| Υπήρξε η λευκή ηγερία των Χίπις τη δεκαετία του 60. Έγραψε μερικά από τα ωραιότερα τραγούδια όλων των εποχών. Έφυγε απ' τη ζωή χωρίς να προλάβει να ανθίσει πλήρως, υποκύπτοντας στον άγραφο νόμο των ναρκωτικών , που θέλει τους καλούς να πεθαίνουν νέοι. Όμως ακόμα η αύρα της πλανιέται στον αέρα της Rock, κάνοντας τα σύγχρονα είδωλά της να μοιάζουν με νήπια. Κυρίες και κύριοι, ο λόγος περί Janis Joplin (1943-1970). | |
Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Τρίτη, Ιανουαρίου 09, 2007
Janis Joplin: Maybe
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου