Το ποντίκι που βρυχάται

ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ ΠΟΥ ΒΡΥΧΑΤΑΙ

Παλαιοκαραβανάτος  μαρξιστής, συχνά διαλογίζεται ως  εθνικιστής,
ο κυρ Κοτζιάς ποτέ δεν έκρυψε  πως δεν το παίζει "ευρωπαϊστής".
Ο δικηγόρος του Φαήλος εξυμνεί τον   "πατριωτικό" του τον  "πυρήνα ",
γνωστοί οι δεσμοί του με τον Ντούγκιν , που τον λατρεύει η Χρυσή Αυγή.

Ο νέος μας ο Υπουργός επί  των Εξωτερικών ως τσαμπουκάς  βρυχάται,
υπέρ Ρωσίας ως ποντικός  κόντρα στους λέοντες τολμά κι αναμετράται.

Νίκος Κοτζιάς, ένας εθνικιστής στο ΥΠΕΞ που συνομιλεί μετην Ακροδεξιά της Ρωσίας ...

  

Έχει συγκρότηση , πατριωτικό πυρήνα και καθαρό μυαλό

Μας λείπουν περισσότερο οι ζωντανοί απ’ τους νεκρούς

ΙΧΝΗ-ΣΗΜΑΔΙΑ
 

της Δάφνης

Ο δροσερός αέρας στις κατακόμβες της Denfert-Rochereau,
τα δάχτυλά σου που έπλεκαν το φως
στο δάσος του Saint-Cloud,
ο ήχος των βημάτων σου στην άδεια γκαλερί Vivienne,
 
η ανάσα του ύπνου σου που θάμπωνε
το κρύσταλλο της νύχτας με ονείρων λέξεις,
η πράσινη αχτίδα
του ήλιου που έδυε στο Saint Malo,
είναι
ίχνη – σημάδια από τα παιδικά σου χρόνια.
Μας λείπουν περισσότερο οι ζωντανοί
απ’ τους νεκρούς.
Βασίλης Κουγέας* (1952), "Το αεικίνητο βάθος πεδίου", 2013.

*BiblioNet : Κουγέας, Βασίλης

Αποκριά με τον αγαπημένο μας Dr. ΝΟΗΣΙΣ

Αποκριάτικο πάρτι με τον Dr. ΝΟΗΣΙΣ! 
Σάββατο 7 Φεβρουαρίου 2015
11.00 - 14.00

 

Φορέστε τις στολές σας και ελάτε να διασκεδάσουμε με:
- «Μαγικά» πειράματα με τον αγαπημένο Dr. ΝΟΗΣΙΣ
- Προβολή στο Κοσμοθέατρο (3D)
- Ζωγραφική προσώπου
- Παιχνίδια και κατασκευές
- Μουσική και χορό
- Πολλές εκπλήξεις
Για παιδιά 4 -12 ετών 
Γενική είσοδος (για παιδιά από 4 ετών και ενήλικες): 6€
(Περιλαμβάνει κέρασμα για τα παιδιά, γαλλικό καφέ στο εστιατόριο)
Για παιδιά μέχρι 3 ετών είσοδος ΔΩΡΕΑΝ

Μέρος των εσόδων θα διατεθεί στο σύλλογο «Αμυμώνη – Θεσσαλονίκης» 

Χειμώνας είναι, θα περάσει

Τα νέα αναστενάρια

 
"Αν θέλετε,να ζήσετε , να παίρνετε με το στανιό παρά,
σταματήστε",  λένε, "αμέσως να παίζετε με τη φωτιά!
Πάψτε να συμπεριφέρεστε σαν τα  μικρά παιδιά,
εδώ γίνεται της Μέρκελ , δεν είναι παιδική χαρά!

Θα τρώτε και θα πίνετε υπό έλεγχο από τους  δανειστές,
το λέει του χρήματος ο νόμος, το λένε οι στραγγαλιστές."

Θα το τολμήσουν;

Γιάννης Παντελάκης

Μην πυροβολείτε (ακόμα) τον πιανίστα...

Protagon.gr,18.1.15

Αν στη θέση του πιανίστα στο σαλούν βάζαμε τον Τσίπρα, νομίζω πως έπρεπε να επανέλθει η ταμπέλα «μην πυροβολείτε τον πιανίστα». Είναι πολύ νωρίς για να το κάνουμε, έχει ελάχιστες ημέρες ζωής η νέα κυβέρνηση. Άλλωστε, το μεγάλο στοίχημα θα κριθεί στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Εκεί θα παιχτούν όλα, γιατί αυτούς ακριβώς επικαλούνταν οι προηγούμενοι για να επιβάλλουν τις πολιτικές τους. Για το στοίχημα αυτό, δεν έχουμε παρά να περιμένουμε,
θέμα λίγου χρόνου είναι.
Πάμε παρακάτω λοιπόν. Η σημερινή κυβέρνηση -παρότι προϊόν τερατογένεσης (συνεργασία μ' ένα ακραία δεξιό και λαϊκίστικο κόμμα δηλαδή), έχει πολλά  παράλληλα στοιχήματα να κερδίσει. Και κάποια από αυτά, έχουν σχέση και με τις αιτίες που οδήγησαν τη χώρα ως εδώ. Η διαπλοκή -έννοια που καθιέρωσε ο Κ. Μητσοτάκης (παρότι τη χρησιμοποίησε για να κερδίσει την εξουσία, αλλά και να παραμείνει σ΄αυτήν), είναι μία από αυτά. Και η αντιμετώπισή της, δεν έχει κάποιο
οικονομικό κόστος για να το επικαλεσθούν ως άλλοθι. Το αντίθετο, οφέλη θα προκύψουν.
Η διαπλοκή, δεν είναι μια αφηρημένη έννοια. Συμβολίζεται από το τρίγωνο «πολιτική εξουσία, οικονομικά συμφέροντα και Μέσα ενημέρωσης». Με αμοιβαίο όφελος, αυτό το τρίγωνο παίζει καθοριστικό ρόλο στη χώρα. Και σε ό,τι αφορά την ενημέρωση (που συνδέεται με την ποιότητα της δημοκρατίας), και την οικονομική λειτουργία (μεγάλα έργα που με αδιαφανείς διαδικασίες και υπερβολικό κόστος κατευθύνονταν σε ημέτερους επιχειρηματίες, ιδιοκτήτες ή με έμμεσες επιρροές σε ΜΜΕ), και με το ίδιο το πολιτικό σύστημα (το οποίο αποκόμιζε παράλληλα οφέλη).
Το τρίγωνο αυτό του διαβόλου, σε μεγάλο βαθμό καθοδηγεί τις εξελίξεις, κάνει αυτό που όλοι έχουμε ακούσει από το παρελθόν με τη φράση-κλισέ «ανεβάζει και κατεβάζει κυβερνήσεις». Η επιρροή του τεράστια, η συμβολή του στη διαμόρφωση συνειδήσεων, αλλά και οικονομικών εξελίξεων, ιδιαίτερα σημαντική. Σε μια παλαιότερη έρευνα της Κομισιόν που αφορούσε την ελευθερία των ΜΜΕ στην Ευρώπη, για τη χώρα μας αναφερόταν πως «παραμένει ένας ισχυρός δεσμός μεταξύ της κυβέρνησης και των μίντια, τα οποία επηρεάζονται από ισχυρά οικονομικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, που αποσκοπούν στην εξουσία και το κέρδος».
Ο ΣΥΡΙΖΑ, έχει κάνει σημαία το ξεκαθάρισμα αυτού του σκηνικού. Οι προτάσεις του προβλέπουν σαρωτικές αλλαγές, αναμέσά τους η διαδικασία αδειοδότησης των καναλιών για τις δημόσιες συχνότητες απο μηδενική βάση, καταβολή οφειλομένων από τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς αναδρομικά από το 1995, παροχή αδειών τηλεοπτικών σταθμών εθνικής εμβέλειας και σε μη εμπορικές επιχειρήσεις κ,λπ.
Τις τελευταίες εβδομάδες, αυτό που παρατηρήθηκε έντονα ήταν η μεταστροφή μεγάλων ΜΜΕ σε ό,τι αφορά την πολιτική τους στήριξη. Σε κάποιες περιπτώσεις η μεταστροφή αυτή ήταν οβιδιακή, ξαφνικά τα περίπτερα γέμισαν με κόκκινα πρωτοσέλιδα. Φαντάζομαι η νέα κυβέρνηση να μην γοητευτεί από αυτά...

Ο κόσμος του ωκεανού

 OceanWorld 3D is a 2009 documentary by Jean-Jacques Mantello. Documentary 3D, which speaks of animal life in the ocean, spectacular shows scenes over the ocean. Californian kelp forests, the Great Barrier Reef in Australia, and Roca Partida Island off the coast of Mexico, Which is home to thousands of sharks and marine animals.
(Mε ελληνικούς υπότιτλους)
Directed by Jean-Jacques Mantello
Written by Francois Mantello, Jean-Jacques Mantello
Narrated by Marion Cotillard

Μεσάνυχτα και κάτι

ΜΙΑ ΑΝΑΝΕΩΜΕΝΗ ΠΑΛΑΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ

(αφήγηση σε ιστορικό ενεστώτα)
Μεσάνυχτα και κάτι. Κάπου στην ιστορική χώρα των Ναρκίσσων . Ένας φτωχός και μόνος blogger σκυμμένος μπροστά σην οθόνη του υπολογιστή του γράφει, γράφει πολλά και διάφορα ...
Τον απασχολούν τα κακώς κείμενα αυτής της χώρας που αποκαλείται από τους γνωστικούς ανθρώπους όλου του κόσμου Μagna Lamogiana, λόγω της απίστευτης οπισθοδρομικής συντήρησης αλλά και της ιλιγγιώδους διαφθοράς που βασιλεύουν σ' αυτήν.

Ο αφελής όμως blogger μας λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο. Δεν ξέρει ότι τον παρακολουθεί ένα αόρατο μάτι. Είναι το μάτι της πανίσχυρης Υπηρεσίας Διώξεως Ελληνοφρενικού  Εγκλήματος, αυτής δηλαδή που συλλαμβάνει και τιμωρεί  τους κακοποιούς του διαδικτύου, όπως τους αποδομιστές των θείων, τους υπονομευτές του εθνικού φρονήματος , τους βιαστές της εθνικής συνείδησης κλπ. κλπ.

Τι όμως έχει συμβεί; Γιατί η πανίσχυρη Υπηρεσία παρακολουθεί το φτωχό και μόνο blogger της ιστορίας μας; Το πράγμα είναι απλό: τους έχει πάρει στο τηλέφωνο ένα δημόσιο πρόσωπο, κάποιος Ναρκισσοεκδότης βιβλίων ύψιστης αρχαίας Ναρκισσολατρίας. Ο εκδότης είναι εξωφρενών με την καυστική σάτιρα που ασκεί προς το πρόσωπό του ο blogger μας. Απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία του, διότι στο πρόσωπό του θίγονται τα άρεια ιερά και τα ορθόδοξα όσια της φυλής του. Ο μόνος που έχει δικαίωμα , λέει, να τον σατιρίσει είναι ο Αριστοφάνης, τον οποίον σημειωτέον λατρεύει, αλλά αυτός ήδη πρόλαβε να πεθάνει πριν από 2.5000 χρόνια. Γι' αυτό δεν επιτρέπει σε κανένα μετά τον Αριστοφάνη να κάνει καυστικά σχόλια για την αφεντομουτσουνάρα του και απαιτεί την άμεση και παραδειγματική τιμωρία του blogger μας.

Μες στης νυχτιάς τη σιγαλιά κι ενώ έχει σωπάσει και το τελευταίο αηδόνι, σηκώνει το κουρασμένο βλέμμα του από την οθόνη και κοιτάζει προς την μπαλκονόπορτα . Ξαφνικά κοκκαλώνει. Ένα ρίγος διαπερνά το σώμα του κι ύστερα ένα κύμα απροσδιόριστου φόβου τον καταλαμβάνει. Η μπαλκονόπορτα είναι ανοιχτή! Κι όμως θυμάται : την είχε κλείσει καλά πριν να καθίσει στο γραφείο..."Είναι κανείς εδώ;" λέει με σβησμένη φωνή.

(αφήγηση σε αόριστο)

Δεν μπόρεσε να αποσώσει τα λόγια του. Δυο χέρια τον έπιασαν σφιχτά απ' το λαιμό. "Γιε σκύλας, ήρθε η ώρα να πληρώσεις το λογαριασμό!", άκουσε μια απαίσια βραχνή φωνή : "Τόλμησες να τα βάλεις με τον Αριστοτέχνη Βλακόπουλο; Τον Υπεράνθρωπο που ζει ανάμεσά μας;Τον παντεπόπτη;Τον ανιχνευτή των αοράτων ενδόξων προγόνων; Τον κουμπάρο του Ελληνοθεούσου Κατεργαρομπαρμπέρη; Θα το μετανιώσεις πικρά!".
"Εδώ τελειώνει ο Ουρανός!", πρόλαβε να σκεφτεί ο δύστυχος blogger προτού χάσει τις αισθήσεις του

Όταν άνοιξε τα μάτια του μετά από ώρα , είδε από πάνω του σκυμμένο έναν τύπο με τετράγωνο σαγόνι κι μια κονκάρδα με τον τύμβο της Αμφίπολης να εικονίζεται επάνω της , να τον κοιτά παράξενα , κραδαίνοντας ένα χαρτί γεμάτο σφραγίδες. "Συλλαμβάνεσαι! " του είπε με ένα στυφό χαμόγελο  ο τετραγωνοσαγονάκιας "...
"Πώς είπατε; Γιατί; Τι το κακό έχω κάνει για να συλληφθώ;"
 " Πολύ απλά : για προσβολή δημοσίου προσώπου, λίαν προβεβλημένου και δημοφιλούς!" .

"Μα εγώ... εγώ είμαι ένας φτωχό ς και μόνος blogger , που υποτίθεται ότι ζει και γράφει σε μία ελεύθερη χώρα!Γιατί να συλληφθώ; Δεν βρίσκομαι στην Κίνα , την Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία  ή το Ιράν!" ,ψέλλισε  κάτωχρος ο blogger μας."

"Ποιος σου είπε ότι μπορείς να γράφεις ελεύθερα;" κάγχασε ο άλλος και,  βάζοντας στα κιτρινισμένα από τη νικοτίνη δόντια  του ένα παγωμένο χαμόγελο, έκανε μια απαίσια γκριμάτσα: 
" Ελεύθεροι είναι όσοι παρακολουθούν και ελέγχουν τις ιδέες , τα φρονήματα και τη ζωή σου! Φιλαράκο, Εσύ ανήκεις στα άτομα με ελεγχόμενη ελευθερία. Αυτό σημαίνει ότι έχεις δικαίωμα να ελέγχεις τους αποκάτω σου κι όχι τους αποπάνω σου. Ανάμεσα στους αποπάνω σου , εκτός από την Κυβέρνηση, τη Δικαιοσύνη και την Εκκλησία, ανήκουν και όσοι στηρίζουν τα ιερά και τα όσια της φυλής μας, δίνουνε μάχες για να μην περάσουν οι βάρβαροι το κατώφλι μας, κρατούνε τα αίμα μας αμόλυντο από προσμίξεις, έχουνε στο DNA τους γνήσια γονίδια αρχαίων Ναρκησσιανών. Ένας απ' αυτούς είναι κι ο κύριος Αριστοτέχνης Βλακόπουλος, ο   φαντασιόπληκτος  ευπατρίδης, το γνήσιον τέκνον της αρρενωπής  χώρας μας.Πάσα λοιδορία μέσω του Διαδικτύου κατά του κυρίου Βλακόπουλου στρέφεται ευθέως κατά των ελληνοφρενών μας θεσμών,η προσβολή του  κονταρομάχου υπερασπιστού του Αγίου Πασουμίου  εμπίπτει στις διατάξεις του οργανωμένου ελληνοφρενικού εγκλήματος. 
Σκύλε με ρούχα, σκατόψυχο απολειφάδι της φυλής, σήκω τώρα και δώσε μου τα ξερά σου, να σου περάσω τις χειροπέδες . Πρέπει να παρουσιαστείς σωστά στο Τμήμα, για να μη φάω καμιά καμπάνα, αν μου το σκάσεις!"

Ζήτω το δικαίωμα στην τεμπελιά!

Ανδρέας Ζαμπούκας  
Πηγή: Protagon.gr,27.1/15 

Δώστα όλα Κουράκη!

• 

  photo: Nick Paleologos / SOOC

Ο νέος Υφυπουργός Κουράκης ανακοίνωσε χθες τις προθέσεις του για τις αλλαγές στα σχολεία. Επαναφέρει τα πάντα. Απολυμένους, προηγούμενα προγράμματα, καταργεί πανελλήνιες στην Α΄και Β΄Λυκείου, τράπεζα θεμάτων και υπόσχεται νέα βιβλία (πιθανότατα πιο «σοσιαλιστικά»). Για την αξιολόγηση δεν είπε τίποτα αλλά μάλλον είναι θέμα χρόνου να έχουμε νέες ανακοινώσεις.
Το ζήτημα δεν βρίσκεται στις λεπτομέρειες. Έτσι κι αλλιώς, και οι «σώφρονες» διοικήσεις της Εκπαίδευσης ως τώρα, αποτύγχαναν παταγωδώς σε όλα. Για δεκαετίες, το ελληνικό σχολείο αποτελούσε πεδίο άσκησης προσωπικών διαθέσεων. Το θέμα βρίσκεται αλλού: Στη βαρβαρότητα που έχει εμπεδωθεί στην αντίληψη των νέων και στο λαϊκισμό που ποτίζει την κουλτούρα τους από τις πρώτες σχολικές τάξεις.
Σ΄αυτές τις εκλογές, οι καθηγητές και οι δάσκαλοι ψήφισαν ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, αν ο Σαμαράς επέτρεπε σε 100.000 δεκαοχτάρηδες να ψηφίσουν, τα ποσοστά θα μοιράζονταν μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Χρυσής Αυγής! Ποιο είναι λοιπόν το κλίμα στα σχολεία σήμερα; Για τους μαθητές, οι απαιτήσεις είναι η βαθμοθηρία  και το δικαίωμα στην επιβράβευση χωρίς προσπάθεια. Για τους καθηγητές, η απαλλαγή από την όντως, απίστευτα υποκριτική αξιολόγηση και η επαναφορά σε ένα καθεστώς απεξάρτησης από ελέγχους και διαδικασίες.
Τι κάνει ο Κουράκης; Σπεύδει να ικανοποιήσει  ακριβώς αυτό που βρίσκεται στις επιθυμίες όλων. Όχι εξετάσεις, όχι ελέγχους, όχι δεσμεύσεις. Δεν ξέρουμε  τι θα αποφασίσει τελικά  ο Υπουργός Μπαλτάς που, όπως λένε, φαίνεται σοβαρός άνθρωπος. Αυτή τη στιγμή όμως, μαθητές και δάσκαλοι ξεχνούν να απαιτήσουν το αυτονόητο που χρειάζεται η ελληνική εκπαίδευση. Και προφανώς έπρεπε πρώτα η νέα διοίκηση να το ανακοινώσει ως προσανατολισμό και μετά να ικανοποιήσει το λαϊκό ένστικτο. Οι μεγάλες ανάγκες βρίσκονται  στη σύνδεση της εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας και στην εδραίωση σχέσεων σεβασμού και ειλικρίνειας στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Αφού λοιπόν στο Υπουργείο, βρίσκονται παλιοί Μαρξιστές, θα πρέπει να  ξέρουν ότι ανέκαθεν η σοσιαλιστική ιδεολογία προσανατόλιζε την παιδεία στην επαγγελματική και τεχνική εκπαίδευση, με σαφή προσανατολισμό, στην ταύτιση θεωρίας και πράξης. Επιπλέον, η αριστερή αντίληψη είχε πάντα ως βασική αρχή της την πειθαρχία στις συλλογικότητες και στις ομάδες. Δεν πρέπει λοιπόν, να περιμένουμε ανακοινώσεις σχετικά με ένα γενικό νοικοκύρεμα των εκπαιδευτικών κοινοτήτων που διαλύονται μέσα στο μπάχαλο των συγκρούσεων, του ατομικισμού και της έλλειψης σεβασμού;
Aντίθετα, η ανατρεπτική  φύση του «ποιητή» Κουράκη βιάζεται να εμπνεύσει μεγαλύτερη διάθεση για χαλάρωση σε ένα σχολείο που η αλλοτρίωση όλων τείνει να το απαξιώσει τελείως. Κι από ό τι φαίνεται, άλλη μια «διασκεδαστική» κατάσταση νέων εξαγγελιών θα μεγαλώσει το τεράστιο ταξικό χάσμα που χωρίζει τις ελληνικές οικογένειες.
Το μόνο που θα πετύχει η νέα διοίκηση  θα είναι να  στείλει ακόμα περισσότερο κόσμο στα ιδιωτικά σχολεία και στην αναζήτηση ενός λογικού εκπαιδευτικού περιβάλλοντος. Αλλά αυτό δεν γινόταν πάντα στην Ελλάδα; Ξοδεύαμε δισεκατομμύρια για να γλιτώσουμε από την «ελεύθερη» και «δωρεάν» παιδεία. Το ίδιο θα συνεχίσουμε και τώρα…

Σαν σήμερα η γέννηση ενός μεγάλου συνθέτη

Βόλφγκανγκ Αμαντέους Μότσαρτ - Βικιπαίδεια

Να αισιοδοξούμε;

Το μέλλον της τομογραφίας, σε τρομακτικά υψηλή ανάλυση

Εικόνες από τις κλινικές δοκιμές μιας νέας πατέντας της General Electric

Η General Electric έδωσε στη δημοσιότητα εικόνες από την πρώτη κλινική δοκιμή ενός σαρωτή σώματος νέας γενιάς. Η νέα πατέντα που λανσάρει ο αμερικανικός κολοσσός παρέχει εικόνες υψηλής ανάλυσης από τα ανθρώπινα οστά, τις αρτηρίες και τα ζωτικά όργανα, χωρίς να χρειάζεται η παραμικρή τομή.

Ο ασθενής εισέρχεται στο δωμάτιο του σαρωτή που έχει λάβει το όνομα Revolution CT (Επαναστατική τομογραφία), όπου μια δέσμη ακτίνων Χ διαπερνά το σώμα του και ο υπολογιστής δημιουργεί ένα ψηφιακό μοντέλο αυτού, κομμάτι-κομμάτι. Σύμφωνα με την εταιρεία, το μηχάνημα είναι τόσο ταχύ που μπορεί να σχηματίσει την εικόνα μιας καρδιάς στον χρόνο που διαρκεί ένας και μόνο παλμός.

Οι παρακάτω κινούμενες εικόνες μοιάζουν σαν να έχουν ξεπηδήσει από εικονογράφηση κάποιου εγχειριδίου ανατομίας. Κι όμως, προέρχονται από ζώντες ασθενείς του νοσοκομείου West Kendall Baptist στη νότια Φλόριντα, όπου πραγματοποιήθηκαν οι πρώτες δοκιμές στο επαναστατικό μηχάνημα.

Άξιος!

 

 ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΣ  ΜΗΤΑΦΙΔΗΣ

Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α΄Θεσσαλονίκης

Πηγαίνοντας μια ζωή κόντρα στο στίχο του ποιητή "Ἡ μοίρα μας, χυμένο μολύβι, δὲν μπορεῖ ν᾿ ἀλλάξει δὲν μπορεῖ νὰ γίνει τίποτε."*  ανέδειξε με τους αγώνες του το φωτεινό κομμάτι της γενιάς  του .

Ο λαός της Θεσσαλονίκης , αναγνωρίζοντας το ήθος, τη συνέπεια  και την προοδευτικότητά   του, τον  στέλνει αντιπρόσωπό του στη Βουλή.

Ξέρουμε ότι δε θα τον απογοητεύσει. Θα αγωνιστεί για όσα πρέπει να γίνουν, ώστε η πόλη που γέννησε τη Φεντερασιόν να ξαναγίνει ανοιχτή στο Μέλλον, περιορίζοντας  τον ξενοφοβικό, στενοκέφαλο και θρησκοληπτικό χαρακτήρα της.  

*Σεφέρης Φωτιές του Αϊ Γιάννη

Ζωοφιλία

 

Γιώργος Σεφέρης

Ἐπιτύμβιο στὴ Γάτα μου τὴν Τούτη

Εἶχε τὸ χρῶμα τοῦ ἔβενου τὰ μάτια τῆς Σαλώμης
ἡ Τούτη ἡ γάτα ποὺ ἔχασα· διαβάτη, μὴ σταθεῖς.
Βγῆκε ἀπ᾿ τὸ χάσμα ποὺ ἔκοβε στῆς μέρας τὸ σεντόνι
τώρα νὰ σκίσει δὲν μπορεῖ τοῦ ζόφου τὸ πανί.

Ἄγκυρα 22. 8. 1949
********************
 Επίγραμμα σε ένα σκυλί*

Παρθενόπην κύνα θάψεν ἄναξ ἑὸς, ᾗ συνάθυρεν,
 ταύτην τερπωλῆς ἀντιδοὺς χάριτα.
ἔστ᾽ ἆθλον στοργῆς ἄρα καὶ κυσίν, ὥς νυ καὶ ἥδε  
εὔνους οὖσα τροφεῖ σῆμα λέλονχε τόδε·  
5 ἐς τόδ᾽ ὁρῶν χρηστὸν ποιοῦ φίλον, ὅς σε προθύμως  
καὶ ζῶντα στέργοι καὶ νεκρὸν ἀμφιέποι.

  Peek, Griechische Vers-Inschriften 691

(Ανώνυμου επιγραμματοποιού)



Τη σκύλα του την Παρθενόπη, με την οποία έπαιζε ,
έθαψε τ΄αφεντικό της. Αυτή ήταν η ανταμοιβή του
για τη χαρά που του έδινε.
Υπάρχει λοιπόν  βραβείο αφοσίωσης και για τα σκυλιά,
όπως γι΄ αυτή τώρα, που  με την αγάπη της για αυτόν που την τάιζε,
κέρδισε τούτον τον τάφο.
Βλέποντας συχνά  αυτό το μνήμα  να κάνεις φίλο ενάρετο 5
που να σε αγαπάει ανιδιοτελώς  όσο θα ζεις
και, άμα πεθάνεις, να φροντίσει τη θανή σου.

 * Επίγραμμα  χαραγμένο σε πέτρινη επιτύμβια στήλη , με μεγαλογράμματη γραφή .Πάνω στην  πλάκα απεικονίζεται ένα μαλλιαρό σκυλί.  Βρέθηκε στη Μυτιλήνη και χρονολογείται στον 2ο ή 3ο αι. μ.Χ.

Ο συγγραφέας που είχε την τύχη και τη χάρη να γνωρίσει συνοδοιπόρους μυθικούς

Λένα Διβάνη

Βασίλης Βασιλικός: Μια υπέροχη ζωή από μελάνι

Protagon.gr, 27.1.15

• 

  Photo: SOOC

Είμαι άρρωστη εδώ και τρεις μέρες. Κρεβατωμένη με πονοκέφαλο, πονόλαιμο, πυρετό, που πάει να πει χρειαζόμουνα ένα βιβλίο ιαματικό για να με παρηγορήσει και να με θεραπεύσει. Αν δεν ξέρετε αυτό το μυστικό, σας το επιβεβαιώνω εγώ: Δεν υπάρχει πιο θαυματουργό γιατρικό από ένα βιβλίο. Πιο θρεπτικό κι από κοτόσουπα, πιο κατευναστικό κι από τσάι του βουνού. Άσε που τα βιβλία εφημερεύουν νυχθημερόν στη βιβλιοθήκη μας.
Το χέρι μου, με το αλάθητο ένστικτό του, έπιασε απ' το ράφι τη λογοτεχνική αυτοβιογραφία του Βασίλη Βασιλικού, που άρχισε να γράφεται χαλαρά στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και εκδόθηκε στην τελική εκδοχή της, από τις εκδόσεις Διόπτρα, το 2011 (υποθέτω δηλαδή. Ο Βασιλικός με τη μανία του να ξαναπιάνει, να ξαναζυμώνει και να ξαναφουσκώνει τα γραπτά  του αδιάκοπα,, μας έχει μπερδέψει κι εμάς). Ε, λοιπόν πρόκειται για ένα από τα πλουσιότερα σε αισθήματα, τα γλυκύτερα σε γεύση, τα ανθρωπιστικότερα σε ιδεολογία, τα ποικιλότερα σε γεγονότα αυτοβιογραφικά κείμενα που έχω διαβάσει - το τοποθετώ μαζί με την «Αέναη γιορτή» του Χέμινγουεϊ. Ο Βασιλικός, ένας  ευγνώμων άνθρωπος, υποκλίνεται βαθιά στη μοίρα του που τον έκανε συγγραφέα και μάλιστα τον πρώτο (ή εκ των πρώτων) που έζησε αποκλειστικά  στηριγμένος στην πένα του: «Ο πατέρας μου, μου το έλεγε μικρός. Θα πεθάνεις στην ψάθα με τη λογοτεχνία. Τελικά μπορεί να βγει δικαιωμένος. Αλλά δεν έζησα μπαμπά στην ψάθα. Έζησα στα πλούτη με τη λογοτεχνία. Κι αν πεθάνω στην ψάθα είναι το λιγότερο. Τι να τα κάνεις τα πλούσια φέρετρα;». Δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο με τις φράσεις αυτές.
Οι σελίδες αυτού του βιβλίου αποδεικνύουν άλλωστε την ορθότητά τους. Ο Βασίλης Βασιλικός έζησε στα (ουσιαστικά) πλούτη με τη λογοτεχνία, αυτά που ούτε να σου στερήσουν, ούτε να σου φορολογήσουν μπορούν. Ήπιε καφέ με τον Γκίνσμπεργκ, συζήτησε για τέχνη με τον Ιόλα, έγραψε διηγήματα στην καρδιά της ιταλικής μαφίας στη Νέα Υόρκη, σε νοικιασμένα σπίτια στην Αθήνα και το Παρίσι, αγάπησε τη Ρώμη και τον Παναγούλη, λάτρεψε βιβλία, γυναίκες και ημερονύχτιες συζητήσεις επί παντός του επιστητού με τους φίλους. Πρόκειται για μια πολύ ειδικού τύπου ντόλτσε βίτα που καμία άλλη δουλειά δεν μπορεί να σου προσφέρει, αλλά απαιτεί να είσαι ανοιχτός στην ανασφάλεια και στην επιβίωση με τα ελάχιστα, για να την απολαύσεις πραγματικά. Ο συγγραφέας κυκλοφόρησε ανάμεσα στις πέντε ηπείρους με αδηφάγα μάτια και τεντωμένα αυτιά, απορροφώντας τους κραδασμούς που σε λίγο θα μεταρσίωνε σε λέξεις. Είδε τη χούντα να ανεβαίνει και να πέφτει και τον σοσιαλισμό του Παπανδρέου να ξεπέφτει. Με σπάνια τιμιότητα μίλησε για όλα ανοιχτά ακόμα κι αν είναι άβολο (ακόμα γελάω με το περιστατικό που για να ξεπεράσει τη συνάντησή του με τον ιδιαιτέρως βιτριολικό ποιητή της Σαλονίκης Ντίνο Χριστιανόπουλο έφαγε 3 μπουγάτσες). Είχε την τύχη και τη χάρη να γνωρίσει συνοδοιπόρους μυθικούς. Είχε επίσης την τύχη να παραστεί μάρτυρας κοσμοϊστορικών γεγονότων. Ήταν στην Αμερική λ.χ. όταν γινόταν τα νεοφανή ακόμα τότε debate μεταξύ Νίξον και Κένεντυ. Και όπως του είπαν οι πηγές του, στις πρώτες συναντήσεις τις εντυπώσεις κέρδιζε ο Νίξον. Στην τελευταία, όμως, ο μακιγιέρ ήταν φανατικός δημοκρατικός και έκανε μπαγαποντιά: πρόσθεσε λίγη μαύρη σκιά στα μάτια του Νίξον για να βγει στην οθόνη σκοτεινός, γέρος και κουρασμένος. Ο Κέννεντυ έλαμψε με τα νιάτα και την χάρη του και πήρε τις εκλογές.
Αυτό λέει η αφήγηση. Το τι έγινε στην πραγματικότητα λίγη σημασία έχει. Το ταλέντο του συγγραφέα είναι να σε πείθει. Για να σε πείσει όμως πρέπει να πείσει πρώτα τον εαυτό του, όπως πείθονται τα παιδιά ότι υπάρχουν οι μυστικοί κήποι των ονείρων τους...
 Και αυτή είναι η βασική διαφορά των συγγραφέων με τους πολιτικούς.