«Ως Ιρανός, μπορώ να σας πω ότι η κατάσταση δεν είναι πλέον μόνο πολιτική - είναι υπαρξιακή.Είμαστε παγιδευμένοι ανάμεσα σε δύο καταρρέουσες δομές: μία εσωτερική, μία εξωτερική.»....

 

Ένας Ιρανός πολίτης σχολιάζει τον Πόλεμο στον Κόλπο 

 

Μετάφραση από τα Αγγλικά: Evangelos Achillopoulos

 

Πηγή facebook :Παρεμβάσεις Π.Ε. Δημήτρης Γληνός

 

«Ως Ιρανός, μπορώ να σας πω ότι η κατάσταση δεν είναι πλέον μόνο πολιτική - είναι υπαρξιακή. Είμαστε παγιδευμένοι ανάμεσα σε δύο καταρρέουσες δομές: μία εσωτερική, μία εξωτερική. Από τη μία πλευρά, αντιμετωπίζουμε μια βαθιά δυσλειτουργική κυβέρνηση, με επικεφαλής τον Ανώτατο Ηγέτη και τους μη εκλεγμένους θεσμούς της Ισλαμικής Δημοκρατίας.

Δεκαετίες οικονομικής κακοδιαχείρισης, καταστολής της διαφωνίας και βάναυσου ιδεολογικού ελέγχου έχουν αποξενώσει πολλές γενιές. Κανείς δεν πιστεύει πια στις μεταρρυθμίσεις - επειδή κάθε προσπάθεια έχει είτε αφομοιωθεί είτε έχει συντριβεί. Αλλά εδώ είναι το παράδοξο: Τρομοκρατούμαστε επίσης από την κατάρρευση του καθεστώτος - επειδή έχουμε παρακολουθήσει τις συνέπειες της δυτικής παρέμβασης σε χώρες όπως το Ιράκ, η Λιβύη, η Συρία και το Αφγανιστάν. Σε κάθε μία υποσχέθηκαν ελευθερία. Κάθε μία βυθίστηκε στο χάος, τον εμφύλιο πόλεμο ή την ξένη κατοχή.

Οπότε όχι, δεν εμπιστευόμαστε τις ΗΠΑ ή το Ισραήλ. Όχι επειδή υποστηρίζουμε το καθεστώς μας - αλλά επειδή γνωρίζουμε πώς οι ιμπεριαλιστικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν τα «απελευθερωμένα» έθνη στη Μέση Ανατολή.

Ελευθερία, στη γλώσσα τους, συχνά σημαίνει κενό, φωτιά και μόνιμη αστάθεια. Αυτή τη στιγμή, πολλοί Ιρανοί ζουν με τρεις αλήθειες ταυτόχρονα: Η Ισλαμική Δημοκρατία είναι ηθικά... και πολιτικά χρεοκοπημένη. Οι εναλλακτικές λύσεις που προσφέρουν οι ξένοι δρώντες δεν είναι απελευθέρωση - είναι κατάρρευση.

Μια κακή κυβέρνηση δεν είναι βιώσιμη. Καμία κυβέρνηση δεν είναι. Δεν σιωπούμε επειδή συμφωνούμε. Είμαστε προσεκτικοί επειδή έχουμε μάθει -πολύ καλά- τι συμβαίνει όταν οι υπερδυνάμεις αποφασίζουν να "βοηθήσουν".

Με μια φράση: Το Ιράν είναι ένα έθνος που κρατείται όμηρος του δικού του καθεστώτος, αλλά στοιχειώνεται από τη μοίρα των γειτόνων του. Είμαστε κολλημένοι σε ένα σπίτι που μισούμε, περιτριγυρισμένοι από πυρκαγιές που φοβόμαστε περισσότερο."