
Το θράσος των κινούμενων κεφαλών
parallaximag.gr
Υπάρχει ένα είδος κήνσορα στην Ελλάδα που θεωρεί ότι ο χρόνος από τη δεκαετία του 90 δεν έχει περάσει καθόλου.
Μια σειρά από μεγαλοδημοσιογράφους, που πιστεύουν ότι η εποχή της παντοδυναμίας τους και κυρίως της αμετροέπειας που τους χαρακτήριζε σε κείνα τα χρόνια της άπλας, συνεχίζεται ανέμελα.
Πως το δικαίωμα που απέκτησαν μόνοι τους να χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους με προσβλητικό τρόπο, να εξευτελίζουν ανθρώπους, να ταπεινώνουν , να ανεβοκατεβάζουν πρόσωπα και κυρίως να υπηρετούν αφηγήματα μέσα από συχνότητες τηλεοπτικές, παραμένει κραταιό.
Η περίπτωση του Πρετεντέρη, του παλαιού πρωτοπαλίκαρου του ΔΟΛ και του πολιτικού ρεπορτάζ αποτελεί μια από τις κορυφαίες περιπτώσεις αυτής της κατηγορίας.
Όσοι τον κρατούν σε αυτό το ρόλο προφανώς εγκρίνουν τα εκάστοτε λεκτικά του χυδαιολογήματα. Προφανώς αρνούνται να δεχτούν πως όσα τριάντα χρόνια πριν μπορεί και να γινόταν ανεκτά λόγω παντοδυναμίας αυτών των προσώπων που προφανώς νομιμοποιούνταν το θράσος τους από τους κρατούντες που έτρεμαν τα σχόλια τους, σήμερα μοιάζουν με παρηκμασμένες καρικατούρες.
Πως η εποχή είναι άλλη και κάθε ατάκα σαν την ανεκδιήγητη σεξιστική ατάκα ”της κυρίας με το κραγιόν” την επόμενη στιγμή έχει γίνει αντικείμενο οργής στα social που δεν παίζουν και καταρρίπτουν σε δευτερόλεπτα τέτοια ρατσιστικά, σεξιστικά, προσβλητικά παραληρήματα, βάζοντας στη θέση τους όλα αυτά τα αμετροεπή όντα που πιστεύουν ότι έχουν το δικαίωμα να λειτουργούν ως εγκαλούντες των πάντων.
Ο Πρετεντέρης και τα άλλα τηλεοπτικά απολειφάδια μιας φρικτής εποχής δεν είναι απλά η αποφορ΄΄ωςά ενός κόσμου που μοιάζει τόσο παράταιρος πια, είναι η επικίνδυνη εκδοχή ενός δημόσιου λόγου που ανοίγει το δρόμο στα λαϊκιστικά παρακλάδια της πολιτικής, στην Ακροδεξιά την ίδια. Αν στην τηλεόραση επιτρέπεται να στοχοποιούνται άνθρωποι με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς μετά έρχεται η καθημερινότητα και όλο αυτό το κάνει ευαγγέλιο.
Ο εμπρηστικός, υβριστικός λόγος που ποτέ δεν καταδικάζεται κυρίως από τα δημοσιογραφικά όργανα που καταπίνουν αμάσητα τέτοια παραληρήματα γίνεται σχολείο για τον όχλο που τον μιμείται.
το κραγιόν;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου