Τρίτη, Φεβρουαρίου 02, 2016
ΜΕ ΤΟ ΑΛΦΑ ΚΑΙ ΤΟ ΒΗΤΑ (Κ)
Κ,κ
Κόρακας κακός , κουτσός
και κροκόδειλος κουφός
κλέψανε ένα κουκί
και τους κλείσαν φυλακή!
Τώρα κάθονται και κλαίνε
"κρο" και "κρα" και "κρόκο" λένε!
Παυλίνα Παμπούδη, "με το Άλφα και το Βήτα" , Κέδρος.
Τραγούδι προτρέπον εις εγκλήματα
ΑΓΙΟΣ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ
Τραγούδι προτρέπον εις εγκλήματα
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος, Πετρή Σαλπέα
POLYGRAM 1971
Η ιστορία του δίσκου ξεκινά την τριετία 1968- 1970, όταν ο Μάνος Ελευθερίου γράφει 30 περίπου κείμενα, εμπνευσμένα από την ενασχόλησή του εκείνης της περιόδου, με καρτ ποστάλ, φωτογραφίες, άρθρα και λοιπές πηγές από τη Σμύρνη προ της Μικρασιατικής καταστροφής.
Ο Μάνος Ελευθερίου έδωσε τους στίχους του στον Δήμο Μούτση.
Του τόνισα όμως ότι αυτοί οι στίχοι δεν έιναι η ιστορία της Σμύρνης, αλλά αναφέρονται σε κάτι οριστικά χαμένο σαν τη Σμύρνη, εξηγεί ο στιχουργός.
Ο Δήμος Μούτσης μελοποίησε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα εννέα από τα κείμενα. Τα τραγούδια πρωτοπαρουσιάστηκαν ζωντανά τον Οκτώβριο του 1971 στο κέντρο «Περικλής» της Πλάκας, το οποίο μετονομάστηκε σε « Φεβρουάριος» ειδικά γι' αυτές τις παραστάσεις. Τα πιο λαϊκά τραγούδια του κύκλου απέδιδε ο Γιάννης Μπογδάνος, ενώ τα πιο λυρικά κομμάτια ερμήνευε η Πετρή Σαλπέα.
Ο Μούτσης κράτησε τη Σαλπέα και για τη δισκογράφηση του υλικού, αναζητούσε όμως ερμηνευτή για τα» αντρικά « κομμάτια του δίσκου.
Δέχτηκα σε ακρόαση πολλούς τραγουδιστές.Δεν έβρισκα όμως αυτό που ήθελα. Τον Δημήτρη Μητροπάνο μου τον πρότειναν από την εταιρεία μου, τη Philips αναφέρει.
Ο Δήμος Μούτσης κάλεσε τον τραγουδιστή για «δοκιμαστικό», ο νεαρός όμως τότε Δημήτρης Μητροπάνος υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στην Αλεξανδρούπολη. Με μέσο της εταιρείας πήρε ολιγοήμερη άδεια, κατέβηκε στην Αθήνα και παρουσιάστηκε στον Μούτση: «Στεγνή φωνή-σκέτη, χωρίς πολλά τσαλίμια, ό,τι έπρεπε γι' αυτό που ήθελα σ' αυτά τα τραγούδια», τονίζει ο συνθέτης.
Καταφέρνουν να εξασφαλίσουν στον τραγουδιστή νέα άδεια για να ηχογραφήσει. « Στις 20 Δεκεμβρίου του 1971 κατεβαίνω στην Αθήνα και μέσα σε δύο μέρες ηχογραφώ και τα πέντε τραγούδια που λέω στο δίσκο», θυμάται ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Ο ’Αγιος Φεβρουάριος είναι ένας από τους πρώτους δίσκους που γράφονται σε οκτακάναλο - το οποίο μόλις είχε φτάσει στα στούντιο της Κολούμπια.
Η σύγχρονη τεχνολογία ηχογράφησης προσφέρει στον Δήμο Μούτση τη δυνατότητα πειραματισμού. Ο συνθέτης βάζει τον Δημήτρη Μαριολά να παίξει με το μπουζούκι του συνδεδεμένο στον ενισχυτή.
Η ενορχήστρωση του δίσκου προκαλεί αμηχανία στους κριτικούς. Η εφημερίδα Ακρόπολις (1972) επισημαίνει «την επίδραση της σύγχρονης ποπ στον τρόπο έκφρασης του συνθέτη».
Ο δίσκος κυκλοφορεί το 1972 και δεν ξεπερνά σε πωλήσεις τα 2.000 αντίτυπα. Η αποτυχία είναι καθολική, μέχρι που λαμβάνει χώρα η υπόθεση Κοεμτζή και ο συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς, σε κείμενό του στην πρώτη σελίδα των ΝΕΩΝ, αναφέρει το Ο Χάρος βγήκε παγανιά ως τραγούδι προτρέπον εις εγκλήματα.
Ο κόσμος αρχίζει να αναζητεί το συγκεκριμένο τραγούδι και οι πωλήσεις του Αγίου Φεβρουαρίου ανεβαίνουν ραγδαία...
Δ. Μπάκα
ΠΗΓΗ: 100 Δίσκοι και η ιστορία τους από τον Μελωδία fm 99,2 - ειδική έκδοση,Καθημερινή
1.Εισαγωγή ΟΡΧΗΣΤΡΑ 0:00
2.Άγιος Φεβρουάριος ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 3:00
3.Άλλος για Χίο τράβηξε ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 6:57
4.Το σπίτι στην ανηφοριά ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 10:04
5.Ο Xάρος βγήκε παγανιά ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 13:04
6.Στη Σμύρνη και στο Αϊβαλί ΔΗΜ. ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ- ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 16:04
7.Σταμάτης Κομνηνός ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ19:43
8.Κι αν φταίει κανείς ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 22:48
9.Το κομοδίνο ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 25:55
10.Η σούστα πήγαινε μπροστά ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 30:14
11.Άγιος Φεβρουάριος --φινάλε ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 33:19
Τραγούδι προτρέπον εις εγκλήματα
Μουσική: Δήμος Μούτσης
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου
Ερμηνεία: Δημήτρης Μητροπάνος, Πετρή Σαλπέα
POLYGRAM 1971
Η ιστορία του δίσκου ξεκινά την τριετία 1968- 1970, όταν ο Μάνος Ελευθερίου γράφει 30 περίπου κείμενα, εμπνευσμένα από την ενασχόλησή του εκείνης της περιόδου, με καρτ ποστάλ, φωτογραφίες, άρθρα και λοιπές πηγές από τη Σμύρνη προ της Μικρασιατικής καταστροφής.
Ο Μάνος Ελευθερίου έδωσε τους στίχους του στον Δήμο Μούτση.
Του τόνισα όμως ότι αυτοί οι στίχοι δεν έιναι η ιστορία της Σμύρνης, αλλά αναφέρονται σε κάτι οριστικά χαμένο σαν τη Σμύρνη, εξηγεί ο στιχουργός.
Ο Δήμος Μούτσης μελοποίησε μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα εννέα από τα κείμενα. Τα τραγούδια πρωτοπαρουσιάστηκαν ζωντανά τον Οκτώβριο του 1971 στο κέντρο «Περικλής» της Πλάκας, το οποίο μετονομάστηκε σε « Φεβρουάριος» ειδικά γι' αυτές τις παραστάσεις. Τα πιο λαϊκά τραγούδια του κύκλου απέδιδε ο Γιάννης Μπογδάνος, ενώ τα πιο λυρικά κομμάτια ερμήνευε η Πετρή Σαλπέα.
Ο Μούτσης κράτησε τη Σαλπέα και για τη δισκογράφηση του υλικού, αναζητούσε όμως ερμηνευτή για τα» αντρικά « κομμάτια του δίσκου.
Δέχτηκα σε ακρόαση πολλούς τραγουδιστές.Δεν έβρισκα όμως αυτό που ήθελα. Τον Δημήτρη Μητροπάνο μου τον πρότειναν από την εταιρεία μου, τη Philips αναφέρει.
Ο Δήμος Μούτσης κάλεσε τον τραγουδιστή για «δοκιμαστικό», ο νεαρός όμως τότε Δημήτρης Μητροπάνος υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία στην Αλεξανδρούπολη. Με μέσο της εταιρείας πήρε ολιγοήμερη άδεια, κατέβηκε στην Αθήνα και παρουσιάστηκε στον Μούτση: «Στεγνή φωνή-σκέτη, χωρίς πολλά τσαλίμια, ό,τι έπρεπε γι' αυτό που ήθελα σ' αυτά τα τραγούδια», τονίζει ο συνθέτης.
Καταφέρνουν να εξασφαλίσουν στον τραγουδιστή νέα άδεια για να ηχογραφήσει. « Στις 20 Δεκεμβρίου του 1971 κατεβαίνω στην Αθήνα και μέσα σε δύο μέρες ηχογραφώ και τα πέντε τραγούδια που λέω στο δίσκο», θυμάται ο Δημήτρης Μητροπάνος.
Ο ’Αγιος Φεβρουάριος είναι ένας από τους πρώτους δίσκους που γράφονται σε οκτακάναλο - το οποίο μόλις είχε φτάσει στα στούντιο της Κολούμπια.
Η σύγχρονη τεχνολογία ηχογράφησης προσφέρει στον Δήμο Μούτση τη δυνατότητα πειραματισμού. Ο συνθέτης βάζει τον Δημήτρη Μαριολά να παίξει με το μπουζούκι του συνδεδεμένο στον ενισχυτή.
Η ενορχήστρωση του δίσκου προκαλεί αμηχανία στους κριτικούς. Η εφημερίδα Ακρόπολις (1972) επισημαίνει «την επίδραση της σύγχρονης ποπ στον τρόπο έκφρασης του συνθέτη».
Ο δίσκος κυκλοφορεί το 1972 και δεν ξεπερνά σε πωλήσεις τα 2.000 αντίτυπα. Η αποτυχία είναι καθολική, μέχρι που λαμβάνει χώρα η υπόθεση Κοεμτζή και ο συγγραφέας Δημήτρης Ψαθάς, σε κείμενό του στην πρώτη σελίδα των ΝΕΩΝ, αναφέρει το Ο Χάρος βγήκε παγανιά ως τραγούδι προτρέπον εις εγκλήματα.
Ο κόσμος αρχίζει να αναζητεί το συγκεκριμένο τραγούδι και οι πωλήσεις του Αγίου Φεβρουαρίου ανεβαίνουν ραγδαία...
Δ. Μπάκα
ΠΗΓΗ: 100 Δίσκοι και η ιστορία τους από τον Μελωδία fm 99,2 - ειδική έκδοση,Καθημερινή
1.Εισαγωγή ΟΡΧΗΣΤΡΑ 0:00
2.Άγιος Φεβρουάριος ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 3:00
3.Άλλος για Χίο τράβηξε ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 6:57
4.Το σπίτι στην ανηφοριά ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 10:04
5.Ο Xάρος βγήκε παγανιά ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 13:04
6.Στη Σμύρνη και στο Αϊβαλί ΔΗΜ. ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ- ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 16:04
7.Σταμάτης Κομνηνός ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ19:43
8.Κι αν φταίει κανείς ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 22:48
9.Το κομοδίνο ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 25:55
10.Η σούστα πήγαινε μπροστά ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΑΝΟΣ 30:14
11.Άγιος Φεβρουάριος --φινάλε ΠΕΤΡΗ ΣΑΛΠΕΑ 33:19
Δευτέρα, Φεβρουαρίου 01, 2016
Μποέμικη ζωή
| ||||||||||
Το καμπαρέ "Στο σβέλτο κουνέλι" (Au lapin agile) ήταν
ένα κέντρο διασκέδασης της Μονμάρτρης, όπου σύχναζαν
στο τελευταίο τέταρτο του 19ου αι. άνθρωποι του υποκόσμου αλλά και
πολλοί μποέμ καλλιτέχνες , όπως ο A. Zill και ο Utrillo.
Στον A. Zill οφείλεται, έναντι πινακίου φακής, και o περίφημος πίνακας
στην πρόσοψη του μαγαζιού με ένα κουνέλι που ξεπετάγεται
από μία κατσαρόλα ,ενώ ισορροπεί στο μπροστινό του πόδι μία φιάλη με κρασί,
στην πρόσοψη του μαγαζιού με ένα κουνέλι που ξεπετάγεται
από μία κατσαρόλα ,ενώ ισορροπεί στο μπροστινό του πόδι μία φιάλη με κρασί,
συμβολισμός της σπεσιαλιτέ του για τους απαιτητικούς γαστρονομικά πελάτες του .
Αρχικά το καμπαρέ ονομαζόταν Le Cabaret Des Assassins (To Καμπαρέ των Δολοφόνων), εξαιτίας ενός πίνακα που είχε ως θέμα του την εκτέλεση ενός κατά συρροήν δολοφόνου. Όμως πελάτες το ονόμασαν Le Lapin à Gill (Το κουνέλι του Gill) "παίζοντας" με τις λέξεις agile (=ευκίνητος, σβέλτος) και Α. Gill , ονοματεπώνυμο του ζωγράφου . Έτσι, προέκυψε το Lapin Agile.
Το καμπαρέ στα 1872, με τον πίνακα του Ζιλ στην πρόσοψή του.
********************
Το καμπαρέ σήμερα
********************
Το καμπαρέ σήμερα
ΕΣΥ: «Ανοχύρωτο» έναντι του καρκίνου
Ελλείψεις προσωπικού και εξοπλισμού
ΕΣΥ: «Ανοχύρωτο» έναντι του καρκίνου - Αύξηση κρουσμάτων λόγω πληθυσμιακής γήρανσης
Μαίρη Μπιμπή
Πηγή: health.in.gr
Σε
παγκόσμια επιδημία εξελίσσεται ο καρκίνος, παρά τη μείωση της
θνησιμότητας που έχει επιτευχθεί, παγκοσμίως. Στην Ελλάδα, ενώ ένας
στους τρεις ίσως νοσήσει σε κάποια φάση της ζωής του, η πρόσβαση στη
θεραπεία παραμένει προβληματική, επισημαίνουν οι επιστήμονες με αφορμή
την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (4/2).
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μέχρι το 2025 τα νέα κρούσματα ετησίως ότι θα έχουν αυξηθεί στα 19,3 εκατομμύρια, από 14,1 εκατ. που ήταν το 2012, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάθε χρόνο 8,2 εκατ. άτομα χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας του καρκίνου, με τα 4 εκατ. να πεθαίνουν πρόωρα, δηλαδή σε ηλικίας 20-69 ετών.
Όμως, παρά τις δυσμενείς προβλέψεις, οι τάσεις θνησιμότητας από τον καρκίνο στην Ευρώπη μειώνονται. Το διάστημα 2011-2016 εκτιμάται ότι η μείωση θα φτάσει στο 7,7% στους άνδρες και το 3,3% στις γυναίκες.
Οι «ανδρικοί» και «γυναικείοι» καρκίνοι στην ΕΕ
Ο καρκίνος του μαστού παραμένει ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες, αλλά με μειωμένη θνησιμότητα (14,3 θάνατοι/100.000). Όμως, στις γυναίκες 55-79 ετών αναμένονται περισσότεροι θάνατοι από καρκίνο του πνεύμονα, ενώ τρίτος σε συχνότητα είναι του παχέος εντέρου. Στους άνδρες πρώτος σε συχνότητα είναι ο καρκίνος του πνεύμονα και ακολουθεί του παχέος εντέρου και τρίτος του προστάτη.
Ο καρκίνος του παγκρέατος δείχνει αυξητική τάση στους προβλεπόμενους θανάτους τόσο στις γυναίκες (5,3/100.000), όσο και στους άνδρες (7,9/100.000), ενώ οι καρκίνοι της μήτρας, του στομάχου και οι λευχαιμίες δείχνουν σταθερή πτωτική τάση. Πτώση της θνησιμότητας καταγράφεται την περίοδο 2009-2016 και στην παιδική λευχαιμία (0-14 ετών), η οποία είναι 38% στα αγόρια και 20% στα κορίτσια.
Ο καρκίνος στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα καταγράφονται κάθε χρόνο 28.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου. Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία (ΕΑΕ) εκτιμά ότι ο αριθμός των ασθενών με καρκίνο θα συνεχίσει να αυξάνεται, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.
Στην Ευρώπη των 28 χωρών-μελών, η χώρας μας έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα (25%), αλλά λιγότερους από καρκίνο του παχέος εντέρου, του προστάτη και του μαστού. Ο καρκίνος είναι υπεύθυνος για το 37,6% των θανάτων στα άτομα άνω των 65 ετών.
«Αυτό θα έχει συνέπειες στη ζήτηση για ογκολογικές υπηρεσίες, όπου θα παρατηρηθεί πρωτόγνωρη αύξηση, ενώ τα κακοήθη νεοπλάσματα θα παραμείνουν κύρια αιτία θανάτου των Ελλήνων» υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΕΑΕ, Ευάγγελος Φιλόπουλος κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Τα οικονομικά και γεωγραφικά εμπόδια, η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και εξοπλισμού στα δημόσια νοσοκομεία, έχουν ως συνέπεια τον ανεπαρκή διαγνωστικό έλεγχο και την ελλιπή μακροχρόνια παρακολούθηση των ασθενών μετά τη θεραπεία. Αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της νοσηρότητας-θνησιμότητας των καρκινοπαθών και του κόστους που σχετίζεται με τον καρκίνο.
Σύμφωνα με τον Δρ Γιώργο Πισσάκα, πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας (ΕΕΑΟ), παρά το γεγονός ότι πάνω από το 60% των ασθενών θα χρειαστεί ακτινοθεραπεία, το ΕΣΥ υστερεί ποσοτικά και ποιοτικά.
«Ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν 70 τουλάχιστον μηχανήματα ακτινοθεραπείας στη χώρα μας, δυστυχώς στο ΕΣΥ υπάρχουν μόνο 27 και εξ αυτών πάνω από τα μισά είναι τεχνολογικά γερασμένα. Επίσης, τεράστιο είναι το πρόβλημα της υποστελέχωσης των ακτινοθεραπευτικών τμημάτων και αυτό εξηγεί τις μεγάλες αναμονές» υπογράμμισε ο κ. Πισσάκας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το ΕΣΥ δεν εκμεταλλεύθηκε τις χρηματοδοτήσεις ΕΣΠΑ για ανανέωση του τεχνολογικού εξοπλισμού, λόγω γραφειοκρατίας. Από τα 8 μηχανήματα που είχαν εξαγγελθεί το 2010, σήμερα λειτουργούν μόνον 2, μόλις τοποθετήθηκαν 2 ακόμα, ενώ τα υπόλοιπα 4 δεν έχουν προκηρυχθεί.
«Για κάθε μηχάνημα ακτινοθεραπείας που αποκτάται μέσω ΕΣΠΑ με τη επιστροφή ΦΠΑ (εθνική συμμετοχή 5%) και τα δωρεάν σέρβις προκύπτει όφελος για το ελληνικό δημόσιο της τάξης των 600.000 ευρώ ανά μηχάνημα» εξήγησε ο κ. Πισσάκας.
«Θύματα» της έλλειψης προσωπικού είναι τα 7 μηχανήματα που αποφάσισε να δωρίσει το 2014 το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, καθώς απαιτούνται 42 προσλήψεις (γιατροί, ακτινοφυσικοί, τεχνολόγοι). Η ΕΕΑΟ υποστηρίζει ότι για κάθε δωρεά, εκτός από το μηχάνημα, το κράτος λαμβάνει και τον αναλογούντα ΦΠΑ. «Για τα 7 μηχανήματα θα αποδοθούν στο κράτος τουλάχιστον 3 εκατ. ευρώ, ποσό που μπορεί να καλύψει αυτές τις προσλήψεις για περίπου 4 χρόνια» τόνισε ο κ. Πισσάκας.
Διαφορετική είναι η εικόνα στην ιδιωτική Υγεία, όπου τα ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα είναι τελευταίας τεχνολογίας, κάνοντας άνιση τη μάχη για τους ασθενείς που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να καλύψουν το επιπλέον κόστος που απαιτούν τα ιδιωτικά θεραπευτήρια, παρόλο που ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει στο 100% τις ακτινοθεραπείες, με εξαίρεση την αμοιβή του γιατρού. Όμως, λόγω clawback και rebate, το κόστος αυτό μετακυλίεται στον ασθενή.
Ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (4/2), η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία με σύνθημα «Μπορούμε-Μπορώ» την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιήσει σειρά ενημερωτικών δράσεων σε πόλεις που λειτουργούν παραρτήματά της.
Στην Αθήνα, στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Νίκης, από τις 11.00 π.μ. έως τις 17.00 μ.μ. μεταξύ άλλων θα γίνεται διανομή ενημερωτικού υλικού και φρούτων, ενώ θα πραγματοποιηθούν σπιρομετρήσεις και μαστογραφίες σε ανασφάλιστους πολίτες.
Η ΕΑΕ υπενθυμίζει ότι περίπου το 40% όλων των καρκίνων μπορούν να προληφθούν, ενώ κάποιοι καρκίνοι μπορούν να ανιχνευθούν έγκαιρα και να ιαθούν. «Σχεδόν 30% των θανάτων από καρκίνο οφείλονται σε συνήθειες του τρόπου ζωής που μπορούμε να αλλάξουμε. Μόνο το κάπνισμα αναλογεί στο 20% των θανάτων από καρκίνο και στο 70% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα» κατέληξε ο κ. Φιλόπουλος.
Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μέχρι το 2025 τα νέα κρούσματα ετησίως ότι θα έχουν αυξηθεί στα 19,3 εκατομμύρια, από 14,1 εκατ. που ήταν το 2012, σε παγκόσμιο επίπεδο. Κάθε χρόνο 8,2 εκατ. άτομα χάνουν τη ζωή τους εξαιτίας του καρκίνου, με τα 4 εκατ. να πεθαίνουν πρόωρα, δηλαδή σε ηλικίας 20-69 ετών.
Όμως, παρά τις δυσμενείς προβλέψεις, οι τάσεις θνησιμότητας από τον καρκίνο στην Ευρώπη μειώνονται. Το διάστημα 2011-2016 εκτιμάται ότι η μείωση θα φτάσει στο 7,7% στους άνδρες και το 3,3% στις γυναίκες.
Οι «ανδρικοί» και «γυναικείοι» καρκίνοι στην ΕΕ
Ο καρκίνος του μαστού παραμένει ο συχνότερος καρκίνος στις γυναίκες, αλλά με μειωμένη θνησιμότητα (14,3 θάνατοι/100.000). Όμως, στις γυναίκες 55-79 ετών αναμένονται περισσότεροι θάνατοι από καρκίνο του πνεύμονα, ενώ τρίτος σε συχνότητα είναι του παχέος εντέρου. Στους άνδρες πρώτος σε συχνότητα είναι ο καρκίνος του πνεύμονα και ακολουθεί του παχέος εντέρου και τρίτος του προστάτη.
Ο καρκίνος του παγκρέατος δείχνει αυξητική τάση στους προβλεπόμενους θανάτους τόσο στις γυναίκες (5,3/100.000), όσο και στους άνδρες (7,9/100.000), ενώ οι καρκίνοι της μήτρας, του στομάχου και οι λευχαιμίες δείχνουν σταθερή πτωτική τάση. Πτώση της θνησιμότητας καταγράφεται την περίοδο 2009-2016 και στην παιδική λευχαιμία (0-14 ετών), η οποία είναι 38% στα αγόρια και 20% στα κορίτσια.
Ο καρκίνος στην Ελλάδα
Στην Ελλάδα καταγράφονται κάθε χρόνο 28.000 νέες περιπτώσεις καρκίνου. Η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία (ΕΑΕ) εκτιμά ότι ο αριθμός των ασθενών με καρκίνο θα συνεχίσει να αυξάνεται, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού.
Στην Ευρώπη των 28 χωρών-μελών, η χώρας μας έχει τα μεγαλύτερα ποσοστά θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα (25%), αλλά λιγότερους από καρκίνο του παχέος εντέρου, του προστάτη και του μαστού. Ο καρκίνος είναι υπεύθυνος για το 37,6% των θανάτων στα άτομα άνω των 65 ετών.
«Αυτό θα έχει συνέπειες στη ζήτηση για ογκολογικές υπηρεσίες, όπου θα παρατηρηθεί πρωτόγνωρη αύξηση, ενώ τα κακοήθη νεοπλάσματα θα παραμείνουν κύρια αιτία θανάτου των Ελλήνων» υπογράμμισε ο πρόεδρος της ΕΑΕ, Ευάγγελος Φιλόπουλος κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου.
Τα οικονομικά και γεωγραφικά εμπόδια, η έλλειψη εξειδικευμένου προσωπικού και εξοπλισμού στα δημόσια νοσοκομεία, έχουν ως συνέπεια τον ανεπαρκή διαγνωστικό έλεγχο και την ελλιπή μακροχρόνια παρακολούθηση των ασθενών μετά τη θεραπεία. Αυτά έχουν ως αποτέλεσμα την αύξηση της νοσηρότητας-θνησιμότητας των καρκινοπαθών και του κόστους που σχετίζεται με τον καρκίνο.
Σύμφωνα με τον Δρ Γιώργο Πισσάκα, πρόεδρο της Ελληνικής Εταιρείας Ακτινοθεραπευτικής Ογκολογίας (ΕΕΑΟ), παρά το γεγονός ότι πάνω από το 60% των ασθενών θα χρειαστεί ακτινοθεραπεία, το ΕΣΥ υστερεί ποσοτικά και ποιοτικά.
«Ενώ θα έπρεπε να υπάρχουν 70 τουλάχιστον μηχανήματα ακτινοθεραπείας στη χώρα μας, δυστυχώς στο ΕΣΥ υπάρχουν μόνο 27 και εξ αυτών πάνω από τα μισά είναι τεχνολογικά γερασμένα. Επίσης, τεράστιο είναι το πρόβλημα της υποστελέχωσης των ακτινοθεραπευτικών τμημάτων και αυτό εξηγεί τις μεγάλες αναμονές» υπογράμμισε ο κ. Πισσάκας.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το ΕΣΥ δεν εκμεταλλεύθηκε τις χρηματοδοτήσεις ΕΣΠΑ για ανανέωση του τεχνολογικού εξοπλισμού, λόγω γραφειοκρατίας. Από τα 8 μηχανήματα που είχαν εξαγγελθεί το 2010, σήμερα λειτουργούν μόνον 2, μόλις τοποθετήθηκαν 2 ακόμα, ενώ τα υπόλοιπα 4 δεν έχουν προκηρυχθεί.
«Για κάθε μηχάνημα ακτινοθεραπείας που αποκτάται μέσω ΕΣΠΑ με τη επιστροφή ΦΠΑ (εθνική συμμετοχή 5%) και τα δωρεάν σέρβις προκύπτει όφελος για το ελληνικό δημόσιο της τάξης των 600.000 ευρώ ανά μηχάνημα» εξήγησε ο κ. Πισσάκας.
«Θύματα» της έλλειψης προσωπικού είναι τα 7 μηχανήματα που αποφάσισε να δωρίσει το 2014 το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, καθώς απαιτούνται 42 προσλήψεις (γιατροί, ακτινοφυσικοί, τεχνολόγοι). Η ΕΕΑΟ υποστηρίζει ότι για κάθε δωρεά, εκτός από το μηχάνημα, το κράτος λαμβάνει και τον αναλογούντα ΦΠΑ. «Για τα 7 μηχανήματα θα αποδοθούν στο κράτος τουλάχιστον 3 εκατ. ευρώ, ποσό που μπορεί να καλύψει αυτές τις προσλήψεις για περίπου 4 χρόνια» τόνισε ο κ. Πισσάκας.
Διαφορετική είναι η εικόνα στην ιδιωτική Υγεία, όπου τα ακτινοθεραπευτικά μηχανήματα είναι τελευταίας τεχνολογίας, κάνοντας άνιση τη μάχη για τους ασθενείς που δεν έχουν οικονομική δυνατότητα να καλύψουν το επιπλέον κόστος που απαιτούν τα ιδιωτικά θεραπευτήρια, παρόλο που ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει στο 100% τις ακτινοθεραπείες, με εξαίρεση την αμοιβή του γιατρού. Όμως, λόγω clawback και rebate, το κόστος αυτό μετακυλίεται στον ασθενή.
Ο καρκίνος μπορεί να προληφθεί
Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα κατά του Καρκίνου (4/2), η Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία με σύνθημα «Μπορούμε-Μπορώ» την Παρασκευή 5 Φεβρουαρίου θα πραγματοποιήσει σειρά ενημερωτικών δράσεων σε πόλεις που λειτουργούν παραρτήματά της.
Στην Αθήνα, στη διασταύρωση των οδών Ερμού και Νίκης, από τις 11.00 π.μ. έως τις 17.00 μ.μ. μεταξύ άλλων θα γίνεται διανομή ενημερωτικού υλικού και φρούτων, ενώ θα πραγματοποιηθούν σπιρομετρήσεις και μαστογραφίες σε ανασφάλιστους πολίτες.
Η ΕΑΕ υπενθυμίζει ότι περίπου το 40% όλων των καρκίνων μπορούν να προληφθούν, ενώ κάποιοι καρκίνοι μπορούν να ανιχνευθούν έγκαιρα και να ιαθούν. «Σχεδόν 30% των θανάτων από καρκίνο οφείλονται σε συνήθειες του τρόπου ζωής που μπορούμε να αλλάξουμε. Μόνο το κάπνισμα αναλογεί στο 20% των θανάτων από καρκίνο και στο 70% των θανάτων από καρκίνο του πνεύμονα» κατέληξε ο κ. Φιλόπουλος.
Η επαναστατική πραγματικότητα ως μυθοπλασία
Ζαπατίστας - Βικιπαίδεια
Σουμπκομαντάντε Μάρκος - Βικιπαίδεια
****************
Ενας Ελληνας στη γη των Ζαπατίστας
Συνδυασμός πραγματικών
γεγονότων και προσωπικών εμπειριών από το ταξίδι του στη Λατινική
Αμερική, το νέο βιβλίο του Πάνου Καρνέζη
Ο Ελληνας δημιουργός συμπλήρωσε κιόλας 20 χρόνια στην Αγγλία κι από εκεί συνεχίζει να γράφει τα βιβλία του, να δίνει απαντήσεις σε διλήμματα πίστης, δικαιοσύνης και βίας και να διαχωρίζει την περίπτωσή του από όσους σήμερα ξενιτεύονται
Τι σχέση έχει η επανάσταση των Ζαπατίστας με την καταστροφή του Αμαζονίου και τα αμαρτωλά μυστικά της Καθολικής Εκκλησίας;
Αποτελούν τη μαγιά του νέου μυθιστορήματος του Πάνου Καρνέζη «Οι φυγάδες», που πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Πατάκη.
Μας μεταφέρει στη ζούγκλα της Λατινικής Αμερικής, σε ένα μέρος που δεν κατονομάζεται, όπου διαφορετικοί άνθρωποι κι ένα εμβληματικό άγριο ζώο προσπαθούν να επιβιώσουν από διάφορες απειλές.
Ενας πληγωμένος στρατιώτης που προσπαθεί να ξεφύγει από τους αντάρτες καταπατητές της γης των Ινδιάνων.
Ο Αγγλος καθολικός ιερέας που κρυφά τον περιθάλπει, βάζοντας σε κίνδυνο όλο το ινδιάνικο χωριό όπου ζει.
Ενας ιαγουάρος που καθώς εκτοπίζεται από το δάσος εκφράζει τα άγρια ένστικτά του.
Η πολιτική και η οικονομία ενώνονται με τη θρησκεία και την οικολογία.
Οι συγκρούσεις των ηρώων, εσωτερικές και εξωτερικές, φέρνουν τον αναγνώστη αντιμέτωπο με διλήμματα απόλυτα και απλά, σύγχρονα και διαχρονικά, για την πίστη, τη δικαιοσύνη, την πρόοδο και τη βία.
Πέρασαν κιόλας 20 χρόνια από τότε που ο Πάνος Καρνέζης, νεαρός μηχανικός από την Αμαλιάδα, έφυγε για το μεταπτυχιακό του στην Αγγλία, όπου εργάστηκε για ένα διάστημα στη βιομηχανία, πριν αφοσιωθεί σε αυτό που πραγματικά αγαπούσε, τη συγγραφή.
Καταξιωμένος λογοτέχνης σήμερα, με ευχέρεια τόσο στη μικρή φόρμα όσο και στο μυθιστόρημα, ζει μόνιμα στο Λονδίνο, όπου γράφει πρώτα στην αγγλική γλώσσα και συνήθως στη συνέχεια μεταγράφει τα βιβλία του στα ελληνικά.
Μας συστήθηκε με τη συλλογή διηγημάτων «Little Infamies» («Μικρές ατιμίες»), που κυκλοφόρησε το 2002 από τον εκδοτικό οίκο Jonathan Cape, συγκέντρωσε εξαιρετικές κριτικές και μεταφράστηκε σε οκτώ γλώσσες.
Το μυθιστόρημα «The Maze» («Ο λαβύρινθος», 2004), ακολούθησε την ίδια πορεία, μπήκε στη βραχεία λίστα του Whitbread First Novel Award και απέσπασε το βραβείο Pendleton May First Novel Award.
Το τρίτο του μυθιστόρημα, «The Birthday Party» («Πάρτι γενεθλίων»), εκδόθηκε επίσης από τον Jonathan Cape το 2007.
⚫ Ποιο ήταν το έναυσμα για να γράψετε τους «Φυγάδες»;
Αρχικά μου κέντρισε το ενδιαφέρον η περίπτωση των Ζαπατίστας, η ένοπλη σύγκρουση των ανταρτών με την κυβέρνηση του Μεξικού. Οι μεν είναι υποστηρικτές των φτωχών ακτημόνων καλλιεργητών και κτηνοτρόφων, που στην αναζήτηση γης για να ζήσουν έχουν καταπατήσει τμήματα του τεράστιου βροχοδάσους στις νότιες επαρχίες της χώρας, στα σύνορα με τη Γουατεμάλα.
Οσο έψαχνα άρθρα σε εφημερίδες, ίντερνετ και ντοκιμαντέρ, ανακάλυπτα πτυχές που δεν είναι μόνο πολιτικές αλλά και οικολογικές. Είναι μια ιστορία όπου τα πράγματα δεν είναι άσπρο-μαύρο, δεν υπάρχει μόνο το καλό ή το κακό.
Μια ιδανική ιστορία για μυθιστόρημα, τουλάχιστον για μένα, που με ενδιαφέρουν οι γκρίζες αποχρώσεις, οι διφορούμενες πράξεις, οι αλήθειες που δεν είναι απόλυτες και μας προκαλούν να τις αμφισβητήσουμε.
Οταν πια είχα μάθει αρκετά για το τι συμβαίνει, ταξίδεψα σε εκείνα τα μέρη όπου οι προσωπικές μου εμπειρίες με βοήθησαν να κατανοήσω καλύτερα την κατάσταση και να φτιάξω την ατμόσφαιρα το βιβλίου.
⚫ Οι ήρωες, οι «φυγάδες», σας είναι πολλοί και διαφορετικοί στην ιστορία σας.
Ναι, κυριολεκτικά ή μεταφορικά. Ο τραυματισμένος αξιωματικός του στρατού που προσπαθεί να ξεφύγει απ’ τους αντάρτες που έστησαν ενέδρα στους άνδρες του.
Ο Αγγλος καθολικός ιερέας ο οποίος πηγαίνει στη Λατινική Αμερική για να ξεφύγει απ’ τις τύψεις που τον κατατρύχουν για κάτι που έχει συμβεί. Οι Ινδιάνοι που ζουν σε έναν κόσμο που αλλάζει μαζί με τον παραδοσιακό τρόπο ζωής τους.
Η γυναίκα αρχαιολόγος που αναζητά τα ερείπια μιας χαμένης πόλης των Μάγια και νιώθει κυνηγημένη απ’ το προσωπικό της παρελθόν.
Ο ιαγουάρος που τρομοκρατεί το ινδιάνικο χωριό γιατί ο ζωτικός του χώρος καταστρέφεται απ’ τους καταπατητές… Ολοι λίγο-πολύ, για διαφορετικούς λόγους, νιώθουν κυνηγημένοι και αδύναμοι απέναντι σε ό,τι τους απειλεί.
⚫ Το ταξίδι σας στη Νότια Αμερική ήταν καταλυτικό στη συγγραφή αυτού του μυθιστορήματος; Γενικότερα η έρευνα και η εμπειρία παίζουν σημαντικό ρόλο στα βιβλία σας;
Ηταν μια σημαντική εμπειρία, όχι μόνο όσον αφορά το συγκεκριμένο βιβλίο. Ηρθα σε επαφή με έναν κόσμο που ώς τότε είχα δει μόνο στην οθόνη, αλλά η εικόνα φυσικά δεν σε αγγίζει τόσο όσο η πραγματικότητα: οι μυρωδιές, οι ήχοι, το τοπίο, το τροπικό κλίμα, η μεγάλη φτώχεια, τα μπλόκα του στρατού στους επαρχιακούς δρόμους…
Είναι μια πραγματικότητα εξαιρετικά διαφορετική απ’ ό,τι έχουμε συνηθίσει στην Ευρώπη, τουλάχιστον στις πιο απομακρυσμένες επαρχίες του Μεξικού, με τρομερές ανισότητες και μια φύση που μοιάζει εχθρική, επικίνδυνη, φυλάει τα μυστικά της.
Δεν θα είχα γράψει το ίδιο βιβλίο αν δεν τα είχα δει όλα αυτά από κοντά. Αλλωστε το τοπίο –ή γενικότερα ο χώρος όπου διαδραματίζεται μια ιστορία– είναι το πρώτο πράγμα που πρέπει να έχω ξεκάθαρα στον νου, περισσότερο και από τους ήρωες, πριν ξεκινήσω να γράφω.
Η έρευνα με βιβλία, άρθρα κ.λπ. έχει καθαρά πρακτική σημασία, χρειάζεται για να κάνει την ιστορία πιστευτή, αλλά δεν είναι κάτι που με ευχαριστεί ιδιαίτερα.
⚫ Η θρησκεία, η πίστη, η ηθική σάς απασχολούν και στους «Φυγάδες». Υπογραμμίζετε την αντιδιαστολή ανάμεσα σε έναν ιερέα που δεν πιστεύει στον Θεό, αλλά έχει αξίες, και την υποκρισία της Εκκλησίας;
Η υποκρισία της Καθολικής Εκκλησίας και η αδυναμία του πατέρα Τόμας να εναντιωθεί σε αυτήν τον οδηγούν στη φυγή και τις τύψεις. Χάνει την πίστη του στον Θεό της Αγίας Γραφής αλλά όχι και στις ιδέες του χριστιανισμού όπως τις αντιλαμβανόμαστε σήμερα: την απόρριψη κάθε μορφής βίας, τη συγχώρεση, την ταπεινοφροσύνη, την ολιγάρκεια, κτλ.
Τελικά, η κατά γράμμα ερμηνεία όχι μόνο της Αγίας Γραφής αλλά όλων των ιερών κειμένων, τόσο του χριστιανισμού όσο και των άλλων θρησκειών –κειμένων που έχουν γραφεί πριν από πολλούς αιώνες με βάση τα πιστεύω, τις επιστημονικές γνώσεις, τις νοοτροπίες, τα δεδομένα άλλων εποχών–, δεν έχει νόημα στις μέρες μας.
Ο φονταμενταλισμός είναι μια προσπάθεια εκμετάλλευσης αυτής της επιμονής στην άκριτη αποδοχή αρχαίων, άσχετων με τη σημερινή πραγματικότητα, θεσφάτων, για πολιτικούς και όχι για πνευματικούς σκοπούς.
⚫ Σε αυτό το βιβλίο δίνετε για πρώτη φορά και ένα οικολογικό στίγμα. Είναι κάτι που σας απασχολεί;
Στις μέρες μας το οικολογικό ζήτημα δεν είναι πια μια σχεδόν αφηρημένη έννοια, όπως ίσως να έμοιαζε σε κάποιους από μας πριν από είκοσι-τριάντα χρόνια.
Δεν νομίζω πως υπάρχουν πολλοί σήμερα που πιστεύουν πως η καταστροφή του περιβάλλοντος κάπου αλλού στον πλανήτη δεν θα επηρεάσει και τον δικό μας τρόπο ζωής.
Στους «Φυγάδες» η συμπλοκή των Ινδιάνων με τους αντάρτες έχει βέβαια οικονομικά αίτια, αλλά και αυτά πηγάζουν από την καταστροφή του βροχοδάσους.
⚫ Γιατί επιλέξατε να γράφετε στα αγγλικά; Δεν θα ήταν, τουλάχιστον αρχικά, πιο εύκολο να εκφραστείτε στη μητρική γλώσσα;
Από την αρχή είδα το γράψιμο ως μια προσπάθεια επικοινωνίας με τον κόσμο γύρω μου, όχι ως μια προσωπική, πνευματική άσκηση στην τέχνη του λόγου. Μια και ζούσα στην Αγγλία, έγραψα σε αυτή τη γλώσσα.
Δεν ήταν εύκολο, αλλά ούτε και πολύ δύσκολο, γιατί για χρόνια διάβαζα λογοτεχνία στα αγγλικά και είχα έτσι μια κάποια οικειότητα με τον γραπτό τρόπο έκφρασης στα αγγλικά.
⚫ Πώς είναι για έναν Ελληνα συγγραφέα, όπως εσείς, να ζει στην Αγγλία, όταν η Ελλάδα βρίσκεται συχνά στις πρώτες ειδήσεις με αρνητικό αντίκτυπο, λόγω της υφιστάμενης κρίσης;
Η κοινή γνώμη είναι μάλλον διχασμένη στην Αγγλία σχετικά με την Ελλάδα. Πολλοί έχουν όντως αρνητική άποψη –μεγάλες συντάξεις, τεράστιος δημόσιος τομέας, αργόσχολοι υπάλληλοι.
Ομως ένα σημαντικό ποσοστό μάς βλέπει καλοπροαίρετα, ως θύματα των πλουσιότερων χωρών της Ευρωπαϊκής Ενωσης και των γραφειοκρατών του όλου μηχανισμού που έχει στηθεί για να επιβιώσει πάση θυσία η ιδέα της Ενωσης.
⚫ Επισκέπτεστε συχνά την Ελλάδα; Πώς βλέπετε να έχει αλλάξει η ζωή εδώ τα τελευταία χρόνια;
Ερχομαι δυστυχώς μόνο τα καλοκαίρια πια. Οικογενειακές και άλλες υποχρεώσεις δεν μου επιτρέπουν να έρχομαι όσο θα ήθελα.
Η ζωή έχει σαφώς αλλάξει ραγδαία τα τελευταία τέσσερα-πέντε χρόνια. Προς το χειρότερο φυσικά. Αν και η υπερβολή γύρω στο 2000 ώς τα χρόνια τον Ολυμπιακών και λίγο μετά, με έναν τρομερό καταναλωτισμό, μανία επίδειξης, φιληδονία και ανεξέλεγκτη κερδοσκοπία, δεν θα μου λείψει.
Ηταν οι τελευταίες μέρες της Πομπηίας. Ισως όλη αυτή η κατάσταση σήμερα, το μηδένισμα του κοντέρ, να οδηγήσει σε κάτι καλύτερο, πιο μετρημένο, πιο ουσιαστικό.
Πότε όμως και με τι τίμημα;
Ημουν τυχερός γιατί έφυγα από την Ελλάδα από επιλογή
⚫ Πιστεύετε ότι η «φυγή» στο εξωτερικό αποτελεί σήμερα λύση για τους νέους Ελληνες, οι οποίοι αντιμετωπίζουν οικονομική και επαγγελματική κρίση;Η ζωή σε μια άλλη χώρα, όταν αποτελεί επιλογή, μπορεί να είναι δημιουργική και να προσφέρει ικανοποίηση με πολλούς τρόπους.
Σήμερα, όπως στη δεκαετία του ’50, πολλοί νέοι Ελληνες αναγκάζονται να φύγουν καθαρά για οικονομικούς λόγους, όχι γιατί έχουν κάποια δίψα να γνωρίσουν άλλες χώρες, άλλους τρόπους ζωής, άλλες κουλτούρες. Σε αυτές τις περιπτώσεις η φυγή δεν είναι πάντα μια ευχάριστη περιπέτεια.
Σε κάποιους ο τρόπος ζωής αλλού μπορεί να μην ταιριάζει στο ταμπεραμέντο τους, μπορεί να τους λείπουν συγγενείς και φίλοι, η νοσταλγία μπορεί να γίνει μεγάλο βάρος.
Δεν είναι ευχάριστο, αλλά βέβαια η προτεραιότητα είναι να επιβιώσει κανείς, να μη γίνεται βάρος στους δικούς του ανθρώπους.
⚫ Ασφαλώς εσείς δεν είστε «φυγάς». Πήγατε στην Αγγλία για να σπουδάσετε και να εργαστείτε. Νιώσατε όμως ποτέ ξένος;
Δεν ένιωσα ποτέ πως με καταδιώκει κάποιος, δεν αναγκάστηκα να φύγω από την Ελλάδα.
Ημουν τυχερός να το κάνω από επιλογή, αν και πάλι μου πήρε αρκετά χρόνια να προσαρμοστώ στο εξωτερικό. Ξένος βέβαια νιώθω ακόμα, έφυγα πολύ μεγάλος από την Ελλάδα για να μπορέσω να αφομοιωθώ πλήρως από τον αγγλικό τρόπο ζωής.
Παρ’ όλα αυτά, νιώθω την Αγγλία σπίτι μου και μετά από είκοσι τρία χρόνια εδώ είναι η καθημερινότητα της Ελλάδας που μου μοιάζει λίγο ξένη.
Νομίζω πως η αποφασιστική καμπή ήταν όταν δέχτηκα πως θα είμαι πάντα ξένος στην Αγγλία, πως δεν θα αποκτήσω ποτέ τον ίδιο συναισθηματικό δεσμό που έχω με την πατρίδα, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν μπορώ να είμαι ευτυχισμένος εδώ.
⚫ Στην Αγγλία σας δόθηκαν περισσότερες επαγγελματικές ευκαιρίες και δυνατότητες; Αν μένατε στην Ελλάδα, θα είχατε την ίδια εξέλιξη;
Υπάρχουν περισσότερες ευκαιρίες για ένα συγγραφέα στην Αγγλία, όπως και στα περισσότερα επαγγέλματα άλλωστε. Ενας λόγος είναι απλά το μέγεθος της αγοράς του βιβλίου: όσο μεγαλύτερο το αναγνωστικό κοινό τόσο περισσότεροι και οι συγγραφείς. Ενας άλλος λόγος είναι η διαφορά νοοτροπίας.
Εχω την αίσθηση πως στην Ελλάδα είναι δυσκολότερο για κάποιον χωρίς τις κατάλληλες συστάσεις και επαφές να προσεγγίσει εκδότες, περιοδικά κ.λπ. Ενας τρίτος λόγος είναι το γεγονός ότι ο εκδοτικός κόσμος στην Αγγλία, και ο χώρος της τέχνης γενικότερα, ψάχνει ενεργά για το καινούργιο, το πρωτότυπο, το ανατρεπτικό - αν και πολλοί καλλιτέχνες από μειονότητες θα διαφωνούσαν μαζί μου.
Εν πάση περιπτώσει, αν είχα μείνει στην Ελλάδα, μάλλον δεν θα είχα ασχοληθεί καν με τα βιβλία, όχι για κάποιον απ’ τους παραπάνω λόγους, αλλά κυρίως γιατί δεν θα είχα εκτεθεί στις συνθήκες –μοναξιά, νοσταλγία, αποστασιοποίηση από την καθημερινότητα– που νομίζω πως με έσπρωξαν να δοκιμάσω να γράψω.
Info:
Ο Πάνος Καρνέζης θα έρθει στην Ελλάδα για να παρουσιάσει τους «Φυγάδες» στις 18/2 στη Θεσσαλονίκη (Βιβλιοπωλείο Κωνσταντινίδης) και στις 19/2 στον Ιανό της Αθήνας.CARTE POSTALE : 12 τραγούδια για μεγάλους καλλιτέχνες
'Τα τραγούδια του ''carte postale'είναι κομμάτια πάνω σε ιδιαίτερες και
σημαντικές προσωπικότητες,κοινής αποδοχής,στον κοινό βίο.
Είναι μνήμες που καταγράφηκαν στη συνείδηση και μεταμορφώθηκαν σε μουσική και διάφανη ύλη.
Είναι αισθήματα που δεν μπόρεσα να πώ με δικά μου λόγια ,άλλα χρειάστηκα τους στίχους του Ηλ.Κατσούλη για να ''μιλήσω'' με τη μουσική μου,σε αυτόν τον κύκλο τραγουδιών,αποτελούν σελίδες της κοινής ιστορίας μας,που θέλησα να πλησιάσω με μία μουσική,ίσως πολύ προσωπική.
Εκ βαθέων........
Δύσκολευομαι να μιλήσω για τις καρτ-ποστάλ.
Μου είναι όμως λίγο πιό εύκολο να σκεφτώ τα πρόσωπα,αφού από αυτά πήραμε την ύλη,την ουσιά και τον ήχο τους(μουσκή & λόγο) για να πορευτούμε στη ζωή και στον ιδιωτικό μας χώρο.....''
ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ-Νοέμβρης 2006
Τραγουδούν- (προσωπικότητες για τις οποίες τραγουδούν):
-ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ- (AMALIA RODRIGUEZ)*
-ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ - (ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ)**
-ΣΟΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ - (EDITH PIAF)*
-ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ - (ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ)
-ΜΑΡΙΩ - (ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΣΚΙΛ)
-ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΣΤΑΣ- (ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ)
-ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΙΟΥ - (ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ)
-ΜΟΡΦΩ ΤΣΑΪΡΕΛΗ - (ΑΤΤΙΚ)
-ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ - (CARLO GARDELL-ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΙΖΥΗΝΟ)
-ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ - ( ΡΟΖΑ ΕΣΚΕΝΑΖΗ-ΜΑΡΙΚΑ ΝΙΝΟΥ-ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ)
Ενορχήστρωση:Γιάννης Ιωάννου
παίζουν οι μουσικοί:
-Νότης Μαυρουδής-κλασική κιθάρα
-Γιάννης Ιωάννου-πιάνο,ακορντεόν,κρουστά,synthesizer
-Βαγγέλης Ζωγράφος-κόντρα μπάσσο
-Μιχάλης Ανδρονίκου-μαντολίνο,κιθάρα,τζουρά,κλαρινέτο
-Ζωή Τηγανούρια-ακορντεόν
-Νίκος Χατζηιορδάνου- ακορντεόν
-Κώστας Νικολόπουλος-ακουστική,12 χορδη κιθάρα
-Νίκος Σακελλεράκης-Τρομπέτα
-Στέλλα Τζάνη-Βιολί
-Μιχαήλ Σμυρνόφ-βιόλα
-Λευκή Κολοβού-τσέλο
-Δημήτρης Μαριολάς-μπουζούκι,μπαγλαμά,τζουρά,μαντολίνο
-Παναγιώτης Παπαγεωργίου-ακορντεόν
*ΧΟΡΩΔΙΑ:
-Ανδρονίκου Μιχάλης
-Βερύκοκκος Νίκος
-Ζήρα Κρίνθη
-Κασσάνδρα Σίσσυ
-Κωστάκη Δήμητρα
-Λεκόπουλος Γιάννης
-Μάντζιος Κώστας
-Ρογκάκος Νίκος
**β'φωνή :Σοφία Παπάζογλου
Είναι μνήμες που καταγράφηκαν στη συνείδηση και μεταμορφώθηκαν σε μουσική και διάφανη ύλη.
Είναι αισθήματα που δεν μπόρεσα να πώ με δικά μου λόγια ,άλλα χρειάστηκα τους στίχους του Ηλ.Κατσούλη για να ''μιλήσω'' με τη μουσική μου,σε αυτόν τον κύκλο τραγουδιών,αποτελούν σελίδες της κοινής ιστορίας μας,που θέλησα να πλησιάσω με μία μουσική,ίσως πολύ προσωπική.
Εκ βαθέων........
Δύσκολευομαι να μιλήσω για τις καρτ-ποστάλ.
Μου είναι όμως λίγο πιό εύκολο να σκεφτώ τα πρόσωπα,αφού από αυτά πήραμε την ύλη,την ουσιά και τον ήχο τους(μουσκή & λόγο) για να πορευτούμε στη ζωή και στον ιδιωτικό μας χώρο.....''
ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ-Νοέμβρης 2006
Τραγουδούν- (προσωπικότητες για τις οποίες τραγουδούν):
-ΚΑΛΛΙΟΠΗ ΒΕΤΤΑ- (AMALIA RODRIGUEZ)*
-ΝΙΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΑΤΟΣ - (ΓΡΗΓΟΡΗ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗ)**
-ΣΟΝΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ - (EDITH PIAF)*
-ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΡΑΟΥΝΑΚΗΣ - (ΣΑΠΦΩ ΝΟΤΑΡΑ-ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΒΑΦΗ)
-ΜΑΡΙΩ - (ΣΤΕΛΛΑ ΧΑΣΚΙΛ)
-ΛΑΥΡΕΝΤΗΣ ΜΑΧΑΙΡΙΣΤΑΣ- (ΣΟΦΙΑ ΒΕΜΠΟ)
-ΔΗΜΗΤΡΑ ΠΑΠΙΟΥ - (ΣΩΤΗΡΙΑ ΜΠΕΛΛΟΥ)
-ΜΟΡΦΩ ΤΣΑΪΡΕΛΗ - (ΑΤΤΙΚ)
-ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΤΣΑΚΝΗΣ - (CARLO GARDELL-ΓΕΩΡΓΙΟ ΒΙΖΥΗΝΟ)
-ΜΑΡΙΑ ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ - ( ΡΟΖΑ ΕΣΚΕΝΑΖΗ-ΜΑΡΙΚΑ ΝΙΝΟΥ-ΦΛΕΡΥ ΝΤΑΝΤΩΝΑΚΗ)
Ενορχήστρωση:Γιάννης Ιωάννου
παίζουν οι μουσικοί:
-Νότης Μαυρουδής-κλασική κιθάρα
-Γιάννης Ιωάννου-πιάνο,ακορντεόν,κρουστά,synthesizer
-Βαγγέλης Ζωγράφος-κόντρα μπάσσο
-Μιχάλης Ανδρονίκου-μαντολίνο,κιθάρα,τζουρά,κλαρινέτο
-Ζωή Τηγανούρια-ακορντεόν
-Νίκος Χατζηιορδάνου- ακορντεόν
-Κώστας Νικολόπουλος-ακουστική,12 χορδη κιθάρα
-Νίκος Σακελλεράκης-Τρομπέτα
-Στέλλα Τζάνη-Βιολί
-Μιχαήλ Σμυρνόφ-βιόλα
-Λευκή Κολοβού-τσέλο
-Δημήτρης Μαριολάς-μπουζούκι,μπαγλαμά,τζουρά,μαντολίνο
-Παναγιώτης Παπαγεωργίου-ακορντεόν
*ΧΟΡΩΔΙΑ:
-Ανδρονίκου Μιχάλης
-Βερύκοκκος Νίκος
-Ζήρα Κρίνθη
-Κασσάνδρα Σίσσυ
-Κωστάκη Δήμητρα
-Λεκόπουλος Γιάννης
-Μάντζιος Κώστας
-Ρογκάκος Νίκος
**β'φωνή :Σοφία Παπάζογλου
H πραγματική σκληρή ιστορία πίσω από το "The Revenant" με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο
Πώς
μπορεί ένας άνθρωπος να επιβιώσει στις πιο απάνθρωπες συνθήκες; Αυτό
ήταν το ερώτημα για τον μεξικανό σκηνοθέτη Alejandro González Iñárritu
στην ταινία The Revenant με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο, η οποία είναι
υποψήφια για 12 Όσκαρ.
Η ιστορία του είναι επική σε προσωπική κλίμακα: ένας άντρας που κυνηγάει στον ποταμό Μιζούρι δέχεται επίθεση από μία αρκούδα. Αυτός ο άνθρωπος εξασθενημένος και προδομένος βρίσκει τη δύναμη να διανύσει μία τεράστια απόσταση 200 μιλίων, αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση από τους άπιστους φίλους του.
Οι συντελεστές της ταινίας μίλησαν για μια "ζωντανή κόλαση", αφού ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται σε θερμοκρασίες -25 °C και να ταξιδεύουν για ώρες σε απομακρυσμένες περιοχές του Καναδά και της Αργεντινής, αφού ο Ιναρίτου ήθελε να χρησιμοποιήσει μόνο φυσικό φως.
Ο πρωταγωνιστής Λεονάρντο Ντι Κάπριο είχε ίσως την πιο σκληρή εμπειρία, καθώς αναγκάστηκε να συρθεί γυμνός σε μία παγωμένη πεδιάδα, να περάσει μία νύχτα πάνω στο πτώμα ενός ζώου, να κολυμπήσει σε παγωμένα ποτάμια, να φάει ωμό συκώτι βίσωνα. Και αν ο διάσημος ηθοποιός βρίσκεται μία ανάσα πριν το πολυπόθητο Όσκαρ, ο αληθινός πρωταγωνιστής της ιστορίας, δεν είχε τόσο λαμπερή φήμη.
Ο Hugh Glass ήταν κυνηγός γούνας στις αρχές του 19ου αιώνα στην αχανή αμερικανική Δύση. Η πραγματική ιστορία είχε ήρωες τους παγιδευτές μιας γουνεμπορικής εταιρείας.
Τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζουμε για αυτόν, βασίζονται σε σκόρπιες μαρτυρίες. Παρ' όλο που ο ίδιος ήταν εγγράματος, άφησε ελάχιστα γραπτά πίσω του. Μια επιστολή του που σώθηκε στάλθηκε στους γονείς ενός συντρόφου του στο βουνό που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του κυνηγιού σε μία αντιπαράθεση με μία εχθρική φυλή. Ως υπαρκτό πρόσωπο αναφέρεται επίσης στα γραπτά κάποιων από τους ανωτέρους του, οι οποίοι τον περιγράφουν ως έναν σκληρό και δύσκολο χαρακτήρα, που δεν μπορούσε να τον κουμαντάρει κανείς με ευκολία.
Επίσης, γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή είχε δεχθεί επίθεση από αρκούδα. Αυτή η επίθεση είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι τον θυμούνται. Η ιστορία αυτή έγινε θρύλος μέσα σε λίγους μήνες, καταγράφηκε από έναν δικηγόρο στη Φιλαδέλφεια με λογοτεχνικές φιλοδοξίες και αναφέρθηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σε κάθε γωνιά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ήταν αυτό ένα πραγματικό γεγονός; Ο Jon T Coleman καθηγητής σε πανεπιστήμιο στην Ιντιάνα, ο οποίος έκανε έρευνα πάνω στην ιστορία, δεν είναι τόσο σίγουρος.
"Εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο να διακρίνει κανείς τη φαντασία από την πραγματικότητα. Όλα αυτά συνδέονται με το αμερικανικό όραμα της Δύσης. Μέσα από τη συνάντηση με την άγρια φύση τα σώματα των ανθρώπων μεταβάλλονταν σε κάτι άλλο. Ένοιωθαν αληθινοί αμερικάνοι", αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η επίθεση από την αρκούδα (για την οποίο ωστόσο δεν υπάρχει αυτόπτης μάρτυρας) πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1823, πέντε μήνες μετά την ένταξη του άντρα σε μία ειδική αποστολή στη Νότια Ντακότα. Το 1823, υπέγραψε για μια αποστολή που υποστηριζόταν από τις εταιρείες William Henry Ashley και Major Andrew Henry, οι οποίοι μαζί ίδρυσαν το 1822 την εταιρεία γούνας Rocky Mountain Fur Company. Κατά μήκος της όχθης του ποταμού Μισούρι, σκόνταψε σχεδόν πάνω σε μία αρκούδα με τα δύο μικρά της.
Το ζώο ξαφνιάστηκε και του επιτέθηκε, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο λαιμό και να σπάσει το πόδι του. Ακούγοντας τις κραυγές του, οι σύντροφοί του έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ χρειάστηκαν πολλές σφαίρες για να σκοτώσουν το οργισμένο ζώο. Ο άντρας βρέθηκε πολύ κοντά στο θάνατο και τα μέλη της ομάδας αποφάσισαν ότι δύο εξ αυτών θα έπρεπε να παραμείνουν μαζί του για να του προσφέρουν μία χριστιανική ταφή. Για δύο μέρες (μπορεί και για περισσότερες) στάθηκαν στο πλευρό του, ωστόσο ένας από αυτούς, ο John Fitzgerald, τους έπεισε να τον εγκαταλείψουν αφού πρώτα τον ξαπλώσουν σε έναν αυτοσχέδιο τάφο, με τη σκέψη ότι το τέλος του ήταν αναπόφευκτο και ότι τα μέλη της υπόλοιπης ομάδας είχαν απομακρυνθεί αρκετά.
Ο ίδιος αν και πολύ σοβαρά τραυματισμένος, βρήκε τη δύναμη να σύρει τον εαυτό του για έξι βδομάδες μέχρι τον πλησιέστερο καταυλισμό. Πολλές λεπτομέρειες (πόσες άραγε από αυτές είναι πραγματικές;) ξεκίνησαν να προστίθενται στην πρώτη εκδοχή της ιστορίας. Κάποιοι είπαν ότι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του σκότωσε και έφαγε έναν κροταλία, ενώ άλλοι ότι ξύπνησε από λήθαργο και βρήκε μια αρκούδα να γλύφει τα σκουλήκια από τις πληγές του. Λέγεται ότι είχε επίσης απαχθεί από τον γαλλο-αμερικάνο πειρατή Jean Lafitte, από τον οποίο διέφυγε πηδώντας από το πλοίο και κολυμπώντας μέχρι την ξηρά.
Η ιστορία του Γκλας αποτέλεσε και το θέμα ενός ποιήματος του 1915, «Το τραγούδι του Χιου Γκλας» από τον John Neihardt. Ο Ιρλανδός ηθοποιός Ρίτσαρντ Χάρις επίσης υποδύεται τον Γκλας στην ταινία Man in the Wilderness (1970), στην οποία πρωταγωνίστησε ο Τζον Χιούστον.
Στο τέλος της πραγματικής ιστορίας δεν υπάρχει βίαιη εκδίκηση, αλλά συγχώρεση. Γιατί τελικά ο ήρωας αποφάσισε να δείξει έλεος και να μην θανατώσει κανέναν; Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η μυθοπλασία ωστόσο της κινηματογραφικής μεταφοράς, έρχεται να μας δώσει μία άλλη εκδοχή.
Πως ήρθε ο θάνατος του άντρα της αληθινής ιστορίας; Ο Γκλας με δύο συντρόφους του είχαν πάει στην Fort για να κυνηγήσουν αρκούδες στο Yellowstone, και καθώς διέσχιζαν τον ποταμό στον πάγο πυροβολήθηκαν από μια πολεμική ομάδα 30 ατόμων της φυλής Αρικάρα.
Η αφήγηση πάντως του Ιναρίτου και οι συγκλονιστικές στιγμές και εικόνες που μας χαρίζει στη μεγάλη οθόνη, δείχνει πως άξιζε τον κόπο η τόσο μεγάλη ταλαιπωρία για τους ηθοποιούς και τους συντελεστές. Μια ταινία για τα όρια του ανθρώπου, την εκδίκηση, την τιμωρία και τη λύτρωση που μας κάνει να αναρωτηθούμε: τελικά μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε;
Πηγή: Συλλέκτης , http://www.koutipandoras.gr
Η ιστορία του είναι επική σε προσωπική κλίμακα: ένας άντρας που κυνηγάει στον ποταμό Μιζούρι δέχεται επίθεση από μία αρκούδα. Αυτός ο άνθρωπος εξασθενημένος και προδομένος βρίσκει τη δύναμη να διανύσει μία τεράστια απόσταση 200 μιλίων, αποφασισμένος να πάρει εκδίκηση από τους άπιστους φίλους του.
Οι συντελεστές της ταινίας μίλησαν για μια "ζωντανή κόλαση", αφού ήταν αναγκασμένοι να εργάζονται σε θερμοκρασίες -25 °C και να ταξιδεύουν για ώρες σε απομακρυσμένες περιοχές του Καναδά και της Αργεντινής, αφού ο Ιναρίτου ήθελε να χρησιμοποιήσει μόνο φυσικό φως.
Ο πρωταγωνιστής Λεονάρντο Ντι Κάπριο είχε ίσως την πιο σκληρή εμπειρία, καθώς αναγκάστηκε να συρθεί γυμνός σε μία παγωμένη πεδιάδα, να περάσει μία νύχτα πάνω στο πτώμα ενός ζώου, να κολυμπήσει σε παγωμένα ποτάμια, να φάει ωμό συκώτι βίσωνα. Και αν ο διάσημος ηθοποιός βρίσκεται μία ανάσα πριν το πολυπόθητο Όσκαρ, ο αληθινός πρωταγωνιστής της ιστορίας, δεν είχε τόσο λαμπερή φήμη.
Ο Hugh Glass ήταν κυνηγός γούνας στις αρχές του 19ου αιώνα στην αχανή αμερικανική Δύση. Η πραγματική ιστορία είχε ήρωες τους παγιδευτές μιας γουνεμπορικής εταιρείας.
Τα περισσότερα από αυτά που γνωρίζουμε για αυτόν, βασίζονται σε σκόρπιες μαρτυρίες. Παρ' όλο που ο ίδιος ήταν εγγράματος, άφησε ελάχιστα γραπτά πίσω του. Μια επιστολή του που σώθηκε στάλθηκε στους γονείς ενός συντρόφου του στο βουνό που σκοτώθηκε κατά τη διάρκεια του κυνηγιού σε μία αντιπαράθεση με μία εχθρική φυλή. Ως υπαρκτό πρόσωπο αναφέρεται επίσης στα γραπτά κάποιων από τους ανωτέρους του, οι οποίοι τον περιγράφουν ως έναν σκληρό και δύσκολο χαρακτήρα, που δεν μπορούσε να τον κουμαντάρει κανείς με ευκολία.
Επίσης, γνωρίζουμε ότι κάποια στιγμή είχε δεχθεί επίθεση από αρκούδα. Αυτή η επίθεση είναι και ο λόγος που οι περισσότεροι τον θυμούνται. Η ιστορία αυτή έγινε θρύλος μέσα σε λίγους μήνες, καταγράφηκε από έναν δικηγόρο στη Φιλαδέλφεια με λογοτεχνικές φιλοδοξίες και αναφέρθηκε σε εφημερίδες και περιοδικά σε κάθε γωνιά των Ηνωμένων Πολιτειών.
Ήταν αυτό ένα πραγματικό γεγονός; Ο Jon T Coleman καθηγητής σε πανεπιστήμιο στην Ιντιάνα, ο οποίος έκανε έρευνα πάνω στην ιστορία, δεν είναι τόσο σίγουρος.
"Εκείνη την εποχή ήταν δύσκολο να διακρίνει κανείς τη φαντασία από την πραγματικότητα. Όλα αυτά συνδέονται με το αμερικανικό όραμα της Δύσης. Μέσα από τη συνάντηση με την άγρια φύση τα σώματα των ανθρώπων μεταβάλλονταν σε κάτι άλλο. Ένοιωθαν αληθινοί αμερικάνοι", αναφέρει χαρακτηριστικά.
Η επίθεση από την αρκούδα (για την οποίο ωστόσο δεν υπάρχει αυτόπτης μάρτυρας) πραγματοποιήθηκε το καλοκαίρι του 1823, πέντε μήνες μετά την ένταξη του άντρα σε μία ειδική αποστολή στη Νότια Ντακότα. Το 1823, υπέγραψε για μια αποστολή που υποστηριζόταν από τις εταιρείες William Henry Ashley και Major Andrew Henry, οι οποίοι μαζί ίδρυσαν το 1822 την εταιρεία γούνας Rocky Mountain Fur Company. Κατά μήκος της όχθης του ποταμού Μισούρι, σκόνταψε σχεδόν πάνω σε μία αρκούδα με τα δύο μικρά της.
Το ζώο ξαφνιάστηκε και του επιτέθηκε, με αποτέλεσμα να τραυματιστεί σοβαρά στο λαιμό και να σπάσει το πόδι του. Ακούγοντας τις κραυγές του, οι σύντροφοί του έσπευσαν να τον βοηθήσουν, ενώ χρειάστηκαν πολλές σφαίρες για να σκοτώσουν το οργισμένο ζώο. Ο άντρας βρέθηκε πολύ κοντά στο θάνατο και τα μέλη της ομάδας αποφάσισαν ότι δύο εξ αυτών θα έπρεπε να παραμείνουν μαζί του για να του προσφέρουν μία χριστιανική ταφή. Για δύο μέρες (μπορεί και για περισσότερες) στάθηκαν στο πλευρό του, ωστόσο ένας από αυτούς, ο John Fitzgerald, τους έπεισε να τον εγκαταλείψουν αφού πρώτα τον ξαπλώσουν σε έναν αυτοσχέδιο τάφο, με τη σκέψη ότι το τέλος του ήταν αναπόφευκτο και ότι τα μέλη της υπόλοιπης ομάδας είχαν απομακρυνθεί αρκετά.
Ο ίδιος αν και πολύ σοβαρά τραυματισμένος, βρήκε τη δύναμη να σύρει τον εαυτό του για έξι βδομάδες μέχρι τον πλησιέστερο καταυλισμό. Πολλές λεπτομέρειες (πόσες άραγε από αυτές είναι πραγματικές;) ξεκίνησαν να προστίθενται στην πρώτη εκδοχή της ιστορίας. Κάποιοι είπαν ότι κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του σκότωσε και έφαγε έναν κροταλία, ενώ άλλοι ότι ξύπνησε από λήθαργο και βρήκε μια αρκούδα να γλύφει τα σκουλήκια από τις πληγές του. Λέγεται ότι είχε επίσης απαχθεί από τον γαλλο-αμερικάνο πειρατή Jean Lafitte, από τον οποίο διέφυγε πηδώντας από το πλοίο και κολυμπώντας μέχρι την ξηρά.
Η ιστορία του Γκλας αποτέλεσε και το θέμα ενός ποιήματος του 1915, «Το τραγούδι του Χιου Γκλας» από τον John Neihardt. Ο Ιρλανδός ηθοποιός Ρίτσαρντ Χάρις επίσης υποδύεται τον Γκλας στην ταινία Man in the Wilderness (1970), στην οποία πρωταγωνίστησε ο Τζον Χιούστον.
Στο τέλος της πραγματικής ιστορίας δεν υπάρχει βίαιη εκδίκηση, αλλά συγχώρεση. Γιατί τελικά ο ήρωας αποφάσισε να δείξει έλεος και να μην θανατώσει κανέναν; Δεν θα το μάθουμε ποτέ. Η μυθοπλασία ωστόσο της κινηματογραφικής μεταφοράς, έρχεται να μας δώσει μία άλλη εκδοχή.
Πως ήρθε ο θάνατος του άντρα της αληθινής ιστορίας; Ο Γκλας με δύο συντρόφους του είχαν πάει στην Fort για να κυνηγήσουν αρκούδες στο Yellowstone, και καθώς διέσχιζαν τον ποταμό στον πάγο πυροβολήθηκαν από μια πολεμική ομάδα 30 ατόμων της φυλής Αρικάρα.
Η αφήγηση πάντως του Ιναρίτου και οι συγκλονιστικές στιγμές και εικόνες που μας χαρίζει στη μεγάλη οθόνη, δείχνει πως άξιζε τον κόπο η τόσο μεγάλη ταλαιπωρία για τους ηθοποιούς και τους συντελεστές. Μια ταινία για τα όρια του ανθρώπου, την εκδίκηση, την τιμωρία και τη λύτρωση που μας κάνει να αναρωτηθούμε: τελικά μέχρι που μπορούμε να φτάσουμε;
Πηγή: Συλλέκτης , http://www.koutipandoras.gr
The Revenant Movie vs True Story of Hugh Glass,
Μα Έλλην υπομένει απαίδευτος να μένει;
Γεώργιος Βιζυηνός - Βικιπαίδεια
Ποιητικά πρωτόλεια
Γεωργίου Μ. Βιζυηνοῦ
ἱεροσπουδαστοῦ τῆς ἐν Χάλκῃ Θεολογικῆς Σχολῆς.
Εξεδόθησαν δαπάνῃ φιλοκάλου τινός Ὁμογενοῦς,
ἐν Κωνσταντινουπόλει, τύποις Βυζαντῖδος, 1873, σσ. 18-21
ἱεροσπουδαστοῦ τῆς ἐν Χάλκῃ Θεολογικῆς Σχολῆς.
Εξεδόθησαν δαπάνῃ φιλοκάλου τινός Ὁμογενοῦς,
ἐν Κωνσταντινουπόλει, τύποις Βυζαντῖδος, 1873, σσ. 18-21
Γεωργίου Βιζυηνού
Ὁ φιλομαθὴς πτωχός
1872 Αὐγούστου 30.
Ἀλλοίμονο! εἶμαι φτωχὸσ᾿ αὐτοῦ τοῦ κόσμου τὸν τροχό!
εἶμ᾿ ὀρφανὸ καὶ ξένο!…
κι᾿ ἀγράμματο θὰ μένω!
Τοῦ κάκου λὲν - Ὑπομονή·
πολλοὶ σὰν σένα ὀρφανοὶ
καὶ δύστυχοι καὶ ξένοι,
δὲν ἔμειναν θαμμένοι. -
Τοῦ κάκου, Γιατὶ ῾κεῖνοι ῾κεῖ
ἦσαν τῆς Τύχης ἐδικοί,
μὰ ῾μένα τὸ καϋμένο…
μ᾿ ἔχει λησμονημένο!
Καὶ νά. Ὠρφάνεψα μικρό,
καὶ τῆς ξενούρας τὸ πικρὸ
μὲ τράνεψεν ἀγιέρι
καὶ τοῦ Θεοῦ τὸ χέρι.
Ἀγάπησαν ἄλλοι φλουριά,
ἄλλοι νὰ τρέχουν μὲ βεριὰ
καὶ μ᾿ ἀψηλὰ καπέλα
χωρὶς δουλειά. Τί τρέλλα!
Τῆς Ἀφροδίτης τὸ παιδὶ
οἱ ἄλλοι, κι᾿ ἄλλοι ὀπαδοὶ
τοῦ Βάκχου νὰ ῾πεθάνουν
κι᾿ ἄλλοι ἄλλα νὰ κάνουν.
Ἀγάπησε καὶ τ᾿ ὀρφανό,
Θεέ μου, τί πολὺ πονῶ!
τὰ γράμματα νὰ μάθῃ,
χίλια κακὰ κι᾿ ἂν πάθῃ.
Μ᾿ ἄπληστο στόμα ἀρχηνᾷ
τὰ νάματα τὰ φωτεινὰ
τοῦ Παρνασσοῦ νὰ πίνῃ
μὲ τόση εὐφροσύνη!…
Ἄν φταίγω τ᾿ ἄκακο ἐγὼ
φωτιὰ νὰ πέσῃ νὰ καγῶ·
θαρροῦσα πῶς χορταίνει
ἐκεῖνος ποῦ μαθαίνει.
Δὲν ἤξερα πῶς τ᾿ ἀργυρὸ
τῆς Κασταλίας μας νερό,
σὰ μιὰ φορὰ τὸ πιοῦμε
αἰώνια τὸ διψοῦμε!
Τόρα ἡ ψυχή μου λαχταρᾷ,
μὰ δὲ βαστῶ οὔτε παρᾶ
νὰ ῾πάγω ῾κεῖ ῾ποῦ τρέχει
τὴν γλῶσσά μου νὰ βρέχῃ!…
Μὲ εἶπαν πῶς ἐδὼ πολλοὶ
σὰ ἰδοῦν ἕν᾿ ἄτυχο πουλὶ
ποῦ ἀγαπᾷ τὰ φῶτα
δὲν «τῷ γυρνοῦν τὰ νῶτα.»
Ἔ, νὰ λοιπόν! Στὸ ἀψηλὸ
κατώφλοιό σας κι᾿ ἐγώ, δειλὸ
ἐκάθησα πουλάκι
μ᾿ αὐτὸ τὸ τραγουδάκι.
Ὦ σεῖς, τοῦ γένους οἱ τρανοί,
ἡ Τύχη ὅλα τὰ φθονεῖ,
καὶ τίποτε δὲν μένει
πιστὸ στὴν οἰκουμένη.
Δὲν σᾶς ζητῶ οὔτε ψωμί,
οὔτ᾿ ἕνα ῥοῦχο στὸ κορμί·
Διψῶ! διψῶ τὴ θεία
ἀληθινὴ Παιδεία!
Σεῖς ψάλλετε σ᾿ ὅλη τὴ γῆ.
- Ἀνάφτουμε οἱ ἀρχηγοί,
εἰς τὴ γρῃὰ Ἑλλάδα,
τῆς προκοπῆς τὴ δᾷδα.
Καὶ σεῖς, ὦ Ἀχαιῶν παιδιά,
τοῦ Ἑλικῶνος τὴν ποδιὰ
εἰς τὸ ἑξῆς ἀφῆτε
καὶ στὴν κορφὴ ἀναβῆτε. -
Καὶ ῾γὼ νὰ μείνω τ᾿ ὀρφανό;
μαρτύρομαι τὸν οὐρανό!
εἶμαι παιδὶ Ἑλλήνων!
εἶμαι βλαστάρι ῾κείνων!
Σ᾿ αὐτοῦ τοῦ κόσμου τὸν τροχὸ
ναί, ἐγεννήθηκα φτωχό.
Μὰ Ἕλλην ὑπομένει
ἀπαίδευτος νὰ μένῃ;…
Ὦ σεῖς, τοῦ γένους οἱ τρανοί,
ἡ Τύχη ὅλα τὰ φθονεῖ
καὶ τίποτε δὲν μένει
ἐδὼ στὴν οἰκουμένη.
Ἀφήσετε τὴν ἀπονιά.
Βαστοῦν τὸν δίσκο μου ῾πὸ μιὰ
αἱ Μοῦσαι, κι᾿ ἀπ᾿ τὴν ἄλλη
ὁ Λυτρωτής, καὶ ψάλλει.
- Εἶναι ῾δικό μου τ᾿ ὀρφανό·
καὶ ῾πάνου ῾κεῖ στὸν οὐρανό,
δὲν θὰ μετανοήσῃ
ὅποιος τὸ βοηθήσῃ.
Ποιητικά πρωτόλεια
Γεωργίου Μ. Βιζυηνοῦ
ἱεροσπουδαστοῦ τῆς ἐν Χάλκῃ Θεολογικῆς Σχολῆς.
Εξεδόθησαν δαπάνῃ φιλοκάλου τινός Ὁμογενοῦς,
ἐν Κωνσταντινουπόλει, τύποις Βυζαντῖδος, 1873, σσ. 18-21
ἱεροσπουδαστοῦ τῆς ἐν Χάλκῃ Θεολογικῆς Σχολῆς.
Εξεδόθησαν δαπάνῃ φιλοκάλου τινός Ὁμογενοῦς,
ἐν Κωνσταντινουπόλει, τύποις Βυζαντῖδος, 1873, σσ. 18-21
Η φρικτή όψη της Χώρας του ανατέλλοντος ηλίου
ΒΙΝΤΕΟ 1
Ο δρόμος προς τον πόλεμο
Οι συνθήκες που διαμόρφωσαν το μιλιταριστικό πρόσωπο της Ιαπωνίας και την έσπρωξαν στην έξοδό της στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό των Δυνάμεων του Άξονα.
*******************
ΒΙΝΤΕΟ 3 &4
Η Ιαπωνική προπαγάνδα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου συνοψίζεται σε τρεις τάσεις: από τη μία μεριά κυριαρχεί η ρητορική της "ασιατικής αφύπνισης" και της πολεμικής αρετής των Ιαπώνων, από την άλλη καταγγέλλεται ο καταστροφικός ρόλος της αμερικανικής επιθετικότητας , ενώ μία τρίτη τάση αφορά τα πατριωτικά καθήκοντα των άμαχων Γιαπωνέζων.μικρών και μεγάλων, στην καθημερινότητά τους .
Ο θάνατος για την πατρίδα ως ύψιστη αρετή , η υπομονή μικρών και μεγάλων, το πνεύμα αυτοθυσίας , επαγρύπνηση του λαού , η εισφορά σε εράνους , η εθελοντική εργασία , η αγορά ομολόγων και δίσκων για την ενίσχυση του κράτους αποτελούν μερικά κλισέ των πολυάριθμων προπαγανδιστικών μέσων . Η ηχητική επένδυση των δύο βίντεο περιλαμβάνει εθνικούς ύμνους, δημοφιλείς μελωδίες του πολέμου, και κάποιες ομιλίες πολιτικών ηγετών της εποχής.
*****************************Ο δρόμος προς τον πόλεμο
Οι συνθήκες που διαμόρφωσαν το μιλιταριστικό πρόσωπο της Ιαπωνίας και την έσπρωξαν στην έξοδό της στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, στο πλευρό των Δυνάμεων του Άξονα.
ΒΙΝΤΕΟ 2
Ιαπωνικό προπαγανδιστικό animation του 1936, με θέμα την αμερικανική επιθετικότητα εναντίον της Ιαπωνίας , η οποία συμβολίζεται από τον διαβολικό ... Μίκι Μάους.
****************************Ιαπωνικό προπαγανδιστικό animation του 1936, με θέμα την αμερικανική επιθετικότητα εναντίον της Ιαπωνίας , η οποία συμβολίζεται από τον διαβολικό ... Μίκι Μάους.
ΒΙΝΤΕΟ 3 &4
Η Ιαπωνική προπαγάνδα του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου συνοψίζεται σε τρεις τάσεις: από τη μία μεριά κυριαρχεί η ρητορική της "ασιατικής αφύπνισης" και της πολεμικής αρετής των Ιαπώνων, από την άλλη καταγγέλλεται ο καταστροφικός ρόλος της αμερικανικής επιθετικότητας , ενώ μία τρίτη τάση αφορά τα πατριωτικά καθήκοντα των άμαχων Γιαπωνέζων.μικρών και μεγάλων, στην καθημερινότητά τους .
Ο θάνατος για την πατρίδα ως ύψιστη αρετή , η υπομονή μικρών και μεγάλων, το πνεύμα αυτοθυσίας , επαγρύπνηση του λαού , η εισφορά σε εράνους , η εθελοντική εργασία , η αγορά ομολόγων και δίσκων για την ενίσχυση του κράτους αποτελούν μερικά κλισέ των πολυάριθμων προπαγανδιστικών μέσων . Η ηχητική επένδυση των δύο βίντεο περιλαμβάνει εθνικούς ύμνους, δημοφιλείς μελωδίες του πολέμου, και κάποιες ομιλίες πολιτικών ηγετών της εποχής.
BINTEO 5 KAI 6
H εισβολή της Ιαπωνίας στην Κίνα και οι φριχτές ωμότητες εναντίον του άμαχου κινέζικου λαού.
Περπάτημα και θερμίδες: Πόσο χρειάζεται για να χάσετε 1 κιλό
Το περπάτημα είναι ένας από τους
ασφαλέστερους τρόπους άσκησης. Ανάλογα με το πόσο συχνά περπατάτε,
μπορείτε να καταφέρετε να χάσετε εύκολα ακόμα και μισό κιλό ανά εβδομάδα
ή περισσότερο. Σκεφτείτε το, σε λιγότερο από πέντε μήνες, μπορείτε να
είστε 10 κιλά ελαφρύτεροι χωρίς να ξοδέψετε ώρες στο γυμναστήριο και
χωρίς να κάνετε κάποια εξαντλητική δίαιτα.
Με το περπάτημα, ταυτόχρονα με την απώλεια των περιττών κιλών θα τονώσετε τους μυς σας και θα βελτιώσετε την καρδιαγγειακή υγείας σας.
Ο αριθμός των θερμίδων που μπορείτε να
κάψετε με το περπάτημα καθορίζεται από το αρχικό σας σωματικό βάρος και
τον ρυθμό με τον οποίο θα περπατάτε. Κατά μέσο όρο, αν διατηρήσετε μια
ταχύτητα βαδίσματος στα 6,4 χλμ/ώρα μπορείτε να κάψετε περίπου 400
θερμίδες ανά ώρα!
Δεν χρειάζεται απαραιτήτως να διατηρείτε
διαρκώς αυτόν το ρυθμό. Για παράδειγμα, αν πάρετε απόφαση να διανύετε 5
χλμ παραπάνω κάθε ημέρα, τότε θα καίτε επιπλέον 300 θερμίδες την ημέρα.
Μπορείτε να περπατήσετε ακόμα μικρότερη απόσταση από εκείνη και να το
συνδυάσετε με το καθημερινό σας πρόγραμμα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε
σύγχρονες εφαρμογές για τα smartphones και να έχετε ένα δικό σας
“βηματόμετρο” που θα σας βοηθήσει να κάψετε επιπλέον θερμίδες, καθώς θα
μετράτε εύκολα το πόσα βήματα κάνετε.
Πόσα βήματα πρέπει να κάνετε για να χάνετε 0,5 κιλά/εβδομάδα
Για να χάσει βάρος ο μέσος άνθρωπος
πρέπει να κάνει περίπου 2.000 βήματα σε κάθε 1,6 χλμ που βαδίζει. Σε
αυτή την απόσταση θα κάψετε περίπου 100 θερμίδες. Αυτό σημαίνει ότι το
βηματόμετρο θα σας βοηθήσει να παρακολουθείτε τα βήματά σας, το πόσα
χιλιόμετρα διανύετε κάθε μέρα και πόσες θερμίδες καίτε. Θα σας βοηθήσει,
επίσης, αν δεν έχετε χρόνο για άσκηση, αφού μπορείτε απλά να προσθέσετε
βήματα στην καθημερινή σας ρουτίνα.
- 1,5 χλμ = 2.000 βήματα και 100 θερμίδες που καίγονται
- 0,5 κιλά = 3.500 θερμίδες
- Απώλεια βάρους 0,5 κιλών την εβδομάδα = 500 θερμίδες ανά ημέρα
- Για να χάσετε λοιπόν 0,5 κιλό ανά εβδομάδα, θα πρέπει να προσθέσετε 10.000 βήματα στην ημέρα σας.
- Πηγή: iatropedia.gr, healthyandnaturalworld.com
Γι΄αυτούς Ok, για μας ου;
Του Γ. Τριποταμιανού
Πηγή: http://www.avgi.gr/
Ορισμένες φορές νιώθει κανείς ότι στην Ελλάδα ζούμε σε ένα παράλληλο σύμπαν. Απορροφημένοι από τα καθημερινά προβλήματα που εξακολουθούν να προκαλούν τα Μνημόνια, έχουμε αρχίσει να προσαρμοζόμαστε σε ένα περιβάλλον το οποίο κυριαρχείται από την επιλεκτική "ακοή" και πολύ συχνά από την επιλεκτική αντίληψη των πραγμάτων. Αποτέλεσμα; Aγνοούμε πολλές φορές πολλά από εκείνα που γίνονται γύρω μας και τα οποία θα μπορούσαν να επηρεάσουν όχι μόνο την κρίση αλλά και τις επιλογές μας.
Για παράδειγμα, κάποιες πολιτικές αποφάσεις που λαμβάνονται στον ευρωπαϊκό περίγυρο και οι οποίες αφορούν επιλογές άλλων "ομοιοπαθών" τις περισσότερες φορές περνούν απαρατήρητες και μας στερούν από τη δυνατότητα όχι μόνο να κατανοήσουμε τις αδυναμίες, αλλά -το σημαντικότερο- να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη να επανακαθορίσουμε την πορεία μας.
Αφορμή γι' αυτές τις σκέψεις στάθηκε η απόφαση της ιρλανδικής κυβέρνησης να μελετήσει ενδελεχώς όχι μόνο τα αίτια που έφεραν τη χώρα στα "σαγόνια των Μνημονίων", αλλά και να διερευνήσει τις ευθύνες. Έτσι, πριν από λίγες μέρες στο Δουβλίνο, στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής έρευνας με επικεφαλής τον πρόεδρο Ciaran Lynch, διερευνήθηκαν οι αστοχίες στον τραπεζικό τομέα και επανεξετάστηκε συνολικά η κυβερνητική πολιτική που ακολουθήθηκε προκειμένου να αντιμετωπιστεί η τραπεζική κρίση της Ιρλανδίας. Η έρευνα, που διαρκεί πάνω από 10 μήνες, εξέτασε πάνω από 100 μάρτυρες. Πρώην τραπεζικά στελέχη, πολιτικοί και αξιωματούχοι, υπεύθυνοι του ιρλανδικού χρηματοπιστωτικού συστήματος, κλήθηκαν να δώσουν εξηγήσεις για όσα έκαναν που οδήγησαν στην κρίση, αλλά και για τις αποφάσεις που πήραν προκειμένου να την αντιμετωπίσουν. Δεν ήταν μάλιστα λίγα εκείνα τα τραπεζικά στελέχη που κατά τη διάρκεια των ακροάσεων ζήτησαν συγγνώμη, ενώ ένας από αυτούς, ο πρώην διευθύνων σύμβουλος της Allied Irish Banks, ο Eugene Sheehy, δήλωσε ότι οι πράξεις του είναι «ένα θέμα αιώνιας ντροπής».
Αξίζει να σημειωθεί ότι οι διοικήσεις των τραπεζών -και όχι μόνο- έχουν αντικατασταθεί, ενώ πολλές ιρλανδικές τράπεζες ανήκουν σήμερα στο κράτος, αφού η διάσωσή τους χρηματοδοτήθηκε από τους φορολογούμενους. Η έρευνα που έγινε από το Κοινοβούλιο αποκάλυψε τεράστιες ευθύνες όχι μόνο των τραπεζιτών, αλλά και των ρυθμιστικών αρχών. Οι μεν τραπεζίτες διαπιστώθηκε ότι παραβίαζαν τα όρια δανεισμού με ατιμωρησία, ενώ οι ρυθμιστικές αρχές με τη στάση τους διευκόλυναν τη δημιουργία της στεγαστικής φούσκας που προκάλεσε την κρίση της ιρλανδικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα πορίσματα της έρευνας, η κεντρική τράπεζα, "ο κορυφαίος θεματοφύλακας της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας του κράτους", υποτίμησε τους κινδύνους, ενώ η κυβέρνηση είχε ένα μεγάλο μερίδιο ευθύνης, καθώς δεν παρενέβη. Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι οι Ιρλανδοί βουλευτές επέκριναν έντονα τον ρόλο της ΕΚΤ στην πορεία προς τη διάσωση και τις πιέσεις που άσκησε στον επιμερισμό του κόστους της διάσωσης των τραπεζών. Φυσικά, ακόμα και σήμερα αρνούνται τις ευθύνες τους και θέλοντας να δείξουν ότι βρίσκονται υπεράνω κρατών και κυβερνήσεων τόσο ο κ. Τρισέ, ο οποίος ήταν πρόεδρος της ΕΚΤ κατά τη στιγμή της παρέμβασης, όσο και σημερινός πρόεδρος της ΕΚΤ, ο κ. Μάριο Ντράγκι, αρνήθηκαν να εμφανιστούν παρά την πρόσκληση που τους είχε απευθύνει το ιρλανδικό Κοινοβούλιο στο πλαίσιο της κοινοβουλευτικής έρευνας.
Θα ήταν ιδιαίτερα κρίσιμο, προκειμένου να γίνουν πιο εύκολες οι συγκρίσεις, να επισημάνουμε ότι τον Ιούνιο του 2014 η εφημερίδα "Irish Times" αποκάλυψε ένα γράμμα του τότε προέδρου της ΕΚΤ Ζαν Κλοντ Τρισέ στον πρώην υπουργό Οικονομικών Μπράιαν Λένιμαν με τη σφραγίδα του απορρήτου με ημερομηνία 19 Νοεμβρίου 2010. Στην επιστολή τονίζεται ότι το Δ.Σ. της ΕΚΤ θα αποδεχτεί τη χορήγηση περαιτέρω έκτακτης ένεσης ρευστότητας στις τράπεζες εάν δεσμευτεί η κυβέρνηση γραπτώς ότι θα αιτηθεί του σχεδίου διάσωσης. Επιπλέον υπογραμμίζει ότι η αίτηση για οικονομική βοήθεια πρέπει να συνοδεύεται από δέσμευση για περικοπή δαπανών και επαναδόμηση του χρηματοπιστωτικού τομέα. Στην επιστολή αναφέρεται πως η κυβέρνηση πρέπει να συμπεριλάβει τα προσωρινά κεφάλαια των τραπεζών και να εγγυηθεί της αποπληρωμής των οφειλών των τραπεζών στην ΕΚΤ.
Αυτή η ιστορία από την Ιρλανδία αποκαλύπτει πολλά: καταρχάς τη διάθεση να διερευνηθούν τα αίτια και να αποτιμηθούν ο ρόλος αλλά και οι ευθύνες εκείνων που προκάλεσαν, αλλά και όσων διαχειρίστηκαν την κρίση. Το κυριότερο όμως είναι ότι προχώρησαν ακόμα παραπέρα, μέχρι τη Φρανκφούρτη και με εκείνα που βρήκαν, αλλά και με όσα αποκάλυψαν, έκαναν φανερό ότι τελικά το μεγάλο πρόβλημα της Ευρώπης είναι ότι η γραφειοκρατία της -σε όλα τα κλιμάκια- θεωρεί ότι είναι όχι απλώς υπεράνω κριτικής, αλλά και τόσο ισχυρή ώστε να αγνοεί τα Κοινοβούλια, δηλαδή την ίδια τη Δημοκρατία.
Και σίγουρα όλα αυτά τα διδάγματα θα μπορούσαν να είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στους Έλληνες προκειμένου να κρίνουν, να αξιολογήσουν και να συγκρίνουν...
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)