ΧΥΜΕΝΗ ΒΕΝΖΙΝΗ

ΧΥΜΕΝΗ ΒΕΝΖΙΝΗ

Είχα πιει. Ήπιε κι η Μάρω,
αναψοκοκκινισμένη,
σαν χυμένη
ήταν βενζίνη
που μια σπίθα περιμένει.

Δίσταζα όμως. Πώς να γίνει;
Σαστισμένοι
εγώ κι εκείνη,
στα φιλιά θα είχαμε μείνει
αν δεν άναβε τσιγάρο.

Κάρολος Τσίζεκ
Νέα Εστία, τχ. 1791/2006