Παρασκευή, Οκτωβρίου 02, 2015

Τσακαλώτε, Αλεξιάδη, μην κάνετε πίσω!

ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΩΝ ΚΟΡΑΚΙΩΝ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Ζητούν να διατηρούν το "προνόμιο" της ανεξέλεγκτης παράνομης συναλλαγής χωρίς αποδείξεις για τις υπηρεσίες τους. 
Εάν η "πρώτη φορά αριστερή κυβέρνηση" υποκύψει στον εκβιασμό τους, τότε θα τινάξει στον αέρα τις εξαγγελίες της για την πάταξη της φοροδιαφυγής  που οργιάζει σε όλους στους κλάδους υγείας .
Ήρθε επίσης η ώρα να σταματήσει το αίσχος της έλλειψης των λεγόμενων "αριστοκρατών" γιατρών   από τον ΕΟΠΥΥ και το ΠΕΔΙ, δηλαδή των ορθοπαιδικών, των οφθαλμιάτρων, καρδιολόγων, διαβητολόγων, ενδοκρινολόγων, νευρολόγων κλπ., που αρνούνται  επιδεικτικά  να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους και υποχρεώνουν τους ασθενείς τους να πληρώνουν ένα κάρο "μαύρα" λεφτά .
Πρόταση: Ο υπουργός υγείας πρέπει να σταματήσει πάραυτα το αμαρτωλό καθεστώς της ανεξέλεγκτης δυνατότητας  ηλεκτρονικών συνταγογραφήσεων  που έδωσε ο Λοβέρδος στους γιατρούς που δεν είναι συμβεβλημένοι με τον ΕΟΠΥΥ και το ΠΕΔΙ. 
Έτσι θα  υποχρεωθούν    πολλοί  από αυτούς  να υπογράψουν συμβάσεις με το Δημόσιο , ενώ οι υπόλοιποι, όταν συνταγογραφούν , θα το κάνουν μόνο υπό την προϋπόθεση ότι θα πληρώνονται μόνο με πλαστικό  χρήμα.

 Metallic animated spinning green arrow pointing down

Επανεξέταση του μέτρου ζητά ο ΙΣΑ

Αντίθετοι οι γιατροί στην πληρωμή της ιατρικής επίσκεψης με πιστωτική κάρτα!

Αντίθετοι οι γιατροί στην πληρωμή της ιατρικής επίσκεψης με πιστωτική κάρτα


Αντίθετος στην καθιέρωση της πληρωμής των ιατρικών επισκέψεων μόνο μέσω πιστωτικής κάρτας δηλώνει ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών και καλεί την κυβέρνηση να επανεξετάσει το μέτρο που έχει προταθεί από το υπουργείο Οικονομικών.
Οι γιατροί υποστηρίζουν ότι το μέτρο δεν θα συμβάλλει στην πάταξη της φοροδιαφυγής, «καθώς πρόκειται για παροχή υπηρεσιών και όχι για προϊόν και δεν μπορεί κατ' αυτόν τον τρόπο να ελεγχθεί» αναφέρεται σε σχετική ανακοίνωση του ΙΣΑ.

Επιπλέον, οι υγειονομικοί υποστηρίζουν ότι μια μεγάλη μερίδα ασθενών προχωρημένης ηλικίας δεν έχει εξοικειωθεί με την διαδικασία πληρωμής μέσω καρτών, ενώ παράλληλα αναμένεται και σημαντική επιβάρυνση για τον επαγγελματία της υγείας που θα πρέπει να πληρώσει την προμήθεια του 2% στις τράπεζες, καθώς και το κόστος αγοράς του μηχανήματος, μετακυλύοντας το κόστος στον ασθενή.

Ο ΙΣΑ καλεί την κυβέρνηση να λάβει υπόψη τις ιδιαίτερες παραμέτρους του χώρου της Υγείας και να επιδείξει την ανάλογη κοινωνική ευαισθησία.
 
Πηγή: Μαίρη Μπιμπή
health.in.gr

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΑΚΤΙΝΟΓΡΑΦΙΑ ΜΙΑΣ ΑΓΡΙΑΣ ΕΠΟΧΗΣ

Η κάθοδος των εννιά

Η κάθοδος των εννιά



Θανάσης Βαλτινός
α
Άγρα, 1999
88 σελ.
ISBN 960-325-324-3, ISBN-13 978-960-325-324-2, [Εξαντλημένο]
Τιμή € 7,74


Στην "Κάθοδο των εννιά" η ακύμαντη δραματική ενάργεια προκύπτει από τη σκόπιμα αντιδραματική γραφή της. Μια λιτή, γυμνή, απέριττη, μικροπερίοδη γραφή, χωρίς περιγραφές, περιστροφές και αναλύσεις, χωρίς πολλά επίθετα, όπου κυριαρχεί ο ευθύς λόγος και λειτουργεί απρόσκοπτα το ουσιαστικό και το ρήμα για την άμεση μετάδοση της πιο καίριας πληροφορίας. Μια γραφή που αποδραματοποιεί λεκτικά τα πιο συγκλονιστικά επεισόδια πετυχαίνοντας μια έμφαση από την ανάποδη, σα να λέμε, σε μια μόνιμη διάθεση οξύμωρου, όσο πιο μεγάλα τα γεγονότα, τόσο πιο απλά τα λόγια.
Η ιδιότητα του "κοινού", του μη ξεχωριστού, του ανώνυμου θα έλεγα, που χαρακτηρίζει τους ήρωες του Βαλτινού, αυτή η απουσία ιδιαιτερότητας ή ατομικότητας, ανάγει τη μικροομάδα της Πελοποννήσου στη σφαίρα της καθολικότητας και κάνει την τραγική "πορεία" της συνισταμένη της μοίρας ενός ολόκληρου κινήματος αν και πουθενά δεν διαφαίνεται πρόθεση συμβολοποίησης, αν και ο συγγραφέας κρατάει το αφήγημά του αυστηρά στο επίπεδο μιας αδρής μαρτυρίας, το συμβολικό αποτέλεσμα προκύπτει αυτόματα από την καθολικότητα των καταστάσεων. Στο ενεργητικό του συγγραφέα πρέπει να προσμετρηθεί ακόμα η απουσία οποιασδήποτε παρέμβασης, έστω και έμμεσης, για σχολιασμό, ανάλυση ή ερμηνεία των συμβαινόντων. Η μοίρα των ανθρώπων του, με την απέριττη γυμνότητά της, συγκλονίζει, ακόμα και τον αναγνώστη με τις αρνητικότερες πολιτικές προκαταλήψεις. Με δυο λόγια, "Η κάθοδος των εννιά" είναι μια ευτυχισμένη στιγμή και του συγγραφέα της και της νεώτερης πεζογραφίας μας. Ας μην τσιγκουνευόμαστε τα λόγια: είναι ένα τέλειο έργο.
Σπύρος Τσακνιάς, "Η Καθημερινή", 19-4-79

Κριτικές - Παρουσιάσεις
Γιάννης Ψυχοπαίδης, Όλα για την Ιστορία, "Το Βήμα"/ "Βιβλία", 7.7.2013

Θανάσης Χατζόπουλος, Η αδήριτη αναγκαιότητα της γραφής, "The Books' Journal", τχ. 32, Ιούνιος 2013

Ελένη Σβορώνου, Η κάθοδος των εννιά, http://www.kosvoice.gr, 17.11.2012

Ελισάβετ Κοτζιά, Το κλασικό και το ρομαντικό στο έργο του Θανάση Βαλτινού, "The Athens Review of Books", τχ. 32, Σεπτέμβριος 2012

Κατερίνα Σχινά, Το σύμπαν του Θανάση Βαλτινού, Περιοδικό "Διαβάζω", τχ. 513, Δεκέμβριος 2010
*****************************************

Κάθοδος για κάπως λιγότερους

Η Κάθοδος των Εννιά, το βιβλίο του Θανάση Βαλτινού παραμένει επίκαιρο.

Κάθοδος για κάπως λιγότερους
«Ξερολιθιά και μπαΐρι»· κάπως έτσι έχουν τα πράγματα.



 
 
Στην Κάθοδο των Μυρίων, ο Αθηναίος ιστορικός, φιλόσοφος και μισθοφόρος Ξενοφών αφηγείται την επική πορεία δέκα χιλιάδων ελλήνων μισθοφόρων από την αχανή Μικρά Ασία προς τη Μαύρη Θάλασσα αμέσως μετά την αδελφοκτόνο μάχη στα Κούναξα (401 π.Χ.) ανάμεσα στον Κύρο και τον Αρταξέρξη Β’ για την κυριαρχία της ακμάζουσας Περσικής Αυτοκρατορίας. Η περίφημη κραυγή «Θάλαττα! Θάλαττα!» στη θέα του Ευξείνου Πόντου από τα υψώματα του Όρους Θήχης σήμανε τη λυτρωτική και σωτήρια επιστροφή στην πατρίδα.
Στην Κάθοδο των Εννιά, ο Πελοποννήσιος συγγραφέας, σεναριογράφος και ακαδημαϊκός Θανάσης Βαλτινός αφηγείται την πορεία μιας ομάδας εννέα ανταρτών από τα άγρια βουνά της Πελοποννήσου προς τη δυτική ακτή αμέσως μετά το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, την άνοιξη και το καλοκαίρι του 1949. Περικυκλωμένοι από τον τακτικό στρατό, σε έναν κλοιό που σφίγγει εκτός κι εντός, οι εννέα άντρες οδεύουν προς τη θάλασσα σε μία μάταιη απόπειρα σωτηρίας.
Με αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, και με χρήση μίας καταπληκτικής οικονομίας εκφραστικών μέσων, ο Θανάσης Βαλτινός πλάθει μία εξιστόρηση που ελάχιστα διαφέρει από ιστορική μαρτυρία. Όπως, μάλιστα, αναφέρει η Φραγκίσκη Αραμπατζόγλου (Ο Άλλος εν Διωγμώ – Η εικόνα του Εβραίου στη Λογοτεχνία, Ζητήματα Ιστορίας και Μυθοπλασίας, εκδ. Θεμέλιο), ο Βαλτινός παραδέχτηκε πως, πράγματι, πολλοί αναγνώστες αρχικά εξέλαβαν το βιβλίο ως ιστορική-αναφορική αφήγηση, και το διάβασαν ως πραγματική μαρτυρία.
Η Κάθοδος των Εννιά, όμως, είναι κάτι διαφορετικό. Ακολουθώντας μεθόδους πραγματολογικής περιγραφής αλλά και μέσω της επανάληψης, της αντιπαράθεσης και της προβολής συγκεκριμένων μοτίβων (δίψα, θάλασσα, θάνατος), ο Θανάσης Βαλτινός υφαίνει μία διαχρονική ελεγεία για την ήττα και την οπισθοχώρηση, μία σκληρή πολεμική αφήγηση για τη βία και τον παραλογισμό της ανθρώπινης φύσης. Με φράσεις απογυμνωμένες και σύντομες, ο συγγραφέας μετατρέπει το τοπίο της γνώριμής του Πελοποννήσου σε άνυδρο κι εχθρικό πεδίο κολάσεως, σε έναν τόπο αφιλόξενο δίχως καταφύγια.
Ο Θανάσης Βαλτινός έγραψε την Κάθοδο των Εννιά το 1959, στα 27 του χρόνια. Το κείμενο πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εποχές τέσσερα χρόνια αργότερα. Σήμερα κυκλοφορεί από της εκδόσεις Εστίας – μόλις 64 σελίδες.
Η αφήγηση της άσκοπης πορείας προς τη θάλασσα (ή προς το θάνατο) αποτελεί μαρτυρία για τον Εμφύλιο Πόλεμο ως σύγχρονο ιστορικό γεγονός αλλά, κυρίως, μαρτυρία για την ανθρώπινη κατάσταση:
«Έπεσε η ψάθα του αγωγιάτη, εκείνος δεν έσκυψε να την πάρει. Κοίταζε σα δαρμένο ζο. Τον κοίταζε κι ο Γιωργουλέας.
»Ζύγωσε ο Νικήτας, πίσω του ο Μπρατίτσας και μεις. Τον βάλαμε στη μέση. Ο αγωγιάτης άπλωσε το χέρι του κι ακούμπησε τον τράχηλο του μουλαριού. Να πιαστεί από κάτι δικό του».
Υ.Γ.1: Η Κάθοδος των Εννιά μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο από το σκηνοθέτη Χρήστο Σιοπαχά. Το 1984 τιμήθηκε με τρία βραβεία στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (β’ ανδρικού ρόλου, μουσικής και πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη).
Υ.Γ.2: Συζητώντας για το βιβλίο με έναν καλό φίλο, έμαθα ότι το βιβλίο αποτέλεσε για χρόνια «Βίβλο» των Κομμουνιστών – σε κάποιες κηδείες, μάλιστα, σύντροφοι το πετούσαν στους τάφους τους αντί για λουλούδια.
 ***************************
Η ΤΑΙΝΙΑ
 Η κάθοδος των εννιά

Σκηνοθέτης: Χρήστος Σιοπαχάς

Έτος Παραγωγής: 1984

Παίζουν:
Χρήστος Καλαβρούζος
Αντώνης Αντωνίου
Βασίλης Τσάγκλος
ΧρήστοςΤσάγκας
Λάμπρος Τσάγκας
Κώστας Χαραλαμπίδης


Υπόθεση:
Καλοκαίρι 1949. Ο εμφύλιος έχει τελειώσει, οι αριστεροί αντάρτες ηττήθηκαν και μια ομάδα από εννέα άνδρες προσπαθεί κρυφά να κατέβει από τα ψηλά του Ταΰγετου, στην θάλασσα. Η πορεία είναι δύσκολη, καθώς έχουν να αντιμετωπίσουν εκτός από τον στρατό και τους οπλισμένους χωρικούς.
Εννέα αντάρτες είναι το σημαινόμενο όλου του αντάρτικου στρατού. Παρακολουθούμε την απέλπιδη προσπάθειά τους να ξεφύγουν από τον κλοιό των κυβερνητικών στρατευμάτων, να φύγουν από την Ελλάδα. Σε αυτή την ταινία διακρίνουμε τις ψυχολογικές συγκρούσεις στον κάθε ένα χωριστά και σε όλη την ομάδα, συνολικά. Αυτές οι συγκρούσεις είναι οι ψηφίδες που φτιάχνουν τον καμβά της αναπαράστασης αυτής της εποχής, με φόντο την ιστορική περίοδο των Δεκεμβριανών.

-ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ; -ΑΣΤΕΙΕΥΕΣΤΕ;

Διαβάζουμε εφημερίδες;


man-reading-newspaper

Της Βενετίας Αποστολίδου

Η ανάγνωση εφημερίδων δεν εντάσσεται στις ευγενείς και απαιτητικές αναγνώσεις αλλά στις ταπεινές, καθημερινές ασχολίες ανθρώπων όλων των κοινωνικών τάξεων και των μορφωτικών επιπέδων. Χρησιμοποιώ, καταχρηστικά και αυθαίρετα, ενεστώτα τη στιγμή που όλοι ξέρουμε πως σήμερα η ανάγνωση εφημερίδων έχει περιοριστεί πολύ, η ηλεκτρονική δημοσιογραφία, οι διαδικτυακοί ενημερωτικοί ιστότοποι, τα μπλογκς αποτελούν τη βασική πηγή ενημέρωσης, μαζί με την τηλεόραση βέβαια, για εκατομμύρια ανθρώπους. Παρόλα αυτά, εφημερίδες υπάρχουν ακόμη, σε έντυπη και ψηφιοποιημένη (πανομοιότυπη με την έντυπη) μορφή, και σήμερα θα ήθελα να μιλήσω γι αυτές.
Διαβάζω εφημερίδα συστηματικά από δεκατεσσάρων χρονών. Η ανακάλυψή της συνόδευε στην ουσία την ανακάλυψη του κόσμου, της κοινωνίας και της πολιτικής σε μια πορεία προς την ενηλικίωση. Την ξεκοκάλιζα (να ένα ρήμα που χρησιμοποιείται μόνο για την ανάγνωση εφημερίδων!) διατρέχοντας τα πάντα, το πολιτικό ρεπορτάζ, τις επιφυλλίδες, τις γελοιογραφίες, το πολιτικό κους κους, τα πολιτιστικά, κυρίως θέατρο, σινεμά, βιβλίο, τα κοινωνικά, τις συνεντεύξεις. Μόνο τα οικονομικά δεν διάβαζα έως την κρίση, ώσπου κατέληξα σήμερα να διαβάζω μέχρι και τα νέα των επιχειρήσεων. Τι μου έδινε αυτή η ανάγνωση που είχε γίνει οπωσδήποτε εθισμός; Μα μια αίσθηση της ζωντανής πραγματικότητας, την αίσθηση της συμμετοχής στο πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι. Με βοηθούσε να διαμορφώσω απόψεις, ενώ μια εξίσου ισχυρή αποκάλυψη ήταν όταν διαπίστωσα ότι μία μόνο εφημερίδα δεν αρκεί διότι δίνει μια όψη της πραγματικότητας, από ορισμένη οπτική γωνία. Κυρίως η εφημερίδα με βοηθούσε να κάνω επιλογές: ποια ταινία να δω, ποιο βιβλίο να διαβάσω, σε ποια θεατρική παράσταση να πάω, κανένας δε μπορούσε να με επηρεάσει περισσότερο στις επιλογές από τις κριτικές στήλες που εμπιστευόμουν. Η ανάγνωση της εφημερίδας, για μένα και άλλους ανθρώπους της γενιάς μου, ήταν βασικός μοχλός της ανάγνωσης συνολικά, καθώς μας οδηγούσε σε άλλες αναγνώσεις.
*
Ποια είναι σήμερα η σχέση των νέων με τις εφημερίδες; Όταν μιλούμε στο μάθημα για το πώς μπορούν να ενημερώνονται για βιβλία οι μελλοντικοί εκπαιδευτικοί, διαπιστώνω ότι δεν γνωρίζουν καν ότι οι εφημερίδες έχουν ένθετα για το βιβλίο. Όταν μιλούμε για άλλα αναγνωστικά υλικά που χρειάζεται ένα σύγχρονο μάθημα (που δε μπορεί να εξαντλείται μόνο στο σχολικό βιβλίο) διαπιστώνω ότι δεν γνωρίζουν τη δομή μιας εφημερίδας, τα είδη των κειμένων που περιλαμβάνει. 
*Είναι μεγάλη απώλεια για την καλλιέργεια του γραμματισμού το γεγονός ότι  ποτέ δεν μπήκαν οι εφημερίδες στο σχολείο. Μα πώς να μπουν; Αφού ήταν συνυφασμένες με την πολιτική, η κάθε μία με συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, θα μόλυναν την υποτιθέμενη πολιτική ανεξιθρησκεία του σχολείου. Κι όμως, οι εφημερίδες είναι ένα πολύ προσιτό υλικό για να γνωρίσει ο μαθητής τι σημαίνει διαφορετική άποψη πάνω στα ίδια γεγονότα, πόση σημασία έχει η διατύπωση μιας είδησης, η επιλογή των λέξεων, το πολιτικό σύνθημα. Γίνεται κοινωνική και πολιτική αγωγή (μάθημα που υπάρχει στο σχολείο) χωρίς εφημερίδες; Ο φόβος μας για τις (πολλές και διαφορετικές) εφημερίδες στο σχολείο, αν όντως υπάρχει ακόμη, δείχνει και το επίπεδο του γραμματισμού μας: φοβόμαστε τις διαφορετικές πολιτικές, με την ευρεία έννοια, απόψεις διότι δεν είμαστε σίγουροι ότι μπορούμε να τις αντιμετωπίσουμε κριτικά, διότι δεν κατέχουμε τις στρατηγικές να τις διαπραγματευτούμε απροκατάληπτα μέσα στην τάξη. 
*΄Ετσι λοιπόν, αρκούμαστε στις διαχρονικές αξίες, στους κοινούς τόπους, σε ό,τι είναι γενικά παραδεκτό και δεν προκαλεί, αφήνοντας τα πραγματικά διακυβεύματα του σήμερα να τα ανακαλύψουν τα παιδιά εκτός του σχολείου, με όποιον τρόπο μπορέσουν, αν μπορέσουν.
*
Ίσως τώρα πια να είναι αργά για όλα αυτά. Τώρα είναι επείγον να καλλιεργηθεί ο ψηφιακός γραμματισμός. Ωστόσο, αν ενδιαφερόμαστε να καταστήσουμε την ανάγνωση κρίσιμη, πρέπει να δοκιμάσουμε όλους τους δρόμους και η ανάγνωση των εφημερίδων, όχι μόνο δεν είναι άσχετη με τη φιλαναγνωσία, αλλά μπορεί να οδηγήσει σε αυτήν.

στις 17 Μαΐου, 2015

Italian Modern Art_4

Ο κόσμος της παιδικής φαντασίας

Αποτέλεσμα εικόνας για Gobelins
 «Το νεφέλωμα" είναι μια κινούμενη ταινία μικρού μήκους που  έφτιαξαν  σπουδαστές της σχολής Gobelins, διάσημης σχολής  του Παρισιού   στους τομείς της ψηφιακής επικοινωνίας, του διαδραστικού σχεδιασμού και της ψυχαγωγίας. 
Σ 'αυτό το έργο αποφοίτησης   ένα μικρό κορίτσι  παίρνει  νερό από το πηγάδι. Έκπληκτο  από μια ξαφνική ομίχλη, το παιδί θα κάνει τη γνωριμία  ενός εντυπωσιακού φτερωτού μαγικού πλάσματος. 
Στην αρχή φοβισμένο το κοριτσάκι , θα ανακαλύψει , στη συνέχεια,  ότι το παράξενο πλάσμα δε θέλει να το βλάψει αλλά να πιει νερό και να πάρει δυνάμεις για να επιστρέψει στον ουρανό.
Η θαυμάσια  ταινιούλα θα  μας οδηγήσει στο  μαγικό κόσμο  των πλασμάτων  που συχνά βλέπουν τα παιδιά στα όνειρά τους .

Πέμπτη, Οκτωβρίου 01, 2015

ΜΗΝΟΛΟΓΙΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

 NIKOΣ ΣΑΡΑΝΤΑΚΟΣ

Μηνολόγιον Οκτωβρίου και φέτος


Το Μηνολόγιο, που το δημοσιεύω εδώ [sarantakos.wordpress.com] (συνήθως την πρώτη του μηνός), ήταν ιδέα του πατέρα μου, του αξέχαστου Δημήτρη Σαραντάκου, ο οποίος αρχικά το δημοσίευε στο περιοδικό Φιστίκι, που έβγαζε επί πολλά χρόνια στην Αίγινα. Στο εδώ ιστολόγιο, το Μηνολόγιο άρχισε να δημοσιεύεται τον Οκτώβρη του 2010 και βέβαια μέσα σε 12 μήνες έκλεισε τον κύκλο. Τότε, αποφάσισα να εξακολουθήσω να το δημοσιεύω στις αρχές κάθε μήνα, επειδή έχει γίνει το σταθερό σημείο αναφοράς για τα γεγονότα του μήνα, που ενημερώνεται συνεχώς με δικά σας σχόλια μέσα στη διάρκεια του μήνα, σχόλια που συνήθως αφορούν επισήμανση ημερομηνιών, αν και κυρίως είναι αγγελτήρια θανάτων.
Οπότε, συνεχίζω τις δημοσιεύσεις όσο θα υπάρχει ενδιαφέρον, προσθέτοντας πάντοτε δικές σας προτάσεις. Να σημειωθεί ότι μερικές φορές η επέτειος έχει εσκεμμένα μετατεθεί κατά μία ημέρα, όπως εδώ ο θάνατος του Καζαντζάκη (που συνέβη 26.10 αλλά τον τιμάμε στις 27).

Πε 1 Πρώτη κυκλοφορία του «Κεφαλαίου» υπό Καρόλου Μαρξ
Πα 2 Θανή Αριστοτέλους του Σταγειρίτου και Μαχάτμα Γκάντη γενέσιον
Σα 3 Φραγκίσκου της Ασίζης γέννησις
Κυ 4 Θάνατος Τζάνις Τζόπλιν και Γκλεν Γκουλντ
Δε 5 Εκτόξευσις του Σπούτνικ Ι, του πρώτου τεχνητού δορυφόρου της Γης
Τρ 6 Εφεύρεσις τηλεφωνίας υπό Αλεξάνδρου Γκράχαμ Μπελ και θάνατος του επανεφευρέτη της, Στιβ Τζομπς
Τε 7 Έδγαρδου Άλαν Πόε θανή
Πε 8 Πιττακού του Μυτιληναίου
Πα 9 † Ερνέστου Τσε Γκεβάρα τελευτή (και Κορνηλίου του πολυτονιστού στιχοπλόκου γενέσιον)
Σα 10 Γενέσιον Ιωσήφ Βέρντι
Κυ 11 Κάθοδος Εμπεδοκλέους του Ακραγαντίνου εις τον κρατήρα της Αίτνης -Εντίθ Πιαφ και Ζαν Κοκτώ θάνατος
Δε 12 Ανακάλυψις της Αμερικής (αποφράς ημέρα)
Τρ 13 Πρώτη έκδοσις του «Καλού στρατιώτου Σβέικ» υπό Γιάροσλαβ Χάσεκ
Τε 14 † Λεονάρδου Μπερνστάιν
Πε 15 † Ευγενίου Ο΄Νηλ
Πα 16 Γενέσιον Όσκαρ Ουάϊλντ
Σα 17 † Κοίμησις Φρειδερίκου Σοπέν
Κυ 18 Επιμενίδου του Κρητός
Δε 19 Γενέσιον Αυγούστου Λυμιέρ
Τρ 20 Γενέσιον Αρθούρου Ρεμπώ
Τε 21 Νικολάου Εγγονοπούλου γενέσιον
Πε 22 Ξενοφάνους του Κολοφωνίου
Πα 23 Γενέσιον Εμμανουήλ Χατζηδάκη του μελωδού
Σα 24 † Ανδρέου Καρκαβίτσα
Κυ 25 Γενέσιον Παύλου Πικάσσο
Δε 26 Δημητρίου του Μυροβλύτου, Πανός του μεγάλου.
Τρ 27 † Νικολάου Καζαντζάκη και Λου Ριντ
Τε 28 Επέτειος του ΟΧΙ
Πε 29 Αναχάρσιος του Σκύθου
Πα 30 Γενέσιον Θεοδώρου Δοστογέφσκι αλλά και Κωνσταντίνου Καρυωτάκη· θάνατος Αναστασίου Λειβαδίτη
Σα 31 † Φρειδερίκου Φελλίνι· και Ναπολέοντος Λαπαθιώτη γενέσιον
Ο Οκτώβριος ή Οκτώβρης ή Οχτώβρης είναι ο δέκατος μήνας του ημερολογίου μας, όσο κι αν ολοφάνερα το όνομά του παραπέμπει στον αριθμό “οχτώ”. Για την ανακολουθία φταίνε οι Ρωμαίοι -διότι τα ονόματα των μηνών, όλα, είναι δάνειο από τα λατινικά. Το παλιό ρωμαϊκό μηνολόγιο άρχιζε από τον Μάρτιο και ο October ήταν ο όγδοος μήνας. Όταν αργότερα μεταρρυθμίστηκε το ημερολόγιο και μπήκαν στις δυο πρώτες θέσεις ο Ιανουάριος και ο Φεβρουάριος, η αντιστοιχία χάλασε μια και ο Οκτώβριος είναι πια ο δέκατος μήνας.
Στον προφορικό λόγο, πολλοί, ίσως οι περισσότεροι, λένε “ΟκτώΜβριος”. Κάποιοι το γράφουν κιόλας. Αυτό θεωρείται από τους λαθοθήρες (αλλά και από πολλούς καλοπροαίρετους) έσχατο δείγμα αμορφωσιάς, ενώ δεν είναι παρά ένας λαϊκός τύπος, μειωμένου ίσως κύρους, πάντως με πολύ παλιά ιστορία στη γλώσσα μας -όπως είχα γράψει παλιά, οχτακόσια χρόνια λάθος το λέμε!
Εγώ πάντως δεν λέω Οκτώμβρης, προτιμώ να λέω Οχτώβρης ή Οκτώβριος, αλλά και, όταν μιλάω γρήγορα, Σεπτέβρης, Νοέβρης, Δεκέβρης, το βρίσκω πιο εύκολο -αυτό το μβρ δεν είναι ό,τι το πιο ευκολοπρόφερτο.
Ο Οκτώβρης στο λαϊκό μηνολόγιο λέγεται (; ) Αγιοδημητριάτης, από τη γιορτή του Αγίου Δημητρίου στις 26 του μήνα. Δεν έχουν όλες οι ευρωπαϊκές γλώσσες και χώρες τα λατινικά ονόματα των μηνών. Έτσι, στα τσέχικα, όπου τα ονόματα προέρχονται από το παλιό σλάβικο μηνολόγιο, ο Οκτώβρης είναι Říjen ενώ στα αλβανικά Tetori. Ο Οκτώβρης έδωσε το όνομά του στην Οκτωβριανή επανάσταση, η οποία όπως ξέρετε έγινε στις 25 Οκτωβρίου 1917 με το Ιουλιανό (παλιό) ημερολόγιο που ίσχυε τότε στη Ρωσία, κι επειδή μια από τις πρώτες ενέργειες των μπολσεβίκων ήταν να αλλάξουν το ημερολόγιο υιοθετώντας το Γρηγοριανό, αμέσως η επέτειος μεταφέρθηκε στις 7 Νοεμβρίου, κι έτσι όλα τα χρόνια η Οκτωβριανή γιορταζόταν Νοέμβριο.
Τα δικά μας Οκτωβριανά είναι η εξέγερση στην Κύπρο τον Οκτώβρη του 1931 κατά των Άγγλων, αν όμως ανοίξετε το λεξικό Μπαμπινιώτη ή το ΛΚΝ θα δείτε ότι “Οκτωβριανά” λέγονται (δήθεν) οι συγκρούσεις που έγιναν μεταξύ Ελλήνων επιστράτων και Γάλλων στην Αθήνα τον Οκτώβριο του 1916. Πρόκειται για λεξικογραφική γκάφα πρώτου μεγέθους, οι συγκρούσεις αυτές έγιναν Νοέμβριο και είναι τα Νοεμβριανά -για αυτή την απίστευτη τσαπατσουλιά δείτε εδώ αναλυτικότερα (πάντως στην τελευταία του έκδοση (2012) το Λεξικό Μπαμπινιώτη έχει διορθώσει τη γκάφα).
Γιουτουμπάκι θα βάλω μόνο ένα, το Ποίημα του Οχτώβρη (Μαγιακόφσκι/Ρίτσος – Μικρούτσικος) με τη Μαρία Δημητριάδη
Αν θέλετε, προσθέτετε κι εσείς.

Ο Οχτώβρης είναι ο πρώτος πραγματικά φθινοπωρινός μήνας -την τελευταία Κυριακή αλλάζει και η ώρα, νυχτώνει απότομα νωρίτερα και επισημοποιείται έτσι ο επικείμενος ερχομός του χειμώνα. Επειδή όμως αλλάζει και η ώρα, και παίρνουμε πίσω την ώρα που είχαμε χάσει στα τέλη Μαρτίου, ο Οκτώβρης είναι ο μήνας του χρόνου με τη μεγαλύτερη διάρκεια, αφού διαρκεί 31 μέρες και μία ώρα. Έτσι κι αλλιώς, καλό μήνα!

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑΣ

Υπογραφουν

Λογοκρισία για την καταπολέμηση του λαϊκισμού 

 Γιώργος Μητσικώστας
Γιώργος Μητσικώστας 
Η εκπομπή του Γιώργου Μητσικώστα «κόπηκε» πριν καν αρχίσει στο Βήμα FM 01.10.2015
Συντάκτης: Αντα Ψαρρά 
 
Είναι συγκινητική η προσπάθεια του ΔΟΛ και κυρίως του ραδιοσταθμού που διαθέτει το συγκρότημα στον πόλεμο κατά του λαϊκισμού.
Μόλις χθες, άλλωστε, ο καλεσμένος τους Πέτρος Τατσόπουλος είπε ότι ο Αλέξης Τσίπρας είναι η προσωποποίηση του λαϊκισμού, η Εβίτα Περόν της Ελλάδας.
Μόλις δε την προηγούμενη ημέρα -μετά τον οχετό Πάγκαλου περί μπολσεβίκων που δολοφονούσαν και φυλάκιζαν τους αντιφρονούντες, όπως περίπου ετοιμάζεται να κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που είναι σταλινικό απολίθωμα κ.λπ.- «έκοβαν» πριν ακόμα αρχίσει την εκπομπή του Μητσικώστα διότι «έθιγε» υποψήφιους δελφίνους της Ν.Δ.
Θίχτηκε ο ραδιοσταθμός από τη σατιρική πεντάλεπτη εκπομπή αλλά φυσικά δεν θίγονται οι έγκυροι δημοσιογράφοι του όταν ο Θόδωρος Πάγκαλος εκστομίζει: «Αυτοί που μας κυβερνούν είναι ψυχασθενείς. Νομίζουν ότι θα κάνουν επανάσταση και θα εφαρμόσουν στην Ελλάδα του 2015 τους κανόνες που ίσχυσαν στη Ρωσία του 1917. Αυτό είναι ψυχασθένεια. Οι άλλοι τουλάχιστον, οι τρελάρες, σηκωθήκανε και φύγανε και κάνανε τη Λαϊκή Ενότητα, τη "Λαϊκή Μαχητική Ενότητα", και θέλανε να πάνε στο Νομισματοκοπείο να κλέψουν νομίσματα της δραχμής. Ένας στους τέσσερις Έλληνες έχει ψηφίσει αυτό το ανώμαλο συγκρότημα, το οποίο κυβερνάει σήμερα. Γιατί μίλησε εγγλέζικα; Γιατί νόμιζε ότι ήξερε εγγλέζικα ο κ. Τσίπρας, ένα ιδρωμένο παιδάριο, το οποίο ρούφαγε τη μύτη του γιατί δεν είχε μαντιλάκι και ήταν μπροστά στο θηρίο, τον Κλίντον, το θηρίο της παγκόσμιας πολιτικής και έλεγε βλακείες, του έλεγε "αφήστε τα ελληνικά", που δεν ήξερε τι τον ρώταγε και γελούσε ηλιθίως…»
Σήμερα βέβαια ο διευθυντής Βασίλης Χιώτης (που κατά δήλωσή του στις προηγούμενες εκλογές είχε ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ… εξάλλου κι ο γάιδαρος πετάει!) προσπάθησε να μαζέψει τα της καραμπινάτης λογοκρισίας (αυτό ούτως ή άλλως θα ξεκαθαριστεί), χωρίς βέβαια να μπει στον κόπο να ζητήσει έστω ένα συγγνώμη από τους ακροατές για το καθόλου σατιρικό, χυδαίο και αγοραίο υβρεολόγιο του κυρ Θόδωρου.
Τι να περιμένει, όμως, κανείς από τον ραδιοσταθμό που ενώ διαχρονικά ήταν ο φανατικότερος υποστηρικτής του μνημονίου, τώρα ανακάλυψε τους συνταξιούχους και τους ανέργους, από τον ραδιοσταθμό που ασχολείται, όπως τα μεσημεριανάδικα, με το τι φοράει η σύζυγος του πρωθυπουργού, αν ο ίδιος ξέρει ή δεν ξέρει αγγλικά, αν είχε σημάδι στον λαιμό, αν λούστηκε με κρύο ιδρώτα κ.λπ.
Τι να περιμένει κανείς από έναν ραδιοσταθμό που συνεχώς επιμένει να αναφέρεται προσβλητικά στις γυναίκες πολιτικούς και υπουργούς που δεν ανήκουν στη Ν.Δ. ή στο ΠΑΣΟΚ με τα μικρά τους ονόματα και τον προσδιορισμό «κυρά». Βέβαια, μια τέτοια κυρά τούς ανάγκασε να μην αναφέρονται πλέον σε λαθρομετανάστες αλλά σε πρόσφυγες και μετανάστες κι αυτό δεν μπορούν ακόμα να το καταπιούν!
Τι να περιμένει κανείς από κάποιους δημοσιογράφους που εξαντλούν το ρεπορτάζ τους στα καφέ του Κολωνακίου και σε πληροφορίες που πάντα προέρχονται από κάπου, από κάποιον και πάντα από τα… μέσα, χωρίς φυσικά ποτέ να αναφέρεται η ακριβής πηγή όλων αυτών των «πληροφοριών».
Είναι απορίας άξιον δε ότι ενώ στα ωριαία δελτία ειδήσεων του σταθμού αναφέρονται γεγονότα της επικαιρότητας, αμέσως μετά -στον σχολιασμό- διαστρεβλώνονται οι ίδιες οι δικές τους ειδήσεις.
Για παράδειγμα, ενώ εκφωνείται η είδηση για την επιστροφή των επίορκων λόγω της μη συνεδρίασης των πειθαρχικών και του νόμου Κατρούγκαλου που αποτρέπει με μία και μόνη καταγγελία ενός προϊστάμενου να αποπέμπεται ο μη αρεστός υπάλληλος, οι σχολιαστές επιμένουν ότι ο Κατρούγκαλος έφερε πίσω τους επίορκους.
Για παράδειγμα, ενώ η είδηση που εκφωνείται είναι ότι μόνο στις μελλοντικές πρόωρες συνταξιοδοτήσεις θα μειώνεται το συνολικό ποσό, οι σχολιαστές επιμένουν ότι μειώνονται οι συντάξεις πανικοβάλλοντας τον κόσμο.
Φυσικά, όλα αυτά γίνονται πάντα στο όνομα της εγκυρότητας και προπαντός της αποφυγής του λαϊκισμού που αποτελεί «κόκκινο πανί» για τν σταθμό και μάλιστα ειδικά για τον λόγο αυτό τακτικός τους καλεσμένος είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης...

ΑΝΤ /ΠΑΡΕΛΑΒΟΝ

Νέες φωτογραφίες από Αμφίπολη. Πώς συνδέεται με Μέγα Αλέξανδρο και Ηφαιστίωνα - Οι πρώτες εκτιμήσεις




Πέμπτη, 01/10/2015


Ανακοινώθηκαν την Τετάρτη οι αποκαλύψεις σχετικά με το ταφικό μνημείο της Αμφίπολης. Ήρθε στο φως η σύνδεσή του με τον Μέγα Αλέξανδρο και τον Ηφαιστίωνα ενώ οι φωτογραφίες που δημοσιοποιήθηκαν κάνουν τους επιστήμονες να πιστεύουν ότι πρόκεται για κάτι πολύ σπουδαίο σημειώνοντας ότιθα χρειαστεί αρκετή δουλειά ωστε να βγουν τα τελικά συμπεράσματα.
 ΦΩΤΟ από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Η καθηγήτρια Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Χρύσα Παλιαδέλη χαρακτήρισε μιλώντας στην τηλεόραση του ΣΚΑΪ ενδιαφέρουσες τις ανακοινώσεις της επικεφαλής των αρχαιολογικών ερευνών, Κατερίνας Περιστέρη, ότι ο τύμβος Καστά πιθανότατα προοριζόταν για τον Ηφαιστίωνα κατά παραγγελία του Μεγάλου Αλεξάνδρου, καθώς όπως είπε η εκτίμηση αυτή συμπίπτει χρονολογικά.
Η κ. Παλιαδέλη, δήλωσε ότι «μπορούμε να πούμε με ασφάλεια ότι το μνημείο χρονολογείται στα τέλος του 4ου π.Χ. αιώνα ή στα πρώιμα ελληνιστικά χρόνια» δηλαδή συμπίπτει με το σενάριο για τον Ηφαιστίωνα, με τον Αντίγονο να αναλαμβάνει την υλοποίηση του έργου. Σημειώνεται ότι ο Αντίγονος Α΄ Κύκλωψ ή Μονόφθαλμος (382-301 π.Χ.), ο γηραιότερος και σπουδαιότερος από τους στρατηγούς του Μεγάλου Αλεξάνδρου και ένας εκ των διαδόχων του, ήταν Μακεδόνας ευγενής καταγόμενος από την Ελιμεία. Μετά το θάνατο του Αλέξανδρου, ο Αντίγονος υπήρξε κεντρικό πρόσωπο στους «Πολέμους των Διαδόχων» και ίδρυσε τη Δυναστεία των Αντιγονιδών αφού ανακηρύχθηκε βασιλιάς το 306 π.Χ.
ΦΩΤΟ από ΑΠΕ - ΜΠΕ
Σημειώνεται ότι οι ευμεγεθείς επιγραφές (περί τα 25 εκατοστά σε ύψος) με την “υπογραφή” ΑΝΤ (“υπογραφή” που συναντάται σε όλους τους Αντιγονίδες (και εδώ αποδίδεται στον Αντίγονο τον Μονόφθαλμο (323-318 π.Χ) φέρουν χαραγμένη τη λέξη “ΠΑΡΕΛΑΒΟΝ” και στο τέλος το σύμπλεγμα γραμμάτων που σχηματίζει τo όνομα “Ηφαιστίωνος” (Δηλαδή: Εγώ ο Αντίγονος, παρέλαβα οικοδομικό υλικό για την ανέγερση μνημείου προς τιμή του Ηφαιστίωνος).
ΦΩΤΟ ΑΠΕ - ΜΠΕ
«Έχει γίνει δουλειά για το μνημείο. Χρειάζεται πολλή δουλειά ακόμη, για χρόνια θα συζητάμε τις προτάσεις και θα δοθούν κι άλλα στοιχεία» σημείωσε η κα Παλιαδέλη. Για το λιοντάρι της Αμφίπολης η αρχαιολόγος δήλωσε κατηγορηματικά ότι ανήκει στο μνημειακό σύνολο, και ήταν τοποθετημένο στην κορυφή του λόφου.«Υπερβαίνει τα κομματικά το μνημείο, πρέπει να το προστατέψουμε και να το αναδείξουμε με τον κάθε δυνατό τρόπο» σημειώνει δε η κ. Παλιαδέλη.
 ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ
Εικόνα για το αποτέλεσμα ειδήσεων



Μέσα : μίζεροι και μικροί-Έξω διαπρεπείς και λαμπροί


ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΗΛΙΩΤΗΣ

Ο γιατρός που τον κέρδισε το Χόλιγουντ
Το σενάριο που έχει γράψει η ζωή για κάθε άνθρωπο επιφυλάσσει πολλά απρόοπτα, εξελίξεις που μπορεί ποτέ κανείς να μην..

Πηγή  http://www.ellines.com/category/famous-greeks/

Για την εφηβεία μας

Στο Φαρ-Ουέστ της Ομονοίας

Στίχοι: Άλκης Χριστοφέλλης
Μουσική: Νότης Μαυρουδής


Εδώ στο Φαρ-Ουέστ της Ομονοίας
δεν φτάνει το στρατί της ιστορίας
- τα χρόνια κρύβουν χάσματα
και οι ζωές χαλάσματα,
εδώ, στο τέλος κάθε εφηβείας...

Σαν γυάλινος δρομέας μες τα πλήθη
ακίνητος κοιτάς τις εποχές
κι η χώρα αυτή βουλιάζει μες τη λήθη
γυμνή από ευθύνες κι ενοχές.

Στίχοι: Τάσος Σαμαρτζής
Μουσική: Νότης Μαυρουδής

Εδώ, στο Φαρ-Ουέστ της Ομονοίας
μην ψάχνεις το στρατί της σωτηρίας
- άλλοι κινούν τα νήματα
κι εσύ μετράς τα βήματα,
εδώ, στην πύλη πια της αμαρτίας...
στο Φαρ-Ουέστ της Ομονοίας

Με το φακό της Ιστορίας

Η συμφωνία Δύσης και Ναζί μέσα από τα βίντεο της εποχής

Ντοκουμέντα


TVXS | 30 Σεπ. 2015

Μετά την αναίμακτη προσάρτηση της Αυστρίας στο Γ’ Ράιχ, επόμενος στόχος για το χτίσιμο της αυτοκρατορίας που οραματιζόταν ο Αδόλφος Χίτλερ θα είναι η Σουδητία, μια περιοχή στα σύνορα της Τσεχοσλοβακίας με κυρίως γερμανικό πληθυσμό. Πρόκειται για την προσάρτηση που επικυρώνεται στις 30 Σεπτεμβρίου του 1938 με τη «Συμφωνία του Μονάχου» που θα δώσει την αφορμή για την εισβολή στην Τσεχοσλοβακία.Ήταν σαν σήμερα, όταν ο Χίτλερ, παρουσία του Μουσολίνι, θα υπογράψει με τους πρωθυπουργούς της Βρετανίας και της Γαλλίας, Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ, την παράδοση της Σουδητίας στους Ναζί. Οι Βρετανοί, με βάση την «πολιτική του κατευνασμού», αρχή της οποίας ήταν η διατήρηση καλών σχέσεων με τη ναζιστική Γερμανία, σπεύδουν για μια συμφωνία ώστε να αποφευχθεί η πολεμική σύρραξη. Συμπράττουν οι Γάλλοι παρά τις διπλωματικές σχέσεις που διατηρούσαν με την Τσεχοσλοβακία, η οποία απουσιάζει των διαπραγματεύσεων.
Τη στιγμή κινηματογράφησε η βρετανική εταιρία επικαίρων British Pathe. Στο βίντεο που ακολουθεί βλέπουμε τους Χίτλερ, Μουσολίνι, Τσάμπερλεν και Νταλαντιέ να υπογράφουν την επίμαχη συμφωνία και να συνομιλούν μεταξύ τους χαλαροί και χαμογελαστοί, ενώ διακρίνονται επίσης οι Γκέριν, Χιμλερ καθώς και ο Ρούντολφ Ες, που ήταν παρόντες κατά την υπογραφή.

Η «Συμφωνία του Μονάχου», όπως έμεινε στην ιστορία, έγινε αποδεκτή με επευφημίες σε Βρετανία και Γαλλία. Η Βρετανία και η Γαλλία έδιναν κι επίσημα το πράσινο φως στα επεκτατικά σχέδια του Χίτλερ. Στην Τσεχοσλοβακία η συμφωνία αναγνωρίστηκε ως προδοσία, ενώ για τους Σοβιετικούς ήταν η επιβεβαίωση πως η Δύση συμμαχούσε με τους Ναζί με στόχο την απομόνωση του κομμουνιστικού μπλοκ αλλά και την μεταφορά των συρράξεων προς την ανατολή. Την ίδια ημέρα, ο Βρετανός πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν ζήτησε από τον Χίτλερ να υπογράψουν και μία συμφωνία ειρήνης μεταξύ Βρετανίας και Γερμανίας. Ο δικτάτορας δέχθηκε. Στο βίντεο που ακολουθεί ο Τσάμπερλεν δίνει τον πρώτο του λόγο μετά την υπογραφή της συμφωνίας, έχοντας ανα χείρας τη συμφωνία ειρήνευσης με το Γ'Ράιχ.

Αν και οικοδεσπότης της συνδιάσκεψης στο Μόναχο ήταν ο Μπενίτο Μουσολίνι, ο οποίος και πρότεινε το γραπτό σχέδιο του συμφώνου, όπως διαπιστώθηκε εκ των υστέρων το κείμενο αυτό, που περιλαμβάνει οκτώ άρθρα, είχε προετοιμαστεί και περίπου συνταχθεί από το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών και συγκεκριμένα από τους Χέρμαν Γκέρινγκ, Κόνσταντιν φον Νόιρατ και Βαϊσζέκερ, πίσω από την πλάτη του Υπουργού Γιόαχιμ φον Ρίμπεντροπ, τον οποίο οι τρεις άνδρες δεν εμπιστεύονταν για να συντάξει παρόμοιο έγγραφο.
Στις 30 Σεπτεμβρίου του 1940 ο Πρωθυπουργός της Αγγλίας Τσώρτσιλ, σε μήνυμά του προς τον Τσεχοσλοβακικό λαό, δήλωσε την ακύρωση της «Συμφωνίας του Μονάχου», δηλώνοντας απερίφραστα την μετά τον πόλεμο επαναπροσάρτηση της Σουδητίας στη Τσεχοσλοβακία.

Από το Ωσαννά στο Σταύρωσον αυτόν


 

Το ποίημα αναφέρεται σ΄ ένα δημόσιο άνθρωπο (Ο πατριώτης),
που ήταν κάποτε ο αγαπημένος ήρωας του λαού.
Εξαιτίας όμως μιας παρεξήγησης έρχεται η απομυθοποίηση. 

Ο "ηρωας" μετατρέπεται σε μαύρο πρόβατο και καταδικάζεται σε θάνατο. 
 Στην εξομολόγησή του υποστηρίζει ότι η καταδίκη του οφείλεται σε λάθος λόγους και έχει ισχυρή ελπίδα στον Θεό ότι θα σωθεί και ότι οι  απόψεις του κοινού οφείλονταν σε παρεξήγηση.
Δεν ξέρουμε αν ο Πατριώτης  είναι αθώος ή ένοχος, αλλά μας θυμίζει έντονα την άνοδο και την πτώση πολλών ανθρώπων
της πολιτικής  και της καλλιτεχνικής ζωής, που , αν και λατρεύτηκαν ως είδωλα , είχαν άδοξο τέλος
 

1η Οκτωβρίου : «Παγκόσμια Ημέρα για την Τρίτη Ηλικία»

Ένας εκατοντάχρονος στα χνάρια του Φόρεστ Γκαμπ -εάν ο Γκαμπ ήταν ειδικός στα εκρηκτικά και τιμούσε υπέρ το δέον τη βότκα- αποφασίζει ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κάνεις μια καινούργια αρχή…
Μέσα στην ησυχία της κάμαράς του, στο γηροκομείο, ο Άλαν Κάρλσον περιμένει ένα πάρτι που εύχεται να μην άρχιζε ποτέ. Πρόκειται για το πάρτι των εκατοστών γενεθλίων του. Ο δήμαρχος και οι δημοτικοί σύμβουλοι θα είναι παρόντες. Οι δημοσιογράφοι από τα τοπικά μέσα ενημέρωσης θα είναι επίσης παρόντες. Ο Άλαν, όμως, αποφασίζει να είναι απών. Έτσι, βάζει τις παντόφλες του και το σκάει από το παράθυρο. Έχοντας κάνει τη μεγάλη έξοδο, θα ζήσει μιαν απίθανη περιπέτεια η οποία θα τον φέρει αντιμέτωπο με διάφορους εγκληματίες, μια βαλίτσα γεμάτη μετρητά, κάμποσους ανίκανους αστυνομικούς και έναν ελέφαντα. Για οποιονδήποτε άλλο, αυτή η περιπέτεια θα ήταν μοναδική. Όχι όμως για τον Άλαν, που έχει ένα συγκλονιστικό παρελθόν, αφού έχει μοιραστεί γεύματα - και πολλά περισσότερα- με τον Στάλιν, τον Τσόρτσιλ, τον Μάο, τον Φράνκο, τον Τρούμαν και τον Ντε Γκολ, έχοντας διαδραματίσει ένα ρόλο-κλειδί σε μερικές από τις κορυφαίες στιγμές του 20ού αιώνα.
Ένα ξεκαρδιστικά αστείο και βαθύτατα ανθρώπινο μυθιστόρημα για το ταπεινό μεγαλείο της κάθε μέρας και την ομορφιά τού να ζεις με πάθος ακόμα και όταν ο κόσμος πάει να σε πείσει ότι όλα είναι απελπιστικά άσχημα.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΚΔΟΤΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ: ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 5 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΑΝΤΙΤΥΠΑ!
Δύο λόγια από τον συγγραφέα
Είχα μέσα μου λίγο από Άλαν όταν ήμουν νέος και δε με απασχολούσε τίποτε. Τον έχασα λόγω σκληρής δουλειάς και συζυγικών προβλημάτων, αλλά στη συνέχεια τον χρησιμοποίησα και πάλι με τραβηγμένο τρόπο για να δημιουργήσω το βιβλίο. Όταν είμαι στις μαύρες μου, τον σκέφτομαι. Εμφανίζεται με τρόπο μαγικό στο πλάι μου και λέει: «Έλα, δεν μπορεί να είναι τόσο άσχημα τα πράγματα».

 

Άρχισα να γράφω σοβαρά όταν ήμουν στην Ελβετία. Με ρωτούσαν τι έκανα και δεν ήξερα τι να πω. Ένιωθα ότι δεν είχα ταυτότητα και σκέφτηκα ότι ήταν τελικά η κατάλληλη στιγμή για να γίνω συγγραφέας. Όταν τελείωσα το βιβλίο, το έστειλα σε έξι Σουηδούς εκδότες. Οι πέντε το απέρριψαν και ο τρίτος με πήρε τηλέφωνο και μου είπε ενθουσιασμένος: «Διάβασα το μισό. Θέλουμε να το εκδώσουμε». Κι εγώ απάντησα: «Θέλετε να εκδώσετε το μισό που διαβάσατε ή όλο;»

 

Η έρευνα δεν ήταν δύσκολη. Πάντα μου άρεσε να διαβάζω σύγχρονη Ιστορία. Έχω συμπεριλάβει πολλά από τα «τέρατα» του 20ου αιώνα, αλλά όχι τον Χίτλερ. Αν και πιστεύω ότι μπορείς να αστειευτείς για τα πάντα και ότι ο Στάλιν ήταν εξίσου κακός, δε θα μπορούσα ποτέ να σατιρίσω το Ολοκαύτωμα. Αισθάνομαι ότι έχω γράψει μια ελπιδοφόρα σάτιρα για την άσχημη όψη της ανθρωπότητας.

 

(Απόσπασμα από συνέντευξη του Γιούνας Γιούνασον στην Telegraph)

 ΓΙΟΥΝΑΣ ΓΙΟΥΝΑΣΟΝΟ ΓΙΟΥΝΑΣ ΓΙΟΥΝΑΣΟΝ γεννήθηκε στη Σουηδία το 1961. Εργάστηκε ως δημοσιογράφος, σύμβουλος σε μέσα μαζικής ενημέρωσης και τηλεοπτικός παραγωγός. Όταν άρχισε να γράφει, αποφάσισε να αλλάξει εντελώς τη ζωή του. Πούλησε όλα τα υπάρχοντά του, έφυγε από τη Σουηδία και μετακόμισε σε μια μικρή πόλη κοντά στη λίμνη Λουγκάνο, στην Ελβετία. Τώρα έχει γυρίσει στην πατρίδα του και ζει στην εξοχή, σε ένα νησί, μαζί με τον γιο του και μπόλικες κότες. Το μυθιστόρημα Η ΑΝΑΛΦΑΒΗΤΗ ΠΟΥ ΗΞΕΡΕ ΝΑ ΜΕΤΡΑΕΙ κυκλοφορεί ήδη σε 30 χώρες. Από τις Εκδόσεις ΨΥΧΟΓΙΟΣ κυκλοφορεί, επίσης, το πρώτο του μυθιστόρημά Ο ΕΚΑΤΟΝΤΑΧΡΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΗΔΗΞΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΤΗΚΕ, το οποίο έγινε μπεστ σέλερ στη χώρα μας, ενώ έχει κυκλοφορήσει σε 40 χώρες, έχει πουλήσει περισσότερα από 8 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως και έχει γυριστεί και ταινία.
*********************** 
 Η ΤΑΙΝΙΑ 
 Ο Εκατοντάχρονος που Πήδηξε από το Παράθυρο κι Εξαφανίστηκε

 

2013 | Έγχρ. | Διάρκεια: 114'

Ο Εκατοντάχρονος που Πήδηξε από το Παράθυρο κι Εξαφανίστηκε The 100-Year-Old Man who Climbed out the Window and Disappeared

Αν δε διαβάσατε το βιβλίο, δεν πειράζει. Θα το διαβάσετε οπωσδήποτε , όταν θα δείτε τη θαυμάσια μεταφορά του στην οθόνη, στην οποία ο σκηνοθέτης καταφέρνει να δώσει πολλά από τα στοιχεία του βιβλίου, την κωμική , μέσα στη μαυρίλα της, ζωή του αφηγητή, τη μουρλή και συνάμα φριχτή πορεία της ανθρωπότητας μέσα στον εικοστό αιώνα, τα αιμοβόρα ανθρωπάκια που καταδυνάστευσαν και εξακολουθούν να ταλαιπωρούν τους ανθρώπους σ΄αυτήν την πορεία.
Όσοι   θελήσουν να δουν την ταινία ως μία απλή  κωμική περιπέτεια συμπτώσεων με μαύρο  χιούμορ και άφθονα σατιρικά γκαγκς θα διασκεδάσουν μεν, αλλά δε θα μπορέσουν να διεισδύσουν στη φιλοσοφία του συγγραφέα, η πρόθεση του οποίου είναι να καταδείξει πως το χρήμα και η φανατική ιδεολογία καταστρέφουν την ευτυχία του ανθρώπου.