Μια Κυριακή στο Ζάππειο, παρέα με τον 80χρονο μπαμπά μου και τους φίλους του, μιλήσαμε για το τι σημαίνει σήμερα Τρίτη Ηλικία. Τι σου δίνει, άραγε, χαρά και ενέργεια σε αυτή την περίοδο της ζωής και τι σκέφτεσαι για το μέλλον;
«Το ότι η μνήμη των γερόντων χάνεται για πράγματα ανούσια, αλλά πολύ σπάνια μάς προδίδει για ό,τι πράγματι μας ενδιαφέρει, είναι θρίαμβος της ζωής». Είναι Κυριακή 10:00 το πρωί και o παραπάνω στίχος του Γκαμπριέλ Γκαρσία Μαρκές (από το βιβλίο του «Οι δύστυχες πουτάνες της ζωής μου») παίζει σε λούπα στο μυαλό μου.
Τα εξωτερικά τραπεζάκια της Αίγλης Ζαππείου λούζονται από έναν ευχάριστο φθινοπωρινό ήλιο. Γύρω από ένα κάπως πιο σκιερό, κάθεται μια παρέα ηλικιωμένων. Πιστοί στο μηνιαίο ραντεβού τους, οι πέντε άντρες –ανάμεσά τους και ο μπαμπάς μου– έχουν μια πανίσχυρη κοινή μνήμη να λειτουργεί σαν το λιμάνι στο οποίο, ενίοτε με δικαιολογημένες απουσίες, πάντα θα επιστρέφουν: τα σχολικά τους χρόνια στο 5ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Τη συγκεκριμένη Κυριακή, όμως, ήμουν κι εγώ εκεί.
Όταν πήγαινα εγώ στο Γυμνάσιο ηλικιωμένο μου φαινόταν οποιοδήποτε άτομο πάνω από σαράντα. Τα δε ογδόντα με παρέπεμπαν στο τέλος της ζωής. Έχοντας πλέον περάσει τα σαράντα, συνειδητοποιώ πως αυτά όχι μόνο μοιάζουν με το κατώφλι μιας νέας ζωής, αλλά και πως τα ογδόντα μπορούν να είναι το απόσταγμα των σημαντικότερων στιγμών που η ζωή αυτή έχει να σου προσφέρει.
Συνειδητοποιώ πως αυτό που πραγματικά με τρόμαζε κάποτε με την Τρίτη Ηλικία είναι η ανημποριά με την οποία η κοινωνία την έχει συνδέσει. Όμως εδώ, απέναντί μου, αυτή την Κυριακή και πολλές ακόμα που θα έρθουν, κάθεται η ζωντανή απόδειξη πως τα ογδόντα δεν ορίζονται μόνο από τις δυσκολίες του γήρατος –εξάλλου κάθε εποχή στη ζωή του ανθρώπου έχει τις δικές της, διαφορετικές δυσκολίες–, αλλά και από ορισμένα ζηλευτά πλεονεκτήματα, όσο υπερβολικό κι αν ακούγεται αυτό.
Δεν ζουν πια όλοι οι παλιοί συμμαθητές του μπαμπά μου. Και από αυτούς που ζουν δεν είναι όλοι αρκετά υγιείς και ακμαίοι, ώστε να δηλώνουν παρουσία στις τακτικές συναντήσεις της παρέας. Όμως –θες επειδή το προσδόκιμο ζωής ρεαλιστικά έχει αυξηθεί, θες επειδή παράλληλα είναι πιο αποτελεσματικός και ο τρόπος που αντιμετωπίζονται σήμερα τα προβλήματα υγείας– ανάμεσα σε αυτούς τους γλυκύτατους ογδοντάρηδες που έχω τη χαρά να γνωρίζω, υπάρχει ένας που μόλις μετακόμισε στις Σέρρες με τη γυναίκα του για μια νέα αρχή, ένας άλλος που απολαμβάνει ακόμα να κάνει ιστιοπλοΐα με τον σαραντάχρονο γιο του, και αυτός που οδήγησε πρόσφατα έξι ώρες μέσα σε ένα διήμερο για να μαζέψει ρόδια από το κτήμα του, να τα καθαρίσει και να μου τα φέρει. (Ναι, αναφέρομαι στον μπαμπά μου).
Σε τίποτα, λοιπόν, δεν θυμίζει η γενιά των σημερινών 80ρηδων τους ηλικιωμένους που ως παιδί είχα στο μυαλό μου. Και, δεδομένου ότι το προσδόκιμο ζωής θα συνεχίσει αυξάνεται, νομίζω ότι έχει πολύ νόημα να γνωρίζουμε τι σημαίνει να είσαι ογδόντα (και καλά στην υγεία σου) σήμερα. Τι σου δίνει ενέργεια σε αυτή την ηλικία; Ποια είναι η καλύτερη στιγμή της ημέρας σου; Τι αναπολείς από το παρελθόν και πώς σκέφτεσαι τη ζωή σου στο μέλλον;
Δεν σας κρύβω ότι οι απαντήσεις των... Baby Boomers παρακάτω όχι μόνο με συγκίνησαν, αλλά και μου έμαθαν ότι η Τρίτη αλλά και η Τέταρτη Ηλικία, με αρκετή τύχη και περισσότερη θέληση, μπορεί να είναι ευλογία. Και μια μοναδική ευκαιρία για μια γεμάτη, δημιουργική ζωή.
Εικονογράφηση: Χριστίνα Αβδίκου
Η καθημερινότητα στα ογδόντα: Καλές και δύσκολες στιγμές
«Κάθε μέρα είναι μια μικρή ζωή»
Το πρώτο που ζήτησα από τους πέντε φίλους ήταν να μου μιλήσουν για την καλύτερη και τη χειρότερη στιγμή της ημέρας τους. Ομολογώ πως γλαφυρότερη ήταν η απάντηση του κ. Δημήτρη που υπογράμμισε την αξία της συντροφικότητας και της οικογένειας: «Ο ερχομός της νέας μέρας με αναζωογονεί! Το σύμπαν μού κλείνει το μάτι και μου υπόσχεται τη συνέχεια στην ύπαρξη. Είναι σαν να δίνεται μία υπόσχεση ότι έχω να περιμένω κι άλλες χαρές και εγώ καλούμαι να προλάβω να ολοκληρώσω όσα δεν πρόλαβα τη χθεσινή μέρα: να τρέξω για μικρές εξυπηρετήσεις των παιδιών μου, να ολοκληρώσω επισκευές και εκκρεμότητες που πάντα υπάρχουν σε ένα ιστιοπλοϊκό που εδώ και 33 χρόνια συντηρώ μάλλον, παρά ταξιδεύω με αυτό, να συνεχίσω την ανάγνωση του βιβλίου μου, ή να δω τη συνέχεια μίας σειράς που ξεκινήσαμε να βλέπουμε με τη Φανή, τη σύζυγό μου. Βέβαια η πρώτη μου κίνηση το πρωί είναι να ετοιμάσω το καφεδάκι μας για να το πιούμε μαζί και να… τα πούμε!»
Ουσιαστικές ήταν και οι απαντήσεις του κ. Χρήστου που νιώθει ευλογημένος όταν ξυπνά και βεβαιώνεται πως δεν πονάει κάπου και του κ. Στάθη που χαίρεται με τη «διαπίστωση ότι οι ζωτικές μου λειτουργίες είναι σε καλή σχετικά κατάσταση, τηρουμένων των… ηλικιακών αναλογιών και ότι είμαι έτοιμος να υπηρετήσω και να απολαύσω την καθημερινότητά μου την αγία, όπως μου αρέσει να την αποκαλώ. Ας μην ξεχνάμε ότι κάθε μέρα είναι μια μικρή ζωή!»[.................................] ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Τι σημαίνει Τρίτη Ηλικία σήμερα; Μια παρέα ογδοντάρηδων μας άνοιξε την καρδιά της
*Η Ε. Μπούλια είναι δημοσιογράφος και συντάκτης στην ομάδα του ενημερωτικού portal OW.GR (On Wellness).
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου