποία οι φασίστες περιττεύουν.
Δεν αρκείται, όμως, σε ευχολόγια.
Επιδεικνύοντας τον ελάχιστο σεβασμό στη μνήμη των χαμένων συμπολιτών μας και αισθανόμενοι το βάρος και τη σημασία των αντιφασιστικών αγώνων, απαιτείται έμπρακτη περιφρούρηση της δημοκρατίας και καμία ανοχή στους νοσταλγούς του φασισμού.
Μήπως, λοιπόν, η Διοίκηση του δήμου Θεσσαλονίκης θα πρέπει να το ξανασκεφτεί;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου