Για το «Ανοιχτό Γράμμα» του Ζαχαριάδη
Το «Ανοιχτό Γράμμα» του Ζαχαριάδη, το οποίο απηύθυνε στις 31 Οκτώβρη 1940, καλώντας τον ελληνικό λαό να πολεμήσει τον ιταλικό φασισμό, υπήρξε μια αναμφισβήτητα θετική πρωτοβουλία του τότε ηγέτη του ΚΚΕ
Το «Ανοιχτό Γράμμα» του Ζαχαριάδη, το οποίο απηύθυνε στις 31 Οκτώβρη 1940, καλώντας τον ελληνικό λαό να πολεμήσει τον ιταλικό φασισμό, υπήρξε μια αναμφισβήτητα θετική πρωτοβουλία του τότε ηγέτη του ΚΚΕ. Κατέδειξε έμπρακτα σε μια κρίσιμη ιστορική στιγμή τον ειλικρινή πατριωτισμό των κομμουνιστών.
Το «Γράμμα» έχει γίνει τα τελευταία χρόνια στόχος επιθέσεων από την ηγεσία του ΚΚΕ, που το αποκηρύσσει ως παρέκκλιση από τον «κομμουνιστικό, διεθνιστικό δρόμο». Στην έκδοση του Τμήματος Ιστορίας του ΚΚΕ «Το ΚΚΕ στον ιταλοελληνικό πόλεμο 1940-41», υποστηρίζουν ότι ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος ήταν ιμπεριαλιστικός ακόμη και μετά τη ναζιστική επίθεση στην ΕΣΣΔ (σελ. 17-18). Επικρίνοντας την Κομιντέρν που τον εκτίμησε ως «αμυντικό» από μέρους της Ελλάδας, αποφαίνονται ότι η Ελλάδα ήταν ιμπεριαλιστική χώρα, καθώς «ο ιμπεριαλιστικός χαρακτήρας ενός κράτους δεν καθορίζεται από το μικρό του μέγεθος ή από την υποδεέστερη θέση του στο διεθνές ιμπεριαλιστικό σύστημα» (σελ. 146-147). Δικαιώνουν έτσι τα δυο επόμενα «Γράμματα» του Ζαχαριάδη, που υπονόμευσαν την αρχική του θέση, των οποίων «η επιβεβαίωση… ήρθε πολύ γρήγορα» (σελ. 203).
Και μόνο τα παραπάνω επιχειρήματα των δογματιστών αποδεικνύουν την πολιτική ορθότητα του «Ανοιχτού Γράμματος» του Ζαχαριάδη. Αν για να το καταδικάσουμε πρέπει να πούμε ότι συνολικά ο Β΄ Παγκόσμιος ήταν ιμπεριαλιστικός και η Ελλάδα έκανε ιμπεριαλιστικό πόλεμο ενάντια στη φασιστική Ιταλία, τότε ξεκάθαρα κανένας νοήμων προοδευτικός άνθρωπος δεν θα το πει αυτό. Η Ελλάδα το 1940-41 έκανε έναν εθνικό πόλεμο, κάτι που ο Λένιν είχε αναγνωρίσει για μικρές χώρες όπως η Σερβία ακόμη και στον ιμπεριαλιστικό Α΄ Παγκόσμιο. Και ο Β΄ Παγκόσμιος, το 90% του βάρους και των απωλειών του οποίου επωμίστηκαν η ΕΣΣΔ και τα κινήματα αντίστασης, ήταν αντιφασιστικός.
Αλλά υπάρχει και κάτι άλλο. Υποστηρίζοντας ότι ο Β΄ Παγκόσμιος ήταν ιμπεριαλιστικός και η Ελλάδα έκανε ιμπεριαλιστικό πόλεμο, οι δογματιστές αποκηρύσσουν, χωρίς να το καταλαβαίνουν, το ΕΑΜικό κίνημα. Αν πραγματικά ισχύει αυτό, προκύπτει ότι οι 200 της Καισαριανής και τόσοι άλλοι εκτελεσμένοι κομμουνιστές, στο όνομα των οποίων μιλούν, πολεμώντας τον φασισμό είχαν παραπλανηθεί και έπαιζαν το παιχνίδι των ιμπεριαλιστών. Τότε θα έπρεπε να απόσχουν από τον πόλεμο για να στραφούν ενάντια στην ελληνική αστική τάξη – κάτι που φυσικά μπορούσε άνετα να γίνει το 1945, όταν το ΕΑΜ είχε όλο τον λαό με το μέρος του, αλλά η ηγεσία του ΚΚΕ έκανε Βάρκιζες.
Η τραγωδία του Ζαχαριάδη δεν βρίσκεται στο «Ανοικτό Γράμμα» αλλά στην αποτυχία του να το συνεχίσει όπως ο Τίτο στη Γιουγκοσλαβία. Για να το κάνει θα έπρεπε να στηρίξει τον Αρη Βελουχιώτη μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1945 και αργότερα, στη διάρκεια του αγώνα του ΔΣΕ, να συνταχτεί με τον Τίτο ενάντια στον Στάλιν. Ο αρχηγισμός του Ζαχαριάδη τον έκανε, ωστόσο, να μαζεύει γύρω του υποτακτικούς, τυφλούς λακέδες. Και αν έτσι εδραίωνε τη θέση του, γινόταν ταυτόχρονα δέσμιός τους, με τα γνωστά καταστροφικά για το κίνημα λάθη και αποτελέσματα: αποχή από τις εκλογές το 1946, ψεύδη για το δήθεν πισώπλατο χτύπημα του Τίτο, συκοφάντηση αργότερα των Καραγιώργη και Πλουμπίδη, που οι δογματιστές τα δικαιώνουν σήμερα ως κορυφαίες «κομματικές συμβολές».
Ο Ερρίκος Χάινε, στο ποίημά του «Η κομματικότητα» σατίρισε έξοχα τους φωνακλάδες ψευτο-επαναστάτες του καιρού του:
Βούιξε, βέλαξε, βρόντηξε, άνθρωπε –
Μέχρι να τραπεί σε φυγή και ο τελευταίος καταπιεστής!
Κάνε τη ρίμα σου γερή και καυστική…
Αλλά φρόντισε να διατηρήσεις τη γραφή σου
όσο γίνεται πιο γενική.
Όσοι σήμερα αποκηρύσσουν μια φωτεινή στιγμή του Ζαχαριάδη, δικαιώνοντας ό,τι σκοτεινό και φαύλο παρήγαγε ο αρχηγισμός του, αποδεικνύουν ότι ξέρουν μόνο να βελάζουν. Ολοι οι έντιμοι, σκεπτόμενοι αριστεροί θα εκτιμούν το «Ανοικτό Γράμμα» σαν μια θετική συμβολή στο ελληνικό κομμουνιστικό και αντιφασιστικό κίνημα.
*Χημικός και συγγραφέας
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου