Σάββατο, Ιουλίου 08, 2006
Παρασκευή, Ιουλίου 07, 2006
ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ 2
όχι σαν κάτι ξενέρωτους πολιτικούς της Αθήνας,
ονόματα δε λέμε…
Τι αγαπά πιο πολύ ο Παναγιώτης μας;
Ασφαλώς την πατρίδα του, τη θρησκεία του και την οικογένειά του.
Για τη σημαία του (παρεμπιπτόντως κάποιος συνεπώνυμος, πιθανόν συγγενής του, πουλάει σημαίες στη Βασ. Ηρακλείου) θα έδινε ακόμα και τη ζωή του,
Όχι σαν κάτι ξενέρωτους ψευτοδιανοούμενους της Αθήνας,
ονόματα δε λέμε…
Και τι μισεί πιο πολύ;
Εκτός από τους διανοούμενους, πρώτα βδελύσσεται τους Τούρκους , μετά τους Σκοπιανούς , τέλος τους Αλβανούς ( ιδιαίτερα τους σημαιοφόρους μαθητές)
αλλά και τους "ανιστόρητους ιστορικούς" ( ευρωπαίους και δικούς), που διαδίδουν τα γνωστά γελοία ψέματα
για τις σεξουαλικές προτιμήσεις του Αλεξάνδρου . Αν τον αποκαλέσεις ρατσιστή και αδιάβαστο, είναι ικανός να ενώσει τα τρία ποδάρια της αυθαιρετομάνας Χαλκιδικής σε ένα (a propos κάπου εκεί έχει... αυθαιρετήσει για τη μανούλα του).
Έχει την τάση των αερίων, καταλαμβάνει δηλαδή όλους τους χώρους. Εμφανίζεται παντού: σε εγκαίνια, διαλέξεις ,λιτανείες (πάντα διαγκωνιζόμενος με άλλους ευσεβείς πολιτικούς για το ποιος θα κρατήσει από μπροστά την εικόνα)
συγκεντρώσεις, κηδείες, συνάξεις, συνεδριάσεις, συνεντεύξεις, συναθροίσεις, αγρυπνίες ,
παρακλήσεις, διαμαρτυρίες , πορείες, παράθυρα καναλιών
και γενικώς όπου υπάρχουν πάνω από δύο άνθρωποι.
Του αρέσει επίσης να βλέπει βιβλία αντεθνικών συγγραφέων να καίγονται έξω από βιβλιοπωλεία,
αλλά εξίσου γουστάρει να κάνει βόλτες στην κεντρική αγορά και να τσιμπολογά τους μεζέδες των καταστηματαρχών, να γεύεται
και τα μπινελίκια της Μοδιάνο
και ίσως, το κυριότερο, να άδει άσματα
καψούρικα.
Ο άνθρωπος είναι εκπληκτικός . Δεν υπάρχει κοινωνική τάξη ή επαγγελματική ομάδα που να διαμαρτύρεται και να μην έχει ένα καλό λόγο για το δίκαιο των αιτημάτων της. Κατανοεί, λόγου χάρη, την αγανάκτηση των ταλαίπωρων θυμάτων του ΟΑΣΘ , αλλά διαφωνεί με την απόφαση του Λιάπη να εξοριστούν από τις λεωφορειολωρίδες οι ταξιτζήδες, μεγάλη πληγή του κυκλοφοριακού.
Αν τον ρωτούσατε, λένε χαιρέκακα οι αντίπαλοί του, ποια είναι η αγαπημένη του ταινία,
θα σας έλεγε ανεπιφύλακτα: Ένα βότσαλο στη λίμνη , γιατί
του αρέσει... να ρίχνει βότσαλα στο Θερμαϊκό, μια και δεν παράγει καθόλου έργο.
Πολλοί διατείνονται ότι το πιο σημαντικό του έργο ως Νομάρχη είναι... όλες οι παραπάνω... αρετές, δηλαδή ένα στρογγυλό μηδενικό, παρά τις στεντόρειες διακηρύξεις του περί αγώνα μέχρι εσχάτων για τα δίκαια της Θεσσαλονίκης, όπως π.χ. για τη σχολική στέγη που όλο χτίζεται και αίθουσες δε βλέπουν.
Ο Παναγιώτης , οφείλουμε να το ομολογήσουμε, έχει πάψει να φαντάζει στα μάτια των συνδημοτών του ως γελοίος ή γραφικός και έχει ενσωματωθεί στην καθημερινότητά τους, όπως η φραπεδιά και τα Σπορ του Βορρά στο καφενείο της γειτονιάς τους...
Melancholy in July
Θεσσαλονίκη 1903-1904. Ανηφορίζοντας τη Μακεδονικής Αμύνης προς το Συντριβάνι. Σχόλιο: Η ομορφιά του δρόμου ασφαλώς "σοκάρει" όσους θεσσαλονικιούς περπατούν σήμερα στα ίχνη του. Φωτογραφίες σαν κι αυτή υπάρχουν άπειρες και αποδεικνύουν ότι το παρελθόν ήταν πιο ωραίο από την άποψη του δομημένου περιβάλλοντος σ΄αυτήν την πόλη. Ας το παραδεχτούμε : οι ποιητές είχαν δίκιο, όταν μας προειδοποιούσαν για το "στραβό το ριζικό μας" κι εμείς τους αγνοούσαμε. "Φταίει το κεφάλι το ζαβό μας" έγραφε ο Βάρναλης στους Μοιραίους του, ενώ ο Καβάφης στην Πόλη του προφήτευε: "Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ στην κόχη τούτη τη μικρή, σ' όλην τη γη τη χάλασες"...
Παλατινή Βιβλιοθήκη (Ε΄βιβλίο)
ΡΟΥΦΙΝΟΣ
(πιθ. 2ος αι. π.Χ.)
Επιγράμματα
για την Προδίκη
(103)
Ως πότε θα κλαίω για σένα, Προδίκη; Ως πότε,
σκληρή, θ΄ αγκαλιάζω,
ικέτης δίχως ανταπόκριση, τα πόδια σου ;
Όμως στην κεφαλή σου φάνηκαν πια
οι πρώτες λευκές τρίχες.
Ίσως να μου δοθείς (γριά),
όπως η Εκάβη στον Πρίαμο.
(12)
Ας λουστούμε , Προδίκη, κι ας στεφανώσουμε
με άνθη την κεφαλή μας.
Ύστερα ας πιούμε σε μεγάλες κούπες
ανέρωτο κρασί.
Σύντομος είναι ο βίος της χαράς.
Εμπόδιο για τα όμορφα είναι τα άθλια γηρατειά.
Ο θάνατος τελεία και παύλα για όλα.
(21)
Δε σου ΄λεγα, Προδίκη, «θα γεράσουμε»;
Δε σου ΄λεγα «θα έρθουν οι μέρες
που ο έρωτας θα έχει γίνει σκόνη»;
Ιδού λοιπόν: οι ρυτίδες, τα λευκά μαλλιά ,
το σώμα ένα ράκος, το στόμα δίχως χάρη…
Ποιος τώρα χτυπάει την πόρτα σου, ποιος
σε παρακαλεί γεμίζοντάς σε κολακείες;
Όπως έναν τάφο , έτσι σε προσπερνούμε όλοι.
Μετάφραση: gerontakos
Πέμπτη, Ιουλίου 06, 2006
ΠΕΣ ΜΟΥ , ΠΟΛΙΤΗ...
Πες μου πολίτη αυτής της πολιτείας , ΕΣΥ που διατείνεσαι ότι την αγαπάς ΤΟΟΟΟΟΟΣΟ!, πόσα άτομα με αναπηρικά καροτσάκια είδες να κυκλοφορούν στους δρόμους της σήμερα, χθες, προχθές;Τετάρτη, Ιουλίου 05, 2006
ΙΔΕ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ

Ο εις Εσπερίαν εργασθείς και συνταξιοδοτηθείς αλλά τρέφων αβυσσαλέο μίσος κατ΄αυτής πολιτειολόγος , ο βερμπαλίζων αποστηθιστής του Θουκυδίδη, ο αμετακίνητος οπαδός του σταλινικότερου του Στάλιν ΚΚΕ, ο γέννημα - θρέμμα θεσσαλονικιός Δήμαρχος του Βραχασίου Κρήτης, ο εκδότης της νεκραναστημένης "Μακεδονίας", ο υποψήφιος (υποστηριζόμενος από τη Ν. Δ. )Νομάρχης Λασιθίου το 2002, ο μέγας ΠΑΟΚΤΖΗΣ, ο εθνικιστής , ο γενολάτρης, ο εμβριθής μελετητής του Νικολάου Καβάσιλα και όλων των ομφαλοσκόπων πατέρων, ο μονίμως και λεξιλαγνικώς εμπαίζων πάντα ορθολογιστή και σκεπτικιστή αυτού του τόπου, ο αναιδώς περιφερόμενος και αδολεσχών περί παντός του επιστητού, ο υποψήφιος για το βιβλίο Γκίνες λόγω της εκπληκτικής κλωνοποίησης των πιο ετερόκλητων ιδεών , υιοθέτησης των πιο αντιφατικών δράσεων και αδελφοποιητικής σχέσης με τα πιο αλλοπρόσαλλα άτομα.
Είναι βέβαιο ότι , όταν στο μέλλον θα μιλάμε για τον πιο πετυχημένο αχταρμά ιδεών και δράσεων, τότε θα χρησιμοποιούμε τη λέξη ζουραρισμός...
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ 2

-Εγώ "κακός και μνησίκακος δεξιός", Εγώ "ρεβανσιστής"; Μα τι είναι αυτά που λέτε, κύριοι συνάδελφοι! Πέστε μου, βλέπετε καθόλου αίμα της ΕΠΟ επάνω Μου; Απλώς , με τη βοήθεια του Θεού και του πολιούχου Αγίου της πόλης Μου, μεγαλομάρτυρος Δημητρίου (μεγάλη Του η χάρη!), θα τη στραγγαλίσω οικονομικώς ...
ΤΑ ΚΑΚΑ ΠΑΙΔΙΑ 1
-Η άμυνα Μπλάτερ είναι η μόνη λύση για να αντέξουμε στις επιθέσεις του Ορφανού Πασά. Όταν διακυβεύεται η ελευθερία σου εφαρμόζεις όλα τα συστήματα. Διότι ,'οπως είπε και ο μέγας θεωρητικός του πολέμου Παχυδέρμοβιτς, "κάλλιο γαϊδουρόδενε παρά γαϊδουρογύρευε".
Δευτέρα, Ιουλίου 03, 2006
Μνήμη Τάκη Σινόπουλου (1917-1981)
Κυριακή, Ιουλίου 02, 2006
Η προσευχή του ταπεινού νεόπλουτου

Η προσευχή του ταπεινού νεόπλουτου
Κατά τον τρόπο του Ζαχαρία Παπαντωνίου
Κύριε, σαν ήρθεν η βραδιά, σου λέω την προσευχή μου:
Πολλές ψυχές επλήγωσα για ωφέλεια δική μου.
Εκείνοι που καμάκωσα ήταν δικά μου μέλη.
Η πίκρα τους μου στάθηκε γλυκύτερη από μέλι.
Αν μ’ αρνηθήκαν οι γνωστοί, καθόλου δε με νοιάζει.
Προσμένω τα καλύτερα , αυτό ΄ναι που με βιάζει.
Σαν ευτυχία αγαπώ του κέρδους όλη τη λέρα.
Τη πόρτα μ' άλλος δε χτυπά εκτός απ' τον αγέρα.
Δεν έχω βίτσια. Ειν' απλά τα εγκλήματα που 'χω πράξει.
Ευφραίνομαι με την κλαγγή των γόων που ΄χω συνάξει.
Έδωσα στα παιδάκια μου χαρές, στους άλλους μαύρο χάλι.
Παράδες εθησαύρισα πολλούς με το τσουβάλι.
Τώρα έχω τη δύναμη να διώξω ή να κρατήσω.
Και περιμένω ανταμοιβή, πολλά χρόνια να ζήσω!
Ευδόκησε να δοξαστώ κι εσένα θα δοξάζω.
Σ' ευχαριστώ που μ’ έκανες αιώνια να γιορτάζω.
ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ: ΝΕΟ ΣΗΜΑ
Σάββατο, Ιουλίου 01, 2006
Ποιος είναι ο Γεροντάκος;
- Ένας άδύναμος άνθρωπος σε κατάσταση πανικού...
- Ένας μεσήλιξ με casual ενδυμασία...
- Ένας νέος που η πόλη τον γέρασε πρόωρα...
- Ένας αισθηματίας σκαντζόχοιρος...
- Ένας δημόσιος υπάλληλος με συνείδηση ελεύθερου ανθρώπου...
- 'Ενας αδάμας μέσα σ' ένα βουνό κοπριάς...
- Ένας περιπατητής καθηλωμένος σε αναπηρική καρέκλα...
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΑΚΟ
Ο Γεροντάκος ήτανε νιος που γέρασε
και έχασε το μαλλί του ,
αλλά εις τα στερνά που έφτασε
του 'μεινε η καλή του μαζί με το βιολί του.






