και ποιος κατάλαβε;
Τον αγκαλιάζει ο Γεραπετρίτης, τον επευφημεί ο Γεωργιάδης και βγάζει σέλφι με την εικόνα του ο Κασιδιάρης
του Δημήτρη Ψαρρά
[13.10.2026]
Γράφτηκαν πολλά για την ομιλία του κ. Ρούμπιο στην Πνύκα. Είναι αλήθεια ότι η παρουσία του στην Αθήνα προκάλεσε ενθουσιασμό στους ποικίλους εκπροσώπους της κυβέρνησης Μητσοτάκη, από τον υπουργό Εξωτερικών κ. Γεραπετρίτη μέχρι τον υπουργό Υγείας κ. Γεωργιάδη. Οι ζητωκραυγές ξεπέρασαν μάλιστα όλα τα ακραία όρια της Δεξιάς. Από κοντά και ο κ. Κασιδιάρης, ο οποίος ισχυρίζεται ότι είναι ο τρίτος «ηγέτης» δίπλα στον Ρούμπιο και τον Μασκ.
⊃ Δείτε στην εικόνα του τίτλου τις αγκαλιές του κ. Γεραπετρίτη στον κ. Ρούμπιο.
⊃ Διαβάστε το ενθουσιώδες σχόλιο του κ. Γεωργιάδη:
⊃ Θαυμάστε το φωτομοντάζ του κ. Κασιδιάρη:
Αξίζει πράγματι να διαβαστεί (ή να ακουστεί) η ομιλία του Ρούμπιο στην Πνύκα, γιατί όσο κι αν τον επευφημούν οι εγχώριοι θαυμαστές του, τα όσα λέει δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια χοντροκομμένη αναπαραγωγή της φαντασίωσης κάθε υποψήφιου «κοσμοκράτορα» (Marco Rubio, Secretary of State, The Pnyx, Athens, Greece). Κι αν δεν με πιστεύετε εμένα, διαβάστε τι έγραψε χτες ο πολυαγαπημένος στοχαστής του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο Φράνσις Φουκουγιάμα (Francis Fukuyama, «Thymos and American Foreign Policy», 12.10.2026). Με λίγα λόγια ο Φουκουγιάμα «καρφώνει» τον Ρούμπιο, λέγοντας ότι ένας από τους συντάκτες της ομιλίας του αντέγραψε τις δικές του θέσεις για τον «Θυμό», ως κεντρική αξία του δυτικού πολιτισμού. Όμως ο Φουκουγιάμα προσθέτει ότι ο Ρούμπιο δεν έχει κατανοήσει το ζήτημα «και δεν καταλαβαίνει πως [η “μεγαλοθυμία”] είναι δίκοπο μαχαίρι». Και καταλήγει:
«Ο Υπουργός Ρούμπιο έχει δίκιο ότι η προσπάθεια να είναι κανείς καλύτερος από τους άλλους ανθρώπους είναι η πηγή όλων των ανθρώπινων αρετών, στις τέχνες, στον αθλητισμό, στην οικονομία ή στην πολιτική. Αλλά η θέληση να είναι κανείς καλύτερος από τους άλλους ανθρώπους μπορεί να οδηγήσει σε κυριαρχία, τυραννία και απερίγραπτα εγκλήματα. Ο Τζορτζ Ουάσινγκτον, ο Αβραάμ Λίνκολν και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ σαφώς καθοδηγούνταν από τη “μεγαλοθυμία” – αλλά το ίδιο συνέβαινε και με τον Χίτλερ, τον Στάλιν και τον Πολ Ποτ».
Και για όποιον δεν κατάλαβε, καταλήγει:
«Ο Τραμπ αποτελεί τέλειο παράδειγμα απεριόριστης “μεγαλοθυμίας”. Δεν μπορεί να διακρίνει μεταξύ καλών και κακών χαρακτηριστικών που αξίζουν αναγνώρισης, ούτε τον ενδιαφέρει η ποιότητα της κρίσης εκείνων που τον αναγνωρίζουν. Θέλει το πρόσωπό του να σκαλιστεί στο Όρος Ράσμορ ως ένας από τους σπουδαιότερους Αμερικανούς προέδρους. […] Πρόσφατα έδειξε στη Μάγκι Χάμπερμαν μια λίστα με τους πιο ισχυρούς ηγεμόνες της ιστορίας, τους οποίους σαφώς θαύμαζε και ήθελε να τους μοιάσει. Η λίστα περιλάμβανε τον Τζένγκις Χαν, τον Αττίλα τον Ούνo, τον Ναπολέοντα, τον Μάο και τον Στάλιν, και κανέναν δημοκρατικό πολιτικό».
Όσο για τον Ρούμπιο, «η επιθυμία του να παραμείνει στο πλευρό του προϊσταμένου του τον οδηγεί να διαστρεβλώνει την πραγματικότητα. […] Θα έκανε καλά να θυμάται ότι ήταν μια υπερβολική “μεγαλοθυμία” που οδήγησε τον Αλκιβιάδη και τους Αθηναίους στην καταστροφική Σικελική Εκστρατεία, την οποία ο Θουκυδίδης εξηγεί ότι ήταν η αρχή της ήττας τους στον Πελοποννησιακό Πόλεμο».
Να λοιπόν που για μια ακόμα φορά ο Φουκουγιάμα εκθέτει τον πιστό του ακόλουθο Κυριάκο Μητσοτάκη. Για τις προηγούμενες, έχω γράψει (βλ. σχετ. «Ο Φουκουγιάμα τον άφησε στην ίδια τάξη», «Εφ.Συν.», 2.1.2023).
Αυτά είναι ψιλά γράμματα βέβαια για τον κ. Μητσοτάκη και τον αντιπρόεδρό του. Όσο για τον διευθυντή της ναζιστικής εγκληματικής οργάνωσης, ασφαλώς δεν στεναχωριέται για την «τυραννία και τα απερίγραπτα εγκλήματα» που θυμίζει ο Φουκουγιάμα. Εκείνος που κάτι καταλαβαίνει από όλα αυτά είναι ο (και καθηγητής) Γιώργος Γεραπετρίτης. Σε μια εξαιρετική επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή με αφορμή όσα αποκαλύφθηκαν για τη δράση της πρέσβειρας των ΗΠΑ Γκιλφόιλ, η Σία Αναγνωστοπούλου έθιξε και το ζήτημα της σκανδαλώδους ομιλίας του Ρούμπιο στην Πνύκα (9.10.2026). Και ποια ήταν απάντηση Γεραπετρίτη;
«Αισθάνομαι ότι θα πρέπει να είμαστε ανεκτικοί στην έκφραση του καθενός, είτε συμφωνούμε είτε δεν συμφωνούμε».
Μ’ άλλα λόγια, άσ’ τον Ρούμπιο να τα λέει τα δικά του. Έχουμε ελευθερία λόγου! Μέσα σε δυο μέρες ο υπουργός Εξωτερικών ξέχασε τις αγκαλιές και τις περιπτύξεις; Όχι βέβαια. Αλλά δεν βρήκε τίποτα άλλο να πει για να υποστηρίξει το περιεχόμενο της ομιλίας που τόσο θαυμάζουν ο Μητσοτάκης, ο Γεωργιάδης και ο Κασιδιάρης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου