Όπου οι θεοί και οι ημίθεοι του πρωταθλήματος των ιδεών
συγκρούονται σε έναν αγώνα μέχρις εσχάτων...
συγκρούονται σε έναν αγώνα μέχρις εσχάτων...

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΤΡΙΚΗ ΑΓΑΠΗ 

« Θα ήθελα στο τέλος να με θυμάστε σαν έναν άνθρωπο που αιμορραγεί μπροστά σε γεγονότα που δεν μπορεί να επηρεάσει, που κλαίει για ικανότητες που αχρηστεύονται, που θυμώνει δικαίως ή αδίκως μπροστά σε έναν κόσμο που δεν κατανοεί και μ΄έναν Θεό που δεν αναγνωρίζει, γιατί δεν έτυχε ποτέ να τον συναντήσει. Έναν άνθρωπο που…»

Ο καπετάν "Χείμαρρος" και αντάρτισσες θυμούνται το νοσοκομείο του Γράμμου και τον αρχίατρο
Τα όσα ανέφεραν χαρακτηρίστηκαν από πολλούς συγκλονιστικά καθώς - όπως είπαν - στους λίγους, ούτε τρεις, μήνες της λειτουργίας της η «νοσοκομειούπολη» προσέφερε υπηρεσίες περίθαλψης σε περισσότερους από 4.000 τραυματίες αντάρτες αλλά και σε πολλούς αιχμαλώτους τραυματίες του κυβερνητικού στρατού.
Από την πλευρά της, η τότε αντάρτισσα Κατίνα Λατίφη, τόνισε χαρακτηριστικά: «Σε αυτό το βουνό θάφτηκε ο ανθός της νεολαίας, όλης της Ελλάδας, όχι μόνο τα ανταρτόπουλα». Και μαζί της συμφώνησαν όλοι οι παραβρισκόμενοι.
ως το Μάιο του 1948, είχε ολοκληρωθεί με την τεχνική καθοδήγηση του αντάρτη εργολάβου Μιχάλη Σουμελίδη, από την Ποντοκώμη Πτολεμαΐδας, μια πραγματικά εντυπωσιακή εγκατάσταση. Το νοσοκομείο, φτιαγμένο κυρίως με πέτρες και ξύλα που έκοψαν οι αντάρτες από τα πυκνά δάση του Γράμμου διέθετε δυνατότητα νοσηλείας 1.500 ατόμων -όπως ανέφερε το γενικό αρχηγείο του ΔΣΕ - δύο χειρουργεία, στα οποία γίνονταν ταυτόχρονα επεμβάσεις αλλά και κλίβανους αποστείρωσης.
Η «ψυχή» της «νοσοκομειούπολης» του Γράμμου, ο γιατρός Νώντας Σακελλαρίου, βρέθηκε στις γραμμές της εθνικής αντίστασης περί τα μέσα του 1943. Αργότερα, βγήκε και πάλι στο βουνό στον εμφύλιο.
του τακτικού στρατού, που πολέμησε το 1949 στο Βίτσι. Συμμετείχε στην τελευταία εκκαθαριστική επιχείρηση με την κωδική ονομασία «Πυρσός». Δίπλα στον 85χρονο Σαράντη κάθεται ο αδελφός του Γιώργος, 82 χρόνων, επίστρατος, το 1948, του τακτικού στρατού στο Γράμμο, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης «Κορωνίς». Συζητούν ήρεμα, θυμούνται, συμφωνούν: «Έγιναν αγριότητες, ήταν φονικός, καταστροφικός ο εμφύλιος…».