Κυριακή, Νοεμβρίου 08, 2026

Θεσσαλονίκη: μια ξεπεσμένη πόλη , που βουλιάζει μες στη διαφθορά

 


Δες την ερωτική πόλη του γλεντιού πως βουλιάζει στην ανυποληψία…

Γιώργος Τούλας


Μια πόλη ολόκληρη, η πόλη μου, αφέθηκε στη διαφθορά και την πτώση για χρόνια ολοκληρα. Ένα sin city χωρις παραγωγικό ιστό και πραγματική οικονομία, χωρίς βιομηχανία, χωρίς μεγάλα τζάκια πια, χωρίς τίποτε από τις κραταιές εκείνες ποιότητες που την ξεχώριζαν κάποτε, βουλιάζει ξαφνικά στην ανυποληψία και το στιγματισμό.

Η ερωτική πόλη που περνάνε όλοι καλά στα μαγαζιά της γίνεται ”ξαφνικά” ο τόπος της διαφθοράς. Όχι πως δεν ήξεραν οι πάντες τι γίνεται εδώ. Μια βόλτα από την Τσιμισκή μέχρι τα Λαδάδικα να κάνεις και σε δεκάδες βραδινά στέκια της θα ακούσεις τη γνωστή ατάκα: Εδώ το χουν μπροστινοί, από πίσω κρύβονται πολλά.

Η πόλη εδώ και πολλά χρόνια κατρακυλά. Στη νύχτα, στη μέρα, στα κόλπα, στις μίζες. Ζει με αέρα κοπανιστό και ύποπτες συναλλαγές που όλοι γνωρίζουν και όλοι σιωπούν.

Θλίψη μόνο από όπου και αν το πιάσεις. Για χρόνια ολόκληρα γενιές μεγάλωναν με όνειρο να γίνουν τσιράκια μαφιόζων ή να μοιάσουν με αυτούς. Και τώρα γκρεμίζεται το σύμπαν τους.

Παιδιά που πήγαιναν στα μαγαζιά που τώρα σκάνε σαν βόμβες στα θεμέλια της πόλης για να πάρουν δυο κατοστάρικα παραπάνω αφήνοντας δουλειές χρόνων, γνωρίζοντας πώς όλο αυτό στέκεται πάνω σε πήλινα πόδια.

Ιστορίες που ακούγονταν σαν ανέκδοτα με ηλικιωμένες μητέρες που πέθαιναν παίρνοντας μαζί τους απλήρωτα ΦΠΑ εκατομμυρίων, κακομοίρηδες που τους έδιναν ένα χαρτζιλίκι για να παριστάνουν τους μπροστινούν, μαγαζιά που άλλαζαν χέρια σαν να παίζαν μονόπολη, έμοιαζαν για χρόνια φυσιολογικά. Όλοι τα ήξεραν αλλά καμία αρχή δεν τολμούσε να πειράξει κανέναν.

Προφανώς το κύκλωμα της νύχτας είναι ένα από τα παρακλάδια αυτής της σαπίλας που απλώνεται παντού σαν χολέρα και δεν τελειώνει εδώ. Περιλαμβάνει ένα σωρό υπηρεσίες που αδειοδοτούν, υπαλλήλους που κάνουν τα στραβά μάτια, κυκλώματα που απλώνονται σε κάθε δραστηριότητα της καθημερινότητας.

Αυτό που ζούμε τώρα είναι το σόου εν όψει εκλογών. Ότι και καλά ξηλώνουμε το πάπλωμα της σαπίλας. Μέσα σε ένα μήνα έχουν ξεδιαλύνει όσα σκάνδαλα δεν έχουν ξεδιαλύνει επτά χρόνια. Για ευνόητους λόγους.

Το θέμα είναι πόσο μακριά θα πάει όλο αυτό το ξήλωμα του πουλόβερ. Πόσο η διαφθορά που κρύβονται πίσω από αυτή την κανονικότητα της πόλης θα ξεσκεπαστεί σε κάθε της πτυχή και θα μπορέσει ξανά η πόλη, βαριά πληγωμένη να σηκώσει κεφάλι. Αν μείνει δηλαδή όρθιο και τίποτε μετά από τα λουκέτα που έρχονται…

*H εικόνα δημιουργήθηκε με ΑΙ

Σχόλιο Gerontakos: Εντυπωσιακή η εικόνα με το ζοφερό θέμα της βροχερής  οδού Νίκης μιας ρετρό "μυθικής" εποχής, με τους ανθρώπους να βαδίζουν στο φαρδύ  πεζοδρόμιο  με καμπαρτίνες και ρεπούμπλικες και τα αυτοκίνητα να έχουν αμφίδρομη κίνηση  . Θυμίζουμε ότι η μονοδρόμηση προς τα ανατολικά έγινε το 1979 και οι δύο λωρίδες κυκλοφορίας έγινα τρεις , αφού περιορίστηκε αισθητά το πεζοδρόμιο. 

Δεν υπάρχουν σχόλια: