Ελ-Σαγέντ: Ο γιατρός που εξοργίζει τον Τραμπ και μπορεί να κρίνει τη μάχη της Γερουσίας
Ενδεχομένως αυτή να είναι η πρώτη φορά στην ιστορία που όλος ο πλανήτης ασχολείται με τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, με τον Ντόναλντ Τραμπ και τις αμφιλεγόμενες πολιτικές του να είναι ο λόγος.
Αναλυτές έχουν εξηγήσει πως το αποτέλεσμα στη Γερουσία, όπου όλα “παίζονται” θα κριθεί εν πολλοίς σε δυο πολιτείες:
- το Τέξας όπου ο Δημοκρατικός Τζέιμς Ταλαρίκο αντιμετωπίζει το “σύστημα”, δηλαδή τον Γενικό Εισαγγελέα, υπερσυντηρητικό και μια από τις πιο αμφιλεγόμενες πολιτικές προσωπικότητες της χώρας με εμπλοκή σε σοβαρά σκάνδαλα (πχ για οικονομική απάτη κακουργηματικού χαρακτήρα) Κεν Πάξτον και
- το Μίσιγκαν. H έδρα έμεινε κενή λόγω της συνταξιοδότησης της βετεράνου Δημοκρατικής γερουσιαστή Ντέμπι Στέιμπναου και τη διεκδικούν ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ και ο πρώην πράκτορας του FBI και αξιωματικός του στρατού των ΗΠΑ, Μάικ Ρότζερς.
Ας γνωρίσουμε τον άνθρωπο που μπορεί να κρίνει την κυριαρχία της κυβέρνησης στη Γερουσία.
Ποιος είναι λοιπόν, ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ, ο οποίος αν εκλεγεί θα γίνει ο πρώτος Μουσουλμάνος που θα μπει στη Γερουσία των ΗΠΑ;
Στην ιστοσελίδα του, ο Abdulrahman Mohamed El-Sayed αναφέρει ότι «σπούδασε ιατρική, αλλά διαπίστωσε πως οι διαλυμένες πολιτικές ήταν αυτές που αρρωσταίνουν τους ανθρώπους» κι έτσι «αφιέρωσε ολόκληρη την καριέρα του στην οικοδόμηση κυβερνητικών υπηρεσιών που πραγματικά εργάζονται για τους κατοίκους του Μίσιγκαν».
Υπόσχεται να αγωνιστεί «για να οικοδομήσει μια κυβέρνηση που να λειτουργεί για εσάς, όχι για τον Ίλον Μασκ, τον Ντόναλντ Τραμπ ή τους δισεκατομμυριούχους φίλους τους».
H κάθετη θέση στον πόλεμο στη Γάζα
To Mίσιγκαν όπου “κατεβαίνει” ο Ελ-Σαγέντ είναι η καρδιά της αραβοαμερικανικής κοινότητας στις ΗΠΑ. Για τους πολίτες του, ο πόλεμος στη Γάζα είναι μια μόνιμα ανοιχτή πληγή.
Όταν λοιπόν, η επίσημη Ουάσινγκτον και η ηγεσία των Δημοκρατικών στήριζαν την στρατιωτική επέμβαση του Ισραήλ, η τοπική κοινωνία ένιωσε προδομένη και εξοργισμένη.
Ο Ελ-Σαγέντ δεν δίστασε να καταδικάσει ευθέως τις στρατιωτικές επιχειρήσεις και τις απώλειες αμάχων, να απαιτήσει άμεση κατάπαυση του πυρός και να συγκρουστεί με το ισχυρό φιλοϊσραηλινό λόμπι της Ουάσινγκτον -που ειρήσθω εν παρόδω χρηματοδοτεί με εκατομμύρια τους πολιτικούς που συντάσσονται.
Τόλμησε δηλαδή, να πει όσα απέφευγαν άλλοι, ώστε να μη χάσουν χορηγίες και έγινε η φωνή της κοινότητας του. Παράλληλα, έγινε και εχθρός της άλλης πλευράς.
Το μουσουλμανικό όνομα και η μεικτή πραγματικότητα
O εκ των πρωταγωνιστών των ενδιάμεσων εκλογών αντιπροσωπεύει όσα καταδικάζει ο Τραμπ. Για αρχή, είναι γιος μεταναστών από την Αίγυπτο, άρα για τον πρόεδρο των ΗΠΑ είναι ένας ξένος, όχι ορίτζιναλ Αμερικανός.
Για αυτό και στις προεκλογικές του συγκεντρώσεις ο Τραμπ αποκαλούσε τον 42χρονο είτε “Abdulababab” (κοροϊδευτικά), είτε με το μεσαίο του όνομα (Μοχάμεντ), όπως έκανε με τον Μπαράκ Ομπάμα, τον οποίον ανέφερε ως Χουσεΐν.
Η απάντηση του Ελ-Σαγέντ ήταν αρκούντως καυστική.
«Το όνομα Μοχάμεντ δεν φαίνεται να ενοχλεί τον Τραμπ, όταν παρακαλάει τους ηγέτες του Κόλπου για επενδύσεις, αλλά τον ενοχλεί όταν ένας Αμερικανός γιατρός διεκδικεί τη Γερουσία στο Μίσιγκαν».
Ο 47ος πρόεδρος των ΗΠΑ επαναλάμβανε συχνά και αβάσιμους ισχυρισμούς, περί διασυνδέσεων του πρωταγωνιστή της ιστορίας μας με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα, για να τον παρουσιάσει ως “άνθρωπο του μίσους” που “απειλεί τις παραδοσιακές αμερικανικές αξίες”.
Για την ιστορία, οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου προσδιόρισαν το μέλλον του τότε 16χρονου μαθητή, που μεγάλωνε σε μικρό προάστιο του Ντιτρόιτ, με τον Αιγύπτιο -πολιτικό μηχανικό- πατέρα του, την λευκή Αμερικανίδα μητριά του και τα παιδιά της.
Ένα παραδοσιακό τραπέζι της μεικτής οικογένειας είχε παραδοσιακά αιγυπτιακά πιάτα και χοιρινό μπέικον με σάλτσες μπάρμπεκιου.
Όπως έχει γράψει στο βιβλίο του με τίτλο Healing Politics “μεγάλωσα στην τομή δυο κόσμων: το συντηρητικό, μουσουλμανικό αιγυπτιακό υπόβαθρο του πατέρα μου και την τυπική μεσοδυτική κουλτούρα της μητριάς μου”.
Έτσι, κατάλαβε ότι οι άνθρωποι μπορούν να μοιράζονται την ίδια αγάπη και αξίες, ακόμα κι αν οι παραδόσεις τους μοιάζουν εκ διαμέτρου αντίθετες. Συνειδητοποίησε και τη χρησιμότητα του να χτίζει κάποιος γέφυρες.
Η καχυποψία που εξαφανιζόταν στο γήπεδο
Έχει γράψει ότι την επομένη των επιθέσεων πήγε στο σχολείο μέσα σε ένα κλίμα πρωτοφανούς παγωμάρας και καχυποψίας. Για πρώτη φορά ένιωσε βλέμματα φόβου στους διαδρόμους από συμμαθητές που μέχρι χθες έκαναν παρέα.
Το απόγευμα της ίδιας μέρας είχε προπόνηση στην ομάδα football του σχολείου -ήταν μέλος και αυτής του λακρός, ενώ ήταν και σε εκείνη της πάλης. Μπαίνοντας στα αποδυτήρια, οι συμπαίκτες του τον υποδέχτηκαν όπως πάντα. Δεν τον έκριναν για το όνομα ή τη θρησκεία του.
«Όταν φοράς το κράνος και πέφτεις στη λάσπη, κανείς δεν ρωτάει σε ποιον θεό προσεύχεσαι. Μετράει μόνο αν θα καλύψεις τα νώτα του διπλανού σου. Εκείνη τη μέρα κατάλαβα ότι η αλληλεγγύη χτίζεται μέσα από την κοινή προσπάθεια, όχι από τα λόγια».
Συνειδητοποίησε ότι η ταυτότητά του θα ήταν στο εξής διαρκές πεδίο δημόσιου διαλόγου. Κατάλαβε πως είχε δυο επιλογές: ή να κρυφτεί ή να “βγει” μπροστά. Άρχισε λοιπόν, να συμμετέχει στα κοινά.
Το ασθενοφόρο που δεν είχε καύσιμα
Σπούδασε ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, όπου γνώρισε και τη σύζυγο του Σάρα, η οποία επίσης σπούδασε ιατρική -είναι ψυχίατρος. Ο επαγγελματικός του προσανατολισμός ξεκαθάρισε κατά τα ταξίδια του στην Αλεξάνδρεια τα καλοκαίρια, για να δει τους συγγενείς του.[....................................]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου