Πέμπτη, Οκτωβρίου 11, 2007





2 σχόλια:

monahikoslikos είπε...

Πιο σεμνά γεροντάκο.
Σέρνονται και εγκεφαλικά δεν το ξέρεις...
Πως μας πετάς έτσι στη μούρη την παρθένα σου, σκέτο ουρί του παράδεισου.
Βιάζεσαι να μας εξαποστείλεις φίλε;

Sting είπε...

Δεν έχεις ανάγκη εσύ , Λύκε μου, καθότι αγροδίαιτος και συνηθισμένος στις ναϊάδες των βουνών, που λούζονται μαζί σου , κάθε φορά που επιθυμείς να απολαύσεις καθάριο νεράκι...

Ωδή στην κρασοκανάτα

  Η ΩΔΗ ΤΟΥ ΟΙΝΟΦΛΥΓΑ Anthologia Graeca, V 135.   Ανωνύμου    Στρογγύλη, ευτόρνευτε, μονούατε, μακροτράχηλε, υψαύχην στεινώ φθεγγομέ...