Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Francis Bacon : "Study after Velázquez's Portrait of Pope Innocent X"

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ
(1807-1998)

"Η ιθύνουσα τάξη οφείλει, αν θέλει να επιζήσει,
να παραδειγματίζει με τις πράξεις της,
αντί να προκαλεί με τη συμπεριφορά της."

Επιστολή προς τον Κωνσταντίνο Τσάτσο, 1966.
Οριοθετήσεις. Εκδόσεις Ροές, 1986.

" Συγγνώμη, παντεπόπτα Κωνσταντίνε εκ Κιούπκιοϊ, που σας ενοχλώ
εις τας επουρανίους μονάς σας, αλλά μια και έχετε την ευχέρεια
εκ του ύψους που βρίσκεσθε να οράτε τα πάντα, μπορείτε να μας πείτε
αν η σημερινή ιθύνουσα τάξη του τόπου μας διάγει βίον ασκανδάλιστον;"

Jerry Goldsmith : " Greatest Hits"

Jerry Goldsmith
Biography:
Jerrald Goldsmith was born on February 10th 1929 in Los Angeles, California, U.S.A. Jerry's second wife Carol Heather Goldsmith, who is a songwriter, have worked together with Jerry, on the music for CaboBlanco. She also did some vocals on The Omen from 1976. Jerry also got his fifth child with Carol, called Aaron. Jerry has 4 children from his first marriage with singer Sharon Hennigan Goldsmith. The oldest daughter, Ellen, did the vocals on Wild Rovers from 1971. His next daughter, Carrie, briefly dated the composer James Horner, whose work is claimed to be very much inspired by Jerry's musical talents. Both Ellen and Carrie work as teachers today, and Jerry's youngest daughter, Jennifer, is in the entertainment industry. Jerry's son, Joel, is also in the business. He has assisted his father many times in the 1980's;first credited for Runaway (1984), and the latest father & son project is Star Trek: First Contact. In 1993 Joel wrote the score to the thriller Man's best friend single-handedly. (Joel had done scores to minor B-productions before, i.e. Moon 44.)
Jerry Goldsmith died on July 21st 2004 in Beverly Hills, California, U.S.A.
" Greatest Hits"

Ουαί υμίν...

Βασίλης Παπαγεωργόπουλος.
Ο Δήμαρχος που έχτισε ένα Φαραωνικού τύπου
Δημαρχειακό Μέλαθρο
και αδιαφόρησε για τη σχολική στέγη.
Ο Δήμαρχος που αξίζει στην πόλη της μιζέριας.
Ουαί υμίν...
***

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
Σχολεία στο βωμό της τσιμεντοποίησης

Οικόπεδα ιδιοκτησίας της εκκλησίας, στα κεντρικότερα σημεία της Θεσσαλονίκης, δεσμευμένα για σχολεία, αποχαρακτηρίζονται με αποφάσεις των δικαστηρίων και των αρμοδίων επιτροπών του ΥΠΕΧΩΔΕ. Οδεύουν προς τσιμεντοποίηση αναφέρει η Ελευθεροτυπία (26.10.2008) και ο δήμος καταγγέλλεται ότι παρακολουθεί ως θεατής την εξέλιξη εξαφάνισης και των τελευταίων ελεύθερων χώρων για την αντιμετώπιση του πελώριου προβλήματος σχολικής στέγης. Τα οικόπεδα αυτά δεν απαλλοτριώθηκαν.
Στην καταγγελία που έγινε από τον δημοτικό σύμβουλο Ανδρέα Κουράκη (της παράταξης Μπουτάρη), αναφέρεται με «οναματεπώνυμο» η θέση και το εμβαδόν του κάθε οικοπέδου. Συγκεκριμένα:

* Σε ακίνητο 787 τ.μ. στη Φιλικής Εταιρείας, χαρακτηρισμένο το 1987, έγινε αίτηση αποχαρακτηρισμού το 2007, με εξώδικη δήλωση της Εκκλησίας της Ελλάδος.

* Στην Ολύμπου, όπου ο κινηματογράφος «Αλεξ», από το 1987 έχει γίνει χαρακτηρισμός έκτασης 545 τ.μ. για νηπιαγωγείο, αλλά με απόφαση του διοικητικού εφετείου του 2003 και στη συνέχεια του ΥΠΕΧΩΔΕ το ακίνητο αποχαρακτηρίστηκε.

* Οικόπεδο 800 τ.μ. στην Ανδρέου Γεωργίου, που προοριζόταν για νηπιαγωγείο, αποχαρακτηρίσθηκε επίσης το 2003.

* Στην Σαρανταπόρου, από το 1994 έχει χαρακτηρισθεί έκταση 1.175 τ.μ. και ήδη έχει κατατεθεί η εξώδικη πρόσκληση της Εκκλησίας της Ελλάδος για αποχαρακτηρισμό. Στο οικόπεδο αυτό είναι το 12ο Δημοτικό Σχολείο, το οποίο είχε εμφανίσει βλάβες στην τοιχοποιία που αποκαταστάθηκαν και απομένει να γίνουν εργασίες ανακαίνισης προϋπολογισμού 500.000 ευρώ.

Ομως τις δαπάνες δεν τις αναλαμβάνει επί 4,5 χρόνια κανείς και οι μαθητές φέτος πάνε με αυτοκίνητα της νομαρχίας στο Ποσειδώνιο. Σαν να μην έφτανε αυτό, προτείνεται τώρα η ακριβή λύση της Μ. Αλεξάνδρου για την κατασκευή νέου σχολείου.

* Εκταση 780 τ.μ. στην Αλεξανδρείας είναι χαρακτηρισμένη από το 1989 για νηπιαγωγείο, αλλά με απόφαση του διοικητικού πρωτοδικείου από το 2003 και απόφαση του ΥΠΕΧΩΔΕ αποχαρακτηρίστηκε.

* Οικόπεδο 1.320 τ.μ. επί της Β. Σοφίας και Τσιμισκή, δεσμευμένο από το 1977 για σχολείο, έχει ήδη αποχαρακτηριστεί.

* Στην Πραξαγόρα οικόπεδο 347 τ.μ. χαρακτηρισμένο για νηπιαγωγείο από το 1987 πάει, ήδη, για οικοδόμηση.

* Στην Μ. Αλεξάνδρου οικόπεδο 850 τ.μ., δεσμευμένο για νηπιαγωγείο από το 1988, έχει πλήρως αποχαρακτηρισθεί.

* Στην Φιλίππου μια έκταση 588 τ.μ., χαρακτηρισμένη από το 1993 για παιδικό σταθμό και σταθμό αυτοκινήτων, η Εκκλησία της Ελλάδος την αποχαρακτήρισε το 2003.

«Η διοίκηση του δήμου, που μόλις στα δύο τελευταία χρόνια αποφάσισε να ασχοληθεί με οικοπεδικούς χώρους δεσμευμένους για σχολεία, περιέλαβε στην προγραμματική σύμβαση με τον Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων (ΟΣΚ) μόνον χώρους τρίτων. Τα εκκλησιαστικά ακίνητα έμειναν στο απυρόβλητο. Κι όμως ακόμη και τώρα υπάρχει χρόνος δέσμευσης, με μία προγραμματική σύμβαση με τον ΟΣΚ, για όσα εκκλησιαστικά οικόπεδα δεν έχουν οικοδομηθεί», καταγγέλλει ο Αν. Κουράκης.

Η διοίκηση απαντά ότι για ένα εκκλησιαστικό ακίνητο υπογράφηκε προγραμματική σύμβαση με τον ΟΣΚ, σε ένα άλλο εκκρεμεί αίτημα σύμβασης, στο οικόπεδο της Ολύμπου ακυρώθηκε η διαδικασία αποχαρακτηρισμού από το ΥΠΕΧΩΔΕ, στην Σαρανταπόρου υπάρχουν διατηρητέα που δεν μπορούν να αποχαρακτηριστούν, στη Β. Σοφίας και Μ. Αλεξάνδρου είναι μεγάλη η αξία γης και το οικόπεδο της Ανδρέου Γεωργίου δεν προσφέρεται για σχολείο.

E-PAIDEIA.NET

Μητροπολίτης Άνθιμος.

Ανώτατος εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ελλάδος στη Θεσσαλονίκη.
Δεν ωχριά καθόλου που η του ακτήμονος και πένητος Χριστού
Εκκλησία συμπεριφέρεται ως στυγνός επιχειρηματίας.
Θεωρεί φυσικό η Εκκλησία να στερεί από τη νεολαία της Θεσσαλονίκης
πολύτιμους χώρους για τη μόρφωση και την ψυχαγωγία της.
Ουαί υμίν...

Οι μέλισσες ξέρουν να μετρούν!

Κόσμος
Οι μέλισσες ξέρουν να μετρούν!

Μέχρι το τέσσερα μπορούν να μετρούν οι μέλισσες. ΄Οπως αναφέρουν Τα Νέα (27.10.2008), η διαπίστωση αυτή έγινε από τους επιστήμονες αφού έκαναν ένα πείραμα: τοποθέτησαν πέντε δοχεία μέσα σε ένα τούνελ και σε ένα από αυτά έβαλαν μέλι. Στη συνέχεια άφησαν ελεύθερες τις μέλισσες, οι οποίες πήγαν στο δοχείο με το μέλι. Οι μέλισσες έκαναν το ίδιο ακόμη κι όταν το μέλι αφαιρέθηκε από το δοχείο.

«Διαπιστώσαμε πως όταν βάζαμε μέλι στο τρίτο δοχείο, αναζητούσαν το συγκεκριμένο δοχείο», δήλωσε ο Μαντιάμ Σρινιβασάν από το Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ στην Αυστραλία. «Το ίδιο και με το τέταρτο. Η ικανότητά τους να μετράνε, όμως, φτάνει μέχρι εκεί. Δεν μπορούν να μετρήσουν πέρα από το τέσσερα». Η έρευνα έγινε από κοινού με τη Σουηδέζα ερευνήτρια Μέρι Ντακλ. Μετά το τέλος του πειράματος οι επιστήμονες εμφανίστηκαν αιφνιδιασμένοι αλλά κυρίως εντυπωσιασμένοι από τις ικανότητες των μελισσών:

«Όσο περισσότερα μαθαίνουμε γι΄ αυτά τα πλάσματα τόσο μεγαλύτερη είναι η έκπληξή μας», τόνισε ο Σρινιβασάν. «Διαθέτουν ικανότητες που έχουν μόνο οι άνθρωποι».

e-paideia.net

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

ΝΟΣΤΑΛΓΙΑ

Πληθαίνουν οι νοσταλγοί των παλαιών "καλών ημερών",
όταν ο κόσμος όλος , κυρίως όμως η Ευρώπη , δεν ήταν
παραδομένος στα κοράκια της λεγόμενης "ελεύθερης αγοράς"
και το κράτος όριζε τους κανόνες του παιχνιδιού στον χρηματοπιστωτικό
τομέα, περιορίζοντας την ασύδοτη δράση των λαίμαργων
ιδιωτικών τραπεζών και των αδίστακτων "επενδυτικών" κύκλων.
Έως την κατάρρευση των χωρών του υπαρκτού σοσιαλισμού
ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός λειτουργούσε στο πλαίσιο του
εθνικού κράτους , γεγονός που έδινε τη δυνατότητα στις κυβερνήσεις
να εξασφαλίζουν , λίγο-πολύ, συνθήκες σταθερότητας, οι οποίες
ήταν ορατές στο επίπεδο της πραγματικής οικονομίας,
επιτρέποντας καλύτερους μισθούς, κατοχυρωμένα
εργασιακά δικαιώματα, εμπεδωμένη κοινωνική ασφάλιση,
καλύτερη εν γένει ποιότητα ζωής
στους τομείς της υγείας , της παιδείας και της πρόνοιας.
Οι όροι "κοινωνία της αφθονίας" και "κράτος κοινωνικής πρόνοιας"
( welfare state) παραπέμπουν σήμερα σε μια μακρά περίοδο
της μεταπολεμικής ιστορίας (1945-1990), κατά την οποία όλες
οι κυβερνήσεις στη Δυτική Ευρώπη εφάρμοσαν πολιτικές
οι οποίες επέτρεψαν μιαν πρωτοφανή ευημερία στους λαούς τους.
Το μεταπολεμικό "θαύμα" π.χ. της Γερμανίας χτίστηκε από τους δεξιούς
Αντενάουερ και Γκέρχαρτ και αναπτύχθηκε εντυπωσιακά από
τους σοσιαλδημοκράτες του Μπραντ και του Σμιτ.
Η αύτανδρη καταβύθιση του κομμουνιστικού σκάφους
και οι κάποιες υπερβολές και στρεβλώσεις στο σύστημα του κοινωνικού κράτους,
άνοιξαν τον ασκό του Αιόλου και απελευθέρωσαν τους μανιασμένους
αγέρηδες της Παγκοσμιοποίησης, έτσι όπως την ονειρεύονταν
ανέκαθεν οι πιο ακραίοι κύκλοι της Wall Street.
Τα αποτελέσματα της πιο άγριας , της πιο αδίστακτης πλευράς
της καπιταλιστικής θύελλας που ξέσπασε , στο πλαίσιο μιας
ριζικής αναθεώρησης της φιλοσοφίας και της πολιτικής στο
χώρο της οικονομίας , είναι συγκλονιστικά για τους λαούς
της Ευρώπης. Η "φυγή" των επιχειρήσεων σε μακρινούς ή κοντινούς
"εργασιακούς Παραδείσους" δημιούργησε εκατομμύρια ανέργους.
Σοσιαλδημοκρατικά κόμματα ανέλαβαν να προλειάνουν το έδαφος
για ξεκλήρισμα των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων
των εργαζομένων και έβαλαν τις βάσεις για
το ξεπάτωμα τους κράτους πρόνοιας. Στη συνέχεια όλα τα κράτη
παραδόθηκαν στις δυνάμεις της πιο ωμής, της πιο αδίστακτης
της πιο σπεκουλαδόρικης Αγοράς , που γνώρισε ο κόσμος από
το Κραχ του 1929 και μετά.
Οι νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις που διαδέχθηκαν τις παραπαίουσες
σοσιαλδημοκρατικές μετατράπηκαν σε απόλυτα πειθήνια όργανα των πιο
εγκληματικών χρηματοπιστωτικών κύκλων και , στο όνομα της
εξυγίανσης της οικονομίας με τους άτεγκτα ισοσκελισμένους
προϋπολογισμούς, έκλεισαν "προβληματικούς" δημόσιους
οργανισμούς , ξεπούλησαν δημόσιες ανθούσες επιχειρήσεις,
συμπίεσαν μισθούς, κατάργησαν δικαιώματα,
αύξησαν τα έτη εργασίας, μείωσαν συντάξεις, περιόρισαν τα ποσά
για την υγεία, την παιδεία, την πρόνοια και τον πολιτισμό.
Σήμερα οι ύαινες του απόλυτου οικονομικού φιλελευθερισμού
δρέπουν τους καρπούς του φοβερού αλληλοσπαραγμού τους,
που παίρνει τη μορφή μιας άνευ όρων αυτοεξόντωσης , και καταφεύγουν
έντρομοι στις κυβερνήσεις εκλιπαρώντας γονυπετείς να δώσουν τα λεφτά
των φορολογουμένων για να σωθούν.
Και οι κυβερνήσεις τα δίνουν! Τα δίνουν έτσι απλά, χωρίς να ζητούν
εγγυήσεις για τις θέσεις εργασίας που κινδυνεύουν να χαθούν,
χωρίς να σκέφτονται να αλλάξουν τους κανόνες του παιχνιδιού
προς όφελος των κοινωνιών που αντιπροσωπεύουν και για
τις οποίες υποτίθεται ότι νοιάζονται.
Θα μου πείτε : οι κυβερνήσεις αυτές βγήκαν από λαούς τους
οποίους παραπλάνησαν μοιράζοντας αφειδώς υποσχέσεις για καλύτερες
μέρες, στην ουσία όμως είναι οι υπηρέτες των κερδοσκοπικών κύκλων
που ρουφούν τον παγκόσμιο πλούτο , για να αυξάνουν την προσωπική τους
ευημερία. Είδατε ποτέ κόρακες να βγάζουν τα μάτια άλλων κοράκων;
Γι αυτό , αν δεν ξυπνήσουν οι ευρωπαϊκοί λαοί έγκαιρα,
αν δεν σαρώσουν τις νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις, αν
δεν βγάλουν κυβερνήσεις που θα δώσουν όρκους πίστεως ότι θα
επαναφέρουν τις παλαιές δοκιμασμένες συνταγές,
τότε όντως θα τους φάνε τα κοράκια .
Αγώνας χρειάζεται, όχι ευχολόγια και παρακλήσεις στην Παναγιά.
Συν Αθηνά και χείρα κίνει, έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι...

Jacques Prévert(9)

Jacques Prévert

Alicante*

Une orange sur la table

Ένα πορτοκάλι στο τραπέζι

Ta robe sur le tapis

Η ρόμπα σου στο χαλί

Et toi dans mon lit

Κι εσύ στο κρεβάτι μου

Doux présent du présent

Δώρο γλυκό του παρόντος

Fraîcheur de la nuit

Δροσιά της νύχτας

Chaleur de ma vie

Ζεστασιά της ζωής μου

****

Alicante

Une orange sur la table
Ta robe sur le tapis
Et toi dans mon lit
Doux présent du présent
Fraîcheur de la nuit
Chaleur de ma vie

Πικάσο και Ζακ Πρεβέρ

______________________________________________
Alicante* : 1. Είδος γλυκού κρασιού 2. Επαρχία της Ισπανίας.

ΜΟΡΦΕΣ : John Locke

ΤΖΟΝ ΛΟΚ
(29 Αυγούστου 1632 – 28 Οκτωβρίου 1704)

Ο θεμελιωτής του εμπειρισμού, της θεωρίας δηλαδή που υποστηρίζει
ότι όλες μας γνώσεις πηγάζουν από τις αισθήσεις και την
επεξεργασία των εντυπώσεων στο μυαλό μας.
Στο σύγγραμμά του " Δοκίμιο για την ανθρώπινη νόηση " (1690)
στρέφεται εναντίον του Καρτέσιου και της θεωρίας του
περί των "εμφύτων εννοιών", διατυπώνοντας
το περίφημο συμπέρασμά του:
" Τίποτε δεν υπόκειται στη νόηση, αν δεν περνά πρώτα από τις αισθήσεις.".
Αμείλικτος αντίπαλος του εμπειρισμού υπήρξε ο ορθολογισμός,
που υποστηρίζει ότι μοναδική πηγή των γνώσεών μας είναι η νόηση..

Κάνιστρο εκλεκτής Ποίησης-- Ο. Ελύτης

Οδυσσέας Ελύτης
(1911-1996)

ΑΣΜΑ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΙ ΠΕΝΘΙΜΟ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΜΕΝΟ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟ ΤΗΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ

Δ´

Τώρα κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη
M’ ένα σταματημένο αγέρα στα ήσυχα μαλλιά
M’ ένα κλαδάκι λησμονιάς στ’ αριστερό του αυτί
Mοιάζει μπαξές που τού ’φυγαν άξαφνα τα πουλιά
Mοιάζει τραγούδι που το φίμωσαν μέσα στη σκοτεινιά
Mοιάζει ρολόι αγγέλου που εσταμάτησε
Mόλις είπανε «γεια παιδιά» τα ματοτσίνορα
Kι η απορία μαρμάρωσε...

Κείτεται απάνω στην τσουρουφλισμένη χλαίνη.
Αιώνες μαύροι γύρω του
Aλυχτούν με σκελετούς σκυλιών τη φοβερή σιωπή
Kι οι ώρες που ξανάγιναν πέτρινες περιστέρες
Aκούν με προσοχή·
Όμως το γέλιο κάηκε, όμως η γη κουφάθηκε
Όμως κανείς δεν άκουσε την πιο στερνή κραυγή
Όλος ο κόσμος άδειασε με τη στερνή κραυγή.

Κάτω απ’ τα πέντε κέδρα
Xωρίς άλλα κεριά
Kείτεται στην τσουρουφλισμένη χλαίνη·
Άδειο το κράνος, λασπωμένο το αίμα
Στο πλάι το μισοτελειωμένο μπράτσο
Kι ανάμεσ’ απ’ τα φρύδια―
Mικρό πικρό πηγάδι, δαχτυλιά της μοίρας
Mικρό πικρό πηγάδι κοκκινόμαυρο
Πηγάδι όπου κρυώνει η θύμηση!
Ω! μην κοιτάτε, ω μην κοιτάτε από πού του-
Aπό πού του ’φυγε η ζωή. Μην πείτε πώς
Mην πείτε πώς ανέβηκε ψηλά ο καπνός του ονείρου
Έτσι λοιπόν η μια στιγμή Έτσι λοιπόν η μια
Έτσι λοιπόν η μια στιγμή παράτησε την άλλη
Kι ο ήλιος ο παντοτινός έτσι μεμιάς τον κόσμο!

Η επέτειος του ΟΧΙ εν έτει 2008

"Σήμερα νιώθουμε μιαν άγρια πατριωτική όρεξη!
Μήπως έχετε καμία σπεσιαλιτέ Βορειοηπειρώτικη;"
" Μάλιστα! Έχουμε αγριογούρουνο Τεπελενίου
με σος Τοσκάνης και λαγό Αργυροκάστρου
με σάλτσα Πεδεμοντίου !"
" Φέρτε μας από ένα πιάτο και οπωσδήποτε κόκκινο
κρασί Ζίτσας. Τα αμπέλια της είναι ποτισμένα
με το αίμα των ηρώων μας!"

«Οι Έλληνες δεν θα πολεμήσουν, δεν θα αντισταθούν..."

"ΑΕΡΑ!"
Πίνακας του ζωγράφου του '40 Αλεξανδρου Αλεξανδράκη .

«Οι Έλληνες δεν θα πολεμήσουν, δεν θα αντισταθούν, θα μας αφήσουν να περάσουμε. Γιατί άλλωστε θα πρέπει να ριψοκινδυνεύσουν μια αιματοχυσία; Δεν θα κερδίσουν τίποτα, θα τους σαρώσουμε σε ένα λεπτό. Όχι δεν θα κάνουν πόλεμο, δεν τους ενδιαφέρουν οι Άγγλοι και ο πόλεμός τους. Θα μας αφήσουν να περάσουμε χωρίς ιστορίες και τα πάντα θα τελειώσουν εκεί. Το πολύ πολύ καμιά τουφεκιά… δυο εβδομάδες, τρεις εβδομάδες το πολύ και θα έχει τακτοποιηθεί και αυτός ο τομέας. Στη χειρότερη περίπτωση, τα Χριστούγεννα θα είμαστε στο σπίτι. Έχετε ακούσει τι συμβαίνει στα άλλα μέτωπα; Η Γαλλία δεν υπάρχει πια, οι Γερμανοί την έχουν γονατίσει. Στην ανατολική Αφρική διώχνουμε τους Άγγλους από τις αποικίες τους. Είμαστε εδώ τώρα για να διώξουμε τις αγγλικές βάσεις και θα το κάνουμε χωρίς κόστος».

Απόσπασμα επιστολής Ιταλού φαντάρου,
λίγο πριν την επίθεση της 28ης Οκτωβρίου 1940.
Περιλαμβάνεται στο πολύ καλό κείμενο
του ιστορικού Φάνη Κοιλανίτη
στη σημερινή «Καθημερινή» (28.10/2008)

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Γιάννης Γαΐτης

(1923-1984)

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΘΕΟΤΟΚΗΣ
(1872-1923)

"Τα κοινωνικά ζητήματα, είπε ο Βαλσάμης μ’ ένα μικρό χαμόγελο, δεν ημπορεί να τα δημιουργήσει ούτε να τα λύσει καμία ατομική προσπάθεια... Παρουσιάζονται μόνα τους και βρίσκουν μόνα τους μια λύση με την τριβή μέσα στα πλήθη... Για τούτο, το άτομο δεν ημπορεί να κάμει τίποτ’ άλλο παρά να καλλιεργεί τον εαυτό του με τη μάθηση και την τέχνη... Κι είναι τόσα τα προβλήματα της ζωής και του θανάτου και τόσο μεγάλα, που κι η πλιο πολύχρονη ανθρώπινη ζωή δεν είναι αρκετή παρά για να τα ακροεγγίξει, όχι και για να τα εξετάσει... Η σπουδή τους όμως χαρίζει στην ψυχή την καλύτερη γαλήνη..."

"Οι σκλάβοι στα δεσμά τους", 1922. Εκδ. "Κείμενα", 1981. Σελ. 116.

ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΑΛΕΞΑΚΗ ΣΤΑ ΑΔΥΤΑ ΤΟΥ ΑΘΩ

«Το Άγιον Όρος περιφρονεί την Ελλάδα κι ας απομυζά εκατομμύρια»

Του Μανώλη Πιμπλή

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΑ ΝΕΑ: Δευτέρα 27 Οκτωβρίου 2008

«Χίλια χρόνια μόνον να παίρνουν ξέρουν», λέει για την αθωνική πολιτεία ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης που ασχολήθηκε με το θέμα στο τελευταίο του βιβλίο «Μ.Χ.»
«Ό,τι και να βγει προς τα έξω για το Άγιον Όρος, μια μικρή πλευρά πάντα βλέπουμε. Ο Άθως είναι ένα σκοροφαγωμένο ξύλο από το οποίο έχει μείνει μόνο η μπογιά», ισχυρίζεται ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης. Το μυθιστόρημά του «Μ.Χ.» που κυκλοφόρησε πριν από έναν χρόνο (έχει πουλήσει περίπου 50.000 αντίτυπα στην Ελλάδα και έλαβε το Μεγάλο Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας) αποδείχθηκε πολλαπλά επίκαιρο και διαδραματίζεται στη Χερσόνησο του Άθω. Έτυχε πολύ καλής υποδοχής από το ελληνικό κοινό.

Για τις ανάγκες της συγγραφής του «Μ.Χ.» ο Βασίλης Αλεξάκης έκανε συστηματική βιβλιογραφική έρευνα ενώ ταξίδεψε δύο φορές στο Άγιον Όρος, όπου μίλησε με πολλούς μοναχούς- συνάντησε για λίγο και τους Εφραίμ, Αρσένιο. Τα συμπεράσματά του, όπως τα εκθέτει στα «ΝΕΑ», δεν είναι καθόλου κολακευτικά:

«Χίλια χρόνια τα μοναστήρια έτσι λειτουργούν. Ήδη ο Αθανάσιος, ιδρυτής της Μεγίστης Λαύρας, το πρώτο που έκανε τότε ήταν να αγοράσει πλοίο για να κάνει εμπόριο με την Κωνσταντινούπολη. Τα μοναστήρια είναι επιχειρήσεις από τότε που δημιουργήθηκαν. Στη βυζαντινή περίοδο λειτουργούσαν σαν τράπεζες για ανασφαλείς πλούσιους της Κωνσταντινούπολης που κατέθεταν εκεί, έναντι τιμήματος, τα χρήματά τους για να τα διασφαλίσουν από πολιτικές ανατροπές. Επίσης δάνειζαν εμπόρους της Κωνσταντινούπολης. Λειτουργούσαν δηλαδή ανέκαθεν ως οικονομικά ιδρύματα. Το δράμα είναι ότι αυτά δεν λέγονται και τώρα ξαφνιαζόμαστε που η Μεγίστη Λαύρα, λ.χ., επένδυσε 450 εκατομμύρια ευρώ στη Σκύρο σε ανεμογεννήτριες και θα πουλάει το ρεύμα στη ΔΕΗ. Εθελοτυφλούμε», λέει.

«Δεν με ενοχλεί αυτό, αλλά αν θέλουν να είναι επιχειρηματίες, μαγαζάτορες, ξενοδόχοι, να το δηλώσουν και να πληρώνουν και φόρους. Ας το κάνουν ανοιχτά. Το ράσο, βέβαια, δεν ξέρω τι το χρειάζονται. Εγώ δεν έχω δει άλλους επιχειρηματίες, τραπεζίτες, να είναι ντυμένοι έτσι. Και με ξαφνιάζει το εξής: οι τίτλοι ιδιοκτησίας που εμφανίζουν είναι βυζαντινοί. Από πού κι ώς πού το ελεύθερο ελληνικό

«Για να γίνεις ηγούμενος στον Άθω πρέπει να έχεις περάσει από όλα τα στάδια και να έχεις κάνει όλες τις δουλειές: από περιβολάρης μέχρι μπογιατζής και φούρναρης. Να μια ιδέα που θα άρεσε και στον σύντροφο Μάο»

κράτος θεωρεί τον εαυτό του δεσμευμένο από αυτοκράτορες που δεν ήταν καν Έλληνες; Πώς οι κατακτητές Ρωμαίοι δεσμεύουν το κράτος; Γιατί κατακτητές ήταν. Μπορεί η Ελλάδα να θέλει να είναι θύμα των μύθων της, αλλά το Βυζάντιο έγινε ελληνικό κρατίδιο μόνο στο τέλος. Τους υπόλοιπους αιώνες καμία σχέση δεν είχε με την Ελλάδα. Εδώ είχαμε και επανάσταση στη Θεσσαλονίκη που την έπνιξε στο αίμα ο Θεοδόσιος».

Επικαλούμενος στοιχεία που προέκυψαν κατά την έρευνά του, ο συγγραφέας των μυθιστορημάτων «Παρίσι- Αθήνα», «Τάλγκο», «Ξένες λέξεις», «Μητρική Γλώσσα», μιλάει για περιφρόνηση του ελληνικού κράτους από την πλευρά των Μονών. «Όχι μόνο αυτό, αλλά στο βάθος δεν αναγνωρίζουν στο κράτος ούτε δικαίωμα ελέγχου. Προ τριετίας ο Αλογοσκούφης ζήτησε λίστα με τα περιουσιακά στοιχεία των Μονών και οι είκοσι Μονές αρνήθηκαν και να απαντήσουν. Η ελληνική σημαία υπάρχει μόνο στο Διοικητήριο και την Αστυνομία. Οι Μονές έχουν μόνο τον δικέφαλο αετό. Η πραγματικότητα είναι ότι ο Εφραίμ θεωρεί τον εαυτό του κληρονόμο του Βυζαντίου και την Ελλάδα σαν ασήμαντη επαρχία». Η πελώρια απληστία που οδήγησε στην οικονομική κρίση, ισχύει σύμφωνα με τον Βασίλη Αλεξάκη και για τις Μονές. «Είναι αχόρταγοι», λέει. «Αν ήμουν γελοιογράφος θα τους σχεδίαζα με το λιβανιστήρι στο ένα χέρι και το μπλοκ των επιταγών στο άλλο. Ώρες ώρες μου φαίνεται ότι ορισμένοι έχουν ψεύτικα γένια πιασμένα με σπάγκο. Τα βγάζουν και πάνε στο χρηματιστήριο, τα ξαναβάζουν και πάνε στο Μοναστήρι. Ούτως ή άλλως, μόνο να παίρνουν ξέρουν, χίλια χρόνια τώρα. Να δίνουν ποτέ. Είναι οι μόνοι που δεν έδωσαν τίποτα για τους πυρόπληκτους».

Στον πόλεμο είχαν τεθεί υπό την προστασία του Χίτλερ, υποστηρίζει ο συγγραφέας. «Μετά διαπραγματεύτηκαν και με το ΚΚΕ για να διατηρήσουν την αυτονομία τους σε περίπτωση που κέρδιζαν οι κομμουνιστές στον Εμφύλιο. Είναι έτοιμοι να συνεργαστούν με όλους».


«Πρόσεχε, παιδί μου, τους αιρετικούς...»

Αν πνευματικός του πρώην υπουργού Επικρατείας είναι ο ηγούμενος Εφραίμ, πνευματικός και θρυλική μορφή του Βατοπεδίου είναι ο γέρων Ιωσήφ, που πέθανε το 1959. «Ήταν άνθρωπος αγαθός από μια άποψη, καθόλου φιλοχρήματος αλλά άκρως φανατικός, από εκείνους που χτυπούν τους μηρούς τους με ξύλο για να διώχνουν τον πειρασμό», λέει ο Βασίλης Αλεξάκης. «Στα γραφεία της Μονής υπάρχει πελώριο το πορτρέτο της θλιμμένης μορφής του. Το βιβλίο όμως με τα κείμενά του (επιστολές) που έχει εκδώσει το Όρος μιλάει μόνο του. Λέει για παράδειγμα: “Μία μοναχή μου έγραψε ότι πάσχει και αν δεν κάμη εγχείρηση αποθνήσκει. Εγώ γράφω λέγων τελείως αντίθετα: Έχε πίστην, άφησέ τα όλα εις τον Θεόν. Προτίμησε τον θάνατον”. Προς παιδί ξενιτεμένο: “Πρόσεχε, παιδί μου, πολύ τους αιρετικούς. Αυτού όπου είσαι, ξένες φυλές και γλώσσες... Μην ομιλείς διόλου με αυτούς διότι μολύνεται η καθαρά σου ψυχούλα από τα βλάσφημα λόγια τους". Ο Ιωσήφ μιλάει επίσης με βδελυγμία για το μητρικό αίμα. Με κατηγόρησαν ότι στο βιβλίο μου δεν ασχολήθηκα με το πνευματικό έργο των μοναχών. Το θέμα είναι ότι δυστυχώς ασχολήθηκα», υποστηρίζει ο Βασίλης Αλεξάκης.


Αυτοκτονίες όπως στον Στρατό

«Πολύ σημαντικό είναι το θέμα των αυτοκτονιών στον Άθω», λέει ο Βασίλης Αλεξάκης. «Το ποσοστό τους είναι ανάλογο με εκείνο στις φυλακές και τα στρατόπεδα. Το κράτος δεν κάνει ποτέ ανακρίσεις και οι εφημερίδες δεν καταγράφουν τα περιστατικά. Αλλά είναι γεγονός ότι οι “παλιοί” μεταχειρίζονται τους δόκιμους μοναχούς σαν δούλους και τους ταπεινώνουν. “Πρέπει να κλάψεις τόσο ώστε το χώμα στα πόδια σου να γίνει λάσπη”, λένε στους δόκιμους». Άλλο συζητήσιμο θέμα, σύμφωνα με τον συγγραφέα, είναι η Αθωνιάδα Σχολή, το σχολείο στις Καρυές του οποίου οι μαθητές είναι οικότροφοι.

«Πρόκειται για παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», λέει. «Τα αγόρια αυτά μεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν γυναίκες ποτέ. Αν καμιά φορά κάνουν εκδρομή στη Θεσσαλονίκη, τις βλέπουν σαν άγνωστα όντα».

Το καντηλάκι

ΤΟ ΚΑΝΤΗΛΑΚΙ

Έχει αυτοαναγορευτεί σε τοποτηρητή του
"καντηλιού της Ελλάδας" και παίρνοντας σβάρνα
τα κανάλια κομπάζει ότι είναι ο μόνος άνθρωπος σ' αυτήν τη χώρα
που νοιάζεται για να μη σβήνει το φως του και ότι,
αν δεν υπήρχε αυτός, όλα θα πήγαιναν κατά διαόλου.
Ποιος; Ο Νομάρχης με το μηδενικό έργο!
Ο μηδέν άλλο προσόν διαθέτων πλην της απεράντου
υποκρισίας , της πατριωτικοθρησκευτικής υστερίας
και των χαζοχαρούμενων τερτιπιών ενώπιον της τηλοψίας!

Αν δικαιούνται κάποιοι να επαίρονται για την ιδιότητά τους
ως ακοίμητων Εστιάδων σ' αυτόν τον τόπο είναι άλλοι και όχι
ο θλιβερός ασημαντούλης με το περίσσιο θράσος .
- Είναι οι χιλιάδες αφανείς άνθρωποι του άοκνου μόχθου,
που αναλώνουν τις δυνάμεις τους στην υπηρεσία του Ανθρώπου .
- Είναι όσοι σπουδαγμένοι διακονούν την Επιστήμη ,
χωρίς να περιμένουν οικονομικά ανταλλάγματα και τιμές.
- Είναι οι φιλότιμοι Εκπαιδευτικοί που μεταλαμπαδεύουν
ανιδιοτελώς γνώσεις και αξίες στους μαθητές τους.
- Είναι οι καλλιτέχνες, οι λογοτέχνες, οι διανοούμενοι
που δεν έχουν υποταχτεί στα επιχειρηματικά συμφέροντα
των αδίστακτων κύκλων που λυμαίνονται τα διψαλέα
για αναγνώριση συνάφια τους.
- Είναι οι γιατροί , οι εφοριακοί , οι τελωνειακοί, οι αστυνομικοί,
οι εργαζόμενοι στις πολεοδομίες και τα δασαρχεία που δεν
" τα πιάνουν", αλλά επιμένουν -οι βλάκες!- να κάνουν σωστά
τη δουλειά τους και δεν ενδίδουν στον πειρασμό των σειρήνων
της διαφθοράς .
- Είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι που δεν εντάσσονται σε
κομματικούς μηχανισμούς, για πετύχουν την προνομιακή
εκτόξευσή τους στην ιεραρχία της υπηρεσίας τους.
- Είναι οι προσφέροντες το περίσσευμα της καρδιάς τους
και της τσέπης τους στις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές
οργανώσεις, οι οποίες έχουν ως στόχο την ανακούφιση
του ανθρώπου , την προστασία των δικαιωμάτων μας
και την προστασία της φύσης.
-Είναι οι τίμιοι εκείνοι δικαστές που δε χορεύουν τανγκό με
την πολιτική εξουσία, αλλά, αδέκαστοι και πιστοί τηρητές
του Νόμου, φυλάττουν τις Θερμοπύλες της Ισονομίας και
της Δημοκρατίας.
- Είναι οι πολιτικοί που δε θεωρούν την πολιτική
ως εφαλτήριο προσωπικής ανάδειξης και ευημερίας.
-Είναι οι ελάχιστοι επιχειρηματίες και επαγγελματίες
που δε φοροδιαφεύγουν και επιστρέφουν στην Κοινωνία
ένα μέρος από τα υπερκέρδη τους, με τη μορφή
κοινωφελών έργων και μη διατυμπανιζόμενων δωρεών.
- Είναι οι δημοσιογράφοι που δε διαστρεβλώνουν
την αλήθεια, δε λαϊκίζουν, δεν υποτάσσονται στα άνομα
συμφέροντα μεγαλοεκδοτών και μεγαλοκαναλαρχών,
αλλά ενημερώνουν σοβαρά και υπεύθυνα την κοινή γνώμη.

Οι κατηγορίες ανθρώπων που αναφέραμε ενδεικτικά παραπάνω
είναι υπαρκτά πρόσωπα. Ζουν δίπλα μας και κινούνται
γύρω μας. Πολλοί από αυτούς είναι τόσο κοντά μας ,
ώστε μπορούμε και παρακολουθούμε τη δράση τους και
αισθανόμαστε την ευεργετική αύρα τους σε καθημερινή βάση.
Αυτοί συντηρούν πραγματικά " το καντηλάκι της
Ελλάδας" και όχι οι ουτιδανοί, οι απατεώνες και οι πονηροί.
Όσο θα υπάρχουν τέτοιοι λεβέντες , η Ελλάδα μπορεί να ελπίζει
σε καλύτερες μέρες. Γιατί από τους θλιβερούς σόουμαν της πολιτικής
δεν έχει να ελπίζει τίποτε. Έχουμε μάθει από καιρό τι σόι κουμάσια είναι.