Γιατί κρύβεται ο κ. Γεωργιάδης πίσω από το «Πόρισμα Τσεβά»;
*του Δημήτρη Ψαρρά
[20.11.2026]
Ασφαλώς δεν μας ξάφνιασε ο Άδωνης Γεωργιάδης με τη δυσανεξία που επέδειξε για μια ακόμα φορά την παραμονή της επετείου της δολοφονικής επιχείρησης της στρατιωτικής χούντας για την καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Εδώ και είκοσι χρόνια κάνει ακριβώς το ίδιο. Εντελώς ενδεικτικά θυμίζω τι έγραφε το «Χωρίς Εφημερίδα» πριν δυο χρόνια: («Οι νεκροί του Πολυτεχνείου και ο κ. Γεωργιάδης», 15.11.2024).
Σ’ αυτό το κείμενο παραθέταμε σε βίντεο τις κατά καιρούς απολογητικές δηλώσεις Γεωργιάδη για την καταστολή της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Θυμίζω ότι σε μια από τις εκπομπές του στο κανάλι Καρατζαφέρη (17.11.2009), ο Γεωργιάδης επαναλάμβανε ότι «δεν υπάρχει ένας, ούτε ένας που να έχει πεθάνει στο Πολυτεχνείο». Και κατέληγε ότι δεν υπήρχαν νεκροί καθόλου! Έλεγε ο Γεωργιάδης: «Έχουν πάρει το δελτίο των συμβάντων της Ελληνικής Αστυνομίας της 16ης, 17ης και 18ης Νοεμβρίου. Ποιοι πεθάνανε; Και μας τους παρουσιάζουν ως λίστα των νεκρών. Εγώ δεν λέω ότι δεν πεθάνανε [!] Μπορεί να πεθάνανε τρεις-τέσσερις στα πέριξ»…
Ώστε «τρεις-τέσσερις»! Ούτε καν ότι σκοτώθηκαν, ότι δολοφονήθηκαν δεν μπορούσε να παραδεχτεί ο κ. αντιπρόεδρος. Απλώς «πεθάνανε»…
Βέβαια φέτος πρωτοτύπησε, επειδή θεώρησε ότι μπορεί να κρυφτεί πίσω από το πόρισμα που συνέταξε τον Οκτώβριο του 1974 ο εισαγγελέας Δημήτριος Τσεβάς, και με βάση το οποίο διεξήχθη η δίκη και αποφασίστηκε η καταδίκη των στελεχών της χούντας (Παπαδόπουλος, Ιωαννίδης, Ντερτιλής, κ.ά). Μιλώντας στο «Παραπολιτικά 90,1», την παραμονή της επετείου, δήλωσε ότι «το Πολυτεχνείο οδήγησε στην πτώση του δικτάτορα Παπαδόπουλου και στην άνοδο του δικτάτορα Ιωαννίδη», κλείνοντας δηλαδή το μάτι στους οπαδούς του, και αφήνοντας να εννοηθεί πως το μόνο που έγινε τον Νοέμβρη του 1973 ήταν η απόκρουση της… «φιλελευθεροποίησης» του δικτατορικού καθεστώτος. Στο ερώτημα αν υπήρξαν νεκροί στο Πολυτεχνείο φρόντισε να μπερδέψει τους ακροατές του: «Παραμένω πιστός στο Πόρισμα Τσεβά που βγήκε επί υπουργίας Ευάγγελου Αβέρωφ. Πάρτε το και διαβάστε το να σας λυθούν οι ιστορικές απορίες».
Ακόμα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης που ρωτήθηκε λίγη ώρα αργότερα αναγκάστηκε να αδειάσει τον αντιπρόεδρο: «Έχουμε Δημοκρατία. Ο καθένας μπορεί να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του». Την επομένη, βέβαια, Μαρινάκης και Γεωργιάδης τα βρήκανε μεταξύ τους και κρύφτηκαν πίσω από το «Πόρισμα Τσεβά».
Γιατί το «Πόρισμα Τσεβά»;
Για τα θύματα, τους νεκρούς και τους τραυματίες διαθέτουμε πλέον την εξονυχιστική επιστημονική μελέτη του Λεωνίδα Καλλιβρετάκη, ο οποίος βέβαια μετείχε στην εξέγερση. Τα άρθρα και τα βιβλία του είναι προσβάσιμα σε όποιον θέλει να μάθει. Και η γνώμη του είναι ότι το «Πόρισμα Τσεβά» είναι «αξιόλογο». Και μάλιστα το γράφει αυτό σε ένα σημαντικό βιβλίο, στο οποίο εξηγεί και τους δολοφονικούς στόχους της χούντας όχι μόνο τη νύχτα της 17ης Νοεμβρίου, αλλά και τις επόμενες μέρες (Λεωνίδας Καλλιβρετάκης, «Το Πολυτεχνείο έξω από το Πολυτεχνείο. Οι αφανείς πρωταγωνιστές της εξέγερσης του 1973», Θεμέλιο, 2023, σ. 118).
Το γεγονός ότι το «Πόρισμα Τσεβά» είναι «αξιόλογο», μπορεί καθένας να το διαπιστώσει, διαβάζοντάς το, εφόσον είναι προσβάσιμο, ως ντοκουμέντο, σε πολλούς ιστοτόπους, ακόμα και στον ιστότοπο των «Παραπολιτικών», εκεί δηλαδή που έδωσε την επίμαχη συνέντευξη ο κ. Γεωργιάδης («Το Πόρισμα Τσεβά»). Και βέβαια, το «Πόρισμα» πρώτα απ’ όλα δεν μιλάει για «τρεις-τέσσερις πεθαμένους», όπως έλεγε ο Γεωργιάδης. Αναφέρει ότι εκτός από τους δεκαπέντε (15) ανακοινωθέντες νεκρούς, έχουν βεβαιωθεί άλλοι τρεις (3), ενώ πρέπει να προστεθούν άλλοι δέκα έξι (16) «βασίμως προκύπτοντες».
Τότε για ποιο λόγο το επικαλείται ο κ. Γεωργιάδης;
Μα για τον απλούστατο λόγο ότι το «Πόρισμα» χρησιμοποιείται από την Ακροδεξιά, προκειμένου να εμφανιστούν οι δράστες των επιθέσεων και των τραυματισμών ως μυστηριώδεις ξένοι πράκτορες άγνωστης ταυτότητας. Χρησιμοποιούν τις φράσεις του «Πορίσματος» για ύπαρξη «στοιχείων ξένων» και «πρακτόρων της ΚΥΠ», προκειμένου να υπονομεύσουν τη λαϊκή εξέγερση. Το επιχείρημά τους είναι ότι οι νεκροί και οι τραυματίες εκείνης της βραδιάς και τις επόμενες μέρες βρίσκονταν «εκτός Πολυτεχνείου». Λες και δεν είναι γνωστό εξαρχής το γεγονός ότι τα τανκς και οι αστυνομικές δυνάμεις εξαπέλυσαν τη δολοφονική τους βία σε όλη την Αθήνα, ακριβώς για να απομονώσουν τους εγκλείστους του Πολυτεχνείου. Για αυτούς είχαν σχεδιαστεί ομαδικές συλλήψεις, βασανιστήρια και φυλακίσεις, ενώ οι διώξεις των θεωρούμενων «πρωταιτίων» συνεχίστηκαν μέχρι τη Μεταπολίτευση.
Δεν αξίζει να τα λέει κανείς αυτά στον κ. Γεωργιάδη. Τα ίδια ακριβώς είπε προχτές σε δικό του «διάγγελμα» ο Ηλίας Κασιδιάρης. Και δεν ξεχνάμε ότι ο φιλοχουντικός «Στόχος» ήταν εκείνος που κυκλοφόρησε σε μπροσούρα το κείμενο το «Πορίσματος», ποντάροντας βέβαια στο γεγονός ότι οι αναγνώστες του δεν διαβάζουν και το περιεχόμενο των ντοκουμέντων.
Αρκούμαι να μεταφέρω ένα απόσπασμα από τον ιστότοπο της Χρυσής Αυγής:

Αλλά επειδή το «Πόρισμα Τσεβά» δεν λέει αυτά που του αποδίδουν ο Μιχαλολιάκος και ο Γεωργιάδης, θυμίζω εντελώς ενδεικτικά μερικά σημεία του «Πορίσματος»:
– «Οι δύο (2) πρώτοι νεκροί εκ του καταλόγου των γνωστών θυμάτων έπεσαν εις τον γύρωθεν χώρον και ακόμη υπήρξαν πολλοί τραυματίαι. Η κατά του πλήθους χρήσις των όπλων διαπιστούται ως ετονίσθη ήδη, κατά τρόπον αναμφισβήτητον».
– «Από της 20.00 ώρας περίπου ήρχισεν η εντός και εκτός του Πολυτεχνείου ρίψις βομβίδων δακρυγόνων υπο της Αστυνομίας, ενώ η ψυχραιμία και η υπευθυνότης είχον εγκαταλείψει πολλά από τα κατώτερα ιδία, όργανα της. Ου μόνον εκτύπων ανηλεών και βαναύσως τους διαδηλωτάς, σοβαράς προκαλούντες εις τούτους κακώσεις, αλλά και επυροβόλουν δια των όπλων των».
– «Ότε όμως ήρχισεν η διακομιδή των πρώτων τραυματιών, εις το Ρυθμιστικόν Κέντρο Αθηνών η ανθρώπινη βαρβαρότης έδειξε το αληθές προσωπείον της, ημαύρωσε και διάσυρε πάσαν έννοιαν φιλαλληλίας και ανθρωπισμού. Οι τραυματίαι δεν απετέλουν εκεί αντικείμενον περιθάλψεως και μερίμνης, αλλά στόχον κανιβαλλικών εκδηλώσεων εκ μέρους ευάρυθμων, εκ των αυτόθι υπηρεσιακώς ευρισκομένων, αστυνομικών υπαλλήλων, υπό τας ευλογίας και παροτρύνσεις του τότε διοικητικού Διευθυντού του Νοσοκομείου, όστις κραδαίνων παρανόμως περίστροφον, υβρίζων και απειλών και βλασφημών, περιεφέρετο εις τους χώρους του Νοσοκομείου ενσπείρων τον τρόμον».
Ούτε «ξένοι πράκτορες» δηλαδή, ούτε άνθρωποι του Ιωαννίδη οι «σκοτεινοί υπεύθυνοι». Δράστες ήταν οι αστυνομικές δυνάμεις και οι παραστρατιωτικοί μηχανισμοί που εξαπέλυσε ο Παπαδόπουλος κηρύσσοντας παράλληλα στρατιωτικό νόμο. Ο Ιωαννίδης βρήκε στρωμένο τον δρόμο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου