Ζυλιέτ Γκρεκό, η μούσα του υπαρξισμού, ταξιδεύει στ΄αστέρια

Déshabillez-moi/Γδύστε με



Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Oui, mais pas tout de suite, pas trop vite

Sachez me convoiter, me désirer, me captiver

Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Mais ne soyez pas comme tous les hommes

Trop pressés

Et d'abord, le regard

Tout le temps du prélude

Ne doit pas être rude, ni hagard

Dévorez-moi des yeux

Mais avec retenue

Pour que je m'habitue, peu à peu

Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Oui, mais pas tout de suite, pas trop vite

Sachez m'hypnotiser, m'envelopper, me capturer

Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Avec délicatesse, en souplesse, et doigté

Choisissez bien les mots

Dirigez bien vos gestes

Ni trop lents, ni trop lestes, sur ma peau

Voilà, ça y est, je suis

Frémissante…

Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Maintenant tout de suite, allez vite

Sachez me posséder, me consommer, me consumer

Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Conduisez-vous en homme

Soyez l'homme, agissez

Déshabillez-moi, déshabillez-moi

Et vous déshabillez-vous

>

Πέθανε η «μούσα των υπαρξιστών» Ζιλιέτ Γκρεκό

Το όνομά μου είναι Ζιλιέτ Γκρεκό. Δεν είχα ποτέ
ψευδώνυμο. Γεννήθηκα κάποια εβδόμη του Φλεβάρη. Η μητέρα μου μού έχει
πει πως την ημέρα εκείνη έβρεχε. Η βροχή βοηθάει όλα τα φυτά να
μεγαλώσουν, ακόμα και τα δηλητηριώδη. Τα παιδικά μου χρόνια ήταν μίζερα
σε αισθήματα, πλούσια σε ανέσεις.Κάπως
έτσι, παραδέρνοντας ανάμεσα στο φως και το σκοτάδι, γίνεται κανείς
αμφισβητίας. Ο πατέρας μου ήταν Κορσικανός. Πέθανε 100 χρονών. Η μητέρα
μου από το Μπορντό. Αντεξε, μαζί με την αδελφή μου, τις δοκιμασίες της
Αντίστασης και των στρατοπέδων συγκέντρωσης...»

Η «μούσα των υπαρξιστών», η Γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια Ζιλιέτ Γκρεκό, που έγινε διάσημη ερμηνεύοντας τραγούδια του Λεό Φερέ, του Ζακ Πρεβέρ και του Σερζ Γκενσμπούρ, πέθανε σήμερα σε ηλικία 93 ετών, ανακοίνωσε η οικογένειά της.

«Η
Ζιλιέτ Γκρεκό έσβησε αυτήν την Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020,
περιστοιχισμένη από τους δικούς της ανθρώπους στο πολυαγαπημένο σπίτι
της, στο Ραματουέλ» της νοτιοανατολικής Γαλλίας. «Η ζωή της ήταν έξω από
τα συνηθισμένα», ανέφερε στην ανακοίνωση αυτή η οικογένεια.

Η
συνεισφορά της στο γαλλικό τραγούδι είναι κάτι περισσότερο από
σημαντική. Λάτρεψε το στυλ των μποέμ και την κουλτούρα της μεταπολεμικής
εποχής στη Γαλλία και σύντομα η αισθησιακή φωνή της ταυτίστηκε όχι μόνο
με τη μουσική και τα τραγούδια τους, αλλά και για την σκέψη και τον
τρόπο ζωής τους.

Ταυτίστηκε με το κίνημα των υπαρξιστών
και αναδείχθηκε δίκαια η ιέρεια - σύμβολο για την μεταπολεμική γαλλική
τέχνη και διανόηση.

Σύντροφος του Miles Davis, σύζυγος
του Μισέλ Πικολί (παντρεύτηκαν το 1966, χώρισαν το 1977), αγαπημένη του
Σαρτρ, φίλη του Μπόρις Βιάν και του Ζαν Κοκτώ, ερωμένη του Σερζ
Γκενσμπούργκ, αλλά και μητέρα της Λοράνς-Μαρί από τον πρώτο της γάμο με
τον ηθοποιό Φιλίπ Λεμέρ.

Ο Σαρτρ είπε κάποτε πως «η Gréco είχε εκατομμύρια ποιήματα στη φωνή της».

gr.euronews.com