Πέμπτη, Φεβρουαρίου 02, 2017

Μες στον καθρέφτη, Ελλάδα μου, κοιτώ. Τα πρόσωπά σου βλέπω ένα ένα..

Μες στον καθρέφτη, Ελλάδα μου, κοιτώ

Στίχοι:  
Φώντας Λάδης
Μουσική:  
Λίνος Κόκοτος

Ξεπρόβαλα από του καιρού τα βάθη,
Γραικό με λένε, Έλληνα, Ρωμιό,
μ’ ακόμα τούτο εδώ δεν έχω μάθει,
ποιος είμαι αυτή την ώρα που μιλώ.

Το ένα χέρι μου στο Δυο Χιλιάδες
και τ’ άλλο στο σπαθί του Διγενή.
Δικό τους με ζητούν πολλές Ελλάδες,
που πρέπει μια στο τέλος να γενεί.

Μες στον καθρέφτη, Ελλάδα μου, κοιτώ.
Τα πρόσωπά σου βλέπω ένα ένα.
Μα ΄γω διαλέγω το πιο ταπεινό,
αυτό που άστραψε το Εικοσιένα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Χαρά-Λύπη εξ αδιαιρέτου στο Χρόνο: τα τραγικά παιχνίδια της Τύχης

  ΠAΛΑΤΙΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ 7.182  Μελέαγρος (1ος αι. π.Χ.)*   οὐ γάμον, ἀλλ᾽ Ἀίδαν ἐπινυμφίδιον Κλεαρίστα δέξατο, μόλις  ἅμματα λυομένα. ἄρτι γὰρ...