Πρωτόγνωρες εμπειρίες
για τους αλλοδαπούς φοιτητές
για τους αλλοδαπούς φοιτητές
Μαζί με την άγνωστη γλώσσα και τη διαφορετική κουλτούρα, οι περίπου 1.200 αλλοδαποί φοιτητές που παρακολουθούν μαθήματα ελληνικής γλώσσας στο Σχολείο Ελληνικής Γλώσσας του Αριστοτέλειου Πανεπιστήμιου Θεσσαλονίκης, προκειμένου να σπουδάσουν στη συνέχεια στο ελληνικό πανεπιστήμιο έχουν να αποκωδικοποιήσουν και την ελληνική πραγματικότητα.
Ετσι, όπως αναφέρει η Καθημερινή (27.05.2009), τα γεγονότα του Δεκέμβρη της περασμένης χρονιάς τούς τρόμαξαν και τούς αποπροσανατόλισαν. Το καρναβάλι τούς παραξένεψε και τους ενθουσίασε. Η απουσία πρόβλεψης για την εξυπηρέτηση των λατρευτικών αναγκών ανθρώπων άλλου θρησκεύματος τους δυσκόλεψε και τους έκανε να αισθάνονται νοσταλγία για την πατρίδα τους.
Η Αθήνα με τους ρυθμούς της απρόσωπης μεγαλούπολης τούς απώθησε ενώ η Θεσσαλονίκη με το παραλιακό μέτωπο και τα δεκάδες μνημεία τούς μάγεψε. Ο Σο από τη Ζιμπάμπουε, η Γιόνα από την Αλβανία, ο Σινισά από την Κροατία, ο Ζιζό από το Κουβέιτ, η Νίνο από τη Γεωργία, ο Στιβ από τη Βρετανία, ο Ασραφ από τη Λιβύη και η Ταϊνά από τη Βραζιλία είναι μόνο μερικοί από τους αλλοδαπούς φοιτητές που παρουσίασαν το «Παράθυρο στον Κόσμο», τις εμπειρίες τους δηλαδή από την ξένη χώρα και την άγνωστη πόλη αλλά και την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού, στο πλαίσιο της 11ης Φοιτητικής Εβδομάδας του ΑΠΘ.
«Τα γεγονότα του Δεκέμβρη με μπέρδεψαν. Δεν τολμούσα να βγω έξω από τη Σχολή, αφού δεν ήξερα ακόμη καλά ελληνικά ούτε και την πόλη. Πρώτη φορά έβλεπα τέτοια κατάσταση, στη Λιβύη δεν γίνονται τέτοια», λέει μιλώντας στην εφημερίδα ο Ασραφ Γκρίμπι, 20 ετών, που σπουδάζει στρατιωτική ιατρική. Ο Ζιζό Αλμπασμάν από το Κουβέιτ, όμως, είχε διαφορετική εντύπωση: «Νόμιζα πως ήταν κάτι που συνέβαινε συχνά, επειδή στην πατρίδα μου γίνονται διαρκώς φασαρίες», είπε. Για μερικούς, οι σπουδές στην Ελλάδα, που δεν είναι ακόμη σίγουρες, καθώς πρέπει πρώτα να περάσουν επιτυχώς τις εξετάσεις γλωσσομάθειας που τους περιμένουν στις αρχές Ιουνίου, στάθηκαν αφορμή να ζήσουν πρωτόγνωρες καταστάσεις. «Το χιόνι και ο σεισμός ήταν κάτι που δεν είχα ξαναζήσει. Το πρώτο το γνώρισα στο χιονοδρομικό κέντρο Νάουσας, το δεύτερο το έζησα προ ημερών και ελπίζω να μην το ξαναζήσω», είπε ο Μοές Αντουμπάλι από τη Λιβύη.
Οι περισσότεροι θεωρούν πως οι Ελληνες, και κυρίως οι Θεσσαλονικείς είναι ευγενικοί και φιλόξενοι, αν και παραξενεύονται ιδιαίτερα με τη συνήθεια των γηραιότερων να απαιτούν μια θέση στο λεωφορείο. «Ισως να είμαι τυχερός, αλλά μου δίνουν πράγματα δωρεάν στο ψιλικατζίδικο της γειτονιάς μου, ο κόσμος είναι καλός μαζί μου», είπε ο δεκαοκτάχρονος Οσμάν Σουλεϊμάν από τη Λιβύη, που όμως ήλπιζε ότι το πανεπιστήμιο θα έμοιαζε περισσότερο με εκείνο που είχε δει σε ένα ταξίδι του στη Γερμανία.
Αν και οι φοιτητές του Σχολείου Ελληνικής Γλώσσας δεν έχουν ζήσει παρά ελάχιστα περιστατικά ρατσισμού ή ξενοφοβίας, η εικοσάχρονη Ταϊνά Ντινίζ από τη Βραζιλία, που ελπίζει να σπουδάσει Κινηματογράφο, γελάει όταν ο κόσμος κοιτάζει έκπληκτος τη μαντίλα που σκεπάζει το κεφάλι της και θυμώνει όταν καταλαβαίνει ότι το βλέμμα τους είναι αποδικιμαστικό.
Ολοι πάντως συμφωνούν πως η εμπειρία της εκμάθησης της Ελληνικής – δύσκολης αλλά ενδιαφέρουσας γλώσσας – θα τους μείνει αξέχαστη, όπως και οι δασκάλες τους, που στάθηκαν στο πλευρό τους σαν την οικογένεια που νοσταλγούσαν μακριά από τις πατρίδες τους. Πολλοί από αυτούς θα μείνουν στη Θεσσαλονίκη τουλάχιστον για όσο διάστημα διαρκέσουν οι σπουδές τους, ενώ είναι αμφίβολο αν θα καταφέρουν να στεριώσουν όσοι αποφασίσουν να παρατείνουν τη διαμονή τους στη χώρα μας, λόγω των εμποδίων που θέτει η ελληνική νομοθεσία περί αλλοδαπών.
e-paideia.net
