Παρασκευή, Ιανουαρίου 09, 2009

Το κάνιστρο της Ποίησης

layouts myspace



ΚΩΣΤΑΣ ΒΑΡΝΑΛΗΣ
(1884-1974)

Πώς μας θέλει η «αληθής δημοκρατία»


Να μην ακούω και να μη βλέπω να πατώ
Να μη νογάω και να 'χω το στόμα βουλωτό.
Να μη με φαρμακών' η μπόχα του καιρού μου.
Χωρίς αυτιά και μάτια, μύτη και μυαλό.
μουγκός να πηαίνω, όποτε μου 'ρθει, προς νερού μου,
κι άμα τσινάει ο Γάιδαρος, να μη γελώ.
Και σα με καρυδώνουνε μουνούχο σκλάβο
οι Αμερικάνοι, εγώ να βλαστημάω το Σλάβο.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Χαρά-Λύπη εξ αδιαιρέτου στο Χρόνο: τα τραγικά παιχνίδια της Τύχης

  ΠAΛΑΤΙΝΗ ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ 7.182  Μελέαγρος (1ος αι. π.Χ.)*   οὐ γάμον, ἀλλ᾽ Ἀίδαν ἐπινυμφίδιον Κλεαρίστα δέξατο, μόλις  ἅμματα λυομένα. ἄρτι γὰρ...