Οι "Σονάτες του Μυστηρίου" (γνωστές και ως "Σονάτες του Ροζαρίου") του Χάινριχ Μπίμπερ είναι ένα από τα πιο ξεχωριστά και καινοτόμα έργα της μπαρόκ μουσικής. Πρόκειται για έναν κύκλο 15 σονάτων για βιολί και μπάσο κοντίνουο, που συμπληρώνεται από μια εκτενή Πασσακάλια για σόλο βιολί .
Ο τίτλος του έργου δεν είναι τυχαίος. Ο Μπίμπερ βασίστηκε στα 15 Μυστήρια του Ροζάριου, μιας σημαντικής καθολικής πρακτικής διαλογισμού πάνω στη ζωή της Παναγίας και του Ιησού . Οι σονάτες χωρίζονται σε τρεις ομάδες των πέντε, που αντιστοιχούν σε κάθε σειρά μυστηρίων :
Τα Πέντε Χαρούμενα Μυστήρια (Sonatas I-V): Από τον Ευαγγελισμό έως την Εύρεση του Ιησού στο Ναό.
Τα Πέντε Θλιβερά Μυστήρια (Sonatas VI-X): Από την Αγωνία στον Κήπο έως τη Σταύρωση.
Τα Πέντε Ένδοξα Μυστήρια (Sonatas XI-XV): Από την Ανάσταση έως τη Στέψη της Παναγίας.
Κάθε σονάτα συνοδευόταν από μια χαρακτική εικόνα που απεικόνιζε το αντίστοιχο μυστήριο, λειτουργώντας ως οπτικό βοήθημα για τον διαλογισμό, ενώ η ίδια η μουσική αποτελούσε μια βιωματική, ηχητική εμπειρία της πίστηςΤο πιο εντυπωσιακό χαρακτηριστικό των σονατών είναι η εκτεταμένη χρήση της σκορδατούρας (scordatura). Πρόκειται για ένα ειδικό κούρδισμα του βιολιού, διαφορετικό από το κανονικό (σολ-ρε-λα-μι), που ο Μπίμπερ αλλάζει σε σχεδόν κάθε σονάτα . Αυτή η τεχνική:
Δημιουργεί μοναδικούς ηχητικούς χρωματισμούς: Το διαφορετικό κούρδισμα επιτρέπει διπλές χορδές και αρμονικούς συνδυασμούς που θα ήταν αδύνατοι με το συνηθισμένο κούρδισμα, δίνοντας σε κάθε σονάτα έναν ξεχωριστό, συχνά "αιθέριο" ή έντονα εκφραστικό, ήχο .
Είναι συμβολική: Στην 11η σονάτα, "Η Ανάσταση", ο βιολονίστας καλείται να περάσει τις χορδές με τέτοιο τρόπο ώστε να σχηματίζουν έναν σταυρό πάνω στο όργανο .
Οι σονάτες είναι γραμμένες με έναν ημι-ταμπουλατούρα τρόπο, όπου η νοηματοδότηση της παρτιτούρας διαφέρει από τον πραγματικό ήχο, κάτι που τις κάνει αινιγματικές και αυξάνει τη δυσκολία εκτέλεσής τους .
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου