
3 του Σεπτέμβρη: Να περνάς, να γερνάς και να μικραίνεις…
Κώστας ΚαρελιάςΤο ΠΑΣΟΚ έζησε 28 “γεμάτα” και ένδοξα χρόνια, από το 1981 μέχρι το 2009. Η ιστορική μνήμη και εν μέρει η νοσταλγία καλά κρατούν. Όμως, μόνο με αυτές δεν διασφαλίζεται καμιά αξιόλογη συνέχεια στο παρόν και, πολύ περισσότερο, στο μέλλον.
- ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΡΕΛΙΑΣ
- news247.gr
- 03 Σεπτεμβρίου 2026
Η «3 του Σεπτέμβρη» είναι η πλέον γνωστή και πολυσυζητημένη επέτειος ίδρυσης κόμματος στη νεότερη πολιτική μας ιστορία. Και για το κόμμα αυτό είναι και μια ένδοξη μέρα.
Για την επέτειο αυτή και για το ΠΑΣΟΚ έχουν ειπωθεί και γραφτεί σχεδόν τα πάντα. Αποδεχόμενοι τον «κίνδυνο» που συνιστά η βαρετή επανάληψη, ας επιχειρήσουμε να δούμε μερικές πτυχές τους, συνδέοντας το παρελθόν με το παρόν και προσπαθώντας να ανιχνεύσουμε τα μελλούμενα.
Το ΠΑΣΟΚ συμπληρώνει σήμερα, 3 του Σεπτέμβρη, 52 χρόνια ζωής.
Είναι το κόμμα που σφράγισε, περισσότερο από κάθε άλλο, το μισό αιώνα της Μεταπολίτευσης. Είναι το κόμμα που επέφερε κατακλυσμιαίες αλλαγές στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της χώρας, αδιανόητες μέχρι τότε. Ειδικά η πρώτη τετραετία του 1981- 1985 έχει γραφτεί την κοινή συνείδηση ως η σπουδαιότερη την περίοδο αυτή, ίσως και στη μεταπολεμική ζωή της Ελλάδας.
Το ΠΑΣΟΚ έζησε 28 «γεμάτα» και ένδοξα χρόνια, από το 1981 μέχρι το 2009. Η ιστορική μνήμη και εν μέρει η νοσταλγία καλά κρατούν. Όμως, μόνο με αυτές δεν διασφαλίζεται καμιά αξιόλογη συνέχεια στο παρόν και, πολύ περισσότερο, στο μέλλον.
Εδώ και 16 χρόνια το ΠΑΣΟΚ κινείται μεταξύ πτώσης (2011), παραλίγο ανυπαρξίας (2015) και φυτοζωίας (έως σήμερα). Η ρητορεία των εκάστοτε ηγεσιών του περί «παράταξης» δεν έχει κανένα αντίκρισμα στην πραγματικότητα. Σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις μετά το 2009 δεν ήταν κάν δεύτερο κόμμα και σήμερα είναι με τεχνητό τρόπο, λόγω πολυδιάσπασης του πάλαι ποτέ ισχυρού ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίδα στις επόμενες να πετύχει αυτό που λέει η ηγεσία του, δηλαδή «να νικήσει τη ΝΔ με μια ψήφο» δεν έχει. Εκτός αν επέλθει κάποιος μη προβλεπτός κατακλυσμός. Ουσιαστικά επιδιώκει να νικήσει τον Τσίπρα. Κι αν αποτύχει, θα βρεθεί σε χειρότερη από τη σημερινή μοίρα.
Έτσι, το βασικό ερώτημα που μένει να απαντηθεί είναι ποιος ρόλος υπάρχει για το ΠΑΣΟΚ, αν αφαιρέσουμε αυτόν που είχε μέχρι το 2009, δηλαδή του κόμματος εξουσίας. Έχει λόγο αυτόνομης ύπαρξης; Και με ποιο σκοπό;
Η μοναδική απάντηση που μπορεί να δοθεί σήμερα είναι ότι το ΠΑΣΟΚ, ως ένα μικρομεσαίο κόμμα, μπορεί να είναι χρήσιμο ως «συμπλήρωμα» για το σχηματισμό κυβέρνησης. Κάτι σαν το παλιό Φιλελεύθερο κόμμα του Γκένσερ στη Γερμανία, που πήγαινε πότε με τους Χριστιανοδημοκράτες και πότε με τους Σοσιαλδημοκράτες και εξασφάλιζε καρέκλες στη διανομή της εξουσίας. Πόσο θα άντεχε σε τέτοιο ρόλο;
Την οριστική απάντηση θα δώσουν οι ψηφοφόροι στις προσεχείς εκλογές. Πάντα έτσι γίνεται. Έτσι έγινε στην ιστορική του πορεία, από την ξέφρενη άνοδο και κυβερνητική καθιέρωση(1981-2009) έως την απότομη πτώση και τη συντήρηση στα χαμηλά(2009-2026).
Το ΠΑΣΟΚ, στα 52 του πια, καλείται να ξεπεράσει τα μείον της προ-γεροντικής ηλικίας. Δεν ξέρουμε αν αυτό ισχύει και για κόμματα, αλλά ο ποιητής Τ.Σ Έλιοτ το έχει πει έτσι: «Τα χρόνια ανάμεσα στα 50 και στα 70 είναι τα χειρότερα. Συνεχώς σου ζητούν να κάνεις πράγματα και δεν είσαι αρκετά ετοιμόρροπος για να τα απορρίψεις»…
***************************************************
ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΝΙΟΜΑΣΤΕ

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου