Ο Στεφάν και ο Μαξίμ συνδέονται από τα φοιτητικά τους χρόνια, και
συνεχίζουν έκτοτε να εργάζονται μαζί. Ο πρώτος επισκευάζει βιολιά,
αναγνωρίζει το ξύλο τους, αφουγκράζεται τον παλμό τους, τα χαϊδεύει και
τα θεραπεύει. Ο δεύτερος φέρνει στο εργαστήρι τα όργανα που «πάσχουν»,
είναι ανοιχτός, πολύ κοινωνικός και είναι φίλος με όλους τους
βιρτουόζους, γιατί έχει την αλάνθαστη ικανότητα να εντοπίζει τα
ελαττώματα της ύλης, μπροστά στην τελειότητα του ερμηνευτή. Μια όμορφη
όμως και προικισμένη νεαρή βιολονίστα θα μπει στη ζωή τους, θα
εισχωρήσει ανάμεσα τους και θα διαταράξει τη σχέση τους. 
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Παρασκευή, Ιανουαρίου 03, 2025
Un Coeur en Hiver/Μια καρδιά τον χειμώνα (1992): μια αδύνατη αγάπη με φόντο τη μουσική του Ραβέλ
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου