Paul-Antoine Bénos-Djian, contre-ténor
Le Consort :
Théotime Langlois de Swarte et Sophie de Bardonnèche, violons
Louise Pierrard, viole de gambe
Justin Taylor, clavecin
___
PROGRAMME
Henry Purcell : "O solitude, my sweetest choice - Strike the viol - Suite pour clavecin en ré mineur - Here the deities approve"
John Blow : "An ode of the Death of Mr Henry Purcell"
Henry Purcell : "Music for a while"
John Eccles : "The Mad Lover"
Οι στίχοι του O Solitude, αυτής της κορωνίδας της αγγλικής μπαρόκ μουσικής, είναι στην πραγματικότητα από έναν Γάλλο, τον περιπετειώδη Marc-Antoine Girard de Saint-Amant, μεταφρασμένοι με δεξιοτεχνία από την ποιήτρια Katherine Philips, αλλά αντανακλούν τέλεια την ιδιοφυΐα εκείνου που τους μελοποίησε, τον απαραίτητο Henry Purcell. Ο συνθέτης της Διδώ και του Αινεία διέθετε πράγματι ένα εξαιρετικό ταλέντο να μετατρέπει οτιδήποτε σε μια αξέχαστη μελωδία. Αν ο ίδιος δεν βίωσε τη μοναξιά, παρόλο που κυριάρχησε στη μουσική σκηνή του Λονδίνου κατά τη διάρκεια της βασιλείας της Μαρίας Β΄, επισκιάζοντας όλους τους συγχρόνους του, ήταν επειδή ήταν άνθρωπος του θεάτρου, μια οικεία φιγούρα στα θέατρα, όπου παρήγαγε παραγωγές μετά από παραγωγές.
Για να επανεξετάσει τις καλύτερες σελίδες του και να εξερευνήσει εκείνες του John Blow, του οποίου ο Purcell ήταν μαθητής, και του John Eccles, ενός από τους συναδέλφους που συνάντησε στα παρασκήνια, το σύνολο Le Consort καλεί για άλλη μια φορά μια πολλά υποσχόμενη φωνή, αυτή του Paul-Antoine Bénos, νικητή του Royaumont, η οποία αποκαλύφθηκε το 2018 χάρη στην ερμηνεία του στον ομώνυμο ρόλο του Ρινάλντο του Χαίντελ, υπό τη διεύθυνση του Bertrand Cuiller.
Το κλείσιμο του Φεστιβάλ με τις απολαυστικές διαισθήσεις του Purcell, την αξιοσημείωτη αίσθηση των αντιθέσεων των τεσσάρων νέων μουσικών και τη βαθιά, αισθησιακή φωνή του κόντρα τενόρου έχει νόημα: είναι σωστό αυτή η έκδοση, η οποία προετοιμάστηκε στη μοναξιά ενός υγειονομικού lockdown, να ολοκληρωθεί με έναν συλλογικό εορτασμό της ομορφιάς!
___
___
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου