«Συμβαίνουν αυτά. Και θα συμβούν πολύ χειρότερα, από τη στιγμή που η κατάλυση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και ο αποκεφαλισμός ηγετών που δε γουστάρουμε με συνοπτικές διαδικασίες είναι η νέα κανονικότητα.» Δημήτρης Πολιτάκης ,Δημοσιογράφος
Παρασκευή, Νοεμβρίου 10, 2006
Οι πεσόντες

Σχόλιο Γεροντάκου:
Καλός ριμαδόρος ο επιτοίχιος αναρχικός μας,
αλλά ανενημέρωτος.
Ο νεανίας δεν είχε προφανώς πληροφορηθεί τα τεκταινόμενα περί εβδομάδας 63 ωρών.
Προτείνουμε λοιπόν να το ξαναγράψει, αφού όμως του αλλάξει το περιεχόμενο, γιατί μετά από τόσες ώρες εργασίας ποιος εργαζόμενος θα έχει ανάγκη από "τσόντα" για να κοιμηθεί;
Για να τον διευκολύνουμε παραθέτουμε το παρακάτω εναλλακτικό δίστιχο:
Του 63ώρου οι πεσόντες
κείτονται σαν ψόφιοι λιόντες.
Εφτά πιθανοί λόγοι

Ερώτηση κρίσεως:
Τι απ' τα παρακάτω μπορεί να συνδέει το ζευγαράκι μας;
2. Η κοινή αγάπη προς το στρουκτουραλισμό και τον Ντεριντά;
3. Η λατρεία των ταινιών τρόμου εκείνης και των Big Mac εκείνου;
4. Η στενή συγγενική σχέση (π.χ. αδέλφια ή ξαδέλφια);
5. Το ότι ο ένας εκ των δύο είναι άτομο με ειδικές ανάγκες και ο άλλος τον φροντίζει;
6. Η Lexus εκείνου και το κορμάκι εκείνης;
7. Μήπως είναι νεολαίοι κόμματος ή οπαδοί ποδοσφαιρικών ομάδων;
Πέμπτη, Νοεμβρίου 09, 2006
Vislawa Szymborska
VISLAWA SZYMBORSKAΒραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας 1996
The Three Oddest Words
When I pronounce the word Future,
the first syllable already belongs to the past.
When I pronounce the word Silence,
I destroy it.
When I pronounce the word Nothing,
I make something no non-being can hold.
By Wislawa Szymborska
Translated by S. Baranczak & C. Cavanagh
***
Βισλάβα Ζιμπόρσκα
Οι τρεις πιο παράξενες λέξεις
Όταν προφέρω τη λέξη Μέλλον,
η πρώτη συλλαβή ανήκει ήδη στο παρελθόν.
Όταν προφέρω τη λέξη Σιωπή,
την καταστρέφω.
Όταν προφέρω τη λέξη Τίποτε,
κάνω κάτι ανύπαρκτο χειροπιαστό.
Βιογραφικά
1923: Γέννηση στο Κόρνικ της Δυτικής Πολωνίας.
Σπουδές στη Σχολή Γραμμάτων και Kοινωνιολογίας του πανεπιστημίου της Κρακοβίας.
1945: Πρώτα ποιήματα.
Έκτοτε δημοσίευσε δώδεκα συλλογές, που περιλαμβάνουν μικρά σε έκταση ποιήματα, με στίχους σαφείς και γεμάτους ειρωνική και χιουμοριστική διάθεση.
Θεματολογία της ποίησής της ο έρωτας, ο θάνατος , ο άνθρωπος στην ολότητά του , σαν υπαρξιακό και κοινωνικό όν. Ο φιλοσοφικός στοχασμός της διαποτίζει την ποίησή της προσδίδοντάς της μια δραματική διάσταση.
Αν και δοσμένη ολόψυχα στο πνευματικό της έργο , ποτέ δεν αποστασιοποιήθηκε από τα πολιτικά δρώμενα και έδειξε ασυμβίβαστη στάση απέναντι στο σταλινισμό και τους επιγόνους του.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΕΡΟΝΤΑΚΟΥ: Επιλεγμένα ποιήματα της Ζιμπόρσκα κυκλοφόρησαν πρόσφατα οι εκδόσεις "Δωδώνη", σε μετάφραση Ά. Τσελεντη.
Για τους αδικοχαμένους...
Θα περάσουν τα χρόνια,
θα περάσουν πάνω μας αργά κι αθόρυβα
σαν την κάμπια που αφανίζει τα δάση.
Ξερά φύλλα και μαυρισμένα κλαδιά
δε θα θυμίζουν τίποτε άλλο από την παλιά
άγρια βλάστηση.
Όμως δε θα ξεχάσουμε .
Δεν θα μπορέσουμε να ξεχάσουμε.
Γιατί δεν έχει τέλος μέσα μας εκείνη
η μακρινή εποχή.
Γιατί οι νεκροί δεν έχουν βρει ακόμα
τον ύπνο τους.
Γυρίζουν μέσα στις νύχτες μας.
Μπαίνουν στα ασφαλισμένα μας σπίτια
κάθονται αντίκρυ μας και μάς
κοιτάζουν ήσυχα μέσα στα μάτια.
Δεν μιλούν, δεν ζητούν τίποτα, δεν
τους χρειάζεται τίποτα.
Δεν απαιτούν εκδίκηση, δεν γυρεύουν το
αίμα τους πίσω.
ούτε θέλουν να κτιστούν μέσα
σε κρύα αγάλματα.
Θέλουν μόνο να βρούμε εμείς και τα
παιδιά μας
και τα παιδιά των δικών τους που μεγάλωσαν
με σκοτεινά παραμύθια κι αλλόκοτα
ό,τι η ζωή τους πλήρωσε τόσο ακριβά
και προπάντων απόλυτα.
Απειλή Εισαγγελεως
Ιωάννης Κερνάης-Πίνης , Εισαγγελεύς:
Όποιος εκπαιδευτικός γκρινιάξει για τις αυξήσεις
στο μισθολόγιο των δικαστικών,
τον έφαγα πάραυτα και επί τόπου!
Ο Κομματόσκυλος

Ονοματεπώνυμο: Γιάννης Κομματόσκυλος.
Υπηρεσία στην οποία εργάζεται: Χ,Ψ,Ω (δεν έχει σημασία).
Έτη υπηρεσίας: 20 και κάτι.
Σπουδές: Πτυχίο Χ,Ψ,Ω Σχολής (δεν έχει σημασία).
Επιμόρφωση: Διάφορα σεμινάρια μονόωρης διάλεξης και τετράωρου καφέ.
Ευρύτερες γνώσεις: Τρία πουλάκια κάθονταν...
Ξένη Γλώσσα: Λίγα Αγγλικά, τύπου Μάι νάμε ιζ Τζιον!...
Συγγραφικό έργο: ?????? (=Τι είναι αυτό;)
Κοινωνική Δράση: Πούρος συνδικαλιστής και δεξιός ψάλτης .
Δείκτης νοημοσύνης: Άστα να πάνε!
Εγώ: Υπερτροφικό, του στιλ Ξέρεις ποιος είμαι ΕΓΩ;
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΓΕΡΟΝΤΑΚΟΥ
Για την πολυετή προσφορά του προς την κοινωνία , την οποία ως γνωστό εκφράζει πάντοτε το Κόμμα του, ο Γιάννης μας
θα ανταμειφθεί με την κατάληψη κάποιας διευθυντικής θέσης και θα μοιράζει μαζί με τη φωτογραφία του διαταγές.
Τετάρτη, Νοεμβρίου 08, 2006
Τρίτη, Νοεμβρίου 07, 2006
ΚΑΡΟΛΟΣ ΤΣΙΖΕΚ

ΜΙΑ ΒΡΑΔΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΟΛΟ
Δευτέρα, 6 Νοεμβρίου: μια ξεχωριστή βραδιά. Στο πατάρι του βιβλιοπωλείου Μόλχο–Προμηθέας, τα εγκαίνια ενός κύκλου (Δευτεριάτικων*) εκδηλώσεων με τίτλο Εσωτερικές παρεμβάσεις. Τελετάρχες δύο γνωστές προσωπικότητες της πνευματικής ζωής της πόλης: ο Μάρκος Μέσκος και ο Δημήτρης Δημητριάδης.
Θέμα πρώτο: Λόγω Καρόλου Τσίζεκ, μια βόλτα στα περασμένα. Ο Μάρκος Μέσκος ανέλαβε (με άκρα συντομία και ευστοχία, ομολογουμένως) να μας περιδιαβάσει στα πνευματικά στέκια της Θεσσαλονίκης, από το Μεσοπόλεμο έως και τις μέρες μας, θυμίζοντας τους διάφορους λογοτεχνικούς κύκλους και επισημαίνοντας τα σημαντικότερα σωματεία και τα περιοδικά-σταθμούς , τον Κοχλία, τη Νέα Πορεία, την
Κριτική, τη Διαγώνιο, το Εντευκτήριο.Όλα αυτά προς τι;
Μα για να μας τονίσει ότι συνδετικός κρίκος όλων αυτών των ομάδων υπήρξε ένας εκ καταγωγής μεν Τσέχος, πλην όμως πιο Έλληνας από όλους αυτούς τους απνευμάτιστους ταγούς που, κορυβαντιώντας ελληνοπρεπώς, έχουν μετατρέψει, όπως πολύ εύστοχα είπε στην εμβόλιμη εισαγωγή του ο Δημήτρης Δημητριάδης, μιαν ολόκληρη πόλη σε ένα « απέραντο δυσώδες έλος». Όποια αξιόλογη εκδοτική πέτρα κι αν σηκώσεις σ’ αυτήν την κατσιασμένη γη , έργον χειρός του μερακλή γραφίστα Καρόλου Τσίζεκ είναι, που συν τοις άλλοις έχει και τη δωρεά μιας πολύπλευρης καλλιτεχνικής ανησυχίας: είναι ζωγράφος , μεταφραστής, πεζογράφος και ποιητής… Να’ ναι καλά, να τον χαιρόμαστε για το πείσμον ( σωματικό, ψυχικό και καλλιτεχνικό ) θάλλος του…

ΣΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ
Στην κατοχή, όταν κόβαμε στη μέση
το κάθε σπίρτο μ’ ένα ξυραφάκι,
προνόμιο ήταν των λίγων το λαδάκι
και το ψωμί θεόσταλτο πεσκέσι
κι εμείς ξερά νερόβραστα μπιζέλια
τρώγαμε, αν και γεμάτα ακαθαρσίες,
φοιτητές νηστικοί, νεαροί παρίες,
μα όχι σκυλιά με την ουρά στα σκέλια,
φρόντιζα ώστε στη λέσχη να καθίσω
πάντοτε, όταν μπορούσα, αντικριστά σου,
με ελπίδα την παρήγορη ομορφιά σου
το πιάτο της ντροπής να λησμονήσω.
Τα ανταριασμένα χρόνια έχουν περάσει,
μα και απ’ την ομορφιά σου τι έχει μείνει;
Τώρα τρώει κανείς καλά και πίνει,
όμως τα ιδανικά του έχει ξεχάσει.
«Τον μήνα πόσα; Έχεις δικό σου σπίτι;
Η γυναίκα σου εργάζεται;», ρωτούνε
οι τέως «συναγωνιστές», όταν σε δούνε.
Του χρόνου ο ποταμός ρέει σε άλλη κοίτη.
Τι νόημα έχει η ζωή- κι ας υποφέρεις
αν δεν την τρέφει ένα όραμα θεσπέσιο,
κι ας είναι πενιχρό το σιτηρέσιο,
παρά τι άλλο να ελπίσεις να μην ξέρεις.
Στην κατοχή, όταν κόβαμε στη μέση
το κάθε σπίρτο μ’ ένα ξυραφάκι,
προνόμιο ήταν των λίγων το λαδάκι
και το ψωμί θεόσταλτο πεσκέσι
κι εμείς ξερά νερόβραστα μπιζέλια
τρώγαμε, αν και γεμάτα ακαθαρσίες,
φοιτητές νηστικοί, νεαροί παρίες,
μα όχι σκυλιά με την ουρά στα σκέλια,
φρόντιζα ώστε στη λέσχη να καθίσω
πάντοτε, όταν μπορούσα, αντικριστά σου,
με ελπίδα την παρήγορη ομορφιά σου
το πιάτο της ντροπής να λησμονήσω.
Τα ανταριασμένα χρόνια έχουν περάσει,
μα και απ’ την ομορφιά σου τι έχει μείνει;
Τώρα τρώει κανείς καλά και πίνει,
όμως τα ιδανικά του έχει ξεχάσει.
«Τον μήνα πόσα; Έχεις δικό σου σπίτι;
Η γυναίκα σου εργάζεται;», ρωτούνε
οι τέως «συναγωνιστές», όταν σε δούνε.
Του χρόνου ο ποταμός ρέει σε άλλη κοίτη.
Τι νόημα έχει η ζωή- κι ας υποφέρεις
αν δεν την τρέφει ένα όραμα θεσπέσιο,
κι ας είναι πενιχρό το σιτηρέσιο,
παρά τι άλλο να ελπίσεις να μην ξέρεις.
Κάρολος Τσίζεκ
Περιοδικό Νέα Εστία, τχ.1791/ 2006
Περιοδικό Νέα Εστία, τχ.1791/ 2006








