Ο ΑΛΜΠΕΡ ΚΑΜΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΘΟΣ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

1. Ο (και) Έλληνας Αλμπέρ Καμί

Εξήντα χρόνια από τον βίαιο θάνατό του.

Δημήτρης Γκιώνης

8-10 λεπτά

---

Αλμπέρ Καμύ - 1913-1960

Ελληνας δήλωνε το 1958 ο Αλμπέρ Καμί σε συνέντευξή του στον Καρλ Βιτζιάνι στο περιοδικό «Lettres Modernes» (και αναδημοσιεύτηκε σε αφιέρωμα στον Γάλλο συγγραφέα, στο περιοδικό «Διαβάζω» - 16.1.85), προσθέτοντας ότι όντας φοιτητής διάβασε όλη την ελληνική φιλολογία, που τον είχε συναρπάσει.

Στο ίδιο δημοσίευμα αναφέρεται ότι στις 2 Σεπτεμβρίου 1939 είχε βγάλει εισιτήριο για ένα ταξίδι στον Ελλάδα. Δεν μπόρεσε όμως να ταξιδέψει επειδή άρχισε ο πόλεμος. Τελικά θα πραγματοποιήσει αυτό το όνειρό του στο τέλος Απριλίου του 1955.

Στην Αθήνα

Ήταν έπειτα από πρόσκληση του Γαλλικού Ινστιτούτου (πρόεδρος ο Οκτάβ Μερλιέ), όπου ο Καμί έδωσε διάλεξη στον «Παρνασσό» για την αρχαία τραγωδία. Ακολούθησε, την επομένη, στην οικία Κατακουζηνού (λεωφόρος Αμαλίας) συζήτηση για το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού έπειτα από πρόσκληση της Ελληνογαλλικής Πολιτιστικής Ενώσεως (πρόεδρος ο ψυχίατρος Αγγελος Κατακουζηνός), στην οποία συμμετείχαν μεταξύ άλλων: Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ευάγγελος Παπανούτσος, Φαίδων Βεγλερής, Γιώργος Θεοτοκάς, Νίκος Χατζηκυριάκος-Γκίκας. Την όλη συζήτηση κατέγραψε σε μαγνητόφωνο ο Ανδρέας Εμπειρίκος (κυκλοφόρησε αργότερα σε βιβλίο).
************************************************
ΕΜΒΟΛΙΜΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΚΑΜΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ , ΤΟ 1955
Ο Albert Camus με τη Λητώ Κατακουζηνού και τον Roger Milliex, το 1955

Στις 28 Απριλίου του 1955, ο Αλμπέρ Καμύ, προσκεκλημένος στην Αθήνα από τον Άγγελο Κατακουζηνό από τη θέση του Προέδρου της Ελληνογαλλικής Πνευματικής Ένωσης, ήταν το κεντρικό πρόσωπο μιας στρογγυλής τράπεζας με γόνιμη ανταλλαγή σκέψεων και απόψεων και επίκεντρο το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Συμμετείχαν, μεταξύ άλλων οι: Κωνσταντίνος Τσάτσος, Ευάγγελος Παπανούτσος, Φαίδων Βεγλερής, Γιώργος Θεοτοκάς, Νικόλαος Χατζηκυριάκος-Γκίκας, ενώ προέδρευε ο Άγγελος Κατακουζηνός.
Η συζήτηση αυτή, καταγεγραμμένη από το μαγνητόφωνο του Ανδρέα Εμπειρίκου, αποτελεί πλέον με τη φροντίδα της Σοφίας Πελοποννησίου-Βασιλάκου μια αυτοτελή έκδοση  “Το μέλλον του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού” με περιεχόμενο εξαιρετικά επίκαιρο.
Η βαθιά προσήλωση του Αλμπέρ Καμύ στις αξίες του ανθρωπισμού, η άσβεστη επιθυμία του για αλληλεγγύη, δικαιοσύνη, ελευθερία και ευτυχία των ταπεινών και αδύναμων, συνδέεται με αυτό που ο ίδιος θεωρεί πεμπτουσία του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. Για να πετύχει ο τελευταίος, σύμφωνα με τον Καμύ «χρειάζεται να εκλείψει η μισαλλοδοξία και η «ελευθερία του ενός» να τελειώνει «εκεί που αρχίζει η ελευθερία του άλλου».
Πέντε μόλις χρόνια από τον θάνατό του, ο συναρπαστικός συγγραφέας του «Ξένου», της «Πανούκλας», του «Μύθου του Σίσυφου», της «Πτώσης», της «Κατάστασης Πολιορκίας», του «Επαναστατημένου ανθρώπου» και τόσων ακόμη σπουδαίων έργων που ανασκάπτουν τον εσώτατο πυρήνα της ανθρώπινης ύπαρξης, της ανθρώπινης κουκίδας τον μεγάλο χάρτη του άγνωστου σύμπαντος, έφτασε στην Ελλάδα για να κουβεντιάσει με έναν κύκλο διανοουμένων συντεταγμένων με πρωτοβουλία του Άγγελου Κατακουζηνού το κοινωνικό και πολιτικό πλαίσιο της εποχής του, την «ενδεχόμενη αυτοκτονία της Ευρώπης, θέτοντας το ερώτημα για το αν η μοναδική επιτυχία του δυτικού πολιτισμού, ως προς την επιστημονική του όψη, δεν είναι εν μέρει υπεύθυνη και για τη μοναδική ηθική αποτυχία αυτού του πολιτισμού. Παρατηρώντας ακόμη ότι το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η προσαρμογή του ανθρώπινου μυαλού στις νέες και ραγδαίες πραγματικότητες καθώς και η διάσταση ανάμεσα στο βίωμα και την κατανόηση και αφομοίωσή του.
Περιγράφοντας τη Δύση και την Ανατολή με βάση τις κυρίαρχες έννοιες που τις διέπουν: ελευθερία και δικαίωμα από τη μια, δικαιοσύνη και υποχρέωση από την άλλη. Θέτοντας έτσι την Ευρώπη, την ενωμένη Ευρώπη που προοιωνίζεται και ο Γιώργος Θεοτοκάς, υπεράνω αυτών των διχασμών.

Κατεβάστε το βιβλίο: “Συντροφιά με τον Albert Camus”, της Λητώς Κατακουζηνού
Πηγή : katakouzenos.gr
************************************************

Δύο χρόνια μετά, το 1957, ο 44 ετών Καμί έπαιρνε το Νόμπελ Λογοτεχνίας και μετά από άλλα τρία χρόνια -6 Ιανουαρίου 1960 (εξ ου και η παρούσα, με μικρή καθυστέρηση, μνεία)- έχανε τη ζωή στα 47 του σε τροχαίο, στερώντας την παγκόσμια λογοτεχνία από ένα από τα πιο φωτεινά πνεύματα. Ενδεικτικά του ήθους του τα όσα, μεταξύ άλλων, ανέφερε στην τελετή της απονομής του Νόμπελ (αναδημοσιεύω από τον τόμο «Ενας αιώνας Νόμπελ» - επιμέλεια Θανάσης Θ. Νιάρχος, εκδ. Καστανιώτη):

«Κάθε άνθρωπος και κατά μείζονα λόγο κάθε καλλιτέχνης θέλει ν’ αναγνωριστεί. Το θέλω κι εγώ. Αλλά μου ήταν αδύνατον να δεχτώ την απόφασή σας χωρίς να συγκρίνω την απήχησή της, χωρίς αυτό που πραγματικά είμαι.

Πώς ένας άνθρωπος σχεδόν νέος, με μοναδικό όπλο τις αμφιβολίες του, κι ένα έργο, που ακόμη πλάθεται, συνηθισμένος να ζει μέσα στη μοναξιά της εργασίας ή το καταφύγιο της φιλίας, θα μπορούσε να μην πανικοβληθεί από μια απόφαση που τον έφερνε ξαφνικά, αυτό τον μοναχικό και κλεισμένο στον εαυτό του άνθρωπο, στο φως των προβολέων. Με ποια καρδιά επίσης μπορούσε να δεχτεί αυτήν την τιμή, την ίδια ώρα που στην Ευρώπη, άλλοι συγγραφείς απ’ τους καλύτερους, είναι καταδικασμένοι στη σιωπή, κι ακόμη, την ίδια εποχή που η γενέθλια γη του γνωρίζει ατέλειωτη δυστυχία;»

Υπέρ Καζαντζάκη

Μεταξύ εκείνων που διεκδικούσαν το Νόμπελ Λογοτεχνίας την ίδια χρονιά ήταν ο Νίκος Καζαντζάκης, που πέθανε λίγες ημέρες αργότερα (26 Οκτωβρίου 1957). Γράφει η Ελένη Ν. Καζαντζάκη στο βιβλίο της «Νίκος Καζαντζάκης ο ασυμβίβαστος»:

«Από ολόκληρη την κλινική του Φριβούργου [στη Γερμανία, εκεί που νοσηλευόταν ο Καζαντζάκης], ο μόνος που δεν ένιωσε αδικημένος, όταν πήρε το Νόμπελ Λογοτεχνίας ο Αλβέρτος Καμί, ήταν ο Καζαντζάκης.

-Λένοτσκα [υποκοριστικό του Καζαντζάκη για τη σύζυγό του], ελάτε να με βοηθήσετε να στείλουμε ένα καλό τηλεγράφημα. Ο Χιμένεθ, ο Καμί, να δυο άνθρωποι που αξίζουν το Νόμπελ. Ελάτε να στείλουμε ένα θερμό!

Τα συγχαρητήρια ήταν τα τελευταία λόγια που ο Νίκος Καζαντζάκης έστειλε σε φίλο.

Στις 16 του Μάρτη το 1959 ο Albert Camus μου έστειλε το παρακάτω γράμμα:

"Κυρία, πολύ λυπήθηκα που δεν μπόρεσα να έρθω στην πρόσκλησή σας. Είχα πάντα μεγάλο θαυμασμό κι αν το επιτρέπετε ένα είδος στοργής για το έργο του συζύγου σας. Είχα τη χαρά να αποδείξω και δημοσία στην Αθήνα αυτό μου τον θαυμασμό, τον καιρό που η επίσημη Ελλάδα έκανε “μούτρα” στον πιο μεγάλο της συγγραφέα. Ο τρόπος που δέχτηκε το ακροατήριο -οι περισσότεροι φοιτητές- τη μαρτυρία μου αποτελούσε την πιο όμορφη αναγνώριση, που μπορούσε να λάβει το έργο κι η δράση του συζύγου σας.

Κι ακόμα δεν ξεχνώ πως τη μέρα που λυπόμουν να δεχτώ μια τιμή, που ο Καζαντζάκης άξιζε πολύ περισσότερο, έλαβα ένα τηλεγράφημά του από τα πιο θερμά. Λίγο υστερότερα κατάλαβα με τρόμο πως το μήνυμά του αυτό ήταν γραμμένο λίγες μέρες προτού πεθάνει. Μαζί του χάθηκε ένας από τους τελευταίους μεγάλους καλλιτέχνες. Είμαι ένας από εκείνους που αισθάνονται και θα εξακολουθήσουν να αισθάνονται το μεγάλο κενό που άφησε».

2. Ο Αλμπέρ Καμύ στην Ελλάδα το τελευταίο του καλοκαίρι στην θάλασσα

Απέραντη θάλασσα, 

η θρησκεία μου

μαζί με τη νύχτα!

Πόσο ελληνικό είναι το πλατωνικό φως του ευρωπαϊκού κλασικισμού; Πιο πολύ «μαύρο» παρά «αγγελικό» ­για να θυμηθούμε τον Σεφέρη... (Μένει ακόμα το κίτρινο απόσταγμα το καλοκαίρι... σκόρπιες και κόκκινες σα χαλασμένα δίχτυα). 

Ίσως ο μόνος συγγραφέας της σύγχρονης Ευρώπης που είχε μια καθαρή αίσθηση του φωτός και του καλοκαιριού ­και μιαν «ηλιακή» φιλοσοφία (την οποία ο Ελύτης ονόμασε «ηλιακή μεταφυσική») να ήταν ο Αλμπέρ Καμύ. «Και στα μισά του χειμώνα ανακάλυψα, πως μέσα μου κρύβεται ακατάβλητο το καλοκαίρι.»

Το 1959 ο Καμί έρχεται στην Ελλάδα για τρίτη φορά. Αποφασίζει να ταξιδέψει στο ελληνικά νησιά με το σκάφος του φίλου του εκδότη Michel Gallimard.  
 Ο Αλμπέρ Καμί και ο Μισέλ Γκαλιμάρ στην Ελλάδα, το 1958.
Παίρνει μαζί του ένα νεαρό Έλληνα ζωγράφο, τον Μάριο Πράσινο, στον οποίο ζητά να ζωγραφίζει κάθε ελληνικό νησί το οποίο επισκέπτονται, ενώ ο ίδιος γράφει συνεχώς κάτω από τον λευκό ήλιο του ελληνικού καλοκαιριού. Ήταν το τελευταίο καλοκαίρι της ζωής του.

Ένα πρωί ο Καμί φτάνει στη Λέσβο. Ερωτεύεται το νησί με την πρώτη ματιά και αποτυπώνει τα συναισθήματά του σε ένα γράμμα που στέλνει στον φίλο του Άγγελο Κατακουζηνό:

«Άγγελε, φίλε μου. Ανακάλυψα το μέρος στο οποίο θέλω να ζήσω. Πρόκειται για ένα πανέμορφο νησί, σχεδόν αρσενικό θα έλεγα. Θέλω να ζήσω εκεί, δίπλα στη θάλασσα, ατενίζοντας τα κύματα του Αιγαίου, αυτά τα κύματα που κουβαλούν επάνω τους τα αρώματα της πατρίδας μου, της Αλγερίας. Έχω ήδη εντοπίσει ένα μικρό σπίτι κοντά στη θάλασσα από το οποίο θα μπορώ να αποχαιρετώ τον ήλιο που δύει πάνω από το Αιγαίο, και ίσως έτσι καταφέρω να συνηθίσω την ιδέα του αποχωρισμού. Μπορώ να με φανταστώ πάνω σε μία μικρή βάρκα, να ταξιδεύω σαν τρελός μέσα στα κύματα. 

Όμως αγαπητέ μου φίλε, δεν με μάγεψε μόνο η ομορφιά του νησιού, αλλά και η ομορφιά των κατοίκων του. Θαυμάζω αυτούς τους ανθρώπους που από μακριά φαίνονται στεγνοί, όπως τα δέντρα της ελιάς που καλλιεργούν, αλλά αν τους παρατηρήσεις από κοντά είναι γεμάτοι πλούσιους φυσικούς χυμούς, και λάμπουν, όπως λάμπει το ασήμι στα φύλλα των ελαιόδεντρων».

Ο Αλμπέρ Καμί έφτασε στη Μυτιλήνη με προτροπή του φίλου του και καθηγητή Ψυχιατρικής Άγγελου Κατακουζηνού. Ο τελευταίος, με την ιδιότητα του προέδρου της Ελληνογαλλικής Πολιτιστικής Ένωσης, είχε προσκαλέσει τον Γάλλο διανοητή τον Απρίλιο του 1955, για να μιλήσει σε συμπόσιο για το μέλλον του ευρωπαϊκού πολιτισμού (το κείμενο εκδόθηκε πρόσφατα από το Ίδρυμα Κατακουζηνού και τις εκδόσεις "Πατάκη").

Τα χρόνια που μεσολάβησαν μέχρι τον Ιούνιο του ’59, ο Καμί δέθηκε με την Ελλάδα και τους ανθρώπους της. Στη Λέσβο, πατρίδα του Κατακουζηνού, θα πήγαινε για να ολοκληρώσει ένα θεατρικό έργο. Και στο βιβλίο της Λητώς Κατακουζηνού «Συντροφιά με τον Albert Camus» (έκδοση του Ιδρύματος Κατακουζηνού) ξετυλίγεται το κουβάρι του κεραυνοβόλου έρωτα του Καμί με το Σίγρι.

Ταξιδεύει στη Μυτιλήνη με τον εκδότη του, Μισέλ Γκαλιμάρ. Κι όταν φτάνοντας στο νησί οι απλοί άνθρωποι συντρέχουν τους δύο ξένους (ο Γκαλιμάρ έχει αισθανθεί μια ξαφνική αδιαθεσία), ο Καμί μένει άναυδος από τη ζεστασιά και τη φιλοξενία των ντόπιων. «Αργότερα, όταν αράξαμε στο Σίγρι, μαγεύτηκα από τη γραφική λιτότητα του τοπίου, τους απλούς ανθρώπους, το απολιθωμένο δάσος και τον μύθο για κείνο το άλλο, που λένε πως βρίσκεται στον βυθό.

Εδώ θέλω να ’ρθω να ζήσω και να εργαστώ -είπα σε κάποια στιγμή-, να, εκεί, πάνω στη θάλασσα, σ’ αυτό το απόμερο σπιτάκι».

Το πάθος για το ξεχασμένο Σίγρι όλο και ζωήρευε. Ακόμα περισσότερο, όταν ήρθε ο χειμώνας: «Εκεί θα πάω να ζήσω, Άγγελε, στο νησί σου. Όμως, στα δυτικά, στο γραφικό ψαροχώρι, ’κει που ο βράχος είναι γυμνός, κομμένος λες με μαχαίρι. Ποιος ξέρει... ίσως για πάντα... Θα στέκω εκεί στην άκρη του γιαλού και θ’ αγναντεύω τη θάλασσα», γράφει στον Άγγελο Κατακουζηνό. Αλλά το «για πάντα» του Καμί θα αποδειχθεί απελπιστικά λίγο.
Τον Ιανουάριο του 1960 θα πεθάνει ακαριαία σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Αυτός που φοβόταν μια ζωή τα αυτοκίνητα. Και, μάλιστα, στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Μισέλ Γκαλιμάρ, με το πλεούμενο του οποίου είχε ταξιδέψει στο Σίγρι. Για πρώτη και τελευταία φορά.

* Στη μέση του χειμώνα, ανακάλυψα τελικά ότι 

μέσα μου υπάρχει ένα αόρατο καλοκαίρι.

Το καλοκαίρι (απόσπασμα) - Αλμπέρ Καμί

[…]

Και μόνοι με τον ορίζοντα.

Τα κύματα έρχονται απ’ την αόρατη Ανατολή, ένα ένα, υπομονετικά. Φτάνουνε μέχρις εμάς και πάλι υπομονετικά φεύγουν προς την άγνωστη Δύση, ένα ένα. Ατέλειωτη πορεία που δεν άρχισε ούτε τελείωσε ποτέ…

Ποτάμια μικρά και μεγάλα περνούν, η θάλασσα περνά και μένει.

Έτσι θα ‘πρεπε ν’ αγαπώ, πιστά και φευγαλέα. Σμίγω με τη θάλασσα.

[…]

Μερικές νύχτες που η γλυκύτητά τους παρατείνεται, ναι, μπορούμε άφοβα να πεθάνουμε τότε, ξέροντας πως τούτες οι νύχτες θα ξανάρθουν ύστερα από μας πάνω στη γη και στη θάλασσα.

Απέραντη θάλασσα, πάντα οργωμένη, πάντα παρθένα, η θρησκεία μου μαζί με τη νύχτα!

Μας πλένει και μας χορταίνει στα στείρα αυλάκια της, μας ελευθερώνει και μας κρατάει ορθούς.

Σε κάθε κύμα μια υπόσχεση, πάντα η ίδια.

Τι λέει το κύμα; Αν θα 'πρεπε να πεθάνω περιστοιχισμένος από κρύα βουνά, αγνοημένος από τον κόσμο, δίχως την αγάπη των δικών μου, εξουθενωμένος τέλος, η θάλασσα, την ύστατη στιγμή, θα γέμιζε το κελί μου, θα ερχόταν να με συγκρατήσει πάνω από το είναι μου και να με βοηθήσει να πεθάνω χωρίς μίσος.

[…]

Ο χώρος και η σιωπή σμίγουν και γίνονται βάρος στην καρδιά.

Μια ξαφνική αγάπη, ένα μεγάλο έργο, μια αποφασιστική πράξη, μια σκέψη που μεταμορφώνει προκαλούν σε ορισμένες στιγμές την ίδια ανυπόφορη αγωνία, ανάμεικτη μ’ ακαταμάχητα θέλγητρα.

Γλυκιά υπαρξιακή αγωνία, εξαίσιο άγγιγμα ενός κινδύνου που δεν ξέρουμε τ’ όνομά του, το ότι ζω σημαίνει άραγε πως τρέχω προς το χαμό μου;

Ας τρέξουμε πάλι χωρίς ανάπαυλα προς το χαμό μας. Είχα πάντα την αίσθηση πως ζούσα στο πέλαγος, σε κίνδυνο, στην καρδιά μιας μεγαλόπρεπης ευτυχίας. 

Πηγή:catisart.gr

Νίκος Βατόπουλος :"Ο Αλμπέρ Καμύ και ο Αγγελος Κατακουζηνός"

 

Άγγελος και Λητώ Κατακουζηνού

 Το τζάκι και η βιβλιοθήκη των Κατακουζηνών

 

Η πανδημία του Covid-19 προσέφερε έδαφος για την άσκηση μιας εκτεταμένης «βιο-εξουσίας» εισάγοντας νέες τεχνολογίες επιτήρησης και νέα εποπτικά μέσα, για την «πειθάρχηση των σωμάτων» και τον «έλεγχο του πληθυσμού».

Notitiae Criminalis

Το «Κορωνοπτικό» - Καθεστώτα επιτήρησης
στις μέρες της καραντίνας

Πηνελόπη Χριστοπούλου
Κοινωνιολόγος, Φοιτήτρια ΠΜΣ Ποινικών Επιστημών: «Εγκληματολογία και Αντεγκληματική Πολιτική» (ΕΚΠΑ)

Περιοδικό theartofcrime.gr, Μαϊος 2020

 Εργαστήριο Ποινικών και Εγκληματολογικών Ερευνών - Νομική Σχολή Αθηνών

18-23 λεπτά

---

Τους τελευταίους μήνες τα περισσότερα κράτη του κόσμου, υπό τον φόβο της εξάπλωσης της πανδημίας του Covid-19, μετατράπηκαν σε σύγχρονα «Κορωνοπτικά», με τους κρατικούς μηχανισμούς να παίζουν τον ρόλο του –πανταχού παρόντος– επιτηρητή. Οι διάφορες κυβερνήσεις έσπευσαν να χρησιμοποιήσουν κάθε δυνατό μέσο εντοπισμού και αποκλεισμού των νοσούντων από Covid-19 και των πρόσφατων επαφών τους, με στόχο τον περιορισμό της πανδημίας στις χώρες τους. Κάποια από τα μέτρα επιτήρησης που πάρθηκαν ήταν: η παρακολούθηση της κυκλοφορίας στους δρόμους με drones ή τα μπλόκα των αστυνομικών Αρχών και του στρατού, η αποστολή μηνυμάτων SMS για σύντομες μετακινήσεις εκτός οικίας, η ενημέρωση για την γεωγραφική θέση των ατόμων –κυρίως όσων βρίσκονταν σε καραντίνα– μέσω εφαρμογών (apps) σε κινητά τηλέφωνα και τέλος η χρήση ηλεκτρονικών βραχιολιών για όσους τέθηκαν σε καραντίνα δεκατεσσάρων ημερών. Η μη τήρηση των παραπάνω μέτρων, στις περισσότερες περιπτώσεις, συνοδεύοταν από πρόστιμα και σε ορισμένες χώρες από στερητικές της ελευθερίας ποινές.
Πιο συγκεκριμένα, στο Μπαχρέιν της Μέσης Ανατολής, στο Κουβέιτ, στην Νότια Κορέα, στο Χονγκ Κονγκ και στο Μουρμάνσκ της Ρωσίας οι ασθενείς με Covid-19 και τα άτομα που έφθαναν από το εξωτερικό, υποχρεώθηκαν να φορούν ηλεκτρονικό βραχιόλι το οποίο ενημέρωνε τις Αρχές για κάθε απομάκρυνσή τους από τις οικίες τους. Στο Μπαχρέιν, ο Mohammad Ali, επικεφαλής της Αρχής Πληροφοριών και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης (iGA), εξήγγειλε ότι κάθε άτομο που περιορίζεται στο σπίτι του ή σε κυβερνητικά κέντρα καραντίνας θα πρέπει να φορέσει το ηλεκτρονικό βραχιόλι, το οποίο είναι συμβατό με την εφαρμογή «BeAware» , η οποία ειδοποιεί τους χρήστες σε περίπτωση που ήρθαν σε επαφή με επιβεβαιωμένα κρούσματα. Όσοι δεν συμμορφώθηκαν με τα μέτρα αντιμετώπισαν ποινές φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών ή πρόστιμα που κυμαίνονταν από 1.000 δηνάρια Μπαχρέιν (2.635 δολάρια ΗΠΑ) έως 10.000 δηνάρια (26.355 δολάρια ΗΠΑ) ή ακόμα και συνδυασμό αυτών των ποινών.

Αστυνομικός ελέγχει πολίτη στους δρόμους της Ιταλίας μετά την αυστηροποίηση των μέτρων του «lockdown». Πηγή: https://www.aa.com.tr/en/europe/covid-19-deaths-in-italy-slow-as-lockdown-extended/1788431

Τοποθέτηση ηλεκτρονικού βραχιολιού σε άτομα που τέθηκαν σε καραντίνα στο Βασίλειο του Μπαχρέιν. Πηγή:https://www.wearable-technologies.com/2020/04/bahrain-to-use-electronic-wristbands -to-monitor-covid-19-patients-in-quarantine/ (Catherine Lai / AFP / Getty Images)

Ο υπουργός Εξωτερικών του Κουβέιτ Ahmad Nasser Al-Mohammad Al Sabah σε συνεννόηση με ομόλογους του στην Ιαπωνία και τις ΗΠΑ, ζήτησε την χρήση των ηλεκτρονικών βραχιολιών από τους επαναπατρισθέντες στη χώρα του, ώστε να διασφαλιστούν τα μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης του ιού. Ομοίως και στο Χονγκ Κονγκ, όσοι έφθαναν από το εξωτερικό τέθηκαν σε καραντίνα και ιατρική παρακολούθηση δύο εβδομάδων, με την υποχρέωση να γνωστοποιούν την τοποθεσία τους στην κυβέρνηση είτε μέσω εφαρμογών ανταλλαγής μηνυμάτων, όπως το WeChat και το WhatsApp, είτε συμφωνώντας να φορέσουν ηλεκτρονικό βραχιολάκι, το οποίο ήταν συνδεδεμένο με την εφαρμογή  «StayHomeSafe». Όσοι δεν συμμορφώνονταν με το μέτρο ή έδιναν ψευδείς πληροφορίες στο Υπουργείο Υγείας τιμωρούνταν με πρόστιμο 5000 HKD (644 $) ή με φυλάκιση έξι μηνών.

Βραχιόλι που τοποθετήθηκε στο χέρι ενός πολίτη στο Χονγκ Κονγκ για την παρακολούθηση των κινήσεών του, όσο βρισκόταν σε καραντίνα 14 ημερών. Πηγή:https://www.cnbc.com /2020/03/18/ hong-kong-uses-electronic-wristbands-to-enforce-coronavirus-quarantine.html

Στη Νότια Κορέα, όσοι έρχονταν σε επαφή με επιβεβαιωμένα κρούσματα  και όσοι εισέρχονταν στη χώρα από το εξωτερικό έμπαιναν σε καραντίνα δεκατεσσάρων ημερών. Σε όσους δεν ακολουθούσαν αυστηρά τους κανόνες της καραντίνας, τοποθετούνταν ηλεκτρονικά βραχιολάκια, με τα οποία ειδοποιούνταν οι αρχές κάθε φορά που το άτομο προσπαθούσε  να φύγει από τον χώρο του περιορισμού του. Επιπλέον, εκείνοι που αψήφισαν τους κανόνες, εν μέσω καραντίνας, αντιμετώπισαν ποινές φυλάκισης έως και ενός έτους ή πρόστιμα έως δέκα εκατομμύρια γουόν  (7.540 ευρώ). Οι περιφερειακές αρχές της Ρωσίας, στις 13 Απριλίου του 2020, έκαναν παραγγελία ηλεκτρονικών βραχιολιών για την παρακουλούθηση ασθενών που βρίσκονταν σε καραντίνα σε μια μικρή τοπική κοινότητα στο Μουρμάνσκ.
Εκτός από τα ηλεκτρονικά βραχιόλια, οι κυβερνήσεις για την συστηματικότερη επιτήρηση των νοσούντων από Covid-19,  προέτρεψαν τους πολίτες να κάνουν χρήση ορισμένων εφαρμογών (apps) μέσω του κινητού τους τηλεφώνου. Οι συγκεκριμένες εφαρμογές χρησίμευσαν είτε για να επιβεβαιώσουν πως τα άτομα ακολουθούν πιστά τους κανόνες αυτο-περιορισμού, είτε για να εντοπίσουν τυχόν επαφές τους με επιβεβαιωμένα κρούσματα. Για παράδειγμα, ο πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου του Ισραήλ εξουσιοδότησε τον Οργανισμό Εσωτερικής Ασφάλειας της χώρας, «Shin Bet», να εκμεταλλευτεί μια τεράστια σειρά δεδομένων κινητής τηλεφωνίας για να εντοπίσει τις κινήσεις όσων έχουν προσβληθεί από τον Covid-19 και όσων ήρθαν σε επαφή μαζί τους. Οι πολίτες που ήρθαν σε επαφή με ένα επιβεβαιωμένο κρούσμα για δέκα ή περισσότερα λεπτά εντός μιας απόστασης δύο μέτρων, ενημερώνονταν με γραπτό μήνυμα πως πρέπει να τεθούν σε καραντίνα μέχρι μια συγκεκριμένη ημερομηνία. Όσοι δεν συμμορφώνονταν με τα παραπάνω αντιμετώπιζαν ποινή φυλάκισης έως έξι μηνών, συνοδευόμενη από απαγόρευση επισκέψεων στις φυλακές και τους χώρους κράτησης ακόμη και από τους δικηγόρους τους.

Χρήση της εφαρμογής παρακολούθησης επαφών για smartphones, TraceTogether, στη Σιγκαπούρη. Πηγή: https://www.latimes.com/world-nation/story/2020-03-24/coronavirus-singapore-trace-together

Παρομοίως, η κυβέρνηση της Σιγκαπούρης εισήγαγε την εφαρμογή TraceTogether, για την ιχνηλάτηση των επαφών των επιβεβαιωμένων κρουσμάτων. Η εφαρμογή, λειτουργεί μέσω Bluetooth, ανταλλάσσοντας σήματα μικρής απόστασης με άλλους χρήστες της ίδιας εφαρμογής, δημιουργώντας μια βάση δεδομένων για την παρακολούθηση των πιθανών φορέων του COVID-19. Οι προγραμματιστές του TraceTogether υποστήριξαν πως οι ταυτότητες των χρηστών θα ανωνυμοποιηθούν και ότι η εφαρμογή δεν καταγράφει την τοποθεσία, αλλά την εγγύτητα μεταξύ των χρηστών χρησιμοποιώντας Bluetooth και όχι GPS.  Από την άλλη, η Ιρανική κυβέρνηση προέτρεψε τους πολίτες να εγκαταστήσουν στα κινητά τους τηλέφωνα μια εφαρμογή που θα μπορούσε να προσδιορίσει εάν οι χρήστες της και τα αγαπημένα τους πρόσωπα μολύνθηκαν από τον ιό. Ωστόσο, υπήρξαν αρκετοί ισχυρισμοί πως η εφαρμογή τελικά εντόπιζε την τοποθεσία του χρήστη, γι’ αυτό και αφαιρέθηκε αμέσως από το «Play Store», λόγω παραβίασης των Όρων Παροχής Υπηρεσιών της Google. Αντίστοιχα, η κυβέρνηση Trump, στις ΗΠΑ, ήρθε σε συνεννόηση με το Facebook και την Google για τη χρήση συγκεντρωτικών, ανώνυμων δεδομένων τοποθεσίας, με στόχο την παρακολούθηση της νόσου τόσο σε κινητά τηλέφωνα iPhone, όσο και σε Android.

Kωδικός QR με πράσινο χρώμα που δίνει την δυνατότητα μετακίνησης στη Σαγκάη. Πηγή: https://edition.cnn.com/2020/04/15/asia/china-coronavirus-qr-code-intl-hnk/index.html

Η Κίνα συνεργαζόμενη με τις εταιρείες Alibaba και Tencent, δημιούργησε μια εφαρμογή που καταχώριζε τους χρήστες σε ομάδες χρωμάτων ανάλογα με τις επαφές τους τις τελευταίες δεκατέσσερις μέρες. Πιο συγκεκριμένα, στις εισόδους διαφόρων κτηρίων και σταθμών του μετρό εγκαταστάθηκαν μηχανήματα σάρωσης κωδικού QR και οι πολίτες υποχρεούνταν να σαρώνουν τον κωδικό μέσω της εφαρμογής στο κινητό τους. Έτσι τα άτομα ανάλογα με τις επαφές τους μπορούσαν να ενταχθούν σε μια ομάδα πράσινο, κίτρινο ή κόκκινο χρώμα. Τα άτομα που κατατάσσονταν στην κατηγορία με το πράσινο χρώμα μπορούσαν  να ταξιδέψουν ή να βγούν από το σπίτι, τα άτομα στην κίτρινη κατηγορία θεωρούνταν πιθανά κρούσματα και υποβάλλονταν σε καραντίνα επτά ημερών, ενώ τα άτομα της κόκκινης κατηγορίας ήταν τα επιβεβαιωμένα κρούσματα και έπρεπε να μείνουν σπίτι για δεκατέσσερις ημέρες.
Η κυβέρνηση της Ταϊβάν εισήγαγε έναν «ψηφιακό φράκτη» χρησιμοποιώντας δεδομένα κινητής τηλεφωνίας  για να  βεβαιωθεί πως όσοι έχουν τεθεί σε καραντίνα παραμένουν σπίτι. Τα άτομα υποχρεούνταν να αφήνουν τις συσκευές τους ενεργοποιημένες και καλούνταν αιφνιδιαστικά, μέσω τηλεφώνου, από τις αρχές για να επιβεβαιωθεί ότι δεν έχουν φύγει από τα σπίτια τους! Η Βόρεια Μακεδονία ήταν η πρώτη βαλκανική χώρα όπου κυκλοφόρησε μια εφαρμογή για smartphones, η οποία λειτουργεί μέσω Bluetooth και προειδοποιεί τους χρήστες για το αν έχουν έρθει σε επαφή με κάποιο επιβεβαιωμένο κρούσμα, με βάση την απόσταση μεταξύ των κινητών συσκευών τους. Η εφαρμογή ονομάστηκε «StopCorona!» και ήταν δωρεά από την εταιρεία λογισμικού Nextsense, ενώ από την πρώτη μέρα της κυκλοφορίας της εγκαταστάθηκε σε περισσότερες από 5.000 συσκευές.
Στην Ινδία και την Πολωνία οι πολίτες υποχρεούνταν να στέλνουν selfies στις αρχές για να δηλώσουν τον τόπο που βρίσκονται. Συγκεκριμένα, στην Νότια Ινδία όσοι βρίσκονταν σε καραντίνα έπρεπε να κατεβάσουν μια εφαρμογή στα τηλέφωνά τους, μέσω της οποίας τραβούσαν και έστελναν μια selfie, ανά ώρα, σε κυβερνητικούς αξιωματούχους από τις 7 π.μ. έως τις 10 μ.μ.. Αντίστοιχα, η πολωνική κυβέρνηση έθεσε σε καραντίνα δεκατεσσάρων ημερών όσους επέστρεψαν από το εξωτερικό, επιτηρώντας τους είτε μέσω απροσδόκητων επισκέψεων της αστυνομίας στην οικία τους, είτε μέσω της αποστολής «selfie» από την εφαρμογή «Home Karantine». Οι εφαρμογές και στις δύο περιπτώσεις έκαναν χρήση της γεωγραφικής τοποθεσίας του ατόμου, μέσω GPS και διέθεταν αναγνώριση προσώπου.
Ευρωπαϊκά κράτη, όπως οι Κάτω Χώρες, η Ισπανία, η Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο είτε εξέφρασαν ενδιαφέρον, είτε άρχισαν να αναπτύσσουν εφαρμογές για κινητά τηλέφωνα, με σκοπό τον εντοπισμό και την απομόνωση όσων έχουν προσβληθεί από τον ιό. Στο Ηνωμένο Βασιλείο, ανακοινώθηκε ένα σχέδιο για την δημιουργία μιας εφαρμογής, που θα κάνει χρήση του Bluetooth, ώστε να ενημερώνει τους χρήστες εάν ήρθαν πρόσφατα σε επαφή με κάποιο επιβεβαιωμένο κρούσμα. Ο Ολλανδός Υπουργός Υγείας, αντίστοιχα, δήλωσε πως τουλάχιστον το 60% του πληθυσμού θα χρειαστεί να κατεβάσει μια παρόμοια εφαρμογή. Στην Ιταλία ο κυβερνητικός εκπρόσωπος  Domenico Arcuri ανακοίνωσε ότι θα υπάρξουν υποχρεωτικές εξετάσεις αίματος για τη δημιουργία ενός συστήματος «διαβατηρίων ανοσίας» (immunity passports).

Γραπτό μήνυμα στον αριθμό 13033 για την εκχώρηση άδειας για μετακίνηση στην Ελλάδα. Πηγή: https://www.xrimaonline.gr/article/texnologia/122919-kseperasan-ta-100-ekat-sms-twn-politwn-sto-13033

Στην Ελλάδα, την Κύπρο και το Αζερμπαϊτζάν οι πολίτες υπό το καθεστώς της καραντίνας υποχρεούνταν να στέλνουν γραπτά μηνύματα (SMS) από το κινητό τους, σε έναν αριθμό που καθόρισε το κράτος, για τον έλεγχο της κυκλοφορίας. Στην Ελλάδα, όσοι πολίτες επιθυμούσαν να μετακινηθούν εκτός της οικίας τους, θα έπρεπε να φέρουν δελτίο αστυνομικής ταυτότητας ή διαβατήριο και ένα πιστοποιητικό κυκλοφορίας είτε σε έντυπη μορφή, είτε με την μορφή μηνύματος SMS. Τα πρόστιμα για όσους δεν διέθεταν τα απαραίτητα έγγραφα κυμαίνονταν από 150 έως 300€. Στην Κύπρο, οι κάτοικοι κάτω των 65 ετών μπορούσαν να μετακινηθούν μόνο μια φορά την ημέρα ύστερα από λήψη άδειας μετακίνησης, κατόπιν αποστολής SMS. Πλήρης απαγόρευση κυκλοφορίας ίσχυε για άτομα άνω των 65 ετών και καθολική απαγόρευση της κυκλοφορίας από τις 21:00 μ.μ. μέχρι τις 06:00 π.μ., εκτός από τους εργαζόμενους που κατείχαν ειδικό έντυπο. Στο Αζερμπαϊτζάν, αντίστοιχα, οι πολίτες για να βγουν από τις οικίες τους όφειλαν να στείλουν γραπτό μήνυμα (SMS), ενώ οι μόνες μετακινήσεις που επιτρέπονταν ήταν είτε για επίσκεψη σε γιατρό, είτε για μετακίνηση σε φαρμακείο, καταστήματα με τρόφιμα, τράπεζα ή ταχυδρομείο, είτε για να παρευρεθούν στην κηδεία ενός συγγενή. Η άδεια μετακίνησης ίσχυε για δύο ώρες και μπορούσε να εκδοθεί μόνο μια φορά την ημέρα. Για τα άτομα άνω των 65 ετών ίσχυε πλήρης απαγόρευση κυκλοφορίας, ενώ το πρόστιμο για την κυκλοφορία εκτός οικίας, χωρίς την σχετική άδεια, ήταν 100 Manat.

Αστυνομικοί στο Szolnok της Ουγγαρίας χρησιμοποιούν drone για εντοπίσουν κατοίκους που δεν συμμορφώνονται με τα μέτρα. Πηγή: https://www.theguardian.com/world/2020/apr/14/growth-in-surveillance-may-be-hard-to-scale-back-after-coronavirus-pandemic-experts-say

Εκτός από την επιτήρηση των πολιτών μέσω των δεδομένων που συλλέγονταν από κινητά τηλέφωνα, οι κυβερνήσεις τουλάχιστον 25 χωρών  αποφάσισαν τον έλεγχο της κυκλοφορίας μέσω drones, ρομπότ, συστημάτων παρακολούθησης CCTV με ικανότητα αναγνώρισης προσώπου, καθώς και μπλόκων με φυσική παρουσία αστυνομικών ή στρατιωτικών. Πιο συγκεκριμένα, η κυβέρνηση της Ρωσίας δήλωσε πως θα κάνει χρήση εφαρμογών για κινητά τηλεφωνα, συστημάτων παρακολούθησης CCTV με αναγνώριση προσώπου, κωδικών QR, δεδομένων κινητής τηλεφωνίας και πιστωτικών καρτών σε ένα μενού ψηφιακής παρακολούθησης. Στην Ισπανία χρησιμοποιήθηκαν drones, ρομπότ και λογισμικό αναγνώρισης προσώπου ώστε να περιοριστεί η κυκλοφρία στους δρόμους. Στην Γαλλία η αστυνομία προχώρησε σε εκτεταμένους ελέγχους, ενώ χρησιμοποιήθηκαν και drones, ώστε να διασφαλιστεί ότι οι κάτοικοι τηρούν τους κανόνες ασφαλείας. Στις 18 Μαΐου 2020, όμως, το Γαλλικό Συμβούλιο της Επικρατείας κάλεσε την κυβέρνηση να σταματήσει αμέσως την επιτήρηση μέσω drones στο Παρίσι, καθώς θεώρησε πως πρόκειται για μια πρακτική επιτήρησης που αντιβαίνει στους κανόνες προστασίας των προσωπικών δεδομένων και σεβασμού της προσωπικής ζωής των πολιτών, ενώ ζήτησε και ευρύτερα την λήψη λιγότερων περιοριστικών μέτρων.

Ρομπότ-αστυνομικός  που διαθέτει κάμερα θερμικής απεικόνισης και τεχνολογία Lidar στους δρόμους της Τύνιδας. Πηγή: https://www.bbc.com/news/world-africa-52148639

Στην Τυνησία ένα ρομπότ-αστυνομικός έκανε περιπολίες στους δρόμους της Τύνιδας, για να διασφαλίσει ότι οι άνθρωποι ακολουθούσαν τις οδηγίες που δόθηκαν μετά το «lockdown». Σε περίπτωση που εντόπιζε κάποιον να περπατά στους δρόμους, το ρομπότ, τον πλησίαζε και τον ρωτούσε γιατί ήταν έξω! Στη συνέχεια, το άτομο έπρεπε να δείξει την ταυτότητά του και άλλα χαρτιά στην κάμερα του ρομπότ, ώστε οι αξιωματικοί που το χειρίζονταν να τα ελέγξουν. Στη Νότια Κορέα έγινε έλεγχος δεδομένων που προέρχονταν από τα GPS των κινητών τηλεφώνων των πολιτών, από τα αρχεία των πιστωτικών καρτών τους και από μαγνητοσκοπημένο υλικό μέσω των συστημάτων παρακολούθησης CCTV, με στόχο τον εντοπισμό και περιορισμό των ύποπτων κρουσμάτων. Στο Μπαγκλαντές, τα σώματα ασφαλείας και ο στρατός επέβλεπαν την τήρηση των κανόνων κοινωνικής αποστασιοποίησης με την φυσική τους παρουσία. Στο Καζακστάν, για τον έλεγχο της κυκλοφορίας στους δρόμους χρησιμοποιήθηκαν τεθωρακισμένα οχήματα, φράγματα και drones, ενώ απαγορεύτηκε η είσοδος και η έξοδος από το Nur-Sultan. Για την συλλογή των πληροφοριών έγινε χρήση φωτογραφικών μηχανών τοποθετημένων πάνω σε drones, με αισθητήρες ορατού και υπέρυθρου φωτός.

Εικόνα από τον σταθμό ελέγχου εδάφους UAV στα Επιχειρησιακά Κεντρικά Γραφεία Πρόληψης της Διάδοσης του Κορωνοϊού στο Nur-Sultan (Καζακστάν). Πηγή:https://www.terra-drone.net/global/2020/04/09/ kazakhstan-drones-patrol-coronavirus-covid-19-lockdown/

Όπως έγινε σαφές από την παραπάνω συνοπτική επισκόπηση των μέτρων που έλαβαν οι διάφορες κυβερνήσεις, ανά τον κόσμο, για την επιβολή και την επιτήρηση των καθεστώτων καραντίνας, η πανδημία του Covid-19 προσέφερε έδαφος για την άσκηση μιας εκτεταμένης «βιο-εξουσίας» εισάγοντας νέες τεχνολογίες επιτήρησης και νέα εποπτικά μέσα, για την «πειθάρχηση των σωμάτων» και τον «έλεγχο του πληθυσμού». Αυτή η νέα πανδημία απέδειξε πως τα συστήματα πειθάρχησης ενεργοποιούνται και –σε ορισμένες περιπτώσεις–  αποδίδουν, όταν τίθεται εν κινδύνω η ανθρώπινη ζωή. Παρότι, όμως, μιλάμε για μια νέα πανδημία, οι τεχνικές διαχείρισής της παραπέμπουν έντονα στους κανόνες διαχείρισης ενός λοιμού κατά τον 17^ο αιώνα, όπως περιγράφονται μέσα από το έργο του M. Foucault, «Επιτήρηση και Τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής». Επομένως, μπορεί να λεχθεί πως η ιστορία ανακυκλώνεται, όπως και οι τεχνικές άσκησης της «βιο-εξούσιας», ανεξαρτήτως των αιώνων που έχουν περάσει.
 «Πρώτα πρώτα αυστηρή αστυνόμευση του χώρου: κλείσιμο της πόλης και φυσικά του χώρου ολόκληρου, απαγόρευση εξόδου.... Σε μια καθορισμένη μέρα, διατάσσονται  όλοι να κλειστούν στα σπίτια τους: απαγορεύεται η έξοδος από αυτά... Κάθε οικογένεια θα πρέπει να έχει κάνει τις προμήθειές της... Αν χρειαστεί, οπωσδήποτε, η έξοδος από το σπίτι, θα βγαίνει με τη σειρά μόνο ένας κάθε φορά, αποφεύγοντας κάθε συνάντηση. Οι μόνοι που κυκλοφορούν είναι οι επόπτες, οι επίτροποι, οι στρατιώτες της φρουράς...Η καταγραφή της παθολογικής κατάστασης πρέπει να είναι εξακολουθητική και συγκεντρωτική. Η σχέση του καθενός με την αρρώστια του και με τον θάνατό του περνάει μέσα από τα κλιμάκια της εξουσίας, από την σχετική καταχώρηση στα κατάστιχά τους, από τις αποφάσεις που παίρνουν. Πέντε ή έξι μέρες μετά την αρχή της καραντίνας αρχίζει η απολύμανση των σπιτιών, ένα προς ένα...» (Φουκώ, Μ. (1989), Επιτήρηση και τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής. Αθήνα: εκδ. Ραππα, σ. 259).
Πηνελόπη Χριστοπούλου
Κοινωνιολόγος, Φοιτήτρια ΠΜΣ Ποινικών Επιστημών: «Εγκληματολογία και Αντεγκληματική Πολιτική» (ΕΚΠΑ)
ΠΗΓΕΣ
Φουκώ, Μ. (1989). Επιτήρηση και τιμωρία: Η γέννηση της φυλακής. Αθήνα: εκδ. Ραππα.
https://www.vicnews.com/news/covid-19-world-update-electronic-bracelets-for-quarantine-violators-massive-police-presence-in-france/
https://www.terra-drone.net/global/2020/04/09/kazakhstan-drones-patrol-coronavirus-covid-19-lockdown/
https://www.bbc.com/news/world-africa-52148639
https://www.amnesty.gr/news/articles/article/23201/covid-19-epitirisi-kai-i-apeili-sta-dikaiomata-mas?fbclid=IwAR03UnUiqVXQZMFSbN2JQbqaj3B0dax3bftLe9LDNGP7wuZJ2v7vyWIgCnM
https://www.businessinsider.com/spanish-police-using-drones-to-ask-people-stay-at-home-2020-3?r=US&IR=T
https://www.theguardian.com/world/2020/apr/14/growth-in-surveillance-may-be-hard-to-scale-back-after-coronavirus-pandemic-experts-say
https://globalvoices.org/2020/04/10/azerbaijanis-required-to-send-sms-notification-before-leaving-homes/
https://www.news247.gr/koinonia/apagoreysi-kykloforias-pos-tha-ginei-live-eikona.7607557.html
https://popaganda.gr/newstrack/koronoios-pio-afstira-metra-kikloforias-stin-kipro/
https://balkaninsight.com/2020/04/16/north-macedonia-leads-region-in-covid-19-tracing-app/
https://www.buzzfeednews.com/article/pranavdixit/karnataka-coronavirus-quarantine-selfies
https://www.france24.com/en/20200320-selfie-app-to-keep-track-of-quarantined-poles
https://hackaday.com/2020/04/03/cellular-tracking-used-during-covid-19-pandemic/
https://www.latimes.com/world-nation/story/2020-03-24/coronavirus-singapore-trace-together
https://www.nytimes.com/2020/03/16/world/middleeast/israel-coronavirus-cellphone-tracking.html
https://www.nytimes.com/2020/03/01/business/china-coronavirus-surveillance.html
https://jornaleconomico.sapo.pt/en/news/covid-19-south-korea-will-wear-electronic-bracelet-for-anyone-who-violates-quarantine-574520
https://www.wearable-technologies.com/2020/04/bahrain-to-use-electronic-wristbands-to-monitor-covid-19-patients-in-quarantine/
https://www.arabnews.com/node/1661411/middle-east
https://www.highnorthnews.com/en/covid-19-arctic-dramatic-increase-russian-construction-site-introduces-ankle-bracelets-prevent
https://www.cnbc.com/2020/03/18/hong-kong-uses-electronic-wristbands-to-enforce-coronavirus-quarantine.html
https://www.vicnews.com/news/covid-19-world-update-electronic-bracelets-for-quarantine-violators-massive-police-presence-in-france/
https://www.aa.com.tr/en/europe/covid-19-deaths-in-italy-slow-as-lockdown-extended/1788431
https://libertescheries.blogspot.com/2020/05/covid-19-le-conseil-detat-arrive-en.html?fbclid=IwAR26YRa0bVRVIRpAtrbfxreD_TvivoxzzkEg-bWSRD7McLiNVYNjFsh3roE
https://edition.cnn.com/2020/04/15/asia/china-coronavirus-qr-code-intl-hnk/index.html

Έτσι εξόντωσαν τον ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης

Αντίο Κωνσταντινούπολη | A Film by Dieter Sauter [ Greek Subtitles ]

«Μας τρομοκράτησαν, μας επιτέθηκαν, μας απέλασαν – ζούμε μ’ έναν αδιάκοπο, ψυχρό φόβο!» λέει ο Λάκης Βασιλειάδης. Είναι ο ένας από τους δύο Έλληνες της Κωνσταντινούπολης που έχουν ακόμη κατάστημα στην οδό Ιστικλάλ, το ευρωπαϊκό κέντρο της πόλης. Πριν το 1950, οι μισοί μαγαζάτορες της Ιστικλάλ ήταν Έλληνες. Όλα ξεκίνησαν την 6η Σεπτεμβρίου του 1955, μ’ ένα πογκρόμ μες στη νύχτα.  

Σεπτεμβριανά - Βικιπαίδεια

Τριάντα χρόνια αργότερα, έχουν απομείνει μόλις 2.000 από τους 150.000 Έλληνες της Πόλης. Πώς ήταν η ζωή εκεί –για ένα μέλος μειονότητας– και πώς είναι σήμερα; «Το χειρότερο πράγμα είναι να κρύβεις την ταυτότητά σου», λέει ένας απ’ αυτούς που έχουν παραμείνει, και συμπληρώνει: «Κανείς δεν νοιάστηκε, ούτε η Ελλάδα ούτε η Ευρώπη». Πολλοί Έλληνες της Πόλης ζουν τώρα στην Ελλάδα. Αλλά δεν είναι όλοι ευχαριστημένοι εκεί. «Η Κωνσταντινούπολη δεν είναι πόλη, είναι η ίδια η ζωή!», λέει μία απ’ αυτούς. Κάποιοι Κωνσταντινουπολίτες της Διασποράς θέλουν ακόμη να γυρίσουν στην πατρίδα τους.

Produced, Written, Directed, Shot & Edited by DIETER SAUTER
Produced & Production Design by ISMAIL NECMI
English & Turkish with Greek Subtitles | 91 minutes | Turkey | 2013

FESTIVALS

15th Thessaloniki Documentary Festival 2013
Official Selection
Recordings Of Memory

32nd Istanbul Film Festival 2103
Official Selection
Turkish Cinema 2012 - 2013

25th Ankara Film Festival 2104
Official Selection
Documentary Competition

Η γοητεία του τρισδιάστατου

132 Κυρίες της ζωγραφικής σε 3D εφέ + Μπετόβεν -Για την Ελίζα

Παγκόσμια πρωτοτυπία βαρβαρότητας, της ελληνικής κυβέρνησης

Εξαφανίσεις προσφύγων: «Τέτοια βαρβαρότητα ούτε στην Ιταλία του Σαλβίνι»

Φωτεινή Λαμπρίδη

tvxs.gr 

4-5 λεπτά

---

«Η Ελλάδα, είναι η μόνη χώρα που όχι μόνο δεν διασώζει ναυαγούς όπως είναι υποχρεωμένη να κάνει, αλλά τους δημιουργεί κιόλας» λέει στο tvxs.gr o διασώστης Ιάσων Αποστολόπουλος, με αφορμή το νέο περιστατικό «εξαφάνισης»  120 προσφύγων που έφερε στο φως η Ροδιακή.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, οι πρόσφυγες έφτασαν στη Ρόδο, αλλά δεν καταγράφηκαν επίσημα από τις αρχές, οι οποίες αρνούνται την ύπαρξη τους. Οι συγκεκριμένοι πρόσφυγες και μετανάστες, απουσιάζουν και από το  ενημερωτικό δελτίο που εκδίδει η Γενική Γραμματεία και το οποίο καταγράφει τις καθημερινές αφίξεις. Για τις αρχές επιμένουν πως οι αφίξεις ήταν μηδενικές τις επίμαχες ημέρες, αν και υπάρχουν μάρτυρες που τους είδαν.
«Πρόκειται για μια πάγια πλέον τακτική της κυβέρνησης Μητσοτάκη. Το ίδιο είδαμε να συμβαίνει στον Έβρο, την Χίο, τη Σάμο και τη Λέσβο τους περασμένους μήνες» λέει ο Ιάσ. Αποστολόπουλος.

Οι φωτογραφίες που είχε αποκαλύψει η ΕΦΣΥΝ τον περασμένο Απρίλιο, είχαν ρίξει φως στο μυστήριο των εξαφανίσεων των προσφύγων.
Η εφημερίδα έφερε στη δημοσιότητα βέβαιες, καταγεγραμμένες περιπτώσεις παράνομων επαναπροωθήσεων προσφύγων από θαλάσσης προς την Τουρκία από το Λιμενικό, με ειδική μάλιστα διαδικασία: αφού εντοπίζονται στη στεριά, τοποθετούνται σε σχεδίες που μοιάζουν με πλωτές σκηνές και αφήνονται μεσοπέλαγα στα τουρκικά ύδατα για να τους «ξεβράσει» το κύμα προς την ακτή.
«Τους βάζουν στα λεγόμενα liferafts. Είναι κάτι σαν τις διασωστικές λέμβους των καραβιών, που αν τις πετάξεις στη θάλασσα γίνονται σχεδίες. Σκεφτείτε δεκάδες ανθρώπους παρατημένους σε ακυβέρνητες σχεδίες που δεν ξέρουν αν και που θα τους ξεβράσει το κύμα. Η Ελλάδα σήμερα, όχι απλά δεν διασώζει ναυαγούς, όπως υποχρεούται, αλλά τους δημιουργεί κιόλας. Δεν συμβαίνει πουθενά αλλού αυτό. Είναι παγκόσμια πρωτοτυπία βαρβαρότητας, της ελληνικής κυβέρνησης. Ούτε στην Ιταλία του Σαλβίνι δεν τα είδαμε αυτά». Η αλήθεια είναι πως ακόμα και στην Αυστραλία όπου δοκιμάστηκε, δεν άφησαν ακυβέρνητες τις σχεδίες, αλλά τις είχαν επανδρώσει με κινητήρες.
Οι αποκαλύψεις τον περασμένο Απρίλιο, έγιναν χάρη στην επιμονή αλληλέγγυων κατοίκων της Χίου και της Σάμου σε συνεργασία με μέρος του τοπικού τύπου και μπλόγκερς. Οι κάτοικοι είχαν εντοπίσει πρόσφυγες κι ενώ το λιμενικό διαβεβαίωνε ότι δεν τους είχε βρει ποτέ. Αργότερα εντοπίστηκαν σε σχεδίες και σε σκάφη του λιμενικού και αφηγήθηκαν την τραγική πραγματικότητα: «Οι άνδρες του ελληνικού λιμενικού μας έβαλαν σε σχεδίες και μας άφησαν στα ανοιχτά».
Τον Μάιο δημοσιοποιήθηκε και βίντεο παράνομης επαναπροώθησης από την ίδια εφημερίδα, στο οποίο επίσης ταυτοποιήθηκαν άτομα που είχαν φτάσει νωρίτερα στη Σάμο και τα οποία βίαια επαναπροωθούσαν άνδρες του λιμενικού.
Η παράνομη επαναπροώθηση προσφύγων με lifecfraft ήταν μια πρόταση που είχε κάνει ο Κ. Βελόπουλος μέσω συνέντευξης στην ΕΡΤ, τον Νοέμβριο του 2019. Απ’ότι φαίνεται, η κυβέρνηση όχι απλά τον άκουσε, αλλά φροντίζει να εξαφανίζει τους πρόσφυγες παράνομα, να μην τους καταγράφει ως οφείλει, να μην ενημερώνει αρμόδιες αρχές, θεσμούς και οργανισμούς και να καταπατά το διεθνές δίκαιο και κάθε αξία ανθρωπισμού.