R. Simpson: "The New Regime"

Είχα μόλις ολοκληρώσει την ανάγνωση του απολαυστικού βιβλίου
του Μπουλγκάκωφ " Ο Μαίτρ και η Μαργαρίτα" , όταν έπεσε
στα χέρια μου ένα βιβλιαράκι με ποιήματα Αυστραλιανών ποιητών.
Εκεί ανακάλυψα το αρθρωμένο σε τρεις ενότητες ποίημα
του Ρ. Σίμπσον " Η επανάσταση", από το οποίο μεταφέρω
τη δεύτερη ως τεκμήριο συνομιλίας της ποίησης με την πεζογραφία.
Χαρίζεται από καρδιάς σε όλουςτους επαναστάτες της ζωής , που
έχουν μάθει πολύ καλά οι Ιθάκες τι σημαίνουν....

II. The New Regime

Trucks deplete the city,
Gear lives to executions;
Then the are burnt.
Day after day reactionaries
Go by- enclosed, unseen
Because the crowd might pity,
Question, label death extreme.
I smoke and watch, wonder
If my thoughts are crimes-
Think my thoughts are red
By the provost at the corner...
Go over what I've said.

" The New Regime must kill,"
I am told. I've lost my faith in it.
Against my shadows, my room,
Revolt for me is still the same
Articulation aw the frail
Persistence of a candle-flame.

R. A. Simpson
(1 February 1929 – 2 October 2002)

***
Το Νέο Καθεστώς

Φορτηγά αδειάζουν την πόλη,
Μεταφέρουν ζωές για εκτέλεση΄
Μετά καίνε τα σώματα.
Καθημερινά περνάνε αντιδραστικοί
- Κατάκλειστοι και αθέατοι
Επειδή μπορεί να τους λυπηθεί το πλήθος
Και να κάνει ερωτήσεις ή να
Χαρακτηρίσει το θάνατό τους υπερβολή.
Καπνίζω και κοιτάζω, αναρωτιέμαι
Αν οι σκέψεις μου είναι εγκλήματα-
Νομίζω ότι οι σκέψεις μου είναι κόκκινες
Σύμφωνα με τον Εσατζή στη γωνιά...
Ξανασκέφτομαι τι έχω πει.

"Το Νέο Καθεστώς πρέπει να σκοτώσει,"
Μου λένε. Δεν έχω πια πίστη σ' αυτό.
Ενάντια στους ίσκιους μου, στην κάμαρά μου,
Η επανάσταση για μένα έχει ακόμα την ίδια
Άρθρωση που έχει η ασθενική
Επιμονή της φλόγας ενός κεριού.

R. A. Simpson