ΡΙΞΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ: οργισμένη δήλωση από τη στιχουργό του εμβληματικού τραγουδιού του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα

 

Λίνα Δημοπούλου / Δεν έγραψα το τραγούδι για τον Τραμπ αλλά για όσους θέλουν να τον ρίξουν στην κόλαση

Φωτεινή Λαμπρίδη

Τvxs.gr

Η Λίνα Δημοπούλου είναι γνωστή στιχουργός στον χώρο του έντεχνου, ροκ τραγουδιού. Συνεργάτρια χρόνια μεταξύ άλλων και του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα ο οποίος τραγούδησε το τραγούδι της «Ρίξε Κόκκινο στη νύχτα» σε μουσική Chris Thomson. To συγκεκριμένο τραγούδι επέλεξε πρόσφατα τηλεοπτικός σταθμός για σάουντρακ του πολέμου στο Ιράν με σχόλια που δείχνουν ότι όχι απλώς οι δημοσιογράφοι δεν μπήκαν στον κόπο να καταλάβουν τι λέει το τραγούδι, αλλά προσπάθησαν να το φέρουν στα μέτρα του δικού τους θέματος.

«Το θέμα είναι πως με αυτόν τον τρόπο δείχνουν πόσο μας σέβονται κι εμάς και τα τραγούδια μας» λέει η στιχουργός στο tvxs.

«Δεν σχολιάζω συχνά αλλά εδώ έγινε πλήρης αντιστροφή του νοήματος. Το τραγούδι μου γράφτηκε για τους λαούς που παλεύουν ενάντια στον Τραμπ όχι για τον ίδιο. Για εκείνους που θέλουν να τον ρίξουν στην κόλαση» διευκρινίζει και προσθέτει πως το αφιερώνει στην Κούβα «….και στο μόκο που έχει πέσει παντού για τον απόλυτο αποκλεισμό της και τις τραγικές συνέπειες για τον λαό της»

Προσθέτει στην τηλεφωνική μας επικοινωνία, πως αυτό είναι άλλο ένα δείγμα για το πως κάποια τηλεοπτικά κανάλια και συγκεκριμένες εκπομπές, απαξιώνουν συστηματικά τους δημιουργούς.

Ακολουθεί ολόκληρη η δήλωση της στο fb

Σε πρόσφατη ανάρτηση μου, στόλισα δεόντως την κατάντια της ελληνικής ενημερωτικής τηλεόρασης.

Όμως το χτεσινό με έβγαλε από τα ρούχα μου, δεν ήξερα τι να νιώσω, πως να συγκρατήσω τον εαυτό μου να μην εκραγεί.

Ενημερώνομαι, κάποια στιγμή χτες το πρωί, πως το ΡΙΞΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΣΤΗ ΝΥΧΤΑ παίζεται σε ενημερωτική εκπομπή. Από καχυποψία κατ’ αρχάς, αλλά και από περιέργεια, το μεσημέρι μπαίνω στο site του σταθμού, να δω τι έπαιξε.

Στην έναρξη της εκπομπής εικόνες από τις εμπόλεμες περιοχές, πύραυλοι, εκρήξεις, άνθρωποι που τρέχουν να σωθούν κλπ, με μουσικό χαλί το τραγούδι, δηλαδή στο φόντο ο θάνατος και οι στίχοι μου.

Έχουν αρχίσει και με ζώνουν τα φίδια, καθώς περιμένω να δω που το πάει ο ποιητής.

Σκάει το δημοσιογραφικό δίδυμο και ακολουθεί ο εξής διάλογος.

Γυναίκα δημοσιογράφος (που μάλλον έχει χαμπαριάσει τη γκάφα): Βέβαια καλό είναι να ρίχνουμε λάδι στη φωτιά κάπου – κάπου, όταν πρόκειται όμως για τον έρωτα.

Άντρας δημοσιογράφος: Σωστό είναι αυτό, αλλά ο Λαυρέντης το έγραψε για όλα!

Γυναίκα: Να μην ξεχνάμε όμως για πιο λόγο το έγραψε ο Λαυρέντης..

Άντρας: 1993, στίχοι Λίνα Δημοπούλου, αυτοί οι καταπληκτικοί στίχοι και πρέπει να πω ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟ “ΧΕΙ ΓΡΑΨΕΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΡΑΜΠ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

Τύπε, κοίτα! Είσαι στην ενημερωτική τηλεόραση πάρα πολλά χρόνια, κάνεις χρήση ενός πολύ γνωστού υλικού, που δημιούργησαν κάποιοι άνθρωποι και δεν έχεις καν ιδέα για το περιεχόμενο του. Άκου λοιπόν!

Αυτός ο στίχος γράφτηκε και απευθύνθηκε στους λαούς που ζουν κάτω από δραματικές συνθήκες, από τη φτώχεια τους και το κυνήγι τους απ΄το μεγάλο κεφάλαιο, μέχρι την χυδαία παραπληροφόρηση που εσύ τους προσφέρεις!

Γράφτηκε, δηλαδή, για όσους θέλουν να ρίξουν στην κόλαση τον Τραμπ και κάθε κλώνο του!!

Και αν γραφόταν σήμερα, 35 περίπου χρόνια μετά, πάλι στους λαούς θα απευθυνόταν που, εξαιτίας του κλάδου σου -σε μέγιστο βαθμό- επιτρέπουν, με την ψήφο τους, την εκμετάλλευση, τον πόλεμο, τον αποκλεισμό και την διάλυση του ανθρώπινου είδους.

Υ.Γ. 1 Λαυρέντη, σ΄ακούω, μη φωνάζεις!! Τα είπα, λίγο πιο κυριλέ βέβαια…

Υ.Γ. 2 Αφιερώνω το τραγούδι στην Κούβα και στο μόκο που έχει πέσει παντού για τον απόλυτο αποκλεισμό της και τις τραγικές συνέπειες για τον λαό της.

- Θέατρο Μπολσόι (2025/2026)- Ρωμαίος και Ιουλιέτα - Προκόφιεφ

1.  "Ο Χορός του Μαξιλαριού".

Το Μπολσόι έχει αποκαταστήσει την κλασική παραγωγή του Λεονίντ Λαβρόφσκι από το 1946. Μαέστρος - Άντον Γκρισάνιν . Παρακολουθήστε ένα δείγμα της παράστασης αυτής με την εμβληματική σκηνή του "Χορού των μαξιλαριών". Στο δεύτερο βίντεο θα δείτε ολόκληρη την παράσταση.

2. ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΕΔΩ 

Romeo and Juliet: Bolshoi Ballet

Το Θέατρο Μπολσόι , έχοντας στο προγραμμά του την  αναβίωση του έργου του Σεργκέι Προκόφιεφ, παρουσίασε το αριστουργηματικό « Ρωμαίος και Ιουλιέτα» (χορογραφία Λεονίντ Λαβρόφσκι) στην Κεντρική Σκηνή του στη Μόσχα από τις 25 έως τις 27 Νοεμβρίου 2025. 
Αυτή η παραγωγή περιλαμβάνει την αποκατάσταση των κλασικών σκηνικών που δημιούργησε ο Simon Virsaladze. 
Βασικές λεπτομέρειες για το 2025/2026

    Χώρος: Κεντρική Σκηνή Θεάτρου Μπολσόι, Μόσχα.
    Ημερομηνίες: 25-27 Νοεμβρίου 2025. Επιπλέον παραστάσεις για το 2026 έχουν προγραμματιστεί για τις 8-9 Απριλίου 2026.
    Χορογραφία: Λεονίντ Λαβρόφσκι.
    Μαέστρος: Άντον Γκρισάνιν.
  Καλλιτέχνες : Η αναβίωση περιλαμβάνει ερμηνείες από κορυφαίους χορευτές όπως η Γεκατερίνα Κρισάνοβα, η Άννα Νικουλίνα, ο Άρτεμ Οβτσαρένκο και ο Αντρέι Μερκούριεφ. 

Διεθνής Περιοδεία (Σεπτέμβριος 2025)

    Το Μπαλέτο Μπολσόι θα παρουσιάσει επίσης αυτήν την παραγωγή στο Πολιτιστικό Κέντρο Ατατούρκ (AKM) στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας, στις 26 και 27 Σεπτεμβρίου 2025.
    Η Σβετλάνα Ζαχάροβα έχει προγραμματιστεί να χορέψει τον ρόλο της Ιουλιέτας κατά τη διάρκεια της περιοδείας στην Κωνσταντινούπολη. 

Το μπαλέτο είναι μια τρίπρακτη παραγωγή που παρουσιάζει την περίφημη ιστορία των δύο εραστών, με τη συμμετοχή της Ορχήστρας του Θεάτρου Μπολσόι.

Εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης; Απλώς δεν υπάρχει!Η ελεεινή στάση της απέναντι σε δύο "βρόμικους πολέμους" του Ισραήλ και των ΗΠΑ

 

Politico: Ανίκανοι οι Ευρωπαίοι ηγέτες με δύο πολέμους δίπλα τους - «Μόνο όμορφες δηλώσεις»

efsyn.gr

4–5 λεπτά

---

Παρά το γεγονός ότι δύο πόλεμοι βρίσκονται πλέον στο κατώφλι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι 27 ηγέτες της εμφανίστηκαν μουδιασμένοι και ανίκανοι να αναλάβουν ουσιαστική δράση στη Σύνοδο Κορυφής στις Βρυξέλλες.

Σύμφωνα με το Politico, αυτή η ανικανότητα του μπλοκ να αναλάβει ηγετική θέση σε διεθνή ζητήματα είναι πιο εμφανής από ποτέ. Ο Γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς, ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και η Ιταλίδα πρωθυπουργός Τζόρτζια Μελόνι - που ηγούνται τριών εκ των δέκα μεγαλύτερων οικονομιών στον κόσμο - και οι υπόλοιποι 24 ηγέτες που παρίσταντο, κατάφεραν μόνο να κάνουν τα στραβά μάτια, να μαλώνουν μεταξύ τους ή να μιλούν ελάχιστα, τη στιγμή που οι βομβαρδισμοί, οι εκτοξεύσεις πυραύλων και οι δολοφονίες συνεχίζονται.

«Σε αυτές τις πολύ ταραχώδεις στιγμές που ζούμε, είναι πιο κρίσιμη από ποτέ η τήρηση της διεθνούς τάξεως με βάση τους κανόνες», δήλωσε σε δημοσιογράφους ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα, ο οποίος προήδρευσε της συνάντησης στις Βρυξέλλες. «Η άλλη λύση είναι το χάος. Η άλλη λύση είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία. Η άλλη λύση είναι ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή».

Πέρα από αυτές τις δηλώσεις όμως, δεν υπήρξε κάποια άλλη ουσιαστική τοποθέτηση.

«Καμία επιρροή, καμία προθυμία»

Καθώς η Τεχεράνη σφυροκοπά τους γείτονές της και διακόπτει τις ενεργειακές προμήθειες της Ευρώπης, το Κίεβο επιτίθεται σε ρωσικά εργοστάσια επισκευής στρατιωτικών αεροπλάνων και ο Τραμπ αστειεύεται για το Περλ Χάρμπορ δίπλα από την πρωθυπουργό της Ιαπωνίας, οι Ευρωπαίοι ηγέτες χρησιμοποίησαν τις συνομιλίες τους στη Σύνοδο για να ασχοληθούν με το Σύστημα Εμπορίας Δικαιωμάτων Εκπομπών Άνθρακα.

Αυτό δεν είναι βέβαια εντελώς άσχετο με την τρέχουσα ενεργειακή κρίση, αλλά δεν αποτελεί και ένα ζήτημα μέσω του οποίου η Ευρώπη θα μπορούσε να επιδείξει τη γεωπολιτική της ισχύ, σημειώνει το Politico.

Σε ό,τι αφορά το Ιράν, οι ηγέτες της Ε.Ε. συνειδητοποίησαν ότι δεν έχουν ιδιαίτερη επιρροή αλλά ούτε και προθυμία να προβούν σε κάποια ουσιαστική παρέμβαση. Στο θέμα της Ουκρανίας, από την άλλη, στο οποίο έχουν και επιρροή και προθυμία, δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τις εσωτερικές διαφωνίες σχετικά με το δάνειο 90 δισ. ευρώ για το Κίεβο.

«Δεν υπήρχε καμία προθυμία εμπλοκής» σε ό,τι αφορά τη σύγκρουση στο Ιράν, δήλωσε στο Politico ανώτερος Ευρωπαίος κυβερνητικός αξιωματούχος, ο οποίος μίλησε υπό τον όρο της ανωνυμίας.

Ο Μερτς παραπονέθηκε μάλιστα ότι με το εστιάζουν στο Ιράν μπορεί να αποσπάσει την προσοχή τους από το ζήτημα των μέτρων για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής οικονομίας, ο οποίος ήταν και ο αρχικός στόχος της Συνόδου πριν ξεσπάσει ο πόλεμος, τονίζουν τρεις αξιωματούχοι.

Ένα απογοητευτικό συμπέρασμα

Παρ' όλα αυτά, οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν αγνόησαν τελείως το θέμα του Ιράν. Υπήρξαν κάποιες επιπλέον συζητήσεις σχετικά με την αποστολή γαλλικών πολεμικών πλοίων για την προστασία των Στενών του Ορμούζ, πιθανόν με τη στήριξη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. «Έχουμε ξεκινήσει μια διερευνητική διαδικασία και θα δούμε τις επόμενες ημέρες αν έχει κάποια πιθανότητα να πετύχει», είπε ο Μακρόν.

Η κοινή δήλωση της Συνόδου, ωστόσο, δεν περιείχε καμία δέσμευση για κάποια νέα αποστολή και έκανε λόγο μόνο για ενίσχυση των ήδη υπαρχόντων ναυτικών επιχειρήσεων της Ε.Ε. στην περιοχή.

Μέχρι το τέλος των συνομιλιών, οι ηγέτες της Ε.Ε. κατέληξαν σε ένα απογοητευτικό συμπέρασμα: Η Ευρώπη δεν έχει ούτε τη δύναμη ούτε την τάση για να παρέμβει ενεργά στις εξελίξεις.

«Η Μέση Ανατολή μας επηρεάζει πολύ - αλλά είμαστε κι εμείς παίκτες σε αυτό το παιχνίδι;», διερωτάται αξιωματούχος της Ε.Ε. που συμμετείχε στις συνομιλίες. «Προσπαθούν να βρουν μια θέση σε αυτή την αντιπαράθεση και έχουμε πολλές δηλώσεις και τοποθετήσεις, [όμως] έχουν κάποιο ρόλο οι Ευρωπαίοι στην επίλυση αυτής της διαδικασίας;», προσθέτει μεταξύ άλλων.

Από ό,τι φαίνεται όχι, σύμφωνα με την επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας, Κάγια Κάλας, η οποία προειδοποίησε τους ηγέτες της Ε.Ε. ότι «το να ξεκινά κανείς ένα πόλεμο είναι σαν [να ξεκινά] μια ερωτική σχέση - είναι εύκολο να μπεις και δύσκολο να βγεις», σύμφωνα με δύο διπλωμάτες που ενημερώθηκαν σχετικά με τα εν λόγω σχόλια.

Και αυτό στην ουσία σημαίνει το εξής: «Αυτός ο πόλεμος δεν είναι της Ευρώπης - και δεν πρόκειται να γίνει».

Η Ε.Ε. συνέχισε να κάνει «αυτό που κάνει πάντα» και να γράφει «όμορφες κοινές δηλώσεις», λέει αξιωματούχος του μπλοκ.

άγνωστα τεκμήρια από την Εξοδο του Μεσολογγίου σε μία εμβληματική έκθεση

 

Στο φως άγνωστα τεκμήρια από την Εξοδο του Μεσολογγίου

«Διάφοροι πολιορκίαι του Μεσολογγίου». Οι πολιορκίες του Μεσολογγίου περιλαμβάνονται ανάμεσα στα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης τα οποία αποτύπωσε ο Παναγιώτης Ζωγράφος κατά παραγγελία και σύμφωνα με τις οδηγίες του Ιωάννη Μακρυγιάννη, ζωντανεύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τα απομνημονεύματα του τελευταίου. Στο συγκεκριμένο έργο επισημαίνονται μεταξύ άλλων οι θέσεις των στρατευμάτων του Κιουταχή και του Ιμπραήμ, τα στρατόπεδα των Ελλήνων και διάφορα γεγονότα που συνέβησαν κατά τη διάρκεια της Πολιορκίας, όπως η μάχη της Κλείσοβας. Στις συλλογές της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Ελλάδος συγκαταλέγεται η έκδοση Histoire picturale de la Guerre de l’Indépendance hellénique, η οποία κυκλοφόρησε το 1926 σε περιορισμένο αριθμό 140 αριθμημένων αντιτύπων, με τις απεικονίσεις των γεγονότων να συνοδεύονται από επεξηγηματικά κείμενα του Ιωάννη Γενναδίου. [ΕΒΕ, Συλλογή Σπανίων και Πολυτίμων, ΙΣΤ-3023-UH].

Πηγή:anaskafi.blogspot.com

Λίγες ώρες πριν από τα εγκαίνια της έκθεσης «Στο ένδοξο αλωνάκι. Μεσολόγγι 1826, Έξοδος», που συνδιοργανώνουν η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος και τα Γενικά Αρχεία του Κράτους, η «Κ» παρουσιάζει ορισμένα από τα 330 σπάνια ιστορικά ντοκουμέντα που θα εκτεθούν, φωτίζοντας αυθεντικές μαρτυρίες για τις τελευταίες ημέρες του Μεσολογγίου και τον αντίκτυπο της Εξόδου.

Στις 15 Απριλίου 1826, σχεδόν πέντε ημέρες μετά την πτώση του Μεσολογγίου, ο ναύαρχος Ανδρέας Μιαούλης, ενώ βρίσκεται με το πλοίο του κοντά στο ακρωτήριο Μαλέα, συντάσσει μια επιστολή με την οποία, συγκλονισμένος, ενημερώνει την Προσωρινή Διοίκηση της Ελλάδας για την τραγική είδηση, όπως την πληροφορήθηκε –εν πλω– από Αγγλους αξιωματούχους του πολεμικού πλοίου «Chanticleer».

«Μας έφερε τη θλιβερήν είδησην ότι το πολυπαθές Μεσολόγγι δεν υπάρχει πλέον. Η Φρουρά εξήλθεν και εκτυπήθη με τον εχθρόν. […] Από τους εξελθώντας περίπου δις χιλίας άνδρας, τεσσαράκοντα μόνο εγλίτωσαν. Ημείς όμως ελπίζομεν ευλόγως ότι τουλάχιστον οι περισσότεροι διεσώθησαν», αναφέρει σε σημεία της επιστολής, εκφράζοντας την ελπίδα ότι τα νέα που έφτασαν στο πλοίο του δεν αντανακλούσαν πλήρως την πραγματική κατάσταση στο Μεσολόγγι.

Στην ίδια επιστολή, που αποτελεί ένα από τα πιο ζωντανά τεκμήρια του Αγώνα, ο Μιαούλης ενημερώνει τη Διοίκηση για τις επόμενες πολεμικές κινήσεις του Ιμπραήμ και του Κιουταχή, όπως τις πληροφορήθηκε από τους Αγγλους και προτρέπει τους διοικούντες να λάβουν άμεσα μέτρα για τη σωτηρία της υπόλοιπης Ελλάδας.

Επιστολή του Ανδρέα Μιαούλη προς τη Διοίκηση. Το βράδυ της 11ης Απριλίου 1826 το αγγλικό πολεμικό βρίκι «Chanticleer» ενημερώνει για την πτώση του Μεσολογγίου και τις επόμενες πολεμικές κινήσεις του Ιμπραήμ και του Κιουταχή – Ακρωτήριο Μαλέας, από το πλοίο «Αρης», 15 Απριλίου 1826. [ΓΑΚ – Κεντρική Υπηρεσία, Συλλογή Βλαχογιάννη, Κατάλογος Α’, φ. 246].

Στην 9η σειρά αυτής της σελίδας διακρίνεται η φράση του Ανδρέα Μιαούλη «Το πολυπαθές Μεσολόγγι δεν υπάρχει πλέον». [ΓΑΚ – Κεντρική Υπηρεσία, Συλλογή Βλαχογιάννη, Κατάλογος Α’, φ. 246].

Αντίκτυπος

Κι ενώ εκείνη την περίοδο οι ειδήσεις «ταξίδευαν» από το ένα μέρος της Ελλάδας στο άλλο με πολύ μεγάλη καθυστέρηση, το χειρόγραφο κείμενο του Ανδρέα Μιαούλη –που φιλοξενείται στην πολύτιμη συλλογή των Γενικών Αρχείων του Κράτους– έχει καταγραφεί ως μία από τις πρώτες γραπτές αναφορές γύρω από την τραγική κατάληξη της πολιορκίας.[.........................]

Στο φως άγνωστα τεκμήρια από την Έξοδο του Μεσολογγίου

Ένας πόλεμος κομμένος και ραμμένος πάνω στα σχέδια του "μεγάλου Ισραήλ"

 

Ο πόλεμος όπου κερδίζει το Ισραήλ και χάνει ο Τραμπ και όλοι οι άλλοι

Γιώργης-Βύρων Δάβος

kosmodromio.gr

 15–19 λεπτά

---

Όσο προχωρά χρονικά και αυξάνεται σε ωμότητα κι ένταση η επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ ενάντια στο Ιράν, όλο κι αποκαλύπτεται πως όχι μόνον η Ουάσιγκτον, αλλά κι ολάκερη η ανθρωπότητα έχουν παγιδευτεί στα στρατηγικά σχέδια του Τελ Αβίβ που εκμεταλλεύθηκε τον πολιτικό αναλφαβητισμό του Τραμπ.

Τα αποτελέσματα αυτού του ολέθριου μείγματος αφροσύνης και στυγνού, απάνθρωπου, υπολογισμού κινδυνεύει να φέρει όλον τον κόσμο σε κατάρρευση, μόνο και μόνο για να εξυπηρετηθούν οι αποβλέψεις του Νετανιάχου και η (αστήρικτη) μεγαλαυχία του Τραμπ. Το ερώτημα πλέον είναι εάν η Ευρώπη θα αφεθεί να εξαφανισθεί τελείως από τον γεωπολιτικό και γεωστρατηγικό χάρτη, ως ένα απλό συμπλήρωμα της εκάστοτε πολιτικής του Ισραήλ και των ΗΠΑ, χωρίς αυτόνομη πολιτική, πράγμα που θα την καταστήσει ανύπαρκτη στη νέα παγκόσμια πολιτική σκακιέρα και τις συμμαχίες που τα νέα δεδομένα χαράσσουν.

Το αδιέξοδο του Τραμπ

Το πρώτο δεδομένο της προοιωνιζόμενης αποτυχίας του Τραμπ είναι η ασύμμετρη σκοπιμότητα που χαρακτηρίζει τη συμμαχία Ηνωμένων Πολιτειών-Ισραήλ. Οι δύο χώρες σε αυτόν τον πόλεμο δεν έχουν ούτε την ίδια αντίληψη, ούτε τα ίδια συμφέροντα, ούτε καν την ίδια ισχύ. Γιατί ενώ για το Ισραήλ το ισλαμκό Ιράν πάγια αποτελεί μία «υπαρξιακή απειλή» (μολονότι επί περιόδου Σάχη ήταν ο καλύτερος σύμμαχός του απέναντι στους σουνίτες Άραβες) και συνεπώς η καταστροφή και ‘βαλκανοποίησή’ του είναι -όπως και για την υπόλοιπη Μέση Ανατολή- αναγκαία, για τις ΗΠΑ, αυτός ο πόλεμος δεν είναι πόλεμος ανάγκης, αλλά επιλογής -γιατί αφορά την ανάγκη ενός συμμάχου.

Οι διαφορετικές αποβλέψεις Τελ Αβίβ-Ουάσιγκτον

Αυτή η διαφορά καθορίζει και τις διαφορετικές απαιτήσεις των δύο «συμμάχων», ακόμη και στο πεδίο της μάχης, αλλά κυρίως καθιστά πολύ πιο κρίσιμο τον παράγοντα «χρόνο», τη διάρκεια του πολέμου. Ιδίως για τις ΗΠΑ, που μόνο τους συμφέρον είναι να διαρκέσουν οι επιθέσεις το συντομότερο δυνατόν, με  ελάχιστες απώλειες και χωρίς υπέρογκες δαπάνες. Μόνο που γι’ αυτό απαιτείται ένας σαφής στρατηγικός στόχος, που όπως αποδείχθηκε σαφέστατα η Ουάσιγκτον δεν διαθέτει: πλήττει εική και ως έτυχε (βλέπε το σχολείο κορασίδων, οι απώλειες που είχε κι οι επιθέσεις που δέχονται οι βάσεις τους, η αμφίβολη αποδυνάμωση της βαλλιστικής ικανότητας του Ιράν κ.ο.κ). Από την πλευρά του, το Ισραήλ -που παρέσυρε τον ανίδεο Τραμπ, πείθοντάς τον πως θα κάνει… περίπατο- έχει συμφέρον να διαρκέσει το περισσότερο πιθανό ο πόλεμος, γιατί το εξυπηρετεί -μιας κι οι αμερικανικές δυνάμεις θα απασχολούν το Ιράν- να εξοντώνει πληθυσμούς σε γειτονικά κράτη, να υφαρπάζει εδάφη (βλέπε εισβολή στον Λίβανο) και να διαιρεί όλο και περισσότερο τους γείτονες και τις εθνότητες που συνθέτουν αυτά τα κράτη, ώστε να τα βάζει στο χέρι. Παράλληλα  το Ισραήλ, βομβαρδίζοντας κι αυτό το Ιράν, φροντίζει να αναβαθμίζεται όλο και περισσότερο η σύρραξη, διότι όσο πιο ισχυρή είναι η ιρανική αντίδραση, τόσο λιγότερο μπορούν οι Αμερικανοί να επιτρέψουν στον εαυτό τους να εγκαταλείψουν το πεδίο και τον σύμμαχο.

Ο Τραμπ ουσιαστικά έχει παγιδευτεί σε έναν πόλεμο που ο ίδιος δεν χρειαζόταν να ξεκινήσει (εμφανώς γιατί, όσο και να ψευδολογεί, το ιρανικό πρόγραμμα και οι πύραυλοί του δεν τον απειλούσαν), αλλά τον οποίον δεν μπορεί πλέον να ελέγξει. Ακριβώς όπως συνέβη και στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η Γερμανία του Κάιζερ -μόλο που είχε ανοικτές διαφορές με τους αντιπάλους της (Αγγλία, Γαλλία)–αναγκάσθηκε να εμπλακεί σε μία σύγκρουση που δεν ήθελε (τουλάχιστον εκείνη τη στιγμή), λόγω της συμμαχίας με την Αυστροουγγρική Αυτοκρατορία.  στις παραμονές του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, καταλήγοντας να παρασυρθεί σε μια σύγκρουση που δεν ήθελε.

Οι στόχοι του σεναρίου που το Ισραήλ «πούλησε» στον Τραμπ (εξουδετέρωση της ιρανικής ηγεσίας, διάλυση του στρατού -ιδιαίτερα του ναυτικού και των βάσεων εκτόξευσης πυραύλων-, εσωτερική εξέγερση, αλλαγή καθεστώτος, παραίτηση από την κατασκευή πυρηνικού όπλου) αποδείχθηκε «επιστημονική φαντασία» και πήγε στραβά. Οι «έξυπνοι» βομβαρδισμοί αποδείχθηκε πάλι -μετά τη Λιβύη, τη Συρία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν- πως δεν αρκούν ούτε για να ρίξουν ένα καθεστώς, ούτε για να διαλύσουν ένα πυρηνικό πρόγραμμα, ούτε για να το αντικαταστήσουν με φιλικά προσκείμενες κυβερνήσεις.

Δεύτερον, το Ιράν γεωγραφικά και πληθυσμιακά δεν είναι Ιράκ. Είναι μια ορεινή χώρα, όπου εδώ και τριάντα χρόνια ο στρατός σκάβει τούνελ και κρύβει όπλα και εργοστάσια. Τρίτο σημείο, η πρώην Περσία έχει 90 εκατομμύρια κατοίκους, όχι λίγες δεκάδες όπως το Ιράκ (όπου ακόμα υπάρχουν σιιτικές πολιτοφυλακές) και το Αφγανιστάν (που ούτως ή άλλως είδε τους Ταλιμπάν να επιστρέφουν στην εξουσία).Επιπλέον, είναι μια χώρα που έχει κάνει την πρώτη θρησκευτική επανάσταση στην ιστορία του μουσουλμανικού κόσμου, όπου ακόμα οι αγιατολάχ έχουν μια αξιοσημείωτη βάση συναίνεσης, τουλάχιστον στο 50% της χώρας, συμπεριλαμβανομένων όλων των δομών εξουσίας με κεντρικό πυλώνα τους Φρουρούς της Επανάστασης (Pasdaran).

Και το χειρότερο; Οι Ιρανοί ξέρουν να πολεμούν. Πολέμησαν για οκτώ χρόνια εναντίον του Ιράκ σε έναν τρομερό πόλεμο, έχτισαν σταθερές συμμαχίες με πληρεξουσίους (proxies) από τον Λίβανο και τον Κόλπο μέχρι το Ιράκ, αξιοποίησαν τα διδάγματα από τους αμερικανικούς πολέμους στη Μέση Ανατολή, γνωρίζουν τον εχθρό (τόσο τον ισραηλινό όσο και τον αμερικανικό) και τον μελετούν εδώ και σαράντα χρόνια. Μάλιστα, έχουν οργανώσει τον στρατό σε στεγανά διαμερίσματα· κάθε περιοχή έχει τον δικό της διοικητή που ενεργεί αυτόνομα από το κέντρο και για να αποφασίσει στόχους δεν χρειάζεται να λάβει οδηγίες από το γενικό επιτελείο. Επιπλέον, η περιφερειακή αλυσίδα διοίκησης δεν έχει έναν μόνο διοικητή, ο οποίος άλλωστε μπορεί να αντικατασταθεί.

Αλλά τα σενάρια δεν σταματούν εδώ. Ο κίνδυνος είναι η σύρραξη αυτή να μετατραπεί σε μια καταστροφή: αρχικά περιφερειακή στη συνέχεια  πιθανόν παγκόσμια. Το Ιράν διαθέτει τρία όπλα: το πρώτο είναι το πετρέλαιο και τη δυνατότητα να κλείσουν τα Στενά του Ορμούζ, μια κίνηση ικανή να βυθίσει σε κρίση τις οικονομίες του μισού κόσμου. Από την άλλη, μπορεί κάλλιστα να στοχεύσει και να καταστρέψει τις πολύτιμες μονάδες αφαλάτωσης νερού στον άνυδρο Κόλπο, μια ενέργεια που θα γονάτιζε ολόκληρη την περιοχή. Τέλος, το πιο τρομακτικό: κανείς δεν ξέρει πραγματικά σε ποιο σημείο βρίσκεται η κατασκευή ενός πυρηνικού όπλου ή μιας “βρώμικης βόμβας”! Αν συνέβαινε αυτό, τότε κανείς δεν θα μπορούσε να γνωρίζει τις συνέπειες.

Η πολιτική παγίδα για τον Τραμπ[.........................................]

Ο πόλεμος όπου κερδίζει το Ισραήλ και χάνει ο Τραμπ και ...

Τα Βραβεία 2025 του Χάρτη: Ο Βραχύς Κατάλογος

 

χάρτης, 87 Μηνιαίο ηλεκτρονικό περιοδικό Λόγου & Τέχνης  ΜΑΡΤΙΟΣ 2026

Το διαδικτυακό περιοδικό Λόγου και Τέχνης Χάρτης (www.hartismag.gr), συνεχίζει για πέμπτη χρονιά την απονομή ετήσιων βραβείων, με σκοπό την ανάδειξη των σημαντικότερων βιβλίων που κυκλοφόρησαν το περασμένο έτος. Η διάκριση αυτή προέρχεται από μια ευρεία ομάδα τακτικών συνεργατών του περιοδικού που, χωρίς δεσμεύσεις ή προεπιλογές, πρότειναν έως τρία βιβλία ανά είδος λόγου (Ποίηση, Πεζογραφία, Δοκίμιο, Μετάφραση και Βιβλίο για παιδιά), τα οποία, έχουν εκδοθεί το 2025. Στις υποψηφιότητες δεν περιλαμβάνονται βιβλία των τακτικών συνεργατών τού περιοδικού, δεν μεσολαβούν επιτροπές ή διαβουλεύσεις, κανένας δεν γνωρίζει τι ψηφίζουν οι άλλοι, ενώ ούτε η συντακτική ομάδα εμπλέκεται στις επιλογές. Οι κατάλογοι των βιβλίων που διακρίνονται προκύπτουν ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από τις αρχικές προτάσεις των τακτικών χαρτογράφων. Τα Βραβεία 2025 του Χάρτη: Ο Βραχύς Κατάλογος την 1η Απριλίου θα ανακοινωθούν τα ΒΡΑΒΕΙΑ   ΠΟΙΗΣΗ ―Άννα Βασιάδη, Μικροί πόλεμοι, εκδ. Συρτάρι ―Διώνη Δημητριάδου, Αδώνιδος κήποι, εκδ. ΑΩ ―Θωμάς Ιωάννου, Ανοιχτή ημερομηνία, εκδ. Πόλις ―Αλέξανδρος Κορδάς, Θέασις, Οι Εκδόσεις των Φίλων ―Αλέξανδρος Μηλιάς, Απ' την Αθήνα φάντασμα, εκδ. Πατάκη ―Βασίλης Β. Παπαβασιλείου, Εφεδρείες, εκδ. Ιωλκός ΠΕΖΟΓΡΑΦΙΑ ―Βασίλης Γκουρογιάννης, Τα κιάλια του Βασίλι Τσούικοφ, εκδ. Μεταίχμιο ―Γιάννης Μακριδάκης, Στη σκιά του όρους Όχη, εκδ. Εστία ―Γιάννης Ξούριας, Φύλλα βασιλικού, εκδ. Gutenberg ―Ιορδάνης Παπαδόπουλος, Κασκαντέρ, εκδ. Ίκαρος ―Κωνσταντίνος Τζαμιώτης: Θα πέσει η νύχτα, εκδ. Μεταίχμιο ― Φωτεινή Τσαλίκογλου, Ο Ιωσήφ ήρθε μετά, εκδ. Καστανιώτη   ΔΟΚΙΜΙΟ / ΜΑΡΤΥΡΙΑ ―Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου, Ε.Χ. Γονατάς. Μικρές παράξενες ιστορίες, εκδ. Πατάκη ―Δημήτρης Δασκαλόπουλος, Σχόλια στον Σεφέρη, εκδ. Σμίλη ―Δημήτρης Καράμπελας, Το πνεύμα και το τέρας, εκδ. Δώμα ―Νικόλαος-Ιωάννης Κοσκινάς, Κάφκα και κινηματογράφος / Ο «κινηματογραφικός» Κάφκα, εκδ. Ροές ―Γιώργος Μαρκόπουλος, Σε πλάγιο φωτισμό ― Κείμενα για πρόσωπα, γεγονότα, ημέρες, εκδ. Κέδρος ―Μαρία Χατζηαποστόλου, Ο Μάνος Ελευθερίου του τόπου και της ουτοπίας, εκδ. Μετρονόμος ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ ―Ωρίων Αρκουμάνης, για το Οι Άθλιοι, του Βικτόρ Ουγκό, εκδ. Gutenberg ―Σοφία Αυγερινού, για το Ο θάνατος του Βιργιλίου, του Hermann Broch, εκδ. Έρμα ―Αλεξάνδρα Ιωαννίδου, για το Ο κηπουρός και ο θάνατος, του Georgi Gospodinov εκδ. Ίκαρος ―Κύρος Κόκκας, για το Οι Λουσιάδες του Λουίς ντε Καμόες, εκδ. Ευρασία ―Κλαίρη Μιτσοτάκη, για την επιλογή, σύνθεση, πρόλογο, μετάφραση του Η αναζήτηση του χαμένου χρόνου / Θέματα, πρόσωπα και σκηνές του Μαρσέλ Προυστ, εκδ. Άγρα ―Θεόδωρος Δ. Παπαγγελής, για τις Μεταμορφώσεις, του Οβίδιου, εκδ. Gutenberg   ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ―Παύλος Βαλαβάνης, Η ιστορία της Ολυμπίας και οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εικονογράφηση Kώστας Θεοχάρης, εκδ. Καπόν ―Μίνως Ευσταθιάδης, Το κουτί των ονείρων, εικονογράφηση Βασίλης Κουτσογιάννης, εκδ. Μεταίχμιο ―Κατερίνα Ζωντανού, Περπατώντας στο δάσος, εικονογράφηση Μαίρη Καλαμπαλίκα εκδ. Μεταίχμιο ―Βάνα Κατσαρού, Το παιδί και το Κρι Κρι, εικονογράφηση Μαίη Σταθοπούλου, εκδ. Διόπτρα ―Μαρία Λυκάρτση, Το μόνο παιδί, εικονογράφηση Yamamoto Zafouko, εκδ. Παπαδόπουλος ―Ελένη Πριοβόλου, Η Ραμού και η φάλαινα Μπελού, εικονογράφηση Ντανιέλα Σταματιάδη, εκδ. Καστανιώτη

δείτε περισσότερα

La Femme - Vagues/Κύματα

 

GR

La Femme - Vagues

La Femme

 Nouvel album "Teatro Lucido", sortie le 4 Novembre: https://idol-io.link/Teatro_LucidoYT Watch "Paradigmes: Le Film" -    • La Femme / Paradigmes: Le Film (full movie)   Join La Femme on Instagram:   / la_femme__musique   « Aura, sidus, mare adjuvant me » réalisé par LA FEMME

La Femme | Official Website

56 rue Pigalle (1949) : στον ιστό του πάθους, της προδοσίας , του εγκλήματος. Ένα καλό Γαλλικό νουάρ

 56 rue Pigalle (1949)

Σκηνοθεσία & Σεναριογράφος: Willy Rozier Παίζουν: Jacques Dumesnil, Marie Déa, Aimé Clariond. Ρενέ Μπλανκάρ Είδη: Colorized classics, Crime, Drama, Film-Noir

Στο Παρίσι της μεταπολεμικής εποχής, ο Ζαν Βινιερόν (Jacques Dumesnil), ένας επιτυχημένος και διάσημος ιστιοπλόος, βρίσκεται παγιδευμένος σε μια ερωτική σχέση με την Ινές (Marie Déa), η οποία είναι σύζυγος του καλύτερού του φίλου. Η μυστική τους σχέση διατηρείται μέσω ερωτικών επιστολών.

Η μοίρα τους σφραγίζεται όταν οι επιστολές αυτές κλέβονται από έναν αδίστακτο υπάλληλο ενός ξενοδοχείου , ο οποίος ζει στην οδό Pigalle (μια περιοχή γνωστή για τη νυχτερινή ζωή και την εγκληματικότητα). Ο κλέφτης αρχίζει να εκβιάζει το παράνομο ζευγάρι, απειλώντας να παραδώσει τα γράμματα στον σύζυγο και να καταστρέψει τις ζωές όλων.

Η υπόθεση παίρνει δραματική τροπή όταν ο εκβιαστής βρίσκεται δολοφονημένος. Όλες οι ενδείξεις και οι συνθήκες στρέφονται εναντίον του Ζαν, καθώς εκείνος είχε το ισχυρότερο κίνητρο. Μπλεγμένος σε έναν ιστό πάθους, προδοσίας και εγκλήματος, ο ήρωας μπαίνει στο στόχαστρο της αστυνομίας και πρέπει να αποδείξει την αθωότητά του, ενώ το noir σκηνικό της Rue Pigalle κρύβει πολλά μυστικά.

Αυτός καταφεύγει στο Γαλλικό Κονγκό και αποδύεται σε αγώνα για να αποδείξει την  αθωότητά του. Ξαφνικά εμφανίζεται  ένας μάρτυρας που είδε το φόνο και ανατρέπει τα πάντα .

Αν θέλετε  να δείτε την ασπρόμαυρη έκδοση:    • 56 rue Pigalle (1949) Jacques Dumesnil, Ma...   

56 Rue Pigalle/Wikipedia

Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ (1851-1909): σπουδαίος Δανός εξπρεσιονιστής με ασταθή ψυχική υγεία

Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ (1851-1909)

 

Ο Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ, πιο γνωστός ως Π. Σ. Κρέιερ, ήταν Δανός ζωγράφος. Είναι από τους πιο γνωστούς ζωγράφους της ομάδας "Αποικία του Σκάγκεν" , που ήταν μία κοινότητα όπου αποτελούταν από Δανούς και Σκανδιναβούς ζωγράφους, που μαζευόντουσαν ή δούλευαν στην πόλη Σκάγκεν της Δανίας, κυρίως τις τελευταίες δεκαετίες του 19ου αιώνα. Ο Κρέιερ ήταν ο ανεπίσημος αρχηγός της ομάδας.

Πέτερ Σεβερίν Κρέιερ/Βικιπαίδεια

 

Η "μπλε ώρα" του Δανού ζωγράφου Peder Severin Krøyer (ΑΦΙΕΡΩΜΑ)