Ο κόκορας ξυπνάει

Ο κόκορας ξυπνάει μα οι κότες όλες λείπουν
άδειο το κοτέτσι και τον πιάνει πανικός
βγαίνει έξω αλαφιασμένος τις κοτούλες του να ψάξει
"Βρε πού πήγαν, πού γυρνάνε", συλλογίζεται ο φτωχός.

Και τις βρίσκει αραγμένες στις ξαπλώστρες της πισίνας.
με χυμούς και με φραπέδες και πολύχρωμα μαγιό,
άλλες με γυαλιά ηλίου κακαρίζουνε με χάρη,
άλλες κάνουν μακροβούτια κι άλλες τρώνε παγωτό.


Κικιρικου κικιρίκου..
κοκοκοκοκοκοκό,
Κικιρικου κικιρίκου..
κοκοκοκοκοκοκό!

"Βρε κοτούλες" ,μου τους λέει "πάμε μέσα στο κοτέτσι
και υπόσχομαι να γίνω ο καλύτερος γαμπρός,
θα σας φέρνω κάθε μέρα πίτουρα πολυτελείας
στις ποτίστρες θα `χω γάλα κι όλες θα σας αγαπώ."

Μα οι κότες ξαναμμένες απ’ την ηλιοθεραπεία
του γυρίζουνε την πλάτη με γλυκά χασμουρητά
κι είναι τόσο ευτυχισμένες που δε θέλουν πια ν’ ακούσουν
για κοτέτσια, για ποτίστρες, για κοκόρια και αβγά.