Δεν χρειάζεται να είναι κανείς ειδικός στη ρωμαϊκή ιστορία για να αναγνωρίσει (στον Τραμπ) τα χαρακτηριστικά του Καλιγούλα: την απόλυτη αυθαιρεσία μιας εξουσίας που δεν περιορίζεται από τον νόμο, τον ακραίο ναρκισσισμό και την αυτοπροβολή, τη διεφθαρμένη επιδειξιομανία και την αλλοπρόσαλλη φύση της ισχύος, την ταπείνωση των αντιπάλων, την προσωπολατρία. Όλα αυτά μου θυμίζουν τον Ρωμαίο αυτοκράτορα. ”…Φραντσέσκα Αλμπανέζε
Βέλγος εξπρεσιονιστής ζωγράφος (Οστάνδη 1860-1949). Έζησε στην
Οστάνδη και ίδρυσε μαζί με άλλους καλλιτέχνες την Ομάδα των Είκοσι.
Επηρεασμένος από τους ζωγράφους Μπος, Καλό και Μπρίγκελ, καθώς και από
τις τεχνοτροπίες των Κουρμπέ, Ρούμπενς και Μονέ, δημιούργησε ένα δικό
του φανταστικό κόσμο, όπου παρουσιάζει έντονες χρωματικές αντιθέσεις και
τα ρεαλιστικά στοιχεία αντιπαραθέτονται με τα φανταστικά. Συχνά στους
πίνακές του εμφανίζονται προσωπεία, ανθρωπόμορφα τέρατα, κομμένα κεφάλια
κ.ά. παραδοξολογίες. Έργα του: "Αυτοπροσωπογραφία με τα προσωπεία"
(1883), "Τα προσωπεία μπροστά στο θάνατο", "Είσοδος του Χριστού στις
Βρυξέλλες" (1888), "Οι μελαγχολικές ιχθυοπώλιδες" (1892) κ.ά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου