Σάββατο, Μαρτίου 03, 2007

Η άλλη Ελλάδα

Ο άνθρωπος είναι γιατρός και μάλιστα από
τους πιο έγκριτους της πόλης μας.
Θα μπορούσε να σκορπίζει τα λεφτά του,
όπως κάνουν οι χυδαίοι νεόπλουτοι της στρεβλής
κοινωνίας μας: να τα παίζει στο καζίνο, να συσσωρεύει
αγαθά πάνω στα αγαθά, να τα τζογάρει στο χρηματιστήριο,
να τα μεταφράζει σε κάνιστρα λουλουδιών
ριγμένων στα πόδια καλλίγραμμων σκυλαοιδών.
Τίποτε απ' όλα αυτά! Ο άνθρωπος έχει πάθος με τη φωτογραφία.
Αιχμαλωτίζει το εφήμερο παρόν και το αποτυπώνει για πάντα
στο χαρτί. Παράλληλα συλλέγει φωτογραφικές μηχανές,
από τις πιο απλές έως τις πλέον επαγγελματικές.
Οι προθήκες του σπιτιού του και του ιατρείου του "μιλούν"
για την εξέλιξη της φωτογραφικής συσκευής από τις αρχές
του περασμένου αιώνα μέχρι την εποχή της ψηφιοποίησης.
Ο γιατρός μας είναι περήφανος για τη συλλογή του και
με το δίκιο του. Κατανοούμε την περηφάνια του και ελπίζουμε
ότι κάποτε θα έχουμε τη χαρά να τη δούμε σε κάποια
έκθεση για το κοινό.
Σκέφτομαι πόσα χρωστάει η Ελλάδα σ' όλους εκείνους
τους "χομπίστες", που αξιοποιούν το περίσσευμα του μόχθου
τους και γεμίζουν τον ελεύθερο χρόνο τους με ενασχολήσεις
αδιανόητες για τους υπόλοιπους "πρακτικούς" ανθρώπους.
Δεν υπάρχει μουσείο στον τόπο αυτό που να μην περιέχει
εκλεκτά κομμάτια ή συλλογές ολόκληρες που έχουν δωριστεί
από ρέκτες με ανιδιοτελές πάθος για τη συλλογή πολύτιμων αγαθών.
Να θυμίσω , για παράδειγμα, τη συλλογή Τέλλογλου και να
κλείσω προσωρινά εδώ το θέμα μας...



Παρασκευή, Μαρτίου 02, 2007

Αξίζει να δείτε...


Από τα αλώνια στα σαλόνια: τη Δευτέρα στο χωρίς
υλικά μέσα θέατρο της Ούγκα Κλάρα ( για το Zoo του Άλμπι)
και την Πέμπτη στο χλιδάτο ΚΘΒΕ, για την παράσταση
του έργου του Σίλερ"Δον Κάρλος".
Όμως η μέθεξη ίδια και στους δύο θεατρικούς χώρους,
παρά τη διαφορετική ατμόσφαιρα που ζήσαμε.
Δύο λόγια για το Δόν Κάρλος : καλή η παράσταση,
αναβιώνει με πειστικό τρόπο το κλίμα της ίντριγκας και
της μηχανορραφίας που επικρατούσε στην αυλή του
Φιλίππου Β' της Ισπανίας, ενός τυραννικού μονάρχη
ο οποίος οδήγησε στην έσχατη ένδεια το λαό του και
δε δίστασε να στείλει στην πυρά της Ιερής Εξέτασης
χιλιάδες "αιρετικούς", ανάμεσα στους οποίους και
το φιλελεύθερο και φιλάνθρωπο γιο του.
Ατού της παράστασης είναι η σκηνοθεσία του
Κωνσταντίνου Αρβανιτάκη, που καθοδήγησε σωστά
τους ηθοποιούς, και οι εξαιρετικές ερμηνείες των
Νικήτα Τσακίρογλου, Αλέκου Συσσοβίτη, Βασίλη Σεϊμένη
και Γιάννη Σιαμσιάρη. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να κάνουμε
για τον άθλο της Μαρλένας Γεωργιάδη,
που μετέφρασε σε στρωτά ελληνικά
το δυσκολότατο έμμετρο λόγο του Σίλερ.


Νικήτας Τσακίρογλου-Αλέκος Συσσοβίτης.
Ο τύραννος και ο ιδεαλιστής αδέσμευτος άνθρωπος.



Γενική απαίτηση

Κύριοι δικαστές, μαζί με όλους του Έλληνες,
ενώνουμε κι εμείς τη φωνή μας
να προχωρήσετε
στην
ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΦΙΛΑΘΛΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΔΥΟ ΟΠΑΔΩΝ
ΚΑΙ
ΝΑ ΑΦΗΣΕΤΕ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΜΟΝΟ ΤΟ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΚΟ ΣΩΜΑ
ΤΟΥΣ !
***
ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΕΡΟΝΤΑΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΟ ΓΙΩΡΓΟ ΟΡΦΑΝΟ
Κύριε Υπουργέ, για να σωθεί η ζωή μας
και να διασφαλιστεί η περιουσία μας,

προτείνω να καταργήσετε
για μια δεκαετία
όλα τα "βάρβαρα" αθλήματα
(ποδόσφαιρο, μπάσκετ κλπ.)
και να αφήσετε στη θέση τους
μόνο τα "ευγενή" αθλήματα
(π.χ. πινγκ πονγκ, τένις,
ιππασία,
καλλιτεχνικό πατινάζ
, μπριτζ, τάβλι κ.α.).


Gribouille - Mourir Demain

Το τραγούδι της ταλαντούχας αλλά πρόωρα
χαμένης γαλλίδας τραγουδοποιού Gribouille
αφιερώνεται στη γενιά που έζησε , έστω κι
από μακριά, τα μεγάλα γεγονότα των δεκαετιών 60-70.
Στο φιλμάκι παρουσιάζονται αυθεντικές σκηνές
από τη μεγάλη εξέγερση της γαλλικής νεολαίας,
το Μάη του 1968, η οποία λίγο έλειψε
να τινάξει όλο το σύστημα στον αέρα.
***

GRIBOUILLE (Marie-France GAITE) est née le 17 juillet 1941 au sein d'une famille de la bourgeoisie lyonnaise. La petite très, trop sensible, porte en elle la passion de chanter. Avec comme seul désir le fait de vouloir vivre sa vie, en refusant toute contrainte. Ses parents ont beaucoup de mal à saisir cette nature difficile. Après des études cahotiques, Marie-France est placée dans un Centre d'observation dont elle garde un excellent souvenir,un lieu où les éducateurs s'apercoivent vite que l'adolescente est un exemple rare de ce qu'on nomme "un animal de la Chanson".
On confie GRIBOUILLE (qui tient ce pseudonyme d'une éducatrice) à d'autres centres où elle ne se plaît pas. Elle retourne auprès de sa bande de copains qui vit dans une grande villa de la banlieue lyonnaise. Cinéphile, GRIBOUILLE court les cinémas afin d'échapper à la solitude. Parfois, cette passion l'entraîne à voir 5 ou 6 films d'affilée. A l'âge de 16 ans l'adolescente se produit à Lyon dans une petite "boîte" où il y a une petite salle disponible pour ces jeunes sans le sous qui sont enchantés par GRIBOUILLE. Déjà des journalistes ont repéré le potentiel artistique de GRIBOUILLE. De l'enseignement qui lui a été prodigué elle n'a gardé qu'une belle maîtrise du piano.
Un beau jour, elle décide de "monter" à Paris en auto-stop. La légende veut que ce soit dans un corbillard automobile qu'elle arrive Place du Châtelet, en pleine nuit avec en poche juste 15 Francs de l'époque. Elle rencontre très vite un dessinateur qui lui enseigne l'art des "craies". Elle vit alors du fruit des dessins de têtes d'enfants qu'elle dessine sur les trottoirs de Saint-Germain-des-Près.
Sans domicile fixe, GRIBOUILLE dormait la nuit dans une voiture laissée ouverte le long des quais de la Seine ou dans les coffres à ménage sur les paliers des immeubles des beaux quartiers.
Elle trouve un engagement en Allemagne durant 4 mois mais sans contrat, mal rétribuée elle revient en France et reprend ses "craies"sur les trottoirs de Paris. Le soir, elle chante à "La Cabane Bambou". Elle y fait la connaissance d'un metteur en scène qui la présente à l'animatrice de télévision, Aimée MORTIMER qui la prend en vedette dans son émission. Ses premiers articles de presse paraîssent, certains la comparent à BARBARA, à BREL.
Le légendaire "Boeuf sur le Toit" sera l'un des premiers cabarets parisiens à la recevoir. Là, elle y rencontre Jean COCTEAU qui sera le premier à lui faire confiance. Pour lui marquer son admiration il lui dessine un de ces visages dont il avait le secret et que GRIBOUILLE conservera en guise de porte-bonheur.
Un premier 45 Tours de GRIBOUILLE (tiré à quelques exemplaires) sort en novembre 1963 avec 2 de titres signés de Michel BREUZARD pour les textes: "Paris terre mouillée" et "L'artiste".
Charles DUMONT, compositeur entre autres pour Edith PIAF de "Le billard électrique", "Non, je ne regrette rien"... compose pour GRIBOUILLE quatre chansons du second 45 Tours qui paraît en octobre 1964 mais dont elle tient à écrire elle-même les paroles: ("Si j'ai le coeur en berne", Chagrin, Si tu ne rentres pas, "J'irai danser quand même"). Un autre 45 Tours "Mourir de joie" sort à la suite avec des musiques de trois compositeurs, Jo MOUTET, LOUIGUY et du chanteur Jean-Claude ANNOUX.
En février 1965 paraît son 4ème disque qui comprend 2 des titres à succès de l'oeuvre de la chanteuse: "Mathias" et "Grenoble". Ces 2 titres seront largement diffusés sur les radios. Dans ses textes GRIBOUILLE expose son mal vivre, cette mélancolie infinie qui lui vient de son enfance passée de pension en pension et une adolescence faite d'errances, elle qui craint tant la solitude.
Elle enregistre jusqu'en 1966 quatre autres 45 Tours avec la collaboration de compositeurs très talentueux: Jacques DEBRONCKART, Gérard BOURGEOIS, Jean-Max RIVIÈRE, Georges CHELON: "Mourir demain", "Elle t'attend" et "Dieu Julie", et "A ta santé, madame".
A 27 ans, à l'aube du succès qui devait se concrétiser par un premier album à paraître en février 1968, GRIBOUILLE referme le livre de sa vie le 18 janvier 1968 dans son appartement de la rue Crozatier, emportant avec elle le secret de l'origine exacte de sa mort que certains justifieront par une personnalité suicidaire.
GRIBOUILLE laisse une oeuvre intense, vibrante et poignante, où la mort et la vie joue à cache-cache, la voix inoubliable d'une artiste de légende, romantique et unique.

Ο Διονύσης ο ασίκης

"ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ προκαλούν οι δηλώσεις του αντινομάρχη Θεσσαλονίκης - αδελφού του νομάρχη - Διονύση Ψωμιάδη, που υποστήριξε χθες ότι το μόνο λάθος που έκαναν οι αστυνομικοί στην υπόθεση του ξυλοδαρμού του Κύπριου φοιτητή Αυγουστίνου Δημητρίου ήταν ότι τον χτύπησαν δημοσίως και μπροστά στις τηλεοπτικές κάμερες, αντί να «τον μπουζουριάσουν» πρώτα, όπως χαρακτηριστικά είπε.

Ο δικηγόρος του Αυγουστίνου Δημητρίου αποστέλλει σήμερα εξώδικο στον Δ. Ψωμιάδη, ζητώντας του να ανακαλέσει τις προκλητικές δηλώσεις.
(Εφημερίδα Τα Νέα, 2/3/2007)


Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ Ο ΑΣΙΚΗΣ
( Άσμα ηρωικό και πένθιμο,
βασισμένο στην παλιά επιτυχία του Κατσαρού
Ο Σταμούλης ο λοχίας, σε στίχους Πυθαγόρα)


Βρήκα στη Θεσσαλονίκη
το Διονύση τον ασίκη,
πράσινο συμπολεμιστή
με το κεφάλι του σταχτί.

Κάποτε ήτανε ωραία,
εικοσάχρονα παιδιά
με μια πράσινη σημαία
τρέχαμε για λευτεριά…
Τώρα απάνω στο μεθύσι
πίνουμε αμίλητοι κρασί,
πώς καταντήσαμε, Διονύση,
ποιος είμ' εγώ, ποιος είσ' εσύ!

Πώς αλλάξαμε συντρόφι,
πώς θολώνουνε οι στόχοι,
ο πιο ανίκητος εχθρός
είναι , Διονύση, ο αδελφός!

Μικρή αγγελία

Ζητούνται επειγόντως καυτά strings,
κατάλληλα για περιφέρειες
ταξιάρχων , υποστρατήγων,
αντιστρατήγων και στρατηγών.
Για περισσότερες πληροφορίες:
www. timimeno@pilikio.gr

Συμβουλή


Αγαπητοί εργένηδες Αδάμ , μην απελπίζεστε!
Για κάθε άνδρα υπάρχει κάποτε μία Εύα.

Πέμπτη, Μαρτίου 01, 2007

Τους βλέπετε αυτούς;

Πριν από λίγον καιρό κυκλοφόρησαν στο Διαδίκτυο δύο βίντεο από ομάδα καταδρομέων οι οποίοι πραγματοποιούν την καθιερωμένη ανά εξάμηνο πορεία των 50 χιλιομέτρων και στα οποία οι στρατιώτες εμφανίζονται να τραγουδούν αυτοσχέδια τραγουδάκια - ύμνους μίσους.
Οι καταδρομείς, με πλήρη εξάρτυση όπως απαιτεί η συγκεκριμένη άσκηση, έχουν βιντεοσκοπηθεί από κινητό συναδέλφου τους να τραγουδούν. «Τους βλέπετε αυτούς; Τους λένε Αλβανούς. Κορδόνια θα φτιάξουμε με τ' άντερα από αυτούς. Τους βλέπετε αυτούς; Τους λέν' Οθωμανούς. Τα αρβύλια μας θα φτιάξουμε με δέρματα από αυτούς» είναι το περιεχόμενο του πρώτου τραγουδιού. Λίγο αργότερα - και με τον ρυθμό που δίνει επικεφαλής της ομάδας - οι καταδρομείς αρχίζουν ένα ακόμη τραγούδι «μισαλλοδοξίας».

Το δεύτερο «βίντεο» από την ίδια πορεία είναι στο ίδιο κλίμα: «Ήταν ένα καράβι, ένα αρματαγωγό. Από τον Βόλο σάλπαρε να σπείρει πανικό. Πάει παραλία, στη Μικρά Ασία. Να σπείρει φλόγες και φωτιά σε όλη την Τουρκία. Κατέβηκαν τα βατ, γεμάτα πεζοναύτες. Με ηθικό ατσάλι και όποιον Τούρκο βρήκανε του πήραν το κεφάλι. Πεθάναν παλικάρια, πεθάνανε παιδιά. Τον δρόμο για να ανοίξουνε για την Αγια-Σοφιά. Τον τρούλο της Αγια-Σοφιάς θα ανέβω για να βγάλω την τούρκικη ημισέληνο και τον σταυρό να βάλω. Και τότε μόνο ο Θεός την Πόλη θα φωτίσει και ο ύμνος ο ελληνικός παντού θα αντηχήσει».
Από την εφημερίδα Τα Νέα. 1/3/2007

ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΕΡΟΝΤΑΚΟΥ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΜΑΣ

Κυρία Αστυνομία, πρέπει να πάρετε ως παράδειγμα
την τακτική που εφαρμόζει ο Στρατός μας για την
ανύψωση του ηθικού των φαντάρων.
Έτσι θα αντιμετωπίζετε αποτελεσματικά τα διάφορα
αντικοινωνικά στοιχεία και τα αποτελέσματα,
σας διαβεβαιώνω,
θα είναι θεαματικά.
Σας υποβάλλω προς έγκριση ορισμένα συνθηματολογικά δίστιχα
κατάλληλα για την αντιμετώπιση των πάσης φύσεως εκνόμων:

1. Τους βλέπετε αυτούς; Τους λένε απεργούς!
Παπλώματα γεμίζουμε με τα μαλλιά απ' αυτούς!
2. Τους βλέπετε αυτούς; Είναι καθηγητές,
με κρέας πεντανόστιμο που γίνεται κεφτές!
3. Τους βλέπετε αυτούς; Είναι συμβασιούχοι!
Με τρεις κλωτσιές τους κάνουμε να γίνουνε ευνούχοι!
4. Τους βλέπετε αυτούς; Είναι αγρότες λέρες!
Σαν τα σκυλιά τους δέρνουμε πίσω από τις φτέρες!
5. Τους βλέπετε αυτούς; Είναι ληστές και κλέφτες!
Ποτέ δεν τους αγγίζουμε γιατί δεν είναι φταίχτες!
6. Τον βλέπετε αυτόν; Είναι κουκουλοφόρος.
Κανόνας απαράβατος: μες στην ψειρού κανένας μασκοφόρος!







Χαμογελαστές θεωρίες πολέμου


"Εγώ έχω μια πιο ρεαλιστική άποψη για τους λόγους
της επιθετικής πολιτικής της Τουρκίας
στο Αιγαίο. Ποια νησιά έχουν βάλει στο μάτι τον
τελευταίο καιρό; Τη Λήμνο , τον Άη Στράτη, την Ικαρία!
Σας λέει τίποτε αυτό; Είναι τα νησιά όπου η γιαγιά της
δικής μας παράταξης έστελνε τους Αριστερούς εξορία.
Οπότε εγώ λέω ότι το βαθύ κράτος της Τουρκίας
χρειάζεται επειγόντως νησιά με οργανωμένες εγκαταστάσεις
για τους πολιτικούς εξορίστους. Γι' αυτό μας πιέζει τόσο
πολύ στο θέμα των συγκεκριμένων νησιών. Να δείτε που σε λίγο
θα εγείρει απαιτήσεις επί της Λέρου, της Ανάφης και της Μακρονήσου.
Ειδικότερα όμως για τη Μακρόνησο δε θα επιτρέψουμε
ποτέ να μας την πάρουν
, διότι είναι ο Νέος Παρθενώνας ,
όπως είχε πει ο αείμνηστος Παναγιώτης Κανελόπουλος.
Ως Ελληνίδα και ως Υπουργός Εξωτερικών
θα υπερασπίσω με νύχια και με δόντια
τους δύο Παρθενώνες μας.
Σας ευχαριστώ και δε θα δεχτώ καμία ερώτηση."

Jacques Brel: " Ne me quitte pas!"

Jacques Brel
(1929-1978)
Νικημένος από τον καρκίνο εγκατέλειψε τα εγκόσμια
ο μεγαλύτερος τροβαδούρος του γαλλόφωνου κόσμου,
αφήνοντας πίσω του αξέχαστα τραγούδια.
Ο Jacques Brel αγγίζει ακόμα τις ευαίσθητες ψυχές
με τον υψηλού επιπέδου ποιητικό του λόγο,
το γνήσιο συναισθηματισμό του , την ανελέητη
σάτιρα της μπουρζουάδικης υποκρισίας και
την απροσποίητη δραματική του ερμηνεία.
***
Ne Me Quitte Pas



Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit deja
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le coeur du bonheur
Ne me quitte pas (4 fois)

Moi je t'offrirai
Des perles de pluie
Venues de pays
Où il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'apres ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumière
Je ferai un domaine
Où l'amour sera roi
Où l'amour sera loi
Où tu seras reine
Ne me quitte pas (4 fois)

Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insensés
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants là
Qui ont vu deux fois
Leurs coeurs s'embraser
Je te racont'rai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas (4 fois)

On a vu souvent
Rejaillir le feu
De l'ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est paraît-il
Des terres brûlées
Donnant plus de blé
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'épousent-ils pas
Ne me quitte pas (4 fois)

Ne me quitte pas
Je ne vais plus pleurer
Je ne vais plus parler
Je me cacherai là
À te regarder
Danser et sourire
Et à t'écouter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Ne me quitte pas (4 fois)
Φωτογραφία από το πρώτο βενζινάδικο
για τους γκέι της Ιταλίας.
Λόγω όμως της ευστοχότατης παρατήρησης που έκανε
ο anonymous στο blog του Γεροντάκου,
οι ιδιοκτήτες του σκέφτονται να το αναβαθμίσουν
εξυπηρετώντας και τις "λυσσάρες" Ιταλίδες οδηγούς.


-Καλέ μαμά, ο Μπιλ Γκέιτς λέει ότι,
πάνω από 45 λεπτά την ημέρα
,
το Ιντερνέτ προκαλεί εθισμό!
- Αυτό ισχύει για τα παιδιά, μωρό μου!