Ο Markus Stockhausen είναι γνωστός για τις ποικίλες προσεγγίσεις του με σύνολα "διαισθητικής μουσικής"*, κατέγραψε πολλά CD με αυτόν τον τρόπο. Θεωρείται ο ευρωπαϊκός πρωταγωνιστής της διαισθητικής μουσικής αλλά και ένας από τους πιο διακεκριμένους τρομπετίστας παγκοσμίως.
Κυριακή, Μαρτίου 29, 2020
Θα σου δείξω εγώ Ζαμπέτα πώς την παίζουν την τρομπέτα! (Μεταπολεμική παροιμία)
Ο Markus Stockhausen είναι γνωστός για τις ποικίλες προσεγγίσεις του με σύνολα "διαισθητικής μουσικής"*, κατέγραψε πολλά CD με αυτόν τον τρόπο. Θεωρείται ο ευρωπαϊκός πρωταγωνιστής της διαισθητικής μουσικής αλλά και ένας από τους πιο διακεκριμένους τρομπετίστας παγκοσμίως.
Όταν η συμβουλή των γιατρών "Πλύντε τα χέρια σας" προσέβαλλε τους αριστοκράτες . Εκατόν εβδομήντα χρόνια από την ανακάλυψη του Ούγγρου γιατρού Ιγνάτς Σεμελβάις ότι η ζωή μας , εν πολλοίς, οφείλεται στην καθαριότητα των χεριών μας
Μοιάζει παράδοξο αν λάβει υπόψη του κανείς πως ο Πόντιος Πιλάτος «ένιψε τα χείρας του» πολλούς αιώνες πριν, ενώ το πλύσιμο των χεριών επιβάλλεται για λόγους καθαριότητας σε θρησκευτικές τελετές τόσο των Εβραίων όσο και των μουσουλμάνων. Αν υπάρχει πάντως ένας πιονέρος της επιστήμης στο πεδίο της υγιεινής των χεριών, αυτός είναι ο Ούγγρος γιατρός Ιγκνάτς Σέμελβαϊς.
Ιγκνάτς Ζέμελβαϊς (1818-1865) - Βικιπαίδεια
Ήταν στα μέσα του 19ου αιώνα όταν ο Σέμελβαϊς ανέλαβε καθήκοντα βοηθού καθηγητή στο γενικό νοσοκομείο της Βιέννης. Και ήταν ο μόνος που προβληματίστηκε για το γεγονός πως στη μία μαιευτική κλινική του νοσοκομείου πέθαιναν πολύ περισσότερες γυναίκες από επιλόχειο πυρετό σε σχέση με την άλλη. Δεν άργησε να υποθέσει τον λόγο. Στη μία κλινική ασκούνταν γιατροί, στην άλλη μαίες. Οι πρώτοι έκαναν νεκροψίες, οι δεύτερες όχι.
Για να καταλήξει στο συμπέρασμά του, ο Σέμελβαϊς βοηθήθηκε από την κακή τύχη ενός συναδέλφου του, ο οποίος εξέτασε ένα πτώμα έχοντας κοπεί στο χέρι με αποτέλεσμα να προσβληθεί από σηψαιμία και να πεθάνει. Συγκρίνοντας τα συμπτώματα του άτυχου γιατρού και των άτυχων λεχώνων, συμπέρανε πως η αιτία ήταν η ίδια: τα «δηλητήρια», όπως τα ονόμασε, που προέρχονταν από τα πτώματα, μετέφεραν με τα χέρια τους οι γιατροί και μόλυναν τις εγκύους.
Το επόμενο βήμα ήταν να παρασκευάσει ένα διάλυμα χλωριούχου ασβεστίου όπου απολυμαίνονταν χέρια και ιατρικά εργαλεία. Η κίνηση αποδείχθηκε σωτήρια. Πριν την παρέμβασή του η θνησιμότητα των νέων μητέρων έφτανε το 18%. Μετά την επιβολή της υγιεινής των χεριών, το ποσοστό αυτό έπεσε στο 1%.
Παρά τα θαυμαστά αποτελέσματα, όμως, η αντισηπτική μέθοδος του Σέμελβαϊς συνάντησε ισχυρές αντιστάσεις. Ένας λόγος ήταν πως οι άνθρωποι τότε δεν πίστευαν πως μπορεί να είναι κινητοί φορείς μικροβίων. Οι γιατροί θίγονταν στην ιδέα πως μπορούσαν να προκαλούν οι ίδιοι μολύνσεις. Η πλειονότητα, εξάλλου, προερχόταν από οικογένειες της μεσαίας ή της ανώτερης τάξης της Βιέννης. Αυτοί ήταν οι «καθαροί», ενώ βρώμικοι στα μάτια τους ήταν μόνο οι εργάτες των φτωχών στρωμάτων που είχαν άλλες συνήθειες υγιεινής ή δεν είχαν και καθόλου. Ήταν προσβλητικό επομένως γι’ αυτούς να τους πει κάποιος πως τα χέρια τους ήταν βρώμικα.
Θα έπρεπε να περάσουν δέκα χρόνια για να επισημάνει ένας γιατρός που κατέκτησε τη φήμη, ο Λουί Παστέρ, την ανάγκη εξόντωσης των μικροβίων. Αλλά ακόμη περισσότερα για να ανακαλύψει ο γερμανός επιστήμονας Ρόμπερτ Κοχ τον βάκιλο του άνθρακα. Και άλλα ακόμη για να εισαγάγει ένας άγγλος χειρουργός, ο Τζόζεφ Λίστερ, την υποχρεωτική απολύμανση των χεριών στη χειρουργική. Στις αρχές του 20ου αιώνα, το πλύσιμο των χεριών δεν ήταν μια υποχρέωση των γιατρών μόνο, αλλά κάτι που έπρεπε να κάνουν όλοι.

Κανείς δεν προσβαλλόταν πια και ένας από τους λόγους ήταν η φυματίωση που θέριζε εκείνη την εποχή. Αφού αποκλείστηκε η πιθανότητα να πρόκειται για κάποια κληρονομική ασθένεια, η υγιεινή των χεριών επιβλήθηκε ως ένα από τα πιο αποτελεσματικά μέσα προστασίας. Η εικόνα στο τέλος δεν ήταν πολύ διαφορετική από τη σημερινή. Οι άνθρωποι απέφευγαν τις χειραψίες, τις αγκαλιές και τα φιλιά. Το στόμα και το δέρμα είχαν καταχωρηθεί πλέον ως εστίες μικροβίων.
Ο φόβος δεν κράτησε πολύ. Η πρόοδος της υγιεινής και η ανακάλυψη των εμβολίων και των αντιβιοτικών, νίκησε τους θανάτους από τα μικρόβια. Η καθαριότητα έφτασε να αμφισβητηθεί από τους χίπις ως μια μη μου άπτου συνήθεια της μπουρζουαζίας. Αλλά ακόμη και όταν πέρασε η γοητεία του κινήματος της αμφισβήτησης, η υγιεινή των χεριών δεν έγινε καθολική. Σύμφωνα με έρευνα που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα σε αμερικανούς φοιτητές το 2009, δημοσιεύθηκε σε ιατρική επιθεώρηση και αναπαράγει η εφημερίδα «Γκάρντιαν», μετά την ούρηση πλένουν τα χέρια τους το 69% των γυναικών και το 43% των ανδρών, μετά την αφόδευση το 84% και το 78% αντίστοιχα, ενώ πριν από το φαγητό μόλις το 7% των πρώτων και το 10% των δεύτερων.
Πόσο αποτελεσματικό είναι όμως το πλύσιμο των χεριών; Αναλύσεις μοντέλων σε βρετανικά νοσοκομεία έχουν δείξει πως εάν πλένει κανείς τα χέρια του πέντε με δέκα φορές περισσότερο από το συνηθισμένο, τότε μειώνει τον κίνδυνο της μόλυνσης κατά 25%. Στη μάχη κατά της εξάπλωσης μιας πανδημίας, επισημαίνεται από τους ειδικούς, το ποσοστό αυτό μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο.
(Πληροφορίες από το ΑΠΕ/ΜΠΕ)
Ανανοηματοδοτώντας τις έννοιες "δυστοπία", "δυσανεξία," και "συναισθηµατική αλλεργία" σε ταινίες που είδαμε στο παρελθόν, αλλά δεν εκτιμήσαμε όσο έπρεπε
Συναισθηματική ασφυξία και μάσκες για την Τζουλιάν Μουρ στο «Safe» (1995) του Τοµ ΧέινςΤώρα νιώθω τι ήταν αυτό που µε ενοχλούσε περίεργα, ανεξήγητα, σχεδόν µεταφυσικά. Εδώ και χρόνια διαισθανόμουν πως κάτι ξηλώνεται, µια σκιά τρυπώνει στο σεντόνι, κάτι ξεφτίζει. Ακόµη πως κάτι αποχρωµατίζεται, µια ύπουλη ροή διαβρώνει τους τοίχους. Σιωπηλές εικόνες συνταιριάζονται µε κάτι σαν από άλλη ζωή, κινηµατογραφική ή όχι, παράξενοι αστραπιαίοι κρότοι, λάµψεις που είναι και δεν είναι. Τώρα όλα συναρµολογούνται, όλα εξηγούνται, ακόµη και οι στίχοι του ποιητή Αρσένι Ταρκόφσκι στον «Καθρέφτη» του γιου του: «Και θα ’ρθει µια µέρα που όλα, όλα τα κανονικά και τα καθηµερινά θα δείχνουν αφύσικα και µεταφυσικά».
Η ηµέρα ήλθε και δεν θα αραδιάσω εδώ τίτλους από το λεγόµενο µετα-αποκαλυπτικό σινεµά αλλά φιλµικές προσµονές που δικαιώθηκαν. Θυµάµαι πόσο φυσιολογικά υποδέχτηκα το «Έρχεται τη νύχτα» του Τρέι Εντουαρντ Σουλτς.

Οι σύγχρονοι Φρανκενστάιν
Τώρα νιώθω ακριβώς γιατί µισήθηκε τόσο πολύ αυτή η ταινία («Mandy»). Για το ισχυρό, προφητικό ξεµασκάρεµα που κάνει στον «προοδευτικό» αστό θεατή, που επιθυµεί να είναι σε κατάσταση «διπλής αποζηµίωσης». Θέλει να είναι και οικολόγος και εστέτ και ταυτόχρονα να έχει µόνιµα δίπλα του το αντικείµενο του πόθου και της εξάρτησής του. Όλοι σχεδόν αρνούνται να πιστέψουν πως αυτό είναι πρόβλεψη, δυστοπία αλλά και προφητεία. Ισως επίσης να φάνηκαν υπερβολικές οι σταδιακά επιδεινούµενες κρίσεις αλλεργίας της ηρωίδας (Τζούλιαν Μουρ) στο ανεκτίµητο «Safe» του Τοµ Χέινς, την απόλυτη απεικόνιση της σηµερινής συναισθηµατικής ασφυξίας, µε ή χωρίς µάσκες. Εκτιµώ, υποστηρίζω ότι τις ταινίες που αγαπάµε πρέπει να τις αποσυναρµολογούµε, να τις «κόβουµε» σε σηµαίνοντα και µε τις εικόνες που ενώνουµε να ανακαλύπτουµε τις κρυφές σηµασίες αυτού του τεράστιου σώµατος φιλµ που κατασκευάσαµε σαν άλλοι Φρανκενστάιν.Ναι στον «Ζάρντοζ» του Μπούρµαν, στα «Παιδιά των ανθρώπων» του Κουαρόν, στην «Απόδραση από τη Νέα Υόρκη», την «Απειλή», την «Απόδραση από το Λος Αντζελες» του Τζον Κάρπεντερ και τα άλλα γνωστά φιλµ, αλλά αυτό που µας συµβαίνει είναι κάτι που υφέρπει ύπουλα, σέρνεται σιωπηλά, διακριτικά, σχεδόν σαν ένα φλας ψευδαίσθησης.
Οι Κοέν ήταν από τους πρώτους που µπήκαν στο κλίµα. Πιο δυστοπία δεν γίνεται απ’ ό,τι στον «Άνθρωπο που δεν ήταν εκεί».
∆εν ήταν γιατί δεν µπορούσε, τον απέκλειαν, ήταν µπλοκαρισµένος
και τελικά απογειώθηκε, λες από θαύµα, έφυγε από το εκεί, βρέθηκε στο
αλλού. Ο θάνατός του ήταν µια µπλόφα, απλώς µετασχηµατίστηκε. Στο «Καµιά
πατρίδα για τους µελλοθάνατους» δύο τύποι, δύο διαφορετικές όψεις του
ίδιου νοµίσµατος (Τζόουνς και Μπαρδέµ) βρίσκονται στα άκρα µιας
ισορροπίας και ουσιαστικά αιωρούνται, πετούν, αλλάζουν σώµατα.
Η
βαθύτατη διάχυτη µελαγχολία δεν θα αγγίξει ποτέ τη γυναίκα (σύζυγο του
σερίφη), αλλά θα µας γεµίσει ερωτήµατα. Προς τα πού άραγε κατευθύνεται η
σκέψη του; Απουσιάζει η γυναίκα ως σώµα στο «Σολάρις» του Ταρκόφσκι.
Υπάρχει µόνο ως πείραµα πυρηνικής φυσικής. Ο ωκεανός των επιθυµιών
βαρέθηκε να µας περιµένει και τώρα εκνευρισµένος εκχέει τα ορµητικά νερά
του πάνω µας.Ο στυφός θρίαµβος του κοµουνισµού
Αµαρτήσαµε γιατί λατρέψαµε την πρόβλεψη, τον έλεγχο, την παρακολούθηση, την καταστολή. Πόσο υπέροχα µας τραγουδάει γι’ αυτά που έρχονται ο Σπίλµπεργκ στο σινεφίλ «Minority report». Εδώ κι αν είναι ξεκάθαρη η δυστοπία.Στο φινάλε της γνωστής ταινίας του Ντέιβιντ Κρόνενµπεργκ «Λυσσασµένη στα νύχια του τρόµου», όταν η επιδηµία εξαπλώνεται, κηρύσσεται στρατιωτικός νόµος και ουσιαστικά σε κατάσταση δικτατορίας ένοπλοι µε ειδικές στολές πυροβολούν τους πάντες και πετούν τα πτώµατα σε απορριµµατοφόρο. Η δηµοκρατία που ξέραµε καταλύθηκε. Αλλά σε τέτοιο απορριµµατοφόρο δεν είχαν πεταχτεί ο έρωτας και το πάθος στο «Φράντικ» του Πολάνσκι (δείτε τη σκηνή του τέλους); Σε τέτοιο απορριµµατοφόρο δεν είχαν πεταχτεί η φιλία, τα κοινά οράµατα, η συλλογική πορεία της παρέας στο «Κάποτε στην Αµερική» του Λεόνε (δείτε και εδώ τη σκηνή του τέλους);
Ποιοι είµαστε, από πού
ερχόµαστε και ποιο είναι το νόηµα της ύπαρξής µας. Τι είναι αυτό που
χάσαµε, µας τυραννάει η µνήµη του, προς στιγµή λέµε «δεν βαριέσαι» αλλά
πάλι κάτι µας τσιµπάει. Αν είναι γνωστή η ενοχή που καλύπτει τη γυναίκα
στον σοβιετικό µεσοπόλεµο («Καθρέφτης») και άγρια µεσάνυχτα πηγαίνει στο
τυπογραφείο για να δει αν διόρθωσε κάποιο λάθος, ας δούµε ποιο είναι το
λάθος που µας καταλογίζει ο Μέντες. Το ότι σπέρνουµε εχθρούς στα
µετόπισθεν το ξεχνάµε, δεν πιστεύουµε στη νεκρανάσταση, κρύβουµε
επιµελώς το παρελθόν µας. Ξεχνάω σηµαίνει αρνούµαι, αρνούµαι σηµαίνει
καταστρέφω συνειδητά τη µνήµη µου, κάνω λοβοτοµή στον εαυτό µου. ∆εν
θέλω να καταλαβαίνω, να ακούω, να δεσµεύοµαι• απλώς ζω µηχανικά. ∆εν
επιθυµώ να υποστώ την οδυνηρή εµπειρία του κυρίου Φίσερ («Το στοιχείο
του εγκλήµατος», Λαρς φον Τρίερ) για να επιστρέψω, να δω, να νιώσω, να
τιµωρηθώ διά της γνώσης.Επιθυµώ το ανέµελο καθήκον, δηλαδή τη λύση της µέσης συµπεριφοράς, δηλαδή και ζόµπι και ζωντανός. Πόσο τον αδίκησα τον Σπίλµπεργκ, πόσο µπροστά ήταν από όλους και όλα. ∆εν διατύπωσε µόνο το ανεκτίµητο «ζούµε σ’ ένα κόσµο τεµνόµενων µυστικών», αλλά επιπλέον και κυρίως µας έδειξε τον δυστοπικό άνθρωπο στο οπτικό του ποίηµα «Μόναχο». Τυπικά ήταν να γυρίσει κάτι για τους Ολυµπιακούς του 1972 και αυτό το κάνει. ∆ανειζόµενος κάποια στοιχεία από έναν άλλο αδικηµένο, τον Κλοντ Λελούς, αρνείται την κοινωνία της τακτοποίησης και της οικογένειας και επικεντρώνεται σε µια οµάδα αρσενικών για το οδοιπορικό της µεγάλης χίµαιρας, το βίωµα µιας υπέρτατης αντρικής φαντασίωσης: να ζήσουν, να κυνηγήσουν, να κινδυνεύσουν, να ξοδέψουν χρήµα, να ταξιδέψουν κοσµοπολίτικα µε έναν σκοπό. Βαθµιαία ο σκοπός-στόχος αποχρωµατίζεται και οι ήρωες λατρεύουν τελικά την ίδια τη ζωή φετιχοποιώντας τη δυστοπία. Με αυτήν τη διαδικασία ακριβώς µας συγκίνησαν οι Ανρικό («Οι τρεις τυχοδιώκτες», «Η κόλαση είναι κάτω από τα πόδια µας»), Κλεµάν («Ο τυχοδιώκτης του Μόντε Κάρλο»), Σαµπρόλ («Νάντα: Επιχείρηση ώρα µηδέν»), Μελβίλ («Ο δολοφόνος µε το αγγελικό πρόσωπο», «Ο κόκκινος κύκλος», «Ο µπάτσος»), πολλοί Αµερικανοί µετρ του νουάρ και φυσικά ορισµένοι αξεπέραστοι αρτίστες του ιταλικού τζιάλο.
Μόνη αλήθεια είναι να ζεις µε αξιοπρέπεια και σιωπή του τάφου µας διδάσκει ο Μελβίλ, ενώ ο Ταρκόφσκι από τον τάφο του µας δείχνει τον ωκεανό των επιθυµιών: και επειδή οι τελευταίες µας εδώ και χρόνια στρέβλωσαν, µεταλλάχτηκαν σε φρικτά τέρατα και τώρα εφορµούν ακάθεκτα εναντίον µας σαν το «Τελευταίο κύµα» του Πίτερ Γουίαρ.
Ο Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου είναι γιατρός , θεωρητικός και κριτικός κινηματογράφου
Ο κυνισμός , η ελαφρότητα και η έλλειψη αρχών για μια βαλίτσα
Όσα γίνονται γνωστά για το περιεχόμενο της κατάθεσης της Εύας Καϊλή στις βελγικές αρχές, είτε από τον συνήγορό της είτε από ρεπορτάζ σε ευρωπαϊκά ΜΜΕ, προκαλούν σοκ για την αλαζονεία που εκδηλώνεται μέσα από μια αίσθηση παντοδυναμίας.
Πώς αλλιώς να ερμηνευθεί η ευκολία με την οποία ισχυρίζεται ότι κάλεσε τον πατέρα της για να απομακρύνει τη βρώμικη βαλίτσα χωρίς, μέχρι τη σύλληψη του συντρόφου της, να γνωρίζει την προέλευση του περιεχομένου της. Και ότι τηλεφώνησε στον φερόμενο ως εγκέφαλο του κυκλώματος Παντσέρι, όχι για να τον προειδοποιήσει, αλλά για να τον καλέσει να παραλάβει τη βαλίτσα.
Η αφήγηση δεν είναι απλώς αφελής, είναι προκλητική. Πολύ περισσότερο όταν συνδυάζεται με σύσταση εταιρείας real estate, με εκπληκτική αύξηση περιουσίας, με εντυπωσιακή παρουσία στη Ντόχα και με αγώνες στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο υπέρ του Κατάρ.
Η Εύα Καϊλή δίνει μάχη για να πετύχει την επιεικέστερη δυνατή ποινική μεταχείριση και έχει κάθε δικαίωμα να το κάνει. Μόνο που επειδή έχει μια πολιτική πορεία 20 περίπου ετών και διανύει τη δεύτερη θητεία της στην ευρωβουλή, επειδή διασύρει το κόμμα της και προσβάλλει τους ψηφοφόρους της, επειδή φέρεται ως εμπλεκόμενη σε ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που έχουν στιγματίσει την ΕΕ, θα όφειλε να δείξει στοιχειώδες αίσθημα πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης.
Και αυτό σημαίνει ότι θα όφειλε να πει κάτι ουσιωδέστερο και σοβαρότερο από το ότι τρόμαξε βλέποντας τη βαλίτσα-τέρας, κατά την έκφραση που χρησιμοποίησε ο συνήγορός της Μ. Δημητρακόπουλος.
Η Εύα Καϊλή δείχνει και στη φυλακή χαρακτηριστικά που καθόρισαν την πολιτική της εικόνα: Κυνισμό, ελαφρότητα, έλλειψη αρχών. Τα στερνά τιμούν τα πρώτα, εκτός αν δεν διαφέρουν.
Δεν είναι ο «γέρος» και η «γριά», ανόητε*
Έχει
την ίδια άγνοια κινδύνου που είχε όταν πήγαινε στη λαϊκή και τα έπαιρνε
όλα λειψά για να σου πάρει και για το δικό σου σπίτι!Έχει την ίδια άγνοια κινδύνου που είχε όταν δούλευε σαν σκυλί για να μην σου λείψει τίποτα τσακίζοντας το σώμα και τις αντοχές του!
Έχει την ίδια άγνοια κινδύνου που είχε όταν ερχόταν με πέντε συγκοινωνίες, ό,τι καιρό και να είχε, να σου προσέξει τα παιδιά! Να στα φροντίσει με ιώσεις, με δυσκολίες, με «όλα τα καλά».
Την ίδια άγνοια κινδύνου που χρόνια τώρα έχει και βγαίνει έξω μόνος, και φροντίζει τον εαυτό του μόνος, κι έχει κάνει παρέες στο ΚΑΠΗ και στην πλατεία, γιατί εσύ πάντα δουλεύεις και δεν προλαβαίνεις.
Δεν είναι «γέρος» και «γριά», δεν είναι όλα τα κοσμητικά που του έχεις φορέσει! Είναι ο πατέρας σου, η μάνα σου, ο παππούς σου, η γιαγιά σου, ο συγγενής σου, ο γείτονας!
Γι’ αυτό, όσο δίκιο κι αν έχεις που φωνάζεις για το καλό του, βούτα τη γλώσσα στο μυαλό. Εσύ κι εγώ τους υποχρεώσαμε για την επιβίωση στην άγνοια κινδύνου και τώρα τους ζητάμε προσαρμοστικότητα, αντίληψη, αλλαγή, με άμεση εφαρμογή. Σαν να πατάμε κουμπάκια.
Ε, μάθε εσύ, που έχεις τόσο υποτιμητικά λυσσάξει με το «γριές και γέροι» και «για εσάς μένουμε εμείς μέσα», να κλείνεις λίγο το στόμα σου. Ναι, πρέπει να μείνουν μέσα. Ναι, κάποιοι δεν το έχουν καταλάβει. Ναι, πες το 5.000 φορές. Μέχρι να καταλάβουν.
Όσες χρειάστηκε να σου πουν κι εσένα να μην κάνεις κάθε μαλακία που έκανες και ήρθαν να σε ξεμπλέξουν, να σε φροντίσουν και να σε κανακέψουν! Δεν είναι «ο γέρος κι η γριά». Είναι κάποιου μάνα και πατέρας. Δεν είναι το πακέτο που σε βαραίνει, ανόητε!
Κι αν δεν τους έχεις χάσει, δεν ξέρεις τι αξία έχουν αυτές οι λέξεις! Δεν έχεις ιδέα! Άντε γιατί πήξαμε στους μάγκες...
* Το κείμενο αναρτήθηκε στο Διαδίκτυο από έναν γιατρό. Χέρι με χέρι έφτασε και στα δικά μου χέρια. Τα social media μπορούν να είναι και δίκτυα φωτός
Είν’ η προσπάθειές μας, των συφοριασμένων· είν’ η προσπάθειές μας σαν των Τρώων.
........ Κομμάτι κατορθώνουμε· κομμάτι
παίρνουμ’ επάνω μας· κι αρχίζουμε
νάχουμε θάρρος και καλές ελπίδες.
Μα πάντα κάτι βγαίνει και μας σταματά.
Ο Aχιλλεύς στην τάφρον εμπροστά μας
βγαίνει και με φωνές μεγάλες μάς τρομάζει.—
[.........................]
Καβάφης, Τρώες
ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΕΓΚΛΕΙΣΜΟΥ ΜΕ ΠΑΡΗΓΟΡΗΤΗ ΤΟΝ ΟΜΗΡΟ
ΡΑΨΩΔΙΑ Θ'

24 πρωταγωνίστριες του ελληνικού θεάτρου διαβάζουν τις 24 ραψωδίες του ομηρικού έπους στην καινούρια μετάφραση του Δημήτρη Μαρωνίτη .
Ραψωδία Θ'. Ερμηνεία: Πέμη Ζούνη. Ζωντανή ηχογράφηση από την Αίθουσα Εκδηλώσεων του Εθνικού Θεάτρου στις 9 Δεκεμβρίου 2010.
Σάββατο, Μαρτίου 28, 2020
Ένα τραγούδι για τον εγκλεισμό
The Boy - Μέσα στο σπίτι
Μέσα στο σπίτι. Κλεισμένοι μέσα στο σπίτι.Ο ανεμόμυλος γυρνάει. Νιώθεις καλύτερα σήμερα;
Μένεις στα Ιλίσια. Θα πεθάνεις στο Κουκάκι.
Σε θυμάμαι να είσαι καλά στους Αμπελόκηπους
όταν ήμασταν τα παιδιά των θεών.
Μέσα στο σπίτι ερωτευόμαστε τοίχους.
Και αν κάνουμε έναν γιο, θα τον βαφτίσει το απορρυπαντικό.
Πεθαίνω στα Εξάρχεια. Θα αναστηθώ στα Πατήσια.
Με θυμάμαι να είμαι καλά στο Αλφαβίλ, όταν ήμασταν τα παιδιά των Θεών.
Μέσα στο σπίτι καλλιεργούμε σεντόνια.
Και όταν ανθίσουν δυο λευκά , θα μεγαλώσουνε σαν φαντάσματα.
Μέ λένε Βικτώρια. Εμένα λένε Ομόνοια.
Σε θυμάμαι να είσαι φιλμ και φίλη μου , όταν ήμασταν τα παιδιά των Θεών.
Μας θυμάσαι και συ, όταν ήμασταν τα παιδιά των Θεών.
Γεννιέσαι στο Μητέρα. Πεθαίνεις στο Ίδρυμα Νιάρχου.
______________________________
Μουσική, στίχοι, παραγωγή: The Boy Φωνή, πιάνο: The Boy Κιθάρα: Γιώτης Παρασκευαϊδης
Οι δώδεκα τσελίστες της Φιλαρμονικής του Βερολίνου

The 12 Cellists of the Berlin Philharmonic
ΑΚΟΥΤΕ
Gabriel Fauré (arr. David Riniker): Sicilienne 4’
Vincent Scotto (arr. Wilhelm Kaiser-Lindemann): Sous les ponts de Paris 3’
Henri Bourtayre (arr. Ludwig Quandt): Fleur de Paris 3’
Hubert Giraud (arr. Wilhelm Kaiser-Lindemann): Sous le ciel de Paris 4’
Astor Piazzolla (arr. Harold Noben): Lunfardo 6’
Astor Piazzolla (arr. David Riniker): Revirado 4’
José Carli: Para Osvaldo Tarantino 3’
Astor Piazzolla (arr. Marijn Simons): Duo de Amor 5’
José Carli: “Estampas de Palermo” No.3: La Diquera 3’
Astor Piazzolla (arr. Ludwig Quandt): Soledad 7’
Horacio Salgán (arr. David Riniker): A Don Agustín Bardi 3’
Astor Piazzolla (arr. David Riniker): Escualo 4’
Astor Piazzolla (arr. David Riniker): Tres minutos con la realidad 3’
- Add to Phrasebook
- No word lists for English -> Greek...
- Create a new word list...
- No word lists for English -> Greek...
- Copy
- Add to Phrasebook
- No word lists for English -> Greek...
- Create a new word list...
- No word lists for English -> Greek...
- Copy
Καλά νέα από τη Θεσσαλονίκη: Πενήντα βαλβίδες αναπνευστήρων την ημέρα μπορεί να τυπώνει ο 3D εκτυπωτής!
Εκατό βαλβίδες αναπνευστήρων ανά δύο ημέρες δύναται να παράγει, μέσω τρισδιάστατης εκτύπωσης, το Εργαστήριο Στοιχείων Μηχανών και Μηχανολογικού Σχεδιασμού του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), ο εξοπλισμός και το επιστημονικό προσωπικό του οποίου τέθηκε στη διάθεση του ΕΟΔΥ για την κάλυψη ενδεχόμενων αναγκών σε αναλώσιμο υγειονομικό υλικό, που παρουσιάζει έλλειψη παγκοσμίως, εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού SARS-CoV-2.
Ο τεχνολογικός εξοπλισμός βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Κέντρου Διεπιστημονικής Έρευνας και Καινοτομίας (ΚΕΔΕΚ) του ΑΠΘ και σε αυτόν εργάζεται η ομάδα «Ψηφιακή Αποτύπωση και Κατασκευή με Πρόσθεση Υλικού» (Digital Representation and Additive Manufacturing -DRAM), αποτελούμενη από ερευνητές των Τμημάτων Μηχανολόγων Μηχανικών, Οδοντιατρικής, Ιστορίας και Αρχαιολογίας και Ιατρικής του ΑΠΘ. Η ομάδα αποτυπώνει αντικείμενα με οπτικές μεθόδους και έχει εξελίξει τη βελτιστοποιημένη παραγωγή προτύπων και λειτουργικών εξαρτημάτων με χρήση τεχνολογιών τρισδιάστατης εκτύπωσης, ενώ διατηρεί συνεργασίες με πανεπιστημιακούς φορείς, ερευνητικά κέντρα, μεγάλες επιχειρήσεις στον ιδιωτικό τομέα και υποστηρίζει τη νεοφυή επιχειρηματικότητα (startups).
«Με συναίσθηση της ευθύνης του προς την κοινωνία, το Αριστοτέλειο αυτονόητα στηρίζει με κάθε δυνατό τρόπο την εθνική προσπάθεια να αντιμετωπίσουμε μία πρωτόγνωρη κατάσταση. Δεν αρκεί όμως η διάθεσή μας να συνεισφέρουμε, αλλά η προσφορά μας, όσον αφορά στο επιστημονικό και ερευνητικό κομμάτι, πρέπει πάντα να εξειδικεύεται και να διέπεται από τα αυστηρότερα ακαδημαϊκά κριτήρια», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο πρύτανης του ΑΠΘ, καθ. Νίκος Παπαϊωάννου και εξήγησε: «Το να δηλώσουμε έτοιμοι για την παραγωγή εξαρτημάτων, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν σε εξοπλισμό στις εντατικές, για ανθρώπους που η ζωή τους βρίσκεται σε κίνδυνο, δεν είναι μια ερευνητική ή πειραματική διαδικασία. Και γι' αυτό δεν το ανακοινώσαμε με ευκολία, αλλά κινητοποιήσαμε την ερευνητική ομάδα που έχει τη μεγαλύτερη εμπειρία και γνώση στον τομέα αυτό και διαθέτει τον καταλληλότερο για την εργασία αυτή τεχνολογικό εξοπλισμό, ενώ ενημερώσαμε σχετικά τις αρμόδιες Αρχές της Πολιτείας για τις δυνατότητες μας».
«Σε ετοιμότητα παραγωγής για ό,τι υπάρχει στη βιβλιογραφία»
«Είμαστε έτοιμοι να ανταποκριθούμε σε μια επείγουσα κατάσταση. Χωρίς πειραματισμούς μπορούμε να εφαρμόσουμε αυτά που ξέρουμε σίγουρα και άμεσα. Άρα, αν εξαντληθούν τα υπάρχοντα αποθέματα υγειονομικού υλικού και δεν μπορεί να αναπληρωθεί κάποιο κρίσιμο εξάρτημα με καινούριο, εφοδιασμένο με όλες τις απαραίτητες πιστοποιήσεις, τότε μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο καθηγητής του Τμήματος Μηχανολόγων Μηχανικών ΑΠΘ και συντονιστής της ομάδας DRAM, Αθανάσιος Μιχαηλίδης.
«Έχουμε ήδη έλθει σε επαφή κατ' εντολή του πρύτανη με τους υπεύθυνους γιατρούς του ΑΧΕΠΑ, το οποίο αποτελεί νοσοκομείο αναφοράς για τον κορονοϊό, όπως και με τη διοίκηση της 441ης Αποθήκης Βάσεως Υγειονομικού Υλικού. Δεν είμαστε σηπτικό εργαστήριο, δηλαδή δεν εργαζόμαστε σε αποστειρωμένο περιβάλλον, ωστόσο αυτά που παράγουμε μπορούν να αποστειρωθούν. Ενημερώσαμε για τις παραγωγικές δυνατότητες του Εργαστηρίου και θέσαμε ό,τι παραγωγική δυνατότητα υπάρχει στη διάθεσή τους», γνωστοποίησε.
Ερωτηθείς για το εύρος των εξαρτημάτων που η ομάδα του ΑΠΘ μπορεί να αναλάβει να εκτυπώσει, ο καθηγητής απάντησε πως «ως Εργαστήριο Μηχανολογικού Σχεδιασμού δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε για το τι ακριβώς υπάρχει ανάγκη την κάθε στιγμή, αλλά εφόσον έχουμε τα σχέδια, μπορούμε να το παράγουμε άμεσα».
«Για παράδειγμα, τις βαλβίδες που κατασκεύασαν στην Ιταλία μπορούμε να τις παράγουμε και εμείς. Έχουμε τις δυνατότητες και τις θέτουμε στη διάθεση του ΕΟΔΥ. Εκτός από βαλβίδες και παραπλήσια εξαρτήματα μπορούμε να παράγουμε και ό,τι άλλο μας ζητηθεί, αρκεί να είναι μέσα στο πλαίσιο των δυνατοτήτων των μηχανημάτων μας», πρόσθεσε.
Σε ό,τι αφορά τον όγκο της παραγωγικής ικανότητας διευκρίνισε ότι «αν αυτή τη στιγμή παραστεί ανάγκη μπορούμε, για παράδειγμα, από το συγκεκριμένο εξάρτημα των βαλβίδων αναπνευστήρων, για την παραγωγή του οποίου έχουμε κάνει και την προετοιμασία που χρειάζεται, να παράγουμε σε δύο μέρες εκατό τεμάχια», καθώς «για τα δεδομένα μας είναι κάτι απλό», ενώ «αντίστοιχα στα μεταλλικά εξαρτήματα η τεχνολογία απαιτεί περισσότερο χρόνο και δεν μπορεί να ολοκληρωθεί σε μία μέρα ένα εξάρτημα».
Σχετικά με τη διαδικασία της αποστείρωσης, ο κ. Μιχαηλίδης σημείωσε πως θα πρέπει να την αναλάβει αρμόδιος ιατρικός φορέας και να την κάνει με τον προβλεπόμενο τρόπο, λαμβάνοντας υπόψη ότι «το πλαστικό που χρησιμοποιούμε είναι αδρανές υλικό που μπορεί να αντέξει μέχρι 110 βαθμούς θερμοκρασία».
«Στη μονάδα παραγωγής»
Η εγκατάσταση τρισδιάστατων εκτυπώσεων της ομάδας DRAM αποτελείται από τρεις μονάδες. Η πρώτη είναι ένας τρισδιάστατος εκτυπωτής, κατάλληλος να τυπώνει σε βιομηχανική κλίμακα -δηλαδή εξαρτήματα κατασκευασμένα από πλαστικό υψηλής αντοχής και μεγάλης ακρίβειας.
«Υπάρχουν πολλοί εκτυπωτές μικροί, οι οποίοι φτιάχνουν αντικείμενα που χρησιμοποιούνται κυρίως για επίδειξη, για να δείξει κανείς πώς είναι ένα εξάρτημα και όχι για να χρησιμοποιηθούν πραγματικά. Τα εξαρτήματα που παράγουμε εμείς είναι έτοιμα και κατάλληλα προς χρήση», επισήμανε ο κ. Μιχαηλίδης.
Ο δεύτερος εκτυπωτής μπορεί να κατασκευάσει εξαρτήματα από μέταλλο και μάλιστα, αν χρειαστεί, ακόμη και από τιτάνιο. Η τρίτη μονάδα της εγκατάστασης είναι τρισδιάστατος σαρωτής (scanner), με τον οποίο αντιγράφεται η εξωτερική μορφή ενός εξαρτήματος προς παραγωγή.
Η ομάδα DRAM σχεδιάζει και αναπτύσσει προϊόντα ιατρικού, οδοντιατρικού και αρχαιολογικού ενδιαφέροντος, με πρόσθετο χαρακτηριστικό τη δυνατότητα παραγωγής με τρισδιάστατη εκτύπωση. «Μέχρι στιγμής χρησιμοποιούμε τους εκτυπωτές μας και παράγουμε εξαρτήματα, τα οποία προορίζονται για βιομετρικές συσκευές και βιομηχανικές κατασκευές. Έχουμε εκτενή συνεργασία με τον ιδιωτικό τομέα και ιδιαιτέρως υποστηρίζουμε start-up εταιρείες.
Από εμάς ξεκίνησε και η formula student το 2007 και έκτοτε έχει διαδοθεί σε όλη την Ελλάδα και χαίρομαι να βλέπω ότι έχει βρει τόσους μιμητές», ανέφερε ο καθηγητής.
ΑΠΕ
Κορονοϊός: Αυτό το διάγραμμα θα σε πείσει να μείνεις σπίτι
Ο κορονοϊός αυτή τη στιγμή δεν αντιμετωπίζεται μόνο με το καλό πλύσιμο των χεριών ή το αντισηπτικό που μπορείς να φτιάξεις μόνος σου στο σπίτι, αλλά με την κοινωνική αποστασιοποίηση όπως ονομάζουν οι ειδικοί υγείας τον όσο γίνεται μεγαλύτερο περιορισμό σου στο σπίτι.
Σε infographic που δημοσιεύτηκε αρχικά από τον Economist και βασίστηκε σε αντίστοιχο διάγραμμα της έρευνας των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Ασθενειών των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) Community Mitigation Guidelines to Prevent Pandemic Influenza, δύο καμπύλες δείχνουν την αύξηση των κρουσμάτων του ιού από το χρονικό σημείο του πρώτου κρούσματος σε σχέση με τις δυνατότητες του συστήματος υγείας – η μία χωρίς κανένα μέτρο κοινωνικής αποστασιοποίησης, η άλλη αφού έχουμε πάρει μέτρα.
Πηγή: New York Times/CDC
«Και οι δύο καμπύλες αθροίζουν τον αριθμό των νέων κρουσμάτων στο πέρασμα του χρόνου», εξήγησε ο Harris μιλώντας στους New York Times. «Όσο πιο πολλοί άνθρωποι καταγράφονται ως κρούσματα, τόσο υψηλότερη η καμπύλη – μια υψηλή καμπύλη σημαίνει ότι ο κορονοϊός εξαπλώνεται γρήγορα. Μια χαμηλή καμπύλη δείχνει ότι ο κορονοϊός εξαπλώνεται πιο αργά – λιγότεροι άνθρωποι έχουν τη διάγνωση της ασθένειας. Η διατήρηση της καμπύλη χαμηλά ελλατώνοντας στον ρυθμό με τον οποίο συμβαίνουν τα νέα κρούσματα του ιού, αποτρέπει την επιβάρυνση των περιορισμένων πόρων (η γραμμή με τις διακεκομμένες τελείες) που είναι διαθέσιμες για να τα θεραπεύσουν».
Claudio Furlan/LaPresse via AP
Δες εδώ το gif που έγινε viral στο Twitter:
Εάν πετύχουμε το #FlattenTheCurve εφαρμόζοντας την κοινωνική αποστασιοποίηση, θα έχουμε δύο οφέλη.
Αρχικά, ακόμα και με τον ίδιο αριθμό κρουσμάτων να μείνουμε στο τέλος, θα είναι πιο εύκολο για τα συστήματα υγείας να αντιμετωπίσουν το φαινόμενο όταν δεν θα πηγαίνουμε όλοι μαζί στο νοσοκομείο. Λιγότερα κρούσματα ανά ημέρα σημαίνει καλύτερη φροντίδα, και καλύτερη φροντίδα σημαίνει λιγότεροι θάνατοι. Δεύτερον, ο συνολικός αριθμός μολύνσεων του ιού όντως μπορεί να είναι τελικά χαμηλότερος κατά την πορεία της επιδημίας.
Περιόρισε τις κοινωνικές σου επαφές, απόφυγε μέρη με συνωστισμό, πλένε τα χέρια σου συχνά, προσπάθησε να μην αγγίζεις το πρόσωπό σου, μάθε εδώ πώς να φτιάχνεις αντισηπτικό στο σπίτι σου αν το βρίσκεις σε έλλειψη, διάβασε αυτά τα χρήσιμα tips για να καθαρίζεις τις έξυπνες συσκευές σου και, φυσικά, μίλα με τον γιατρό σου εάν νιώσεις τα συμπτώματα του κορονοϊού και μείνε σπίτι μέχρι να λάβεις διαφορετικές οδηγίες.
Ο Γιατρός στο Κινητό σας
Άυλη συνταγογράφηση: Ιατρική συνταγή στο κινητό – Πώς θα την λάβετε με SMS
Σε δοκιμαστική λειτουργία η άυλη συνταγογράφηση
Πρόκειται για κοινή πρωτοβουλία των Υπουργείων Ψηφιακής Διακυβέρνησης και Υγείας, μέσω της οποίας μια ιδιαίτερα σημαντική και ευαίσθητη διαδικασία γίνεται απλούστερη για όλους τους εμπλεκόμενους (πολίτες, γιατρούς, φαρμακοποιούς) εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα ασφάλεια, διαφάνεια και ιδιωτικότητα σε όλα τα επιμέρους στάδια.
Καθιερώνεται, επιπλέον, η εξ αποστάσεως συνταγογράφηση για περιπτώσεις επαναλαμβανόμενων συνταγών που αφορούν χρόνιες παθήσεις, απαλλάσσοντας τις ευαίσθητες ομάδες του πληθυσμού από την ανάγκη αυτοπρόσωπης παρουσίας στο ιατρείο.
Η νέα διαδικασία είναι προαιρετική. Για την ενεργοποίησή της, οι πολίτες πρέπει
1. να μπουν στο gov.gr,
2. να επιλέξουν αρχικά την κατηγορία υπηρεσιών «Υγεία και Πρόνοια»
3. και εν συνεχεία την υποκατηγορία «Φάκελος Υγείας», όπου θα βρουν την εφαρμογή για την άυλη συνταγογράφηση, στην οποία θα εισέλθουν χρησιμοποιώντας τους κωδικούς Taxisnet και τον ΑΜΚΑ τους.
4. Στη συνέχεια θα ζητούνται (και θα επιβεβαιώνονται μέσω μηνύματος) ο αριθμός κινητού τηλεφώνου και η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου κάθε πολίτη, ώστε να λαμβάνει τη συνταγή με SMS ή/και e-mail.
5. Ο γιατρός θα μπαίνει στην πλατφόρμα e-prescription.gr, όπου θα καταχωρεί τη συνταγή με τον ίδιο τρόπο που το έκανε μέχρι τώρα.
Πλην όμως, όταν πρόκειται για πολίτες που έχουν επιλέξει την άυλη συνταγογράφηση, αντί να την εκτυπώσει θα αποστέλλει τον κωδικό της με SMS ή/και με e-mail. Ταυτόχρονα, η συνταγή θα συσχετίζεται με τον ΑΜΚΑ του ασθενούς.
6. Η εκτέλεση της συνταγής από τον φαρμακοποιό θα γίνεται πάλι μέσω της πλατφόρμας e-prescription.gr μόνο με τον κωδικό που έχει αποσταλεί από το γιατρό στον ασθενή. ( Σε περίπτωση, δε, που το μήνυμα έχει χαθεί ή για οποιονδήποτε λόγο ο ασθενής δεν έχει πρόσβαση σε αυτό, η συνταγή θα μπορεί να εντοπίζεται και να εκτελείται μέσω του ΑΜΚΑ).
7. Μόλις η διαδικασία ολοκληρωθεί επιτυχώς, ο πολίτης θα ενημερώνεται για αυτό με SMS ή/και e-mail.
Σήμερα βλέπουμε τους Τρειςευτυχισμένους κερατάδες
Οι Τρειςευτυχισμενοι
σε σκηνοθεσία Γιάννη Χουβαρδά
Δείτε την παράσταση
, μπαίνοντας στην ιστοσελίδα Κάθε μέρα Θέατρο | Θέατρο Πορεία καιπατώντας
το κόκκινο κουμπί "
Read more at: https://parallaximag.gr/life/kathe-mera-dorean-theatro-online-apo-to-theatro-poreia
Έξι χρόνια μετά την Υπόθεση της Οδού Λουρσίν, το θέατρο ΠΟΡΕΙΑ επιστρέφει στον Eugène Labiche (1815-1888), τον πιο επιτυχημένο και πλέον πρωτότυπο Γάλλο κωμωδιογράφο του 19ου αι., τον συγγραφέα που αρνείται πεισματικά να δει οτιδήποτε άλλο εκτός από την φαρσική πλευρά της ανθρώπινης φύσης!
«Η τέχνη του να κάνεις τον πατέρα της κοπέλας, που αρχικά έλεγε όχι, να πει ναι»: αυτή είναι η «συνταγή» που ο Labiche δίνει για το vaudeville, το είδος που υπηρέτησε με πάθος και τροφοδότησε με δεκάδες άκρως διασκεδαστικά κι επιτυχημένα έργα. Αυτή τη συνταγή, της διαρκούς και εν τέλει πλήρους μεταστροφής της δραματικής εξέλιξης, χρησιμοποιεί και στο έργο του Οι Τρειςευτυχισμένοι (Le plus heureux de Trois, 1870), που έγραψε (σε συνεργασία με τον Edmond Gondinet) ως αντίδραση –όπως λέγεται– στον ισχυρισμό ενός κριτικού, σύμφωνα με τον οποίο «η μοιχεία δεν θα μπορέσει ποτέ να προκαλέσει γέλιο». Με το έργο του αυτό, ο Labiche αποδεικνύει κατά τρόπο αδυσώπητο ότι ο παραπάνω ισχυρισμός δεν ισχύει!
Ο Labiche δεν ενδιαφέρεται, λοιπόν, μόνο για τους ήρωές του: οι κόσμοι που δημιουργεί είναι φτιαγμένοι από το υλικό του δικού μας κόσμου, μιας ζούγκλας με τους δικούς της κανόνες, που αντιστέκονται σχεδόν σε κάθε προσπάθεια αλλαγής τους. Φέρνει τους ήρωές του στα άκρα για να κάνει εμάς να αναμετρηθούμε με το αιώνιο ερώτημα «είναι, τελικά, εφικτή η ευτυχία;»
Διάρκεια: 135 λεπτά, χωρίς διάλειμμα
*************************
Παράρτημα
ΟΙ ΤΡΕΙΣ-ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΙ ΑΛΑ ΓΑΛΛΙΚΑ
1. Διαφημιστικό υλικό της παράστασης το 1870...
... και σε αφίσα από περιοδεία θιάσου στη Γαλλία, το 1888

2.Αποσπάσματα από την παράσταση που έδωσε ένα χρόνο πριν να ανεβαστεί το έργο στην Ελλάδα ο γαλλικός θίασος Fous de la Rampe στο θέατρο της πόλης Muret (κοντά στα Πυρηναία) , στις 16 και 17 Απριλίου 2016 (Γαλλικοί υπότιτλοι)
- Add to Phrasebook
- No word lists for Greek -> Greek...
- Create a new word list...
- No word lists for Greek -> Greek...
- Copy









