Παρασκευή, Ιανουαρίου 02, 2009

ΠΟΙΗΤΙΚΟ ΚΑΝΙΣΤΡΟ


ΝΑΠΟΛΕΩΝ ΛΑΠΑΘΙΩΤΗΣ
(1888-1944)

Τοπίο χειμωνιάτικο

Έν' αλλόκοτο φεγγάρι, σαν ένα κομμάτι πάγου,
πεθαμένο και στημένο μες στη μέση του πελάγου,

μια βουβή μεγάλη ξέρα, πιο γυμνή κι απ' την παλάμη,
μ' ένα γέρικο, θλιμμένο, τραγικό μικρό καλάμι,

κι ένας ίσκιος - ένα κάτι, που δεν ξέρω τι έχει χάσει,
κι από τότε φέρνει γύρα, μη μπορώντας να ησυχάσει,

-παγωμένο, το χαμένο κι όλο φως εκείνο τρίο,
σιωπούσε κι αγρυπνούσε, μες στη νύχτα , μες στο κρύο...

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΑ ΠΑΘΗ

Ξύπνησα και στεκόσουν πλάι μου.
Αναρωτιέμαι πού ήσουν τόσον καιρό,
σαν ένα τριαντάφυλλο κάτω απ' το χιόνι.
Και πήρα το φιλί σου, για να με ζωντανέψεις...

Από το τραγούδι των The Judds "Sleeping Heart"

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΑΛΛΟΤΕ


"[...] ο διδάσκαλος , μεγαλόσωμος με ηρακλείους ώμους
και βραχίονας, επικαλούμενος συνήθως η 'Δασκαλομάννα΄,
προ μικρού είχεν εισέλθει εις το σχολείον, και σχετική
ησυχία επεκράτει μεθ' υποκώφου βοής, ομοία με την
φουσκοθαλασσιάν. Αλλά προ ημισείας ώρας, εάν τις
διήρχετο εις απόστασιν διακοσίων βημάτων έξωθεν του
σχολείου, θα ενόμιζεν ότι ήτο θηριοτροφείον ειδικόν
διά θώας(=τσακάλια) της ερήμου και δι' άλλα ανήσυχα
αγρίμια. Τα παιδία εχόρευαν, επήδων, εσκίρτων,
εφώναζαν, διεπληκτίζοντο, εγέλων, έκλαιον.
Ήτο θέρος και καύσων πνιγηρός. Παμμιγής (=ανάμεικτη)
βοή ανήρχετο διά των οκτώ ανοικτών μεγάλων παραθύρων,
εχόντων όλα σχεδόν τα υαλία σπασμένα και τα πλείστα
παραθυρόφυλλα φαγωμένα, τους στροφείς εσκωριασμένους.
Τα θρανία χωλά, κινούμενα, χορεύοντα, εφαίνοντο ως
σχεδίαι πλέουσαι εντός του κύματος των παιδιών κεφαλών.
Η διδασκαλική έδρα υψηλή, με τα φατνώματα σαπρά,
κεχηνότα (=χάσκοντα), ωμοίαζε με βάρκαν ξουριασμένην
(=απομακρυσμένη) μακράν του λιμένος υπό του ανέμου.[...]
(Συνεχίζεται...)
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ, "Η Δασκαλομάννα", 1894.
ΑΠΑΝΤΑ, ΕΚΔ. "ΔΟΜΟΣ", τ.3.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η φωτογραφία που αναρτούμε είναι των αρχών του περασμένου αιώνα. Παρουσιάζει τους μαθητές και τους δασκάλους του δημοτικού σχολείου της Πυλαίας Θεσ/νίκης (αρχαία ονομασία Στρέψα και στη Βυζαντινή περίοδο και την Τουρκοκρατία Καπουτζήδα [= καστροφύλακες],στην κλασική αναμνηστική φωτογραφία επί τη λήξει
των μαθημάτων.

Η Ακαδημία των Αθανάτων

"Αν μου δώσεις έξι αράδες γραμμένες από τον πιο τίμιο άνδρα,
θα βρω ανάμεσά τους κάτι για να τον κρεμάσω"
Armand Jean du Plessis de Richelieu,
Καρδινάλιος και Πρωθυπουργός της Γαλλίας
επί βασιλείας Λουδοβίκου XIII (1585-1642 ),
ένας από τους μεγαλύτερους δολοπλόκους
και μισητούς πολιτικούς όλων των εποχών
.

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ

Κι όμως αυτό το τέρας της πολιτικής εμπνεύστηκε και
έβαλε τη σφραγίδα του για τη δημιουργία ενός περίφημου
πνευματικού ιδρύματος.
Σαν σήμερα, το 1635, ο Καρδινάλιος Ρισελιέ ίδρυσε

την Γαλλική Ακαδημία, μέλη της οποίας
αποτελούν διακεκριμένες προσωπικότητες της επιστήμης,
των γραμμάτων και των τεχνών , που αποκαλούνται Αθάνατοι (Immorteles),
εξαιτίας της σπουδαιότητας του έργου τους που προώρισται
να ζήσει στους αιώνας των αιώνων.
*
Η πράσινη φορεσιά και το σπαθί
ως εμβληματικά στοιχεία της ιδιότητας ενός Αθανάτου.
*
Ένας από τους πρώτους Immorteles υπήρξε ο εικονιζόμενος πολιτικός
Pierre Séguier, από τους πιο μορφωμένους ανθρώπους της εποχης του, παθιασμένος συλλέκτης βιβλίων, μέγας προστάτης
των γραμμάτων και των τεχνών.

ΜΑΪΣΤΟΡΕΣ ΤΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑΣ :David Bailey

D. Bailey:
"Collins Music Hall,Islington, London, April 1962"
*
Ημέρα γενεθλίων η σημερινή
για τον σπουδαίο φωτογράφο Ντέιβιντ Μπέιλι (1938),
που ταυτίστηκε με τη μυθική εποχή των Swinging Sixties.
Θυμίζουμε ότι τον Μπέιλι είχε στο μυαλό του ο Μικελάντζελο Αντονιόνι
με τον "φωτογράφο" - πρωταγωνιστή στην αριστουργηματική
ταινία του "Blowup" (1966).

Για να απολαύσετε τον μεγάλο καλλιτέχνη,
κάντε τον κόπο να "κλικάρετε" την παρακάτω ιστοσελίδα.

David Bailey
Φωτογραφίας

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ


" [...]Ολόκληρη η Ιστορία είναι γεμάτη βία και είναι δύσκολο να δεχθεί κανείς ότι αυτό το επίμονο φαινόμενο δεν έχει αιτίες και νόημα. Δεν έχει κίνητρα και επιδιώξεις. Επειδή και η Φύση είναι γεμάτη βία, πολλοί πιστεύουν ότι είναι φυσικό χαρακτηριστικό όλων των έμβιων όντων, άρα και των ανθρώπων.
Αναπτύχθηκε από τις αρχές του περασμένου αιώνα ένα είδος κοινωνικού δαρβινισμού που τον συναντάμε στα πλέον ετερόκλητα κινήματα: Στον φασισμό του Μουσολίνι, όπου η βία θεωρήθηκε ως αιτία και αποτέλεσμα «ριζοσπαστισμού». Στον ναζισμό του Χίτλερ, όπου η βία ως μέσο φυλετικής «εκκαθάρισης» πήρε τεράστιες και παρανοϊκές διαστάσεις. Αλλά και στα μαρξικά ιδεολογήματα, όπου η πάλη των τάξεων θεωρήθηκε ως φυσική συνέχεια της δαρβινικής πάλης για τη φυσική επιλογή και κυριαρχία. Στον Λένιν ανήκει ίσως η «τιμή» ότι ανήγαγε, θεωρητικά και πρακτικά, τη βία σε κύριο όργανο πολιτικής δράσης και κυριαρχίας.


Παρ’ όλα αυτά, παρ’ όλο ότι η βία είναι και αυτή μέσα στα «πράγματα» για τα οποία θέλει να μας μιλήσει ο ποιητής διερωτώμαι μήπως εξακολουθούμε να ζούμε στην προϊστορία μας, δεν μπήκαμε ακόμη στην Ιστορία. Οτι η βία είναι η μυθική εκδοχή φαινομένων και δυνάμεων. Βρισκόμαστε ακόμη μακριά από την εκλογίκευσή τους, όπου να μπορούμε να αναφωνήσουμε ότι η βία, όποια και να ‘ναι, είναι μόνο βία...."
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΡΚΑΓΙΑΝΝΗΣ
Εφημερίδα Η Καθημερινή,1/1/2009

Πέμπτη, Ιανουαρίου 01, 2009

Tzipi Livni Killer

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών,
η υπουργός Τζίπι Λίβνι δήλωσε:
"Δεν υπάρχει ανθρωπιστική κρίση στη Λωρίδα και άρα δεν υπάρχει ανάγκη για ανθρωπιστική εκεχειρία. Το Ισραήλ παρέχει ανθρωπιστική βοήθεια, που καλύπτει μεγάλο εύρος στη Λωρίδα..."


ΤΟ ΣΦΗΝΑΚΙ ΜΑΣ

Όχι , κυρία μου, δεν παρέχετε ανθρωπιστική βοήθεια!
Ίσα ίσα, την εμποδίζετε. Όπως έγινε με τον εμβολισμό
του κυπριακού πλοίου, που μετέφερε φάρμακα στη Γάζα.
Κυρία μου, ψεύδεσθε κυνικά και ασύστολα, όπως έκαναν
άλλοτε οι Ναζί που , ενώ εξόντωναν τους ομοεθνείς σας,
διαβεβαίωναν περί του αντιθέτου όλο τον κόσμο.
Κυρία μου, είστε εγκληματίας πολέμου, επειδή
σκοτώνετε αμάχους: γέρους , γυναίκες και παιδιά.
Οι πολιτισμένοι λαοί, όταν πολεμούν τους αντιπάλους τους,
δεν εφαρμόζουν τακτικές γενοκτονίας.
Εσείς
, για να αντιμετώπισετε τους φονταμενταλιστές της Χαμάς,
εφαρμόζετε την πιο απεχθή μορφή βίας : τον ολοκληρωτικό πόλεμο.
Γι' αυτό πρέπει να προσαχθείτε στο Διεθνές Δικαστήριο,
μαζί με τους ιέρακες συνεργάτες σας, τον Ολμέρτ και τον Μπαράκ.
Πρέπει να σαπίσετε στη φυλακή, επειδή δολοφονείτε
εν ψυχρώ ανήμπορους ανθρώπους και κυρίως επειδή
σκοτώνετε παιδιά, επικαλούμενοι το δικαίωμά σας
να προστατέψετε τη ζωή των δικών σας τέκνων.
Λες και αυτά είναι πλάσματα ενός ανώτερου θεού.
Κυρία μου , η Ιστορία ορισμένες φορές παίζει άσχημα παιχνίδια
στους λαούς. Το πιο φρικτό παιχνίδι είναι να μετατρέπει
τα πρώην αθώα θύματα σε απαίσιους θύτες.
Για να αποκαθαρθεί ο λαός σας από το άγος που εσείς ,
η ηγεσία του, ρίξατε πάνω στο κεφάλι του με τα ανήκουστα
εγκλήματά σας, οφείλει να σας παραδώσει αμέσως
στο Διεθνές Δικαστήριο.
Αν έχει τα τη διάθεση και τα κότσια...

ΠΡΟΣΩΠΑ

1 Ιανουαρίου
ΕΘΝΙΚΗ ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΚΟΥΒΑΣ
" Μία Επανάσταση δεν είναι ένα κρεβάτι στρωμένο με ρόδα.
Είναι ένας αγώνας μέχρι θανάτου ανάμεσα στο μέλλον και το παρελθόν."

Από το λόγο του Φιντέλ Κάστρο , στη δεύτερη επέτειο
της Κουβανικής Επανάστασης, την 1η Ιανουαρίου 1961.

ΤΟΥ ΕΡΩΤΑ ΤΑ ΠΑΘΗ


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΑΡΑΝΤΑΡΗΣ
(1908-1941)

Μιλώ

Μιλώ γιατί υπάρχει ένας ουρανός που με ακούει΄
μιλώ γιατί μιλούν τα μάτια σου
-και δεν υπάρχει θάλασσα, δεν υπάρχει χώρα
όπου τα μάτια σου δε μιλούν.

τα μάτια σου μιλούν, εγώ χορεύω,
λίγη δροσιά μιλούν κι εγώ χορεύω΄
λίγη χλόη πατούν τα πόδια μου΄
ο άνεμος φυσά που μας ακούει.

ΑΛΙΕΥΜΑΤΑ

Ο ΦΟΒΕΡΟΣ ΧΕΙΜΩΝΑΣ ΤΟΥ '41 : Η ΛΙΜΟΚΤΟΝΙΑ.
Από το βιβλίο του Β. Π. Μαθιόπουλου ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.
*
Περικλής Βυζάντιος
(1893-1972)

31 Δεκεμβρίου 1941

Xτες το βράδυ μετά το φαΐ, παίζαμε μπριτζ στο σπίτι του αρχιτέκτονα M. με το στρατηγό M. και τον πλοίαρχο Π. Στις δέκα ακριβώς εσήμανε συναγερμός, που κράτησε ως τις τέσσερις το πρωί. Στο διάστημα αυτό ακούονταν συνεχώς εκρήξεις από βόμβες. Tα αγγλικά αεροπλάνα έρχονταν κατά κύματα, το ένα μετά το άλλο, και βομβάρδιζαν τα περίχωρα της Aθήνας. Tο μπριτζ εξακολούθησε δυο τρεις ώρες, αλλά οι συνεχείς εκρήξεις, που έμοιαζαν με κρότους κεραυνών σε ώρα θύελλας, μας κίνησαν την περιέργεια, και παρά το φοβερό κρύο ανεβήκαμε στην ταράτσα της πολυκατοικίας για να δούμε τι γίνεται. H Aθήνα, παγωμένη, έλαμπε στο φως της σελήνης· στο βάθος, προς το Xασάνι και την Eλευσίνα, φαίνονταν φλόγες και φώτα φωτοβολίδων. Δεν μπορέσαμε ν’ αντέξουμε το κρύο και κατεβήκαμε κάτω, αλλά μόλις καθίσαμε για να εξακολουθήσουμε την παρτίδα, νέο κύμα βομβαρδιστικών έφτασε, και ο βομβαρδισμός εξακολούθησε χειρότερος. Δε θυμούμαι βομβαρδισμό τόσο συνεχή. Eπί επτά ώρες συνεχώς έπεφταν βόμβες. Tα αεροπλάνα ελάχιστα ακούγονταν. Δεν πιστεύω να έγινε αερομαχία, γιατί δεν είδαμε διόλου καταδιωκτικά στον αέρα. Kανένας δεν κατέβηκε σε καταφύγιο. Έχουμε τόσο εξοικειωθεί με τις σειρήνες, που το σφύριγμά τους μας κινεί μόλις το αίσθημα της περιέργειας, αν όχι και της συμπάθειας. O κρότος τους μας ξαναφέρνει στη μνήμη τις ευτυχισμένες ημέρες του Iταλοελληνικού Πολέμου. Ίσως η Eλλάς, και η Aθήνα ειδικώς, να είναι το μόνο μέρος του κόσμου όπου ο λαός ακούει τα συνθήματα του συναγερμού με χαρά.

Περικλής Βυζάντιος, "Η ζωή ενός ζωγράφου.
Αυτοβιογραφικές σημειώσεις", Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1994.
Π. Βυζάντιου: " Πορτρέτο κοριτσιού" (1967).

ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ

"Επικοινωνιακό πυροτέχνημα χαρακτήρισε εκ νέου χθες το ΠαΣοΚ την έναρξη του διαλόγου για το Εξεταστικό από την κυβέρνηση. Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος κυρία Μαρία Καρακλιούμη επέκρινε την κυβέρνηση για διάλυση τόσο των ΑΕΙ όσο και των ΤΕΙ και δήλωσε ότι η θέση του ΠαΣοΚ είναι πως πρέπει να εξασφαλίζεται η πρόσβαση στην τριτοβάθμια εκπαίδευση σε όλους τους πολίτες με βάση τις επιλογές και τις δυνατότητές τους. «Απαιτείται μια σημαντική μεταρρύθμιση στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση» τόνισε η κυρία Καρακλιούμη.

Την άρνησή του να συμμετάσχει στον διάλογο που εξήγγειλε η κυβέρνηση για το Εξεταστικό ανακοίνωσε το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδος που αναφέρει σε χθεσινή ανακοίνωσή του ότι «σε όποιο από τα σενάρια και αν καταλήξει η κυβέρνηση για την πρόσβαση, δεν θα θίγει τον ταξικό χαρακτήρα του σχολείου» . «Το λαϊκό,το μαθητικό κίνημα δεν πρέπει να διαπραγματευτεί πόσα θα χάσει. Εχει να κερδίσει βγαίνοντας στην αντεπίθεση» καταλήγει η ανακοίνωση του κόμματος."
ΤΟ ΒΗΜΑ, 31/12/2008
ΤΟ ΣΦΗΝΑΚΙ ΜΑΣ

Η αθλιότητα σε όλο της το "μεγαλείο".
Από τη μία έχουμε την τυφλή αντιπολιτευτική
στάση του κόμματος που επί 20 χρόνια πειραματίστηκε
στις καμπούρες των κασίδηδων (βλέπε: μαθητών),
που απαξίωσε τη δημόσια εκπαίδευση και την
έκανε ρεζίλι των σκυλιών (θυμηθείτε π.χ. την
παρανοϊκή "μεταρρύθμιση Αρσένη"),
του κόμματος που μετέτρεψε την Εκπαίδευση
σε προθάλαμο των φροντιστηρίων.
Από την άλλη έχουμε ένα κόμμα

αρνητών της πραγματικότητας,
που στελεχώνεται από επαγγελματίες
της στείρας καταγγελίας και της φυγομαχίας,
οι οποίοι επιπλέον έχουν το θράσος να γίνονται
τιμητές των πάντων ως οι Ιλουμινάτοι
της Επανάστασης, μιας Επανάστασης όμως
που η Ιστορία την έχει πετάξει ήδη στα σκουπίδια της.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Αντί να μαζευτούν σε μία αίθουσα και να δώσουν
μάχες για το καλό της Νεολαίας μας, δυσκολεύοντας
τη Δεξιά να περάσει σχέδια που θα υποβαθμίζουν
τη Δημόσια Εκπαίδευση και θα εμποδίζουν
τα παιδιά από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα
να έχουν ακώλυτη και αξιοκρατική πρόσβαση στα ΑΕΙ,
αυτοί επιλέγουν την τακτική της φυγομαχίας.
Και καλά για τους Σταλίνες, που τι είχαν , τι έχασαν
με την τακτική "το κόβουμε λάσπη" καταγγέλοντας τους πάντες,
όμως για το ΠΑΣΟΚ,
ένα κόμμα εξουσίας, που υποτίθεται ότι έχει διδαχθεί
από το τα λάθη του, είναι εγκληματική μια τόσο
ανεύθυνη πολιτική συμπεριφορά.
Όση καλή διάθεση και να έχεις απέναντί του,
δεν γίνεται να αποτρέψεις τα αισθήματα
κατάθλιψης που σε καταλαμβάνουν σκεπτόμενος
τι θα επακολουθήσει , όταν ξαναπάρει την εξουσία.





ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΣΟΥΖΑΝ ΖΟΡΖ

Αν η Ευρώπη δεν αλλάξει οικονομική ρότα, οδηγείται στην καταστροφή


Συνέντευξη στην Ελένη ΤΣΕΡΕΖΟΛΕ
Εφ. "Η Αυγή", 1/1/2009


Η επίτιμη πρόεδρος της γαλλικής Attac* Σούζαν ΖΟρζ, οικονομολόγος και συγγραφέας, εξεγείρεται μιλώντας στην Κ.Α. για την οικονομική κρίση: "Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος δεν έχει βγει στους δρόμους. Ίσως ο κόσμος δεν το αντιλαμβάνεται: τα χρήματα αυτά είναι των παιδιών μας, των εγγονών μας και δεν παίρνουμε κανένα αντάλλαγμα".


* Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της σημερινής κρίσης;

Καταρχήν η κρίση θα επιδεινωθεί. Δεν έχουμε ξεπεράσει αυτό που ξεκίνησε πριν από ενάμιση χρόνο. Βρισκόμαστε σε μια τετραπλή κρίση: κοινωνική κρίση, όπως βλέπετε αυτόν τον καιρό στην Ελλάδα, κρίση κοινωνικών ανισοτήτων γιατί επί 30 χρόνια μεταφέραμε τον καταμερισμό του πλούτου προς το κεφάλαιο και έχασαν στατιστικά οι μισθωτοί, κρίση ανισοτήτων που αυξήθηκαν μεταξύ πλούσιων και φτωχών χωρών από το 1980.
Κρίση οικολογική επίσης γιατί η υπερθέρμανση του πλανήτη επιταχύνεται γρηγορότερα από ό,τι προέβλεπαν οι επιστήμονες ενώ οι κυβερνήσεις ολιγωρούν και, βέβαια, χρηματοπιστωτική κρίση που επιδεινώνει τις προαναφερθείσες κρίσεις.

* Τι πρέπει λοιπόν να αναμένουμε;

Αν η Ευρώπη συνεχίσει να αντιδρά για να λύσει την κρίση… του 1929 - 30, αντί τη σημερινή, οι Ευρωπαίοι θα χάσουν τη θέση τους στον κόσμο. Και αυτό συμβαίνει γιατί μας κυβερνάνε νεοφιλελεύθεροι που δεν έχουν καταλάβει τίποτε σχετικά με το τι συμβαίνει σήμερα και θέλουν να λύσουν την κρίση με υπερκλασικές μεθόδους. Αυτό είναι απλά αδύνατό! Ακόμη δεν βλέπουμε τον αντίκτυπο στην απασχόληση, όπως συμβαίνει σήμερα στις ΗΠΑ, όπου χάθηκαν πάνω από 500 χιλιάδες εργασίας μέσα σε έναν μήνα! Η Ευρώπη δεν έχει φθάσει ακόμη στο σημείο αυτό αλλά θα μας αγγίξει το ίδιο. Και τούτο γιατί η Κομισιόν, οι κυβερνώντες δεν είναι ικανοί να ενεργήσουν μαζί προς την κατεύθυνση της διόρθωσης των άλλων δύο κρίσεων. Αν θέλουμε να επιλύσουμε τη χρηματοπιστωτική κρίση, που είναι και το άμεσο πρόβλημα, πρέπει άμεσα να επενδύσουμε στην επίλυση της οικολογικής και κοινωνικής κρίσης.

* Ωστόσο διαπιστώνουμε ότι η Κομισιόν θέλει πάση θυσία τη διατήρηση του συμφώνου σταθερότητας, με ό,τι αυτό συνεπάγεται…

Τα κράτη της ευρωζώνης ανάγκασαν τον Τρισέ να μειώσει τα επιτόκια δύο φορές, παρά τη θέλησή του, παρά την ιδεολογία του. Πρέπει να συνεχίσουμε να λέμε «όχι» στην Κομισιόν και την ΕΚΤ, εμείς οι Γάλλοι, οι Ολλανδοί, οι Έλληνες, οι Ιρλανδοί πρέπει να συνεχίσουμε να λέμε ότι δεν θέλουμε την πολιτική αυτή. Και τούτο δεν σημαίνει ότι θέλουμε να εγκαταλείψουμε την Ε.Ε. αλλά ότι δεν θέλουμε τη συγκεκριμένη Ευρώπη, που μας αγνοεί γιατί δεν υπάρχει δημοκρατία σε αυτό το επίπεδο. Οι λαοί δεν έχουν φωνή.

* Για την επίλυση της χρηματοπιστωτικής κρίσης τι πρέπει να γίνει;

Καταρχήν να τεθούν υπό έλεγχο οι τράπεζες, μπορούμε να το αποκαλέσουμε αυτό "εθνικοποίηση" ή, αν δεν θέλουμε να προκαλέσουμε τρόμο, να χρησιμοποιήσουμε τη φράση «να τεθούν υπό δημόσιο έλεγχο». Και τούτο γιατί το χρήμα πρέπει να θεωρηθεί «κοινό αγαθό». Και η πίστωση είναι κοινό αγαθό στις προχωρημένες κοινωνίες. Οι τράπεζες έλαβαν δισ. και δεν δανείζουν! Ενώ πήραν τα χρήματα αυτά για να ξεμπλοκαριστεί το πιστωτικό σύστημα, που είναι σαν το «αίμα», το κυκλοφοριακό σύστημα του οικονομικού σώματος. Το σώμα κοντεύει τώρα να παγώσει! Οι επιπτώσεις είναι καταστροφικές για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πρέπει λοιπόν να υποχρεωθούν οι τράπεζες να δανείζουν με ευνοϊκούς όρους επιχειρήσεις που έχουν οικολογικά προγράμματα αλλά και ιδιώτες που θέλουν να μετατρέψουν τις κατοικίες τους σε ενεργειακά ουδέτερες. Με τα δισ. που έχουν πάρει οι τράπεζες μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο. Δεύτερον, οι κυβερνήσεις ισχυρίζονται ότι δεν έχουν τα μέσα για «πράσινες» επενδύσεις: εμείς τους λέμε ότι έχουν τα μέσα. Έχουν τους διεθνείς δασμούς στις συναλλαγματικές και χρηματοπιστωτικές συναλλαγές, πρόκειται για τον φόρο Τόμπιν, έχουν επίσης τους φορολογικούς παραδείσους που πρέπει να τους κλείσουν καθώς από εκεί διαφεύγουν εκατοντάδες δισ. φόρων. Το ήμισυ όλων των εμπορικών συναλλαγών περνά, τη μια ή την άλλη στιγμή, από έναν φορολογικό παράδεισο! Πρέπει να σβηστεί επίσης το χρέος των φτωχών χωρών αλλά υπό οικολογικούς όρους, δηλαδή την αποκατάσταση των δασών, την προστασία των ζώων κοκ. Αυτό μπορεί να το κάνει η Δύση. Η Ευρώπη επίσης μπορεί να εκδώσει κρατικά ομόλογα. Είναι πολύ περίεργο ότι η ΕΚΤ και η Κομισιόν δεν εκδίδουν ομόλογα: αυτό είναι ένα μέσο συγκέντρωσης της λαϊκής αποταμίευσης, που δεν είναι διόλου κερδοσκοπικό. Έτσι μπορούμε να δημιουργήσουμε αποδοτικές, πανευρωπαϊκές δημόσιες υπηρεσίες, γρήγορα τρένα, βελτιώνουμε επίσης και το επίπεδο των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών.

* Έχετε την αίσθηση ότι βρισκόμαστε μπροστά στο τέλος του καπιταλισμού ή μιας μορφής του;

Εμένα το πρόβλημά μου δεν είναι θεωρητικό. Το πρόβλημά μου είναι να ελεγχθούν οι δυνάμεις που αποχαλινώθηκαν και επέτρεψαν σε μερικούς να πλουτίσουν υπέρμετρα και επέτρεψαν επίσης σε μια ολόκληρη τάξη, τους κεφαλαιοκράτες δηλαδή, να αλλάξει τον καταμερισμό με τους μισθωτούς. Και η Ευρώπη, η Κομισιόν, τους βοηθά διαρκώς. Δεν με ενδιαφέρει η ετικέτα του «τέλους του καπιταλισμού», αλλά το γεγονός, όπως σας είπα, ότι το χρήμα είναι κοινό αγαθό και πρέπει να χρησιμεύει σε όλους, πρέπει να το δικαιούνται όλοι. Όπως όλοι έχουν δικαίωμα στην εργασία, στην περίθαλψη, στην εκπαίδευση και στη δια βίου κατάρτιση.
Όλοι επίσης δικαιούνται αποτελεσματικών δημόσιων υπηρεσιών. Στην Ευρώπη, αν και μπορούμε να τα κάνουμε αυτά, δεν τα κάνουμε γιατί η Κομισιόν και τα κράτη που είναι επίσης νεοφιλελεύθερα έχουν εμμονή με την ιδεολογία τους ενώ οι κρατούντες δεν έχουν τη διάθεση για καμία μικρή έστω θυσία. Αν όμως δεν αλλάξουμε ρότα, εμείς στην Ευρώπη οδηγούμαστε στην καταστροφή!

* Το παράδοξο είναι ότι την ίδια στιγμή στις ΗΠΑ, το λίκνο του νεοφιλελευθερισμού, ο Ομπάμα σκοπεύει να πάρει επεμβατικά μέτρα…
Να πάρει μέτρα που εν πάση περιπτώσει είναι κεϊνσιανά. Καπιταλισμός ή όχι, ένα μέρος της λύσης της κρίσης μπορεί να είναι κεϊνσιανό, δηλαδή δημόσια έργα. Πράγματι ο Ομπάμα προτείνει «πράσινα» έργα, κάτι που προτείνω κι εγώ, προκειμένου η Ευρώπη σε είκοσι χρόνια να καταστεί ενεργειακά ουδέτερη. Και χρησιμοποιώ ως πρότυπο τη μετατροπή της αμερικανικής οικονομίας την περίοδο 1941 - 1942, που ήταν μαζική και γρήγορη. Και όταν θέλουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο, μπορούμε να το κάνουμε. Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση που είναι το ίδιο σοβαρή όπως το ξεκίνημα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Ο Ομπάμα υιοθετεί κεϊνσιανό πρόγραμμα, δεν φαίνεται να υιοθετεί την πτυχή που αφορά στον έλεγχο των τραπεζών ή μέρους του χαρτοφυλακίου τους γιατί αυτό θα θύμιζε περισσότερο τέλος του καπιταλισμού, αν θέλετε να το πείτε έτσι, θα θύμιζε εθνικοποίηση των εργαλείων της πολιτικής. Στην Ευρώπη πάντως είναι επείγουσα η ανάγκη να μπει τέλος στην ανεξαρτησία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, που είναι εμπόδιο σε κάθε πολιτική αλλαγή. Βρισκόμαστε μπροστά σε μια επιλογή λοιπόν: ή να βυθιστούμε κι άλλο στην κρίση ή να ενεργήσουμε με εξυπνάδα και τόλμη και να απαιτήσουμε κάτι άλλο, ως αντάλλαγμα όλων όσα έχουν λάβει οι τράπεζες. Δεν καταλαβαίνω γιατί ο κόσμος δεν έχει βγει στους δρόμους. Ίσως ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει: τα χρήματα αυτά είναι των παιδιών μας, των εγγονών μας και δεν παίρνουμε κανένα αντάλλαγμα.

* Ωστόσο, αν λάβουμε υπόψη τον συσχετισμό δυνάμεων στην Ευρώπη, δεν μπορούμε να ελπίζουμε και πολύ…
Συμφωνώ μαζί σας. Όμως το γεγονός και μόνο ότι σκεφθήκατε να μου πάρετε συνέντευξη, το γεγονός ότι κι άλλοι σκέφτονται όπως εγώ, αποδεικνύει ότι υπάρχουν κι άλλες ιδέες. Αλλά ο συσχετισμός δυνάμεων πράγματι είναι αρνητικός. Κι αυτό που με ανησυχεί πολύ είναι η επιδείνωση της οικολογικής κρίσης. Γιατί με τα κοινωνικά θέματα μπορούμε να γυρίσουμε πίσω και να ξαναρχίσουμε. Με το κλίμα δεν ισχύει το ίδιο…

Πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα τώρα. Γιατί η κατάσταση επιδεινώνεται πολύ γρηγορότερα από ό,τι προβλεπόταν. Είναι συστημική η κρίση.

*******

*Attac France :
Association
pour la Taxation des Transactions pour l’Aide aux Citoyens (ΚΛΙΚ)
[ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ,
ΜΕ ΣΚΟΠΟ ΤΗ ΒΟΗΘΕΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ]

Debussy: "Cloches à travers les feuilles"

Η χαριτωμένη Yukino Kano υποδέχεται την
πρώτη ημέρα του 2009 ερμηνεύοντας ένα κομμάτι του Ντεμπισί.
Νομίζω θα συμφωνήσετε πως η ερμηνεύτρια και η μουσική
του λεπταίσθητου συνθέτη συνθέτουν ένα αισθητικό
αποτέλεσμα υψηλής ομορφιάς.