Παρασκευή, Νοεμβρίου 30, 2018

ΓΟΗΤΕΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ: ΡΟΛΑΝ ΠΕΤΙ

ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
(2013)
 Η αναβίωση της ιστορικής παράστασης του 1945,
  που συνένωσε μεγάλες  μορφές της Τέχνης

Χορογραφία: Roland Petit 
Λιμπρέτο: Jacques Prevert 
Moυσική:Joseph Kosma
 Σκηνικό: Pablo Picasso 
Σκηνικά Brasso 
Κοστούμια: Mayo

 *******
Χορευτές/Πρόσωπα
  1. Η πιο όμορφη κοπέλλα του κόσμου  : Isabelle Ciaravola
  2. Ο νέος άντρας: Nicolas Le Riche
  3. Η μοίρα : Michael Denard
  4. Ο καμπούρης: Hugo Vigliotti
  5. Ο τραγουδιστής:  Pascal Aubin 
_________________________

REVIEW: A PARIS RENDEZ-VOUS WITH ROLAND PETIT

Πηγή: culturekiosque.com

  By Patricia Boccadoro
PARIS, 26 APRIL 2013 — Four vicious murders and an audience on its feet cheering! Such an event could only be for the early masterpieces of the charismatic French choreographer, Roland Petit, an extraordinary creative genius. Three wonderful ballets full of drama, passion and colour, each with a beginning, a middle, and alas, an end, were programmed at the Palais Garnier in March as a tribute to Petit, who died in July, 2011.
The programme began with Le Rendez-vous, a ballet created almost seventy years ago at the end of World War II, which has become a classic of the company’s repertoire. It was inspired by a meeting of Jacques Prévert, Brassai, and Joseph Kosma in a small room behind the kitchen of Petit’s father’s café in Les Halles, where Petit, aged only 21 at the time, listened enthralled to Prévert unfolding the story. And in an impromptu visit to Picasso’s studio in the Rue des Grands- Augustins, the young choreographer managed to convince the Spanish artist to give him the backcloth for his new ballet. Kosma created a haunting score for the work, the melody for the pas de deux being later picked up by Yves Montand who made it famous as "Autumn Leaves." Such was Petit’s personal magnetism even at that early age, that he was able to attract the greatest and most fashionable artists, writers, poets and musicians around him, from Picasso to Dutilleux and  Cocteau, with even Chaplin writing a scenario for him. 

Nicolas Le Riche and Eléonora Abbagnato in Le Rendez-vous
Choreography: Roland Petit


 
Le Rendez-vous, which takes place in the street outside a dance-hall at night, is a theatrical work full of atmosphere evoking the days of a Paris which has gone forever. It is focused around ‘the most beautiful girl in the world’. The Young Man, magnificently interpreted by Nicolas Le Riche, a supreme artist, believes he has tricked his destiny by arranging a rendezvous with the most beautiful girl, in this case, Eleonora Abbagnato, always at her best in the works of Roland Petit, but ironically, it is this very meeting which proves his undoing as the girl whips out her knife to put an end to his days.
Le Riche, one of Petit’s favourite interpreters, gave a phenomenal performance. Such was his intensity and involvement with the role, it was almost impossible to tear one’s eyes away from him even when he was immobile. His whole body was sheer emotion. Hugo Vigliotti as the hunchback gave an excellent performance, the dance sequences between the two men being outstanding.  Abbagnato, nominated étoile during her series of performances, added just that touch of cold vulgarity to the role of the most beautiful girl, enough to let us see his imminent demise.

Hugo Vigliotti as the hunchback in Le Rendez-vous
Choreography: Roland Petit 


[..............................]

Αποτέλεσμα εικόνας για ROLAND PETITRoland Petit (1924-2011) - Wikipedia

Ρολάν Πετί, ο χορογράφος που ανέτρεψε τα «μπαλετικά ταμπού»


Βρέθηκε το δαχτυλίδι του Πόντιου Πιλάτου;

Βρέθηκε το δαχτυλίδι του Πόντιου Πιλάτου;https://worldisraelnews.com/wp-content/uploads/2018/11/Signet-ring-750x400.jpg
Το δαχτυλίδι του Πόντιου Πιλάτου υποστηρίζει ότι βρέθηκε η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz. Σύμφωνα με το δημοσίευμα αποκρυπτογραφήθηκε η επιγραφή που είναι γραμμένη στα ελληνικά και φέρει το όνομα του Ρωμαίου έπαρχου, ο οποίος καταδίκασε σε θάνατο τον Ιησού Χριστό.
Το δαχτυλίδι είχε εντοπιστεί πριν 50 χρόνια κατά τη διάρκεια ανασκαφών στον αρχαιολογικό χώρο του Ηρωδείου, κοντά στη Δυτική Όχθη της Βηθλεέμ.
Το δημοσίευμα αναφέρει ότι βρέθηκε στις αρχαιολογικές έρευνες που διεξήχθησαν υπό τον καθηγητή Γκίντεον Φόρστερ (Gideon Forster) του Εβραϊκού Πανεπιστημίου της Ιερουσαλήμ, λίγο μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών του 1968-69, ως μέρος των προετοιμασιών για να ανοίξει ο χώρος στους επισκέπτες.
Το χάλκινο δαχτυλίδι ήταν ένα από τα χιλιάδες αντικείμενα που βρέθηκαν τότε. Το διάσημο όνομα αποκαλύφθηκε πρόσφατα όταν ύστερα από καθολικό καθαρισμό φωτογραφήθηκε με τη χρήση ειδικής κάμερας στα εργαστήρια της υπηρεσίας Ισραηλινών Αρχαιοτήτων. Η επιγραφή στο δαχτυλίδι, το οποίο φαίνεται ότι ήταν σφραγιστικό, περιλαμβάνει την απεικόνιση ενός αγγείου κρασιού, γύρω από το οποίο αναγνωρίστηκε ελληνική γραφή που μεταφράστηκε ως «Πιλάτος».
Ο Πόντιος Πιλάτος ήταν ο 5ος έπαρχος της ρωμαϊκής επαρχίας της Ιουδαίας και πιθανότατα ο πιο σημαντικός. Κυβέρνησε από το 26 ως το 36 μ. Χ., αν και κάποιοι λένε από το 19 μ. Χ. Σύμφωνα με την εφημερίδα που επικαλείται δηλώσεις του καθηγητή Ντάνι Σουάρτζ (Danny Schwartz), το όνομα ήταν σπάνιο στο Ισραήλ την εποχή εκείνη. «Δεν γνωρίζω κανέναν με το όνομα αυτό από εκείνη την περίοδο και το δαχτυλίδι δείχνει ότι ήταν ένα πρόσωπο με κύρος και πλούτο», δήλωσε στην ισραηλινή εφημερίδα.
Το δαχτυλίδι είναι απλό, γι' αυτό και οι ερευνητές πιστεύουν ότι χρησιμοποιούνταν από τον κυβερνήτη για τις καθημερινές εργασίες του ή ανήκε σε έναν από τους αξιωματούχους του ή σε κάποιον από το δικαστήριό του, ο οποίος το χρησιμοποιούσε για να υπογράφει με το όνομά του. Σύμφωνα, δε, με την Haaretz, υπάρχει ένα ακόμα αρχαιολογικό εύρημα στο Ισραήλ που φέρει το όνομα Πιλάτος και το οποίο επίσης αποδίδεται στον διάσημο Ρωμαίο κυβερνήτη. Επιπλέον, τη δεκαετία του 1960, ο καθηγητής Φόρστερ βρήκε μια πέτρα με χαραγμένο πάνω της το όνομα αυτό.

Πέμπτη, Νοεμβρίου 29, 2018

Μεγάλοι σκηνοθέτες /αριστουργηματικές ταινίες : ΓΙΑΣΟΥΤΖΙΡΟ ΟΖΟΥ

Roland Petit Le rendez vous


Musique  Joseph Kosma

 La Plus Belle Fille Du Monde - Isabelle Ciaravola,
 Le Jeune Homme - Nicolas Le Riche,
 Le Destin - Michael Denard,
 Le Bossu - Hugo Vigliotti,
 Le Chanteur - Pascal Aubin

Roland Petit - Wikipedia

Ρολάν Πετί, ο χορογράφος που ανέτρεψε τα «μπαλετικά ταμπού».

ΣΤΗΣΕ ΚΙ ΕΣΥ ΜΙΑ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ , ΜΠΟΡΕΙΣ. ΓΙΑ ΤΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ , ΡΕ ΓΑΜΩΤΟ !

Στην Αγίου Δημητρίου, σήμερα το μεσημέρι

ΑΚΡΟΔΕΞΙΟΣ , ME IQ   ΝΗΠΙΟΥ, ΒΙΝΤΕΟΣΚΟΠΕΙ   ΜΙΑ ΔΗΘΕΝ ΕΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙ ΕΠΙΘΕΣΗ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ ΠΡΟΣ "ΜΑΚΕΔΟΝΟΠΛΗΚΤΟΥΣ"  ΜΑΘΗΤΕΣ- ΕΝΩ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ-  ΚΑΙ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ , Ο ΚΟΥΚΟΥΤΣΟΚΕΦΑΛΟΣ,ΤΟ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΤΗΣΕΙ


Την προβοκατόρικη δράση των πατριδοκάπηλων ακροδεξιών ομάδων στο σημερινό μαθητικό συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη αποκαλύπτει  ένα βίντεο που από το altsantiri.gr κάνει τον γύρο του διαδικτύου και καταγράφει καθαρά την προσπάθεια ενός «μακεδονομάχου» να φορτώσει σε «αναρχικούς» επίθεση σε παιδιά, την οποία ωστόσο έχουν «στήσει» δικοί του άνθρωποι.
Συγκεκριμένα, ο ακροδεξιός αγκιτάτορας , προσπαθώντας προφανώς να επηρεάσει  την κοινή γνώμη υπέρ των εθνικιστικών καταλήψεων, ανέβασε στο διαδίκτυο  ένα βίντεο για να "αποδείξει" ότι  κάποιοι αναρχικοί πέταξαν μπουκάλια κατά μαθητών, τη στιγμή που συνέβαινε το αντίθετο, δηλαδή κάποια "πατριωτάκια" προσπαθούσαν να κάψουν την κατάληψη στην Ολύμπου . Μάλιστα, προκειμένου να επενδύσει στον φόβο, άρχισε να φωνάζει στα παιδιά να απομακρυνθούν μην τυχόν τα χτυπήσουν οι «αναρχικοί», ενώ τα καθοδηγούσε "πατρικά" ανησυχώντας για την τύχη τους.
Όπως φαίνεται όμως στο βίντεο, μια κοπέλα φαίνεται πως δεν πείθεται από την εκδοχή του και τρέχει να τον ενημερώσει πως τα μπουκάλια που πέφτουν προέρχονται από… δικούς του. Και βέβαια, ο «μακεδονομάχος» ακροδεξιός , με IQ  μάλλον  κάτω από τη βάση,  της απαντά πως το..... γνωρίζει αυτό, αποκαλύπτοντας άθελά του ότι έχει στήσει  προβοκάτσια: «Ο πόλεμος δεν παίζεται… όπως τον παίζουν και αυτοί τον πόλεμο. Έτσι;». 

Εσύ πληρώνεις. Αυτοί όχι:


Danny Auron - Avaaz 
avaaz@avaaz.org


Σε πολλές χώρες, ο φόρος που πλήρωσε πέρσι η Amazon ήταν σχεδόν 0%. Νομικά παραθυράκια επιτρέπουν σε πολυεθνικές να φυγαδεύουν δισεκατομμύρια φόρων που προορίζονται για τα σχολεία και τα νοσοκομεία μας. Τώρα όμως Ευρωπαίοι ηγέτες προτείνουν έναν επαναστατικό νόμο, τύπου Ρομπέν των Δασών: να παίρνουν λίγο απ’ τα τρισ. που βγάζουν οι κολοσσοί του διαδικτύου και να τα δίνουν στους πολίτες. Πρόσθεσε το όνομά σου, για να στηρίξουμε το σχέδιο που θα ψηφιστεί στη σύνοδο κορυφής σε λίγες μέρες!
ΥΠΟΓΡΑΨΕ ΕΔΩ
Αγαπημένοι φίλοι και φίλες,

Πέρυσι η Amazon είχε τζίρο κοντά στα 200 δισ. δολάρια, αλλά σε πολλές χώρες ο φορολογικός συντελεστής της ήταν σχεδόν 0%. ΜΗΔΕΝ! 

Οι κολοσσοί του διαδικτύου εκμεταλλεύονται φορολογικά παραθυράκια για να φυγαδεύουν δισεκατομμύρια φόρων που θα έπρεπε να προορίζονται για την εκπαίδευση, την υγεία και άλλα κοινά αγαθά. Εμείς πληρώνουμε φόρους. Αυτοί γιατί όχι; 

Τώρα η ΕΕ θέλει να περάσει ένα νέο επαναστατικό νόμο, τύπου Ρομπέν των Δασών, που θα της επιτρέπει να παίρνει λίγα χρήματα απ’ τα τρισ. που βγάζουν οι κολοσσοί του ίντερνετ και να τα διαθέτει για τους πολίτες. Αλλά οι εταιρείες αντεπιτίθενται, γιατί ξέρουν ότι αν ψηφιστεί στην Ευρώπη, θα υιοθετηθεί παγκοσμίως.

Ας δείξουμε στις κυβερνήσεις μας ότι το ποτήρι της φορολογικής ανισότητας ξεχείλισε
 
-- το Avaaz θα παραδώσει την έκκλησή μας σε ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, πριν απ’ την κρίσιμη ψηφοφορία που θα γίνει σε λίγες μέρες:

Φορολογήστε τους κολοσσούς του ίντερνετ

Οκτώ άνθρωποι κατέχουν τόσο πλούτο όσο ο μισός πληθυσμός της Γης. Και παρόλο που η παγκόσμια φτώχεια έχει μειωθεί και πολλές χώρες έχουν σημειώσει μεγάλη οικονομική ανάπτυξη, ο πλούτος συγκεντρώνεται όλο και περισσότερο στα χέρια λίγων μεγιστάνων.  

Αυτό το σχέδιο δεν θα αλλάξει την κατάσταση σε μια μέρα, αλλά είναι σίγουρα ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Στόχος είναι να κάνουμε τις εταιρείες «ψηφιακών υπηρεσιών» (όπως η Amazon, η Apple, η Google κλπ.) να πληρώνουν τουλάχιστον έναν χαμηλό φόρο στις χώρες όπου έχουν κέρδη, αντί να μπορούν να φυγαδεύουν όλα τα κέρδη τους σε φορολογικούς παραδείσους.
 

Δεν πρόκειται για τη δαιμονοποίηση των επιτυχημένων εταιρειών, αλλά για την οικοδόμηση μιας παγκόσμιας οικονομίας που θα ευνοεί όλους και όλες μας -- όχι μόνο τα μεγάλα αφεντικά. Πρέπει να σταματήσουν οι εταιρείες αυτές να τσεπώνουν δισεκατομμύρια δισεκατομμυρίων, που κανονικά θα έπρεπε να καταβάλλονται ως φόροι και να επενδύονται στην παιδεία, την υγεία και τις υποδομές.


Αν περάσει το νομοσχέδιο για τον ψηφιακό φόρο στην ΕΕ, θα ακολουθήσουν κι άλλες χώρες. Αυτός είναι κι ο λόγος που οι κολοσσοί του διαδικτύου κάνουν ό,τι μπορούν για να το εμποδίσουν. Όμως, αν παραδώσουμε το μήνυμά μας σε σημαντικές πρωτεύουσες, πριν απ’ τη μεγάλη σύνοδο σε λίγες μέρες, μπορούμε να αλλάξουμε την ισορροπία των δυνάμεων. Πρόσθεσε το όνομά σου:


Φορολογήστε τους κολοσσούς του ίντερνετ

Είναι στο χέρι μας να στείλουμε το εκκωφαντικό μήνυμα ότι δεν θα επιτρέψουμε στους πλουσίους να γίνονται διαρκώς πλουσιότεροι. Ας κάνουμε τη φορολογική νομοθεσία που ισχύει για σένα και για μένα να εφαρμοστεί και για εκείνους. Έτσι πρέπει να λειτουργεί ο κόσμος -- και για αυτό πρέπει να αγωνιστούμε.

Με ελπίδα,  
Danny, Christoph, Antonia, Mike και όλη η ομάδα του Avaaz  

Περισσότερες πληροφορίες:  

Διχασμένη η Ε.Ε. για τον «ψηφιακό φόρο» υπό τον φόβο αμερικανικών αντιποίνων -- Liberal
https://www.liberal.gr/arthro/227054/oikonomia/2018/dichasmeni-i-ee-gia-ton-isonpsifiako-forosin-upo-ton-fobo-amerikanikon-antipoinon.html  

Διεθνές μέτωπο για τη φορολόγηση των κολοσσών υψηλής τεχνολογίας -- Η Καθημερινή
http://www.kathimerini.gr/992483/gallery/oikonomia/die8nhs-oikonomia/die8nes-metwpo-gia-th-forologhsh-twn-kolosswn-yyhlhs-texnologias  

Oxfam: «Οκτώ άνθρωποι είναι τόσο πλούσιοι όσο ο μισός πληθυσμός του πλανήτη» -- iEfimerida
http://www.iefimerida.gr/news/313228/oxfam-okto-anthropoi-einai-toso-ploysioi-oso-o-misos-plithysmos-toy-planiti  

Το διχαστικό σχέδιο της ΕΕ για φορολόγηση του Facebook και του Amazon επανέρχεται στο προσκήνιο (στα Αγγλικά) -- Bloomberg

https://www.bloomberg.com/news/articles/2018-11-05/eu-s-divisive-plan-to-tax-facebook-amazon-returns-to-spotlight  

Πώς το Uber, το Google, το Facebook και άλλοι κολοσσοί της τεχνολογίας καταφέρνουν να μην πληρώνουν φόρους δισεκατομμυρίων; (στα Αγγλικά) -- Medium

https://medium.com/dconstrct/how-uber-google-facebook-and-other-tech-giants-avoid-paying-billions-in-tax-365b7c8b7dbc  

Η Σίλικον Βάλεϊ αντιμέτωπη με σαρωτικούς νέους φόρους στην Ευρώπη (στα Αγγλικά) -- CNN
https://money.cnn.com/2018/03/21/technology/eu-europe-tech-tax/index.html  

Οι κολοσσοί της τεχνολογίας δεν θα πληρώσουν ποτέ το δίκαιο μερίδιό τους σε φόρους -- εκτός κι αν τους αναγκάσουμε (στα Αγγλικά) -- The Guardian
https://www.theguardian.com/commentisfree/2017/dec/11/tech-giants-taxes-apple-paradise-corporation-avoidance  

Διστακτικό το Βερολίνο για τον ευρωπαϊκό τεχνολογικό φόρο που προωθεί ο Μακρόν (στα Αγγλικά) -- Financial Times

https://www.ft.com/content/6d5f5ea8-2d29-11e8-9b4b-bc4b9f08f381  

Οι 8 πλουσιότεροι άνδρες του κόσμου είναι πλέον τόσο πλούσιοι όσο ο μισός πληθυσμός της Γης μαζί (στα Αγγλικά) -- Fortune

http://fortune.com/2017/01/16/world-richest-men-income-equality/

Για τα αφεντικά των μεγάλων ομάδων και τους μπαχαλάκηδες που υποδύονται τους οπαδούς

Σκληροί ως εργοδότες, «πατερούληδες» με τα «κακά» παιδιά της εξέδρας!


Ο Δημήτρης Παπανικολάου γράφει για τα αφεντικά των μεγάλων ομάδων που «δαγκώνουν» προπονητές, ποδοσφαιριστές και ΜΜΕ όταν δεν γράφουν τις δικές τους αλήθειες, αλλά ούτε… γρυλίζουν μπροστά στους οργανωμένους στρατούς που καταστρέφουν το κανονικό ποδόσφαιρο.
0
Δημήτρης Παπανικολάου
29/11/2018
 •novasports.gr
OAKA, μολότοφ

Ο Δημήτρης Μελισσανίδης για μια ακόμα φορά «καρατόμησε» ποδοσφαιριστές που εμφανίζονται να μη συμφωνούν με τα οικονομικά ανταλλάγματα που τους προσφέρει η ΑΕΚ για την ανανέωση των συμβολαίων τους, αδιαφορώντας για το αν αποδυναμώνεται η ομάδα ή όχι.

Για τους… μπαχαλάκηδες που αλωνίζουν στο ΟΑΚΑ περιφέροντας τις μολότοφ λες και είναι το κασκόλ της ομάδας τους όμως τίποτα. Nada. Niente.

Έτσι μετά το -3 στο πρωτάθλημα θα έρθει στις 13 Δεκεμβρίου και μια καμπάνα από την UEFA που στην καλύτερη περίπτωση θα είναι κάποια ματς χωρίς θεατές και στην χειρότερη αποκλεισμός από την Ευρώπη.

Και το (ρητορικό) ερώτημα είναι ένα: Με αυτούς θα μπει σε 18 μήνες στην Αγιά Σοφιά;

Ο Ιβάν Σαββίδης είδε ένα τελικό στο Βόλο που στο… παρακάτι γλίτωσε ένα πιθανό τραγικό περιστατικό, αλλά επειδή σήκωσε την κούπα αποθέωσε τους οπαδούς της ομάδας του!

Είδε ένα ρολό χαρτί να του στερεί έναν τίτλο, ένα πιστόλι ευθείας βολής να χρησιμοποιείται στη Ν. Σμύρνη και χθες τη θύρα 4 να του υποδεικνύει ότι η Τούμπα είναι ΜΟΝΟ για τον ΠΑΟΚ κι όχι για την Εθνική ομάδα. Και παραμένει άφωνος. Άλαλος.

Κι επειδή «αν δώσεις θάρρος στον χωριάτη, θα σου ανέβει στο κρεβάτι» οι οργανωμένοι τον καλούν να βγάλει από… χθες επίσημη ανακοίνωση που θα λέει ότι δεν παραχωρεί την Τούμπα στην ΕΠΟ του Βαγγέλη Γραμμένου για την Εθνική.

“Ούτε πάνω από το πτώμα μας”: Οργανωμένοι οπαδοί του ΠΑΟΚ δε θέλουν να παίξει η Εθνική Ελλάδος στη Τούμπα!


«Μετά τις τελευταίες φήμες πως η έδρα της εθνικής Ελλάδας ενδέχεται να μεταφερθεί στην Τούμπα ένα έχουμε να δηλώσουμε ρητά και κατηγορηματικά. Ούτε πάνω από το πτώμα μας. Αυτοί που μας κλέβουν πρωταθλήματα κύπελλα και βιάζουν τον ελληνικό αθλητισμό δεν έχουν καμιά θέση στο σπίτι μας και θα μας βρουν όλους απέναντι τους. Εννοείται πως απαιτούμε από την ΠΑΕ Π.Α.Ο.Κ να τελειώσει το θέμα μια και καλή με μια επίσημη ανακοίνωση.
"Sponsored links"

Υ.Γ: Π.Α.Ο.Κ εσύ γ@@@ την εθνική
Υ.Γ2: Διπλό μες στο Λονδίνο.
Μετά τιμής,
Σ.Φ Π.Α.Ο.Κ ΘΥΡΑ 4»

 __________________________________________

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης άλλαξε πέρυσι περισσότερους προπονητές από ποτέ και επισκέφθηκε το προπονητικό κέντρο του Ρέντη ακόμα πιο πολλές για να πει στους παίκτες του ότι «θα σας αλλάξω όλους». Και τους άλλαξε.

Αλλά εκείνους που εξακολουθούν να μεταβάλουν το Καραϊσκάκη σε «τοπίο στην ομίχλη» ή έχουν παραβατική συμπεριφορά σε κάποια παιχνίδια απλά τους παρακολουθεί, όπως ακριβώς και ο Μελισσανίδης με τον Σαββίδη.

Το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα αφορά πλέον όλο και λιγότερους. Γιατί ενώ είναι το λαοφιλέστερο των αθλημάτων, οι λίγοι απομακρύνουν τους πολλούς και παίζουν μόνοι τους στις εξέδρες.

Σε όλη την Ευρώπη το ποδόσφαιρο προχωρά μπροστά. Νέα γήπεδα χτίζονται. Οι Λίγκες και οι Ομοσπονδίες οργανώνονται σε επίπεδα εταιρειών κολοσσών για να μπορούν να παράγουν θέαμα και χρήματα.

Φυσικά και τα επεισόδια υπάρχουν παντού. Βεβαίως και δεν σταματούν. Αλλά…

Οι παραβάτες συλλαμβάνονται και οι πόρτες των γηπέδων κλείνουν γι αυτούς.

Οι ρατσιστικές συμπεριφορές καταδικάζονται και περιθωριοποιούνται.

Για τα κρούσματα των χειραγωγημένων αγώνων και τις υποθέσεις ντόπινγκ επιβάλλονται ποινές.

Οι παράγοντες, οι ποδοσφαιριστές και οι προπονητές που κλέβουν την εφορία στις χώρες που δραστηριοποιούνται κάθονται στο σκαμνί και στο τέλος πληρώνουν όσα τους καταλογίζονται.

Στη χώρα μας η πορεία είναι σταθερά αντίστροφη.

Τα κρούσματα βίας εντείνονται. Οι παραβάτες σε όλα τα επίπεδα (παράγοντες, παίκτες, προπονητές, διαιτητές, οργανωμένοι οπαδοί) απολαμβάνουν μιας ιδιότυπης ασυλίας.

Η αστυνομία μοιάζει ανίκανη να κάνει σωστά τη δουλειά της και η εκάστοτε κυβέρνηση αλλάζει απλά τους νόμους, χωρίς να αναζητά την αιτία για τη ΜΗ εφαρμογή τους.

Πολλές φορές μάλιστα συνδιαλέγεται με ανθρώπους που δεν θα έπρεπε να κάθονται στο ίδιο τραπέζι μαζί της και πριμοδοτεί με δημόσιο χρήμα ανώνυμες εταιρείες, αποκτώντας δικαίωμα παρέμβασης στα δρώμενα του αθλήματος.

Και η γενική εικόνα παραμένει ίδια, απαράλλαχτη και τις περισσότερες φορές χειρότερη.

Γιατί εκτός από τις Κυριακές μας, τώρα έφτασαν να χαλάνε κι οι Τρίτες, οι Τετάρτες και οι Πέμπτες μας.





Η επίδραση των μαρξιστικών ιδεών στη νεοελληνική λογοτεχνία

Περιοδικό ΤΟ ΔΕΝΤΡΟ

Τεύχος 222-223, Χειμώνας 2018


ΤΟ ΔΕΝΤΡΟΤ.222 - 223 ΧΕΙΜΩΝΑΣ 2018 // ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ

ΟΙ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΕΣ ΙΔΕΕΣ ΣΤΗΝ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ


Περιεχόμενα

Μ. Καρασαρίνης: Καρλ Μαρξ, 1883-2018
Χ. Ε. Μαραβέλιας: Ο Μαρξ και η μεγάλη λογοτεχνία
Δ. Ραυτόπουλος: Ο Γκόρκι στο χωριό
Δ. Κόκορης: Μαρξισμός και νεοελληνική λογοτεχνία
Ρ. Πάιν: Οι σκλάβοι στα δεσμά τους
Γ. Κόκκινος: Κώστας Παρορίτης, αντιμετωπίζοντας την κοινωνική παθογένεια
Δ. Νικολάου: Ο κοινωνιστής Κ. Χατζόπουλος
Β. Χατζηβασιλείου: Κώστας Βάρναλης, Εναντίον του ιδεαλισμού
Θ. Αγάθος: Μαρξιστικές αποχρώσεις στον Καζαντζάκη
Β. Τσοκόπουλος: Κυριολεκτικά ανένταχτος
Χρ. Γ. Λάζος: "Με το χρυσόδετο κλειδί της διαλεκτικής"
Χρ. Ντουνιά: Η "μποντλερική γοητεία του μπολσεβικισμού..."
 __________________________________________________________________
Δ. Δημηρούλης: Ο κύκλος του Σεφέρη και το φάντασμα του Μαρξ 

http://www.avgi.gr/documents/10179/0/%CE%93%CE%99%CE%A9%CE%A1%CE%93%CE%9F%CE%A3+%CE%A3%CE%95%CE%A6%CE%95%CE%A1%CE%97%CE%A3/cdf05275-b72e-450c-90a5-db6fae7ea545?t=1394902655407&imageThumbnail=3Ο κύκλος του Σεφέρη και το φάντασμα του Μαρξ

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΔΗΜΗΡΟΥΛΗ

 Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από το κείμενο του Δημήτρη Δημηρούλη που δημοσιεύεται στο καινούριο τεύχος του περιοδικού «Δέντρο» που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες, και περιέχει το αφιέρωμα «Οι μαρξιστικές ιδέες στη νεοελληνική λογοτεχνία»

Πηγή avgi.gr


Στη δεκαετία του ’30 οι μορφωμένοι αστοί αυτού του κύκλου είχαν απέναντί τους μια υπανάπτυκτη ελληνική κοινωνία, ένα ασταθές (έως ότου γίνει αυταρχικά σταθερό) πολιτικό σύστημα, τους δραματικούς απόηχους της μικρασιατικής καταστροφής, τα δυσοίωνα μηνύματα από την Ευρώπη, και το σημαντικότερο, για τις λογοτεχνικές και κοινωνικές επιδιώξεις τους, την εμφάνιση της κομμουνιστικής αριστεράς και των μαρξιστικών ιδεών στην ελληνική κοινωνία. Η αντίδρασή τους, σε αυτό που θεωρούσαν ακραίο «κίνδυνο», έχει σημασία να μελετηθεί συστηματικά, γιατί δεν διαμόρφωσε μόνο τις πολιτικές τους ιδέες αλλά και τις λογοτεχνικές τους επιλογές. Εκτός δηλαδή από τα κείμενα «αρχών», κυρίως του Θεοτοκά, υπάρχει και η απάντηση με τον λόγο της λογοτεχνίας. Η «Ελλάδα» για παράδειγμα του Σεφέρη δεν είναι μια κοινωνία ανθρώπων αλλά ένα βασανισμένος τόπος μνήμης και νοσταλγίας. [...]
Η παρουσία της αριστεράς στη λογοτεχνία, και γενικότερα στο χώρο των γραμμάτων, των επιστημών και της διανόησης στη δεκαετία του ’30 υπήρξε δυναμική και διατηρούσε ακόμη την αίγλη της επαναστατικής ουτοπίας. Παρά τις παρενέργειες του σταλινισμού (του οποίου τα εγκλήματα δεν είχαν γίνει ευρέως γνωστά, πόσο μάλλον αποδεκτά από τους μαρξιστές ή μαρξίζοντες στην Ελλάδα) και παρά τις εσωτερικές αντιθέσεις και διαφοροποιήσεις στην ιδεολογική στράτευση, το αίτημα πολλών νέων ανθρώπων εκείνη την εποχή ήταν να αντιπαρατεθούν στους εκπροσώπους της αστικής τέχνης, όπως αυτοί αντιλαμβάνονταν αυτόν τον όρο. Η παρουσία του σεφερικού κύκλου ήταν επομένως εξ ορισμού αρνητική, γιατί υπηρετούσε αυτό που η αριστερά θεωρούσε τότε παρακμιακή αστική τέχνη και γιατί διεκδικούσε την κυριαρχία στο πολιτισμικό «εποικοδόμημα» με τη βοήθεια της πολιτικής και κοινωνικής εξουσίας που ευνοούσε ή, στη χειρότερη και σπάνια περίπτωση, ανεχόταν ηπίως τη δράση του. Η σύγκρουση υπήρξε άμεση και σφοδρή σε όλα τα επίπεδα: αισθητικό, πολιτικό, ιδεολογικό και προσωπικό. Όσα κέρδιζε συνήθως η αριστερά στην πολιτική και στην ιδεολογία τα έχανε εύκολα γιατί, ενώ οι αντίπαλοί της συνομιλούσαν με τον πιο δημιουργικό πυρήνα του ευρωπαϊκού μοντερνισμού, οι περισσότεροι από τους δικούς της συγγραφείς πάλευαν να προσαρμοστούν στις δογματικές ντιρεκτίβες του σοσιαλιστικού ρεαλισμού.[...]
Πώς διαμορφώθηκε η τακτική αυτού του κύκλου έναντι της αριστεράς; Τα δεδομένα, τα οποία σήμερα επιβεβαιώνονται περαιτέρω από τις ημερολογιακές καταγραφές και τις αλληλογραφίες των εμπλεκομένων, αποδεικνύουν ότι η αντιπαράθεση με τον κομμουνισμό υπήρξε αμετάκλητη. Ο Μαρξ ως φιλόσοφος και πολιτικός στοχαστής δεν υπάρχει στο κοσμοείδωλό τους. Δεν υπάρχει επίσης ως αντίπαλος. Και όταν λέμε Μαρξ δεν εννοούμε μόνο τον Μαρξ αλλά ένα τεράστιο φάσμα ιδεών, αντιλήψεων, ερμηνειών και πρακτικών. Η αγωγή του σεφερικού κύκλου είναι τέτοια ώστε να αντιδρά με αλλεργική απέχθεια στις μαρξιστικές ιδέες. Αυτό έχει συνέπειες και στην πολιτική τους στάση. Σιωπή και απουσία είναι τα παράγωγα αυτής της στάσης. Σε επίπεδο πολιτικής δράσης ή άποψης δεν ριψοκινδυνεύουν. Στη δικτατορία Μεταξά όχι μόνο δεν διώκονται αλλά έχουν ευνοϊκή μεταχείριση ή, αν κάτι τέτοιο θεωρηθεί υπερβολή, συνεχίζουν να ασχολούνται με τη λογοτεχνία και την κριτική σαν να μην έχει διαταραχθεί η ομαλότητα. Η κατοχή και ο εμφύλιος αντιμετωπίζονται συμβολικά, με τους τρόπους μιας ρητορικής που εξιδανικεύει τα πάθη του πραγματικού. Κάτι τέτοιο ήταν αναπόφευκτο γιατί η λογοτεχνική γλώσσα αυτού του κύκλου δεν διέθετε την κατάλληλη φόρτιση ούτε τα εκφραστικά εργαλεία για να αναμετρηθεί με την αμεσότητα του πραγματικού. Διέθετε όμως ισχυρά ανακλαστικά αντίδρασης στην αμεσότητα του πολιτικού. Εκεί συντάσσονται με το αντικομουνιστικό στρατόπεδο και συνεργάζονται με τους Εγγλέζους. Οι μυστικές υπηρεσίες των τελευταίων χρηματοδοτούν το περιοδικό Αγγλοελληνική Επιθεώρηση που εκδίδει ο Γιώργος Κατσίμπαλης στην αρχή (1945-1952) και ο Γ. Π. Σαββίδης (1953-1955) στη συνέχεια. Παρά την φιλολογική και λογοτεχνική του επένδυση το περιοδικό υπηρετεί την εγγλέζικη προπαγάνδα στην Ελλάδα. [...]
Η αντιπαράθεση αυτού του κύκλου με τον Μαρξ και τον μαρξισμό δεν απέκτησε ποτέ θεωρητικό περιεχόμενο. Ούτε όμως η αντιπαράθεση με τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς στην Ελλάδα υπήρξε σαφής και συστηματική.[...] Είναι εντυπωσιακό ότι αν ρίξει κανείς μια ματιά στα ευρετήρια των Δοκιμών του Σεφέρη θα βρει λήμμα ακόμη και για τις Κουκουβάουνες, καμιά όμως μνεία για ποιητές της αριστεράς (π.χ. Ρίτσος, Βάρναλης, Λειβαδίτης, Βρεττάκος) ή για θέματα όπως μαρξισμός, κομμουνισμός, σοσιαλισμός. Προφανώς ο Μαρξ δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.[...]
Η μέγγενη της ιστορίας και τα δίχτυα της ιδεολογίας καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό την εξέλιξη της ελληνικής λογοτεχνίας και στον 20ο αιώνα. Αναπόφευκτα η αντίδραση ήταν μεγαλύτερη όσο πιο τραγικά ήταν τα γεγονότα για το συλλογικό σώμα ή για ένα μέρος του. Ο σεφερικός κύκλος δεν υστέρησε σε προσήλωση και ένταση απέναντι στις τύχες της ελληνικής κοινωνίας, ξεχώρισε όμως γιατί, μαζί με τους υπόλοιπους της γενιάς του ’30, συνέθεσαν το πρόσωπο της εθνικής ταυτότητας που έγινε αποδεκτό ακόμη και από τους αντιπάλους τους και διαμόρφωσαν μια κυρίαρχη καλαισθησία που εξακολουθεί να είναι ανθεκτική παρά το πέρασμα του χρόνου και παρά τις επιθέσεις ή τις αμφισβητήσεις που δέχτηκε. Συνάμα όμως συνέργησαν στην επικράτηση μιας αισθητικής ιδεολογίας που δεν βοηθά την τέχνη ούτε την πολιτική συνείδηση. Αυτό οδηγεί συχνά τους πολίτες σε μια δογματική τυφλότητα απέναντι στο αγαθό και το ωραίο. Ένα χαρακτηριστικό σύμπτωμα είναι η αποφυγή του πραγματικού (το οποίο απαιτεί λόγο, κρίση και απόφαση) και η προσφυγή στην αισθητική εξιδανίκευση των προβλημάτων. Η αισθητική ιδεολογία γίνεται άκρως επικίνδυνη όταν σκεπάζει την κενότητα νοήματος με μαγγανευτικές αυταπάτες. Το ίδιο όμως έπραξαν, αλλά από άλλη οδό, και οι αντίπαλοι του σεφερικού κύκλου. Η ελληνική αριστερά έγινε μέγας διαχειριστής της αυταπάτης και εμμονικός διακινητής του ιδεολογικού φενακισμού, στο πολιτισμικό πεδίο όμως απέτυχε να συγκροτήσει μια δική της αισθητική ιδεολογία. Γι’ αυτό εύκολα προσχώρησε στο αντίπαλο στρατόπεδο και ταυτίστηκε τόσο με τις ιδέες και τις πρακτικές του που στο τέλος πίστεψε ότι είναι δικά της πράγματα. [...]
Κατά άλλα ο Μαρξ υπήρξε πάντα ένα απειλητικό φάντασμα. Τότε και τώρα. Πίσω όμως από αυτό το φάντασμα κρύβεται ένας κόσμος αρχών και ιδεών που δεν τον έχουμε μόνο πίσω μας αλλά και μπροστά μας. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση, που όπως τόνισα χρειάζεται πιο συστηματική διερεύνηση, δεν κρατάμε μόνο τι εκτόπισε και απώθησε αλλά και τι έβαλε στη θέση του. Κοιτώντας στον καθρέφτη της σημερινής κρίσης έχει ενδιαφέρον να λογαριαστούμε και με αυτό το παρελθόν. Το φάντασμα του Μαρξ είναι ακόμη εδώ.
_____________________________________________________________
Λ. Εμπειρικός: Δεν είχε εγκαταλείψει τη μαρξιστική θεωρία
Σ. Μιχαήλ: Ο Καρλ Μαρξ με τα φτερά του Μοντεζούμα
Ε. Γαραντούδης: Μια ανέκδοτη επιστολή του μαρξιστή Αυγέρη
Π. Νούτσος: Προς "τη μεταπολεμική περίοδο" της λογοτεχνίας μας
Τ. Λειβαδίτης: Η ποίηση της ήττας
Κ. Λεμούσια: Μέλπω Αξιώτη: περί συγγραφικών καθηκόντων
Ν. Μπελογιάννης: Διαπίστωσαν την έλλειψη μιας αριστερής Ιστορίας
Γ. Παπαθεοδώρου: Από τον Μαρξ στον Σεφέρη
Μ. Νικολοπούλου: Η Δ. Σωτηρίου και η διαμόρφωση της αριστερής αφήγησης στη μεταπολεμική λογοτεχνία
Γ. Η. Παππάς: Η επίδραση των μαρξιστικών ιδεών στο έργο του Αντρέα Φραγκιά
Α. Καρτσάκης: Δημήτρης Δούκαρης, ο ανεπίδοτος πόνος
Σ. Βούλγαρη: Ο Μανόλης Αναγνωστάκης και η (προοδευτική) αριστερή μελαγχολία
Β. Βασιλικός: Με είχαν γοητεύσει τα Χειρόγραφα 1844
Π. Μαρτινίδης: "Η νιότη του κόσμου..."
Εμ. Κάντζια: Οι σύντροφοι στον Άδη
Β. Αποστολίδου: Ο Δημήτρης Χατζής και η Ανανεωτική Αριστερά
Β. Αλεξίου: Απόμακρες "σημειώσεις" για τις Μαρτυρίες
Τ. Πατρίκιος: Μάθαμε πώς πρέπει να γράφουμε
Μ. Ρώτα: "Έτσι την πάθαμε όλοι..."
Ε. Καββαδία: "Καταφύγιο και χρέος"
Σ. Μάραϊ: Γη, γη...!
Γ. Πανούσης: Υπάρχουν σήμερα ντοστογιεφσκικοί "υπερ-απ-άνθρωποι" ήρωες;
Έ. Άκερμαν: Προκάλεσα καταστροφές
Τ. Μπέργκερ: Η πεταλούδα και η τέχνη του πόνου
Αλληλογραφία των Αλ. Καμί και Μ. Καζαρές: Πρέπει να απλώσουμε το χέρι
Ντ. Βόγκελ: Βιεννέζικο ειδύλλιο
Μ. Βάργκας Λιόσα: "Όταν συνάντησα τον Χ. Κορτάσαρ στο Παρίσι"
X. Ροθ: Πες πως είναι ύπνος
Ε. Κανέτι: Το βιβλίο κατά του θανάτου
Ντέλμορ Σβαρτς: Στα όνειρα αρχίζουν οι ευθύνες
Σ. Μπέκετ: Γράμματα
Ά. Στάσιουκ: Η Ανατολή
ΑΝΑΓΝΩΣΕΙΣ
ΤΑ ΦΥΛΛΑ

Γεμιστά: ο απόλυτος κυρίρχος της κουζίινας των Ελλήνων

Η μεγαλύτερη μαγειρική δημοσκόπηση που έγινε ποτέ
 Σχετική εικόνα
Το περιοδικό Olive και το www.olivemagazine.gr διοργάνωσαν την πιο νόστιμη ψηφοφορία και για τρεις ολόκληρους μήνες, από τον Αύγουστο μέχρι τα τέλη Οκτωβρίου, οι αναγνώστες του Olive ψήφιζαν online τα αγαπημένα τους φαγητά μέσα από μια λίστα 100 γνωστών πιάτων, που ήταν χωρισμένα σε κατηγορίες.
Ο εντυπωσιακός αριθμός των συμμετασχόντων έφτασε στα 6.785 άτομα! Έτσι, προέκυψε μια νέα λίστα που αναδεικνύει τη σειρά προτίμησης των πιάτων αυτών από το ελληνικό κοινό.
Οι 100 αγαπημένες συνταγές των Ελλήνων με τη σειρά που  ψηφίστηκαν:
1. Γεμιστά  → 4.178 2. Πατάτες τηγανητές  → 3.783 3. Μουσακάς  → 3.462 4. Χωριάτικη σαλάτα  → 3.218 5. Μακαρόνια με κιμά  → 3.168 6. Παστίτσιο  → 3.107 7. Σουβλάκι  → 3.068 8. Κεφτέδες  → 3.015 9. Γίγαντες πλακί  → 2.984 10. Σπανακόπιτα  → 2.953 11. Πίτσα  → 2.948 12. Αβγά μάτια  → 2.813 13. Ψάρι ψητό  → 2.809 14. Χόρτα διάφορα  → 2.742 15. Τυρόπιτα  → 2.556 16. Ντάκος  → 2.517 17. Λαχανοντολμάδες  → 2.467 18. Καγιανάς (στραπατσάδα)  → 2.464 19. Μελιτζάνες παπουτσάκια  → 2.378 20. Γιουβέτσι με κρέας  → 2.342 21. Γαριδομακαρονάδα  → 2.280 22. Γαρίδες (ψητές, σαγανάκι κ.λπ.)  → 2.217 23. Μπαρμπούνι τηγανητό  → 2.217 24. Παϊδάκια  → 2.214 25. Μπακαλιάρος σκορδαλιά  → 2.207 26. Μπιφτέκια  → 2.162 27. Σουτζουκάκια  → 2.156 28. Φακές  → 2.054 29. Ρεβίθια σούπα  → 2.053 30. Φασολάδα  → 2.035 31. Μοσχάρι κοκκινιστό  → 1.971 32. Πατάτες φούρνου  → 1.945 33. Καρμπονάρα  → 1.904 34. Κοκορέτσι  → 1.903 35. Λαζάνια φούρνου  → 1.894 36. Φάβα  → 1.819 37. Αρνί / κατσίκι φούρνου  → 1.811 38. Πατατοσαλάτα  → 1.810 39. Καλαμαράκια (τηγανητά / ψητά)  → 1.770 40. Μπριζόλα  → 1.749 41. Κολοκύθια γεμιστά αυγολέμονο  → 1.738 42. Αρνί / κατσίκι σούβλας  → 1.731 43. Ντολμαδάκια γιαλαντζί  → 1.702 44. Τζατζίκι  → 1.645 45. Μαρουλοσαλάτα  → 1.619 46. Κανελόνια → 1.571 47. Κοτόπουλο στον φούρνο με πατάτες  → 1.570 48. Μακαρόνια με σάλτσα  → 1.565 49. Χταπόδι με μακαρονάκι κοφτό  → 1.549 50. Γιουβαρλάκια  → 1.538 51. Γαύρος μαρινάτος (ή σαρδέλα)  → 1.537 52. Χταπόδι ξιδάτο (ή ψητό)  → 1.532 53. Μελιτζανοσαλάτα  → 1.527 54. Κόκορας με χυλοπίτες  → 1.516 55. Κεμπάπ  → 1.500 56. Σαρδέλες  → 1.487 57. Κακκαβιά (ή ψαρόσουπα)  → 1.462 58. Φασολάκια  → 1.461 59. Ιμάμ μπαϊλντί  → 1.452 60. Μαγειρίτσα  → 1.396 61. Κολοκυθόπιτα  → 1.392 62. Αρνί / κατσίκι φρικασέ  → 1.370 63. Κρεατόπιτα / Κοτόπιτα  → 1.361 64. Ομελέτα (σφουγγάτο / φουρτάλια)  → 1.338 65. Παντζαροσαλάτα  → 1.314 66. Κολοκυθανθοί (τηγανητοί / γεμιστοί)  → 1.296 67. Λαχανοσαλάτα  → 1.294 68. Ταραμοσαλάτα  → 1.290 69. Συκώτι  → 1.256 70. Παστουρμαδόπιτα  → 1.238 71. Σπεντζοφάι  → 1.154 72. Κοτόσουπα  → 1.121 73. Ψαράκια τηγανητά (αθερίνα, γαύρος κ.λπ.)  → 1.100 74. Αγκινάρες α λα πολίτα  → 1.092 75. Στιφάδο  → 1.092 76. Κοτόπουλο με μπάμιες  → 1.089 77. Αμπελοφάσουλα  → 1.069 78. Μύδια σαγανάκι  → 1.060 79. Τραχανάς  → 1.054 80. Χουνκιάρ Μπεγεντί  → 1.009 81. Μπριάμ  → 1.008 82. Πιλάφι  → 976 83. Μυδοπίλαφο  → 934 84. Χοιρινό πρασοσέλινο  → 909 85. Αρακάς  → 908 86. Σουπιές κρασάτες με σπανάκι  → 902 87. Μαυρομάτικα  → 884 88. Πατάτες γιαχνί (μπλουμ)  → 823 89. Ψευτοκεφτέδες (κολοκυθοκεφτέδες, ντοματοκεφτέδες…)  → 770 90. Ψάρι πλακί α λα σπετσιώτα  → 769 91. Λαχανόρυζο (σπανακόρυζο ή πρασόρυζο)  → 756 92. Μοσχάρι σοφρίτο  → 671 93. Γίδα βραστή  → 619 94. Πατσάς  → 594 95. Μακαρονόπιτα  → 579 96. Γαρδουμπάκια  → 539 97. Αρνί / κατσίκι λεμονάτο  → 533 98. Οσπριοσαλάτα (μαυρομάτικα, φακές κ.λπ.)  → 513 99. Γίδα κοκκινιστή  → 424 100. Κουνουπίδι γιαχνί  → 391

Όψεις αποικιοκρατίας


Σενεγάλη - Βικιπαίδεια




 

Ημερολόγια Σενεγάλης, Μέρος 3: θύτες ή θύματα; - 

 

της Φραγκίσκας Μεγαλούδη

Η συζήτηση μαζί του ήταν -αρχικά- ευχάριστη.  Εκθείαζε τη Σενεγάλη, τις μουσικές της, τις όμορφες γυναίκες της και το πόσο εύκολη και χαλαρή είναι η ζωή εδώ. Σε κάποια στιγμή τον διέκοψα και του είπα: ναι για εμάς εδώ που ερχόμαστε με τα ευρώ είναι πράγματι εύκολο. Ερχόμαστε όποτε θέλουμε και φεύγουμε όποτε βαρεθούμε. Οι ντόπιοι όμως δεν μπορούν να κάνουν το ίδιο.
Η έκφραση του άλλαξε. Να πάνε πού; μου είπε σχεδόν φωνάζοντας. Ξέρεις πόσους Αφρικανούς έχουμε στη Γαλλία; Δεν μπορούν να έρθουν όλοι.
Και εσύ τι κάνεις εδώ; του απάντησα. Μάλλον άγγιξα ευαίσθητο σημείο γιατί τινάχτηκε σαν να τον χτύπησε ηλεκτρικό ρεύμα.
Εγώ; Εγώ εργάζομαι, αγόρασα σπίτι, δεν είμαστε το ίδιο.
Και ποια ακριβώς είναι η διαφορά σας; του αντιγύρισα. Στο σημείο αυτό η συζήτηση άρχισε να ξεφεύγει. Ο Γάλλος εκνευρίστηκε και μου είπε ότι δεν ξέρω για ποιο πράγμα μιλάω ενώ εκείνος τους έχει ζήσει τους «μαύρους» (les noirs) και ξέρει γιατί πρόκειται.
Δεν καταλαβαίνεις – είπε. Όλα εδώ είναι συναλλαγή, αυτοί πουλάνε και εμείς αγοράζουμε. Το παιχνίδι είναι αυτό, είτε σου αρέσει είτε όχι.
Χαμογέλασα, ήπια μια γουλιά από τη μπύρα μου και άρχισα να παρατηρώ γύρω μου. Το μπαρ ήταν γεμάτο ντόπιους και τουρίστες. Μερικές λευκές γυναίκες συνοδεύονταν από τους Αφρικανούς φίλους τους ενώ άλλες- οι περισσότερες- λικνίζονταν στους ρυθμούς της μουσικής , ρίχνοντας λάγνες ματιές στους γεροδεμένους νεαρούς με τα ράστα που κάθονταν στο μπαρ.
Ψηλόλιγνες Σενεγαλέζες, ντυμένες με προκλητικά ρούχα  και έντονο μακιγιάζ χόρευαν προσπαθώντας να τραβήξουν την προσοχή των αντρών.
Η βραδιά φαινόταν πολλά υποσχόμενη για όλους.
[..........]Αποτέλεσμα εικόνας για senegalaises avec blancs
 

Ημερολόγια Σενεγάλης, Μέρος 3: θύτες ή θύματα;