Δευτέρα, Ιουνίου 04, 2007

"Τι φωτογραφίζεις, ρε Γεροντάκο;
Δεν πας αλλού να ικανοποιήσεις το βίτσιο σου;
Άσε μας να κάνουμε τη δουλειά μας με την ησυχία μας!"
- Καλημέρα, δικέ μου! Πώς τα πας;
- Γκαζάτα, δικέ μου, γκαζάτα!

"Και τώρα , κύριοι, μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίας μας,
ήρθε η ώρα για τον παγκόσμιο διαγωνισμό μας.
Όποιος τηλεθεατής στείλει πρώτος το παρακάτω SMS,
θα πάρει ως δώρο το περιστέρι της ειρήνης που μόλις σκοτώσαμε:
ΟΗΕ, ΚΕΝΟ, ΕΙΡΗΝΗ, ΔΙΠΛΟ ΚΕΝΟ, ΚΑΠΟΥΤ!!"

Κυριακή, Ιουνίου 03, 2007

Sunrise Avenue : "Fairytale Gone Bad "

This is the end you know
Lady, the plans we had went all wrong
We ain’t nothing but fight and shout and tears

We got to a point I can’t stand
I’ve had it to the limit; I can’t be your man
I ain’t more than a minute away from walking

We can’t cry the pain away
We can’t find a need to stay
I slowly realized there’s nothing on our side

Out of my life, Out of my mind
Out of the tears that we can’t deny
We need to swallow all our pride
And leave this mess behind
Out of my head, Out of my bed
Out of the dreams we had, they’re bad
Tell them it’s me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad

Another night and I bleed
They all make mistakes and so did we
But we did something we can never turn back right

Find a new one to fool
Leave and don’t look back. I won’t follow
We have nothing left. It’s the end of our time

We can’t cry the pain away
We can’t find a need to stay
There’s no more rabbits in my hat to make things right

Out of my life, Out of my mind
Out of the tears we can’t deny
We need to swallow all our pride
And leave this mess behind
Out of my head, Out of my bed
Out of the dreams we had, they’re bad
Tell them it’s me who made you sad
Tell them the fairytale gone bad

Τα ιερά κόκαλα των προγόνων μας συνεδριάζουν

- Αγαπητοί , όπως γράφει σήμερα ο ελληνοδιδάσκαλος
Ζουράρις στη Μακεδονία ,

"το κουρελούργημα αυτό της Ιστορίας για την ΣΤ΄δημοτικού
είναι ένα διαρκές, τετελεσμένο κακούργημα εναντίον της
Ιλιαδορωμέηκης αυτοσυνειδησίας
και προσβάλλει τα ιερά και τα όσιά μας [....],
ατιμάζοντας τις ιερές σκιές των Μαρτύρων μας."
- Απαράδεκτον, να αποσυρθεί το κουρελούργημα!
- Καλύτερα , να πολτοποιηθεί!
- Και να ανασκολοπιστούν οι συντάκτες του ενώπιον όλων των μαθητών!
-Καλύτερα να διαμελιστούν οι νατοκεμαλικές αρβύλες,
για να μη βλέπουν τα παιδιά άσεμνα θεάματα!

Σούπα αλα Ζουράρις


Προσέξτε!
Εδώ θα βράσω σε λίγο την κουστωδία των ολετήρων

συντακτών του βιβλίου Ιστορίας της Στ' Δημοτικού,
τους οποίους μου έφερε σιδηροδέσμιους αλλά ζώντες ο Κώστας Ζουράρις,
ειδικός σύμβουλος της "Μακεδονίας" και τινων ακόμη...

Σε λόγο θα παρασκευάσω μία πεντανόστιμη Σούπα αλα Ζουράρις, που
έχει ως βάση της " οθνείες νατοκεμαλικές
αρβύλες της επιστήμης , μεταξύ των οποίων υπάρχουν:
ναυαγισμένοι καιροσκόποι,

πρώην αριστεροί , ες αεί οπορτουνιστές,
καθ' έξιν λείχοντες της κάθε Αρχής, κατ' επάγγελμα και
καθ' υποτροπήν συνοικιακοί επιστήμονες και τεχνογνώστριαι ,
μία ολιγομελής συμμωρία ,κοσμοπόλιταν συνήθεις χάσκακες
και ατάλαντοι κατά φύσιν.".
Σχετικά με τα υλικά που απαιτούνται
για την επιτυχία της Σούπας αλα Ζουράρις,
σας παραπέμπω στο κυριακάτικο φύλλο της " Μακεδονίας".

Jim Noir : "Α quiet man"

Αφιερώνεται σε όλα τα ανοιχτομάτικα τακίμια Λουκα-Ζουραρο-Ψωμιαδικού τύπου.

Διαβάσαμε -Γιώργου Σκαμπαρδώνη : " Πολύ βούτυρο στο τομάρι του σκύλου"


ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΟΥ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΟΣ
Θεσσαλονίκη . Μάιος του 1963.
Δεκατρία χρόνια μετά τη λήξη του εμφύλιου πολέμου , η πόλη βρίσκεται στην απόλυτη διάθεση των νικητών.
Ειδικά για τα κατάλοιπα της Αριστεράς, που προσπαθούν να οργανώσουν ένα νόμιμο
πολιτικό μέτωπο πάλης μέσα και έξω από τη Βουλή, η μοίρα είναι πολύ σκληρή, γιατί έχουν να αντιπαλέψουν όχι μόνο με τις επίσημες αρχές του κράτους αλλά και με τις ποικιλόμορφες δυνάμεις του παρακράτους, που αλωνίζουν τους δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους της και συμπεριφέρονται κατά το δοκούν απέναντι σε όσους δεν είναι ψυχή τε και σώματι ενταγμένοι στο στρατόπεδο της Δεξιάς.
Λίγες μέρες πριν από την επίσκεψη του Προέδρου της Γαλλίας στρατηγού Ντε Γκολ στην πόλη (19 Μαΐου) , και όλος ο κρατικός και παρακρατικός μηχανισμός βρίσκεται στο πόδι. Κύριος στόχος η προστασία του Ντε Γκολ από τους φανατικούς, είτε ανήκουν αυτοί στους πολιτικούς αντιπάλους του της άκρας Δεξιάς στην Γαλλία είτε εκπροσωπούν τη σοβιετόφιλη μερίδα της ελληνικής Αριστεράς , η οποία υπηρετεί τυφλά τη «γραμμή» της Μόσχας και παίζει τα σκοτεινά ψυχροπολεμικά παιχνίδια της.

Ο στρατηγός Δοβρόμηρος, επικεφαλής ενός μικρού στρατού 3.000 παρακρατικών, που αποτελούνται από «ευυπόληπτους» πολίτες αλλά και άτομα του σκοινιού και του παλουκιού, οργανώνει με άκρα επιμέλεια την επικουρική προς τη Χωροφυλακή φύλαξη του Ντε Γκολ, χωρίς όμως να υποψιάζεται ότι μία άλλη παρακρατική οργάνωση πιο ισχυρή από τη δική του παίζει το δικό της σκοτεινό παιχνίδι και απεργάζεται την εξόντωση του «ανυπότακτου» στους Αμερικανούς Προέδρου.
Η επίσκεψη του Ντε Γκολ τελικά θα πραγματοποιηθεί, η εξόντωσή του θα αποφευχθεί την τελευταία κυριολεκτικά στιγμή από τους άνδρες της προσωπικής του φρουράς και ο στρατηγός Δοβρόμηρος θα αποπειραθεί να αυτοκτονήσει υπό το βάρος της αποτυχίας στην αποστολή του αλλά και της αποκάλυψης ενός συγκλονιστικού οικογενειακού γεγονότος, που αφορά την κρυφή ερωτική ζωή της γυναίκας του .
Ο μυθιστορηματικός καμβάς του βιβλίου ολοκληρώνεται τυπικά με την αναχώρηση το Γάλλου Προέδρου από τη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου, αφήνει όμως ένα παραθυράκι ανοιχτό για τους γνωρίζοντες την πολιτική ιστορία του τόπου: τρεις μέρες αργότερα θα έρθει στη Θεσσαλονίκη για να μιλήσει σε συγκέντρωση της Επιτροπής για τη Διεθνή Υφεση και Ειρήνη ο συνεργαζόμενος με την Αριστερά βουλευτής Γρηγόρης Λαμπράκης, ο οποίος και θα δολοφονηθεί από «οργισμένους» εθνικόφρονες πολίτες.
Το ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι και ποια η σχέση τους με το παρακράτος έχει πλήρως φωτιστεί από την αμερόληπτη δουλειά που έκαναν οι τίμιοι υπηρέτες της Θέμιδας εκε
ίνης της εποχής, Παύλος Δελαπόρτας και Χρήστος Σαρτζετάκης.
Εμείς επισημαίνουμε ότι οι παρακρατικοί με τα ξεκαρδιστικά παρατσούκλια αλλά και οι κρατικοί λειτουργοί που ζουν και κινούνται μέσα στο μυθιστόρημα του Σκαμπαρδώνη δεν είναι ανεπανάληπτα αποκυήματα της φαντασίας του, αλλά παραπέμπουν ευθέως το φιλέρευνο αναγνώστη στον κόσμο των θλιβερών αποβρασμάτων που «έφαγαν» το βουλευτή και είχαν πραγματικά ονόματα: τον Κοτζαμάνη, τον Εμμανουηλίδη, το Γιοσμά, το Μήτσου , τον Καπελώνη …Οι παρακρατικοί Κοτζαμάνης, Τριανταφυλλίδης και Γιοσμάς
στην πρώτη γραμμή των εδωλίων , κατηγορούμενοι για
τη δολοφονία του Λαμπράκη.


ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑΤΙΚΟ ΣΥΜΠΑΝ
Ο Σκαμπαρδώνης επιχειρεί να κάνει ένα πολιτικό θρίλερ με άξονα τους ανθρώπους του παρακράτους της εποχής. Αυτοί τον ενδιαφέρουν, σ’ αυτούς ρίχνει όλο το βάρος του. Τους παρακολουθεί βήμα προς βήμα στα στέκια όπου συχνάζουν, καταγράφει τις συνομιλίες τους , περιγράφει τις συνήθειές τους, δίνει το οικογενειακό τους ιστορικό, συνδέει τα κουσούρια τους με τις τραυματικές εμπειρίες τους.
Πρόκειται για την ανθρωπογεωγραφία των λούμπεν στοιχείων που ψάρευε η Ασφάλεια από τη φτωχολογιά για το χαφιεδιλίκι και την κατατρομοκράτηση των αριστερών και των προοδευτικών εν γένει δυνάμεων , που αντιμάχονταν το σκληρό κράτος της Δεξιάς και ζητούσαν τον εκδημοκρατισμό της πολιτικής ζωής.
Πάνω απ’ αυτούς τους ανθρώπους με τα πρωτόγονα ένστικτα, που συμπεριφέρονται σαν τους μοναχικούς λύκους αλλά τους ενώνει το βαθύτατο μίσος για τον κομμουνισμό, υπάρχουν οι «προϊστάμενοί» τους : ο άτεγκτος στρατηγός Δοβρόμηρος και ο σκοτεινός κρυφοομοφιλόφυλος γναθοχειρουργός, που φαινομενικά παίρνει εντολές από το στρατηγό , στη ουσία όμως είναι πράκτορας των Αμερικανών.

Εκτός από τους βασικούς πρωταγωνιστές του μυθιστορήματος, ο συγγραφέας αφιερώνει λίγες σελίδες στη «σκανταλιάρα» γυναίκα του στρατηγού, η οποία παρακολουθείται στενά από έναν ιδιωτικό αστυνομικό, και στο φουκαρά λογιστή αριστερό, ο οποίος χαφιεδίζει εξ ανάγκης στην Ασφάλεια , χωρίς όμως να γλιτώνει ή να μετριάζει το ξύλο που κατά καιρούς τρώει , όταν τον συλλαμβάνουν άνευ σπουδαίου λόγου και αφορμής.

Η ΠΛΟΚΗ

Ο Σκαμπαρδώνης κινεί τα νήματα της πλοκής ρίχνοντας, όπως είπαμε, όλο το βάρος στην παρουσίαση των κινήσεων των ακροδεξιών τραμπούκων, γεγονός που επηρεάζει τη συνολική οικονομία του έργου.
Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχει μία ανισοκατανομή στην έκταση των επεισοδίων, τα οποία εναλλάσσονται μεν κανονικά ,σύμφωνα με την τυπική (γραμμική) ακολουθία της αφήγησης, στην ουσία όμως άλλα από αυτά είναι αναιμικά σε έκταση ,
ενώ αυτά που αφορούν τους τραμπούκους και τις κινήσεις τους μέσα στην πόλη υποφέρουν από υπερτροφία.
Η εμμονή του συγγραφέα στα πρόσωπα αυτά δείχνει και την πρόθεσή του να φωτίσει με άνεση χαρακτήρες που η επίσημη Ιστορία συνήθως αγνοεί , μολονότι συνέβαλαν με τη δράση τους σε ό,τι αποκαλείται «συντελεσμένο γεγονός» .
Η ισχνότατη, λοιπόν, παρουσία του κόσμου της Αριστεράς στο βιβλίο αυτό οφείλεται προφανώς στο γεγονός ότι ( κατά το συγγραφέα) έχουν γραφτεί άπειρα κείμενα για τα πάθη των ανθρώπων της , ενώ αντίθετα μετριούνται στα δάχτυλα έργα με πρωταγωνιστές της αντίπερα όχθης και μάλιστα παρακρατικούς.

ΤΟ ΥΦΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΗΘΟΣ

Το ύφος του κειμένου αποκαλύπτει τις μεγάλες αρετές αλλά και τις χτυπητές αδυναμίες της Σκαμπαρδώνειας γραφής.
Στα βασικά ατού της συγκαταλέγονται το πηγαίο χιούμορ του και τα άφθονα τεκμήρια της καλής γνώσης της Θεσσαλονίκης εκείνης της εποχής ,στοιχεία που παρατίθενται με τρόπο αβίαστο και φυσικό, ενώ ως βασικές αδυναμίες της η τάση του συγγραφέα να επιμένει σε μία σχεδόν επιτηδευμένη προβολή των ηρώων του αλλά και η έλλειψη οικονομίας στην περιγραφή των λόγων και των έργων τους.

Παράλληλα, μία προχειρότητα στην παράθεση του υλικού του , που σε κάποια σημεία προσομοιάζει με κακοστημένο δημοσιογραφικό ρεπορτάζ, δημιουργεί την εντύπωση ότι ο Σκαμπαρδώνης στηρίχτηκε περισσότερο στα γελοιογραφικά και αβανταδόρικα στοιχεία των ηρώων του παρά στη σκοτεινή πλευρά της ύπαρξής τους.
Το να αραδιάζεις ευτράπελες ιστορίες με πρωταγωνιστές
διάφορους μπανιστηρτζήδες, εφαψίες και καταβροχθιστές
κερμάτων συμβάλλει οπωσδήποτε στο προχώρημα της ανάγνωσης,
όμως ο ανίδεος αναγνώστης που θα διαβάσει το βιβλίο θα το κλείσει
με τη βεβαιότητα
ότι οι άνθρωποι αυτοί ήταν πιο πολύ αξιοθρήνητα "νούμερα" ,
παρά
αδίστακτοι δολοφόνοι και μάλιστα μετά πληρωμής από τα μυστικά
κονδύλια του Καραμανλικού κράτους.
Φυσικά, οι επαΐοντες περί την Ιστορίαν γνωρίζουν ότι
αυτά τα βαμπίρ του υποκόσμου

δε δολοφόνησαν μόνο εν ψυχρώ έναν κάποιο βουλευτή
που τον λέγανε Γρηγόρη Λαμπράκη
αλλά και προετοίμασαν μεθοδικά την έλευση της 21ης Απριλίου.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ

Όταν ο αναγνώστης δε αγανακτεί με την αθλιότητα
των αβυσσαλέων αυτών πλασμάτων
αλλά στο τέλος φτάνει στο σημείο σχεδόν να τα συμπαθεί για τις
ευχάριστες στιγμές που πέρασε παρακολουθώντας τα ηλίθια πάθη τους και τις
δολοφονικές ιδεοληψίες τους , τότε ασφαλώς το πρ
όβλημα
δεν το έχει ο αναγνώστης ...

Γρηγόρης Λαμπράκης, ο αγωνιστής της ειρήνης.


Η μωρολόγος κυρία



Σ' έβλεπα εχθές στην τηλεόραση , βρε Βούλα μου,
κι από τη λύσσα μού ερχότανε να σπάσω την τιβούλα μου.
Τι ρητορείες εθνοκαπηλικές και τι κορόνες ελληνοχριστιανικές
πετούσες στον αέρα για των παιδιών σου τις ιστορικές αρχές!

Κάθισα όμως και σκέφτηκα πως όπως ο κάβουρας έτσι και το ζουμί του
και πως το μόνο της ζωής του το εφόδιο είναι οι δαγκωμοί του.
Δε φταις εσύ , τόσο σου κόφτει τόσος είναι κι ο πολιτικός σου λόγος,
φταίνε όσοι σε διάλεξαν παρ' ότι ήξεραν ότι είσαι μωρολόγος.


Γιατί ταλαιπωρείσαι στην πολιτική , ωραία μου κυρία,
αφού άνετα θα διέπρεπες στο "Να η ευκαιρία";

Σάββατο, Ιουνίου 02, 2007

Φοίβος Δεληβοριάς : "Ο καθρέφτης"

Λιγοστεύουν οι ελπίδες,
Σαν το ομοίωμά μου στον καθρέφτη
που αργοπεθαίνει,
όταν κομμάτι κομμάτι
ραγίζει το τζάμι.

Παντελής Χλωρός

Ένα όραμα


Είδα εχθές το βράδυ το... Θεό στον ύπνο μου! Μάλιστα , φίλτατοι, το Θεό τον ίδιο αυτοπροσώπως!Με τη σεβάσμια γενειάδα του , το αυστηρό ύφος και τη σπηλαιώδη φωνή . Ήταν όμως ενα ωραίο όνειρο, σας διαβεβαιώνω, καθόλου εφιάλτης.
Λίγο συμβολικό , βέβαια, και χρήζει ερμηνείας σε κάποια του σημεία,
αλλά σε γενικές γραμμές ήταν ένα χρήσιμο όνειρο και λίαν ελπιδοφόρο.
"Σήκω , Γεροντάκο, μου είπε, και ετοιμάσου! Ο καιρός έφτασε!"
"Και πού να πάω , Κύριε" του είπα έκπληκτος και μάλλον τσατισμένος,
γιατί με έκοψε την ώρα που πλησίαζα μια κορμάρα που έλιαζε το γλυπτό της στην παραλία της Φούρκας.
"Να διδάξεις !"
"Ποιους να διδάξω και τι να τους πω , ανέσπερε;"
"Τους άλλους μπλόκερς, τέκνον μου, και να τους πεις ότι έφτασε
η ώρα της βασιλείας τους."
"Μα οι μπλόκερς δεν είναι βασιλικοί ούτε έχουν καμιά διάθεση να γίνουν."
" Θέλουν όμως να σώσουν τον κόσμο . Τους ενοχλούν
τα στραβά και τα ανάποδα της Ελλάδας, γι' αυτό τα καταγγέλλουν..."
"Αυτό είναι αλήθεια, Κύριε, το ομολογώ. Όμως, ξέρεις καλά ότι ουδείς
προφήτης στον τόπο του, πολύ περισσότερο στην Ελλάδα, όπου όλοι
είναι Θεοί και δε σηκώνουν προφητείες."
"Δε σας λέω να γίνετε προφήτες, ω αγαθέ, αλλά να κυβερνήσετε τον τόπο."
"Να κυβερνήσουμε τον τόπο; Σαν να μη μου τα λες καλά, Θεούλη μου!"
"Πολύ καλά τα λέω,και μη με νευριάζεις και σου δώσω μια και σε ρίξω απ' το κρεβάτι! Να κυβερνήσετε τον τόπο σημαίνει να καθαρίσετε το σταύλο από τις κοπριές που έχουν κοπρίσει τα λαμόγια σας."
"Θέλεις , Πανάγαθε, να γίνουμε Αχόρταγοι;"
" Αχόρταγοι; Δε σε εννοώ..."
" Να δηλαδή , πώς να το πω, σαν τους σκατατζήδες που παίρνουν μια περιουσία το βυτίο , για να πετάξουν τα... ενεργηθέντα μας στην πιο κοντινή ρεματιά."
" Όχι, όχι όχι! Δε σας θέλω για να τα κονομήσετε, αλλά για να πάρετε την εξουσία στα χέρια σας και να σώσετε την Ελλάδα."
"Την...Ελλάδα; Θα αστειεύεσαι, Γεραμπή μου, με το συμπάθειο! Αυτή δε σώζεται με τίποτα."
"Κι όμως σώζεται! Τα πάντα είναι δυνατά από τους μπλόκερς..."
" Εγώ λέω ότι δε σώζεται!"
"Δε μου λες, παιδί μου Γεροντάκο, την κολοκυθιά θέλεις να παίξεις ή να πάρω τις βιβλικές ανάποδές μου και να σε κάνω στα εξ ων συνετέθης;"
"Συγγνώμη, Θεέ μου , αμάρτησα! Αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ , όταν μιλώ για την πατρίδα μου. Mε πιάνει ένα delirium tremens nevricus spasarchidatus και χάνω τα λογικά μου..."
"Εντάξει, σε συγχωρώ, διότι κατανοώ. Τώρα άκου το σχέδιό μου,
που θα απαλλάξει τη χώρα σου από όλες..."
"...Όλες τις νόσους και τις μαλακίες της;"
"Ναι, αυτό, και αν με ξαναδιακόψεις, σταματάω το όνειρο και σ' αφήνω
με τη συμβία σου στο κρεβάτι . Κατάλαβες;"
"Και πάλι με συγχωρείτε διά το αυθόρμητον. Δε θα επαναληφθεί.."
" Λοιπόν, στην Ελλάδα υπάρχουν αυτή τη στιγμή 10.000 μπλόκερς . Αν ενωθούν όλοι αυτοί και κάνουν ένα κόμμα, στις προσεχείς εκλογές θα πάρουν ένα εκατομμύριο ψήφους, αφού θα τους υποστηρίξουν τουλάχιστον εκατό συγγενείς και φίλοι. Μπαίνετε λοιπόν στη Βουλή την πρώτη τετραετία και την επόμενη , με τον ανέδοτο αγώνα που θα κηρύξετε, θα βγείτε πρώτο κόμμα και θα σχηματίσετε κυβέρνηση."
"Ποιοι, εμείς οι μπλόκερς κυβέρνηση; Αδύνατον και σκανδαλώδες, πάνσοφε! Εμείς είμαστε υπεράνω εξουσιαστικών σχημάτων, δεν έχουμε σχέση με τις κουτάλες και τις κουμπαριές."
" Γεροντάκο, άσε τις κοτσάνες! Όταν χτυπάτε την εξουσία ζητώντας μία καλύτερη εξουσία, τότε είσαστε... υπέρ της εξουσίας. Σας δίνω τη δυνατότητα να γίνετε η καλή εξουσία στη θέση της κακής κι εσύ μου λες απελθέτω , Κύριε, απ' εμού το ποτήριον τούτο;"
"Ναι, μα..."
"Δεν έχει μα και ξεμά! Με πορδές δε βάφονται τα γήινα αβγά σας . Γι' αυτό θα σχηματίσετε κυβέρνηση , θέλοντας και μη! Για να σας προφυλάξω όμως από τη φθορά που μοιραίως θα επέλθει από την επαφή σας με το διεφθαρμένο Σύστημα, σάς συμβουλεύω να μην μπείτε στην κυβέρνηση.»
"Και πώς γίνεται, θεούλη μου, να κυβερνάς έναν τόπο χωρίς να μετέχεις
της διακυβερνήσεώς του;"
"Δι' αντιπροσώπων! Όπως κάνουν τώρα οι βιομήχανοι και οι τραπεζίτες με τους δήθεν αδέσμευτους πολιτικούς σας. Μόνο που οι δικοί σας αντιπρόσωποι θα είναι με το Θεό και όχι με το Διάβολο. Θα τους δίνετε σαφείς οδηγίες να κάνουνε ετούτο και το άλλο
και ρητές εντολές για όσα δεν πρέπει να κάνουν. Έργο τους είναι να υπακούουν χωρίς δεύτερη κουβέντα. Έτσι δε θα απογοητεύετε τον κόσμο που σας ψήφισε , γιατί αλλού θα στρέφουν τα βέλη τους, όταν θέλουν να βρίσουν κανένα υπουργό , και από την άλλη θα διατηρείτε την αυτονομία που είχατε και πρώτα."
"Ποια αυτονομία;"
"Να κοπανάτε την κυβέρνηση όσο θέλετε!"
"Σαν καλό μου φαίνεται το σχέδιό Σου..."
"Μόνο καλό; Άριστο! Κάθε μπλόκερ θα αναλάβει έναν τομέα στενής παρακολούθησης
του κυβερνητικού έργου, κάτι σαν σκιώδης υπουργός να πούμε , και θα τα ψάλλει στους κυβερνητικούς που δε θα κάνουν καλά τη δουλειά τους."
" Και ποιος θα ορίσει τους σκιώδεις υπουργούς μας;"
" Εγώ , για να σας βγάλω από τη δύσκολη θέση! Σκέφτομαι , λόγου χάρη, να βάλω ως πανεπόπτη τον Doncat, που είναι ο Πατριάρχης των μπλόκερς, και δεξί του χέρι τον S.franc, που έχει ευρύτατη παιδεία ..."
" Θαυμάσια! Οι κατάλληλοι άνθρωποι στα κατάλληλα πόστα. Να βάλεις , σε παρακαλώ,επίσης τον Πιτσιρίκο στο Εθνικής Παιδείας , την Gademissa
να ελέγχει τα οικονομικά, τη ghteytria στο Τουρισμού , το melian στο Δημόσιας Τάξης , τον Karpidis στο Εμπορίου , τον Agorafoviagr στο Υγείας , την ellinida στο
Πολιτισμού, τον ..."
"Σταμάτα και μην αγωνιάς! Όλοι θα επιτελούν το έργο τους όπως και προηγουμένως και, μόλις δουν κανένα να παρεκτρέπεται , τότε θα γίνεται της πουτ.., του διαόλου θέλω να πω, το κάγκελο: ο Μαύρος Γάτος θα νιαουρίζει φριχτά, η Κουρούνα θα κρακρακίζει απαίσια , ο Μοναχικός Λύκος θα τον κάνει κομματάκια με τις δοντάρες του κι εσύ θα του τσακίζεις- άρπα κι αυτή πάρε και την άλλη!- την γκλάβα με το μπαστούνι σου."
" Θεέ μου, νιώθω άφατη ικανοποίηση ακούγοντας το σχέδιό Σου, αλλά έχω μία απορία. Να την εκφράσω δίχως να ρίξεις φωτιά εξ ουρανού ή να την καταπιω;"
" Να την εκφράσεις, τέκνον μου. Μη φοβού και ομίλει!"
" Ομιλώ: πώς Εσύ , που έχεις τόση δύναμη και σοφία , δε βάζεις μία τάξη σ' αυτόν το ρημαδότοπο και εμπιστεύεσαι το τιτάνιο
αυτό έργο σε μας τους κακόμοιρους
θνητούς;"
"Παιδί μου, ο Θεός , όταν έδιωξε τους πρωτόπλαστους απ' τον Παράδεισο , ξέρεις τι τους είπε;"
" Πώς δεν ξέρω; Εν τω ιδρώτι του προσώπου σου ..."
"Λαμπρά, γνωρίζεις άριστα τη Βίβλο, βλέπω ! Πώς θέλεις λοιπόν να ανακατευτώ φανερά στα ανθρώπινα, όταν έχω ως κανόνα την πλήρη αποστασιοποίηση από τα εγκόσμια; Εσείς όμως ξεχνάτε συχνά αυτή μου την αρχή. Βγάζετε πρώτα τα μάτια σας και μετά επικαλείστε τον Πολυέλεο να σας τα ξαναβάλει στη θέση τους. Έχουμε και ένα πρεστίζ , κύριοι Έλληνες , δεν μπορούμε να λέμε και να ξελέμε αυτό που αρχικά λέμε!"
"Μα δεν παραβιάζεις αυτή Σου την αρχή , υποδεικνύοντας στους μπλόκερς να ενεργοποιηθούν , για να σώσουν την Ελλαδίτσα;"
"Καθόλου, Γεροντάκο μου, καθόλου δεν την παραβιάζω, αφού συνομιλούμε εν τω ονείρω σου. Αύριο που θα ξυπνήσεις θα πεις: αχ τι ωραίο όνειρο είδα εχθές το βράδυ!"
"Όνειρο ήτανε και πάει, που λέει κι ο ποιητής..."
" Όπως όλα τα ωραία πράματα σ' αυτόν τον τόπο, Γεροντάκο μου, που θα ήθελες να γίνουν , αλλά ποτέ δε θα τα απολαύσεις παρά μόνο στα όνειρά σου..."

Παρασκευή, Ιουνίου 01, 2007

Για την Αμαλία : Mozart- Lacrimosa

Εψές είδα στον ύπνο μου
ένα βαθύ ποτάμι
–Θεός να μην το κάμει
να γίν' αληθινό!
Γεώργιος Βιζυηνός,
απόσπασμα από το ποίημα Το όνειρον

Για την Αμαλία...

Άξαφνα περπατούσα και δεν περπατούσα
κοίταζα τα πετούμενα πουλιά, κι ήταν μαρμαρωμένα
κοίταζα τον αιθέρα τ' ουρανού, κι ήτανε θαμπωμένος
κοίταζα τα κορμιά που πολεμούσαν, κι είχαν μείνει
κι' ανάμεσό τους ένα πρόσωπο το φως ν' ανηφορίζει.

Γιώργος Σεφέρης, απόσπασμα από το ποίημα Έγκωμη