Walter Crane (1845 - 1915):"Τέχνη και ζωή" (1907)
Τι θα ήταν , άραγε, ο άνθρωπος, χωρίς
τον έρωτα για την Τέχνη; Ένα έμψυχο
άγαλμα με μάτια άνοιχτά, που όμως δε βλέπουν,
μία παλλόμενη σάρκινη μηχανή, προορισμένη
να επινοεί μόνο τρόπους αύξησης των υλικών αγαθών.
Μυαλό ψυχρά υπολογιστικό, σκοποί απελπιστικά
ιδιοτελείς , μέσα κλιμακούμενα από το νόμιμο έως το φριχτό,
ψυχή στομωμένη από την επιθυμία του κέρδους.
Ένα πλάσμα ανίκανο να αισθανθεί μέσα του
τη θεϊκή ευλογία της ομορφιάς:
της Μουσικής, της Λογοτεχνίας,
των Εικαστικών Τεχνών , του Θεάτρου,
της 7ης Τέχνης , του χορού...
ΨΥΧΗ ΑΝΑΠΗΡΗ, ΦΙΛΑΥΤΗ ΚΑΙ ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ,
ΑΠΟΚΟΜΜΕΝΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου