Ελληνικό ρεκόρ για το Βιβλίο Γκίνες. Νέος άθλος της Ακαδημίας Αθηνών : λίγους μήνες μετά την εκλογή του 54χρονου βιολιστή Λεωνίδα Καβάκου απέρριψε την πρόταση να γίνει μέλος της ο 94χρονος σπουδαίος ποιητής Τίτος Πατρίκιος, στην τάξη των Γραμμάτων και Καλών Τεχνών!
Απίστευτο!... Η Ακαδημία Αθηνών απέρριψε τον μεγάλο μας ποιητή Τίτο Πατρίκιο από το να γίνει μέλος της! Ο Τίτος Πατρίκιος έχει απορριφθεί και στο παρελθόν από ακαδημαϊκός.
Η ηγεσία της Ακαδημίας, σε μια προσπάθεια να «διορθώσει» το λάθος της, «πίεσε» στο παρασκήνιο τον Τίτο Πατρίκιο να θέσει εκ νέου, υποψηφιότητα, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Βασίλη Σκουρή στο ieidiseis.gr. Ο Τίτος όμως Πατρίκιος έλαβε μόλις 13 ψήφους, ενώ χρειαζόταν 19 (στην Ακαδημία για την εκλογή κάποιου χρειάζεται το 50+1% των μελών της), με αποτέλεσμα η ψηφοφορία να ανακηρυχτεί άκυρη.
Μαζί με τον Τίτο Πατρίκιο υποψήφιοι για ακαδημαϊκοί ήταν δυο ακόμα μεγάλοι ποιητές, ο Νάσος Βαγενάς και ο Μιχάλης Γκανάς. Η ψηφοφορία και για αυτούς κρίθηκε «άγονη», αφού δεν συγκέντρωσαν τις 19 ψήφους.
Τίτος Πατρίκιος
ΣΕ ΒΡΙΣΚΕΙ Η ΠΟΙΗΣΗ
Eκεί που στριμώχνεσαι στο λεωφορείο, επιστρέφοντας
στο σπίτι
που γυρνάς από γραφείο σε γραφείο ζητώντας μια δουλειά
που επιχειρεί να σε ταπεινώσει ένας ψηλότερα ιστάμενος
που εκτοπίζεσαι από πειθήνιους νεοφερμένους
που χαίρεσαι για τα καλά λόγια που ειπώθηκαν για σένα
που θά᾽ θελες ν᾽ ακούσεις κι άλλα κι ας μην τ᾽ομολογείς
εκεί που πατάς γκάζι στα 180 με το καινούριο σου
αυτοκίνητο
που δεν τσιγκουνεύεσαι άλλο στα δώρα που προσφέρεις
που φλυαρείς, ψιλογκομενίζεις, πας να φρεσκάρεις
τη φιγούρα σου
που ξάφνου μέσα στην επιπολαιότητα έχεις μιαν
έκλαμψη ευφυίας
εκεί που αρνιέσαι την υποχρεωτική κατάργηση της μοναξιάς
που δεν αποδέχεσαι την καθεστωτική επιβολή της ευτυχίας
που νιώθεις κυρίαρχος του παιχνιδιού ενώ είσαι
χαμένος από χέρι
που βγαίνεις με σημάδια απ᾽τους λαβυρίνθους
της πολιτικής
εκεί που αγωνιάς για τ᾽αποτελέσματα μιας αξονικής
που στενοχωριέσαι για τις αρρώστιες των μακρινών σου
ανθρώπων
που ελπίζεις πως όλοι θα βγουν γεροί απ᾽το νοσοκομείο
εκεί που σταματάς τα πάντα ενώ τρέχουνε οι προθεσμίες
που περνάς βδομάδες ψάχνοντας τη λέξη που ακριβώς
χρειάζεται
ώσπου ένας άλλος μέσα σου σε απαλλάσσει, αναλαμβάνει
να το κάνει
εκεί που λες όλα αυτά είναι αστεία μπρος στο κυνήγι
του ψωμιού
κι έπειτα βλέπεις ότι χωρίς τις λέξεις τίποτα δεν αποκτά
υπόσταση…
Εκεί πάνω σε βρίσκει ποίηση.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου