Η Ελλάδα φτωχότερη

Πέθανε ο Αριστείδης Βλάσσης

Πέθανε από έμφραγμα τρεις ημέρες μετά τα εγκαίνια της έκθεσής του στη γενέτειρά του στο Ηράκλειο ο Κρητικός ζωγράφος Αριστείδης Βλάσσης, που ζούσε και εργαζόταν στην Αθήνα.

Συγγενείς, φίλοι, εκπρόσωποι της Περιφέρειας, της Αυτοδιοίκησης, Κρητικοί καλλιτέχνες είπαν σήμερα στον Ιερό Ναό του Αγ. Τίτου το ύστατο χαίρε στον 68χρονο ζωγράφο, ενώ παράλληλα πολλοί ήταν αυτοί που πέρασαν από την έκθεσή του που είναι σε εξέλιξη στη Βασιλική του Αγ. Μάρκου στο κέντρο του Ηρακλείου.
Στο ήθος, στην παιδεία και στο ταλέντο του βραβευμένου Κρητικού ζωγράφου αναφέρθηκε στον επικήδειο λόγο του ο δήμαρχος Ηρακλείου Βασίλης Λαμπρινός, ενώ εκδόθηκαν πολλά συλλυπητήρια μηνύματα από εκπροσώπους τοπικών φορέων.
Μαχητής
Οπως αναφέρθηκε, ο Αριστείδης Βλάσσης, παρά το κινητικό του πρόβλημα που τον καθήλωσε σε αναπηρικό καροτσάκι, ξεπέρασε τον εαυτό του, δίνοντας δείγματα μεγάλου ζωγράφου. Γεννήθηκε στο Ηράκλειο το 1947, όπου έζησε και δημιούργησε έως το 1994. Εκτοτε ζούσε και εργαζόταν στην Αθήνα.
Δάσκαλός του υπήρξε ο γνωστός ζωγράφος Ανδρόγεως Αλεξανδρίδης, που διέκρινε το ταλέντο του Βλάσση και τον δίδαξε με τον καλύτερο τρόπο πώς να εκφράσει αυτό που άλλωστε είχε μέσα του: την ευαισθησία, τη φαντασία και την καλλιτεχνική ωριμότητα.
Πηγή: ethnos.gr

La Tribune: «Ο Αλέξης Τσίπρας, έδωσε ένα ωραίο μάθημα στρατηγικής»

 

  «Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράφει την αποτυχία της θηλιάς» | http://www.latribune.fr/

01.06.2015

Η La Tribune αναφέρεται στην στρατηγική του Αλέξη Τσίπρα να παραμείνει σταθερός στις «κόκκινες γραμμές» και να αντιστέκεται στην «παράλογη στρατηγική της θηλιάς».
Ο αρχισυντάκτης της οικονομικής εφημερίδας, Ρομαρίκ Γκοντέν, αναλύοντας τις θέσεις του Έλληνα πρωθυπουργού, όπως διατυπώνονται με το άρθρο του στην εφημερίδα «Le Monde», καταλήγει:
«Πραγματικά ο Αλέξης Τσίπρας, μόλις έδωσε ένα ωραίο μάθημα στρατηγικής σε όλες τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, ότι: είναι δυνατό να αντισταθεί κανείς στην Άγγελα Μέρκελ. Για ορισμένους, όπως για τον Φρανσουά Ολάντ, το μάθημα είναι σίγουρα σκληρό...».
Το δημοσίευμα έχει τίτλο: «Ο Αλέξης Τσίπρας υπογράφει την αποτυχία της θηλιάς», με αναφορά στη «στρατηγική της θηλιάς», όπως ο ίδιος ο πρωθυπουργός είχε χαρακτηρίσει τον Μάρτιο σε συνέντευξή του στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, τη στρατηγική των θεσμών απέναντι στην Ελλάδα.
Οι πιστωτές ήλπιζαν, σύμφωνα με τον συντάκτη, ότι «ότι όσο θα έσφιγγε η θηλιά και θα μεγάλωνε η οικονομική ασφυξία, τόσο η ελληνική αντίσταση θα μειωνόταν. Να όμως που συνέβη το αντίθετο.
Με το άρθρο του ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει αποφασιστικός: Ξεκινάει καταγγέλλοντας το αδιέξοδο των πολιτικών των προηγούμενων κυβερνήσεων που επιβλήθηκαν από την τρόικα, αναφέρει τις υποχωρήσεις που αποδέχθηκε να κάνει η κυβέρνησή του και καταλήγει λέγοντας ξεκάθαρα, ότι διατηρεί τις "κόκκινες γραμμές"».
Με τη στάση του αυτή ο Αλέξης Τσίπρας «έχει εντελώς ανατρέψει την κατάσταση» εκτιμά ο Ρ. Γκοντέν. «Δεν είναι η Ελλάδα που θα πρέπει «να ζητιανέψει» μια συμφωνία (...) αλλά θα πρέπει αυτοί (οι πιστωτές) να συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα των ελληνικών υποχωρήσεων και την πραγματικότητα μιας οικονομίας που «έχει ματώσει από το δικό τους μπλοκάρισμα».
(...) Αυτή η κίνηση τακτικής του Αλέξη Τσίπρα είναι ιδιαίτερα έξυπνη. Από εδώ και στο εξής, είναι αυτός που βάζει τους κανόνες του παιγνιδιού και δείχνει αποφασισμένος να παραμείνει σταθερά στις θέσεις του όπως και εάν έχουν τα πράγματα. Ο χρόνος τώρα λειτουργεί κατά των πιστωτών που υποχρεούνται να επιλέξουν και που έτσι κι αλλιώς έχουν χάσει: Μια υποχώρηση μπρος στην Αθήνα θα είναι μια πολιτική ήττα και αυτό παρά τις ελληνικές υποχωρήσεις, μια ώθηση προς ένα Grexit θα είναι καταστροφή».
Ο συντάκτης τεκμηριώνει τη θέση του αυτή θεωρώντας ότι τα συστήματα προστασίας της ευρωζώνης είναι «αδοκίμαστα» και δύσκολα οι Ευρωπαίοι θα ρισκάρουν θέτοντας σε κίνδυνο «τη μη αναστρεψιμότητα» του ευρώ».
Για τον αρχισυντάκτη της La Tribune, το άρθρο του Αλέξη Τσίπρα είναι ένα κατευθείαν κάλεσμα προς την Άνγκελα Μέρκελ:
«Η κριτική για την αδιαλλαξία των πιστωτών είναι στην πραγματικότητα μια κριτική κατά του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος δεν έκρυψε ποτέ την προτίμησή του για Grexit», λέει ο συντάκτης και προσθέτει:
Το μήνυμα του Αλέξη Τσίπρα προς το Βερολίνο είναι: «Ο Β. Σόιμπλε μπορεί να κερδίσει, μπορεί να πετύχει τους στόχους του εάν δεν τον σταματήσει η καγκελάριος, διότι η Ελλάδα δεν θα υποχωρήσει στον εκβιασμό. Δεν μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί (ο Σόιμπλε) ως μια απλή απειλή προς εκφοβισμό. Εξ ου και το αίτημα του Αλέξη Τσίπρα να δοθεί λύση στο ελληνικό πρόβλημα σε επίπεδο αρχηγών κυβερνήσεων.
Εάν η Άνγκελα Μέρκελ δεν αναλάβει το θέμα, εάν αφήσει τον Σόιμπλε να αποφασίσει, τότε θα θέσει σε κίνδυνο το ευρωπαϊκό σχέδιο (όραμα), πράγμα που ο Έλληνας πρωθυπουργός γνωρίζει ότι η καγκελάριος δεν θέλει» καταλήγει το δημοσίευμα.

Πολιτικό μήνυμα των U2 υπέρ της Ελλάδας

Από συναυλία των U2 στην περιοδεία τους «Innocence + Experience» | Photo by Rich Fury/Invision/AP

01.06.2015

Συντάκτης: 

efsyn.gr

Πολιτικό μήνυμα συμπαράστασης για την Ελλάδα περνούν στις συναυλίες τους οι U2 στην περιοδεία τους «Innocence + Experience», που ξεκίνησε πριν από δύο εβδομάδες σε ΗΠΑ και Καναδά.
Την ώρα που τραγουδούν το «Bullet the Blue Sky», ένα από τα πιο πολιτικά κομμάτια του συγκροτήματος  από το άλμπουμ «The Joshua Tree», από την γιγαντοοθόνη που βρίσκεται στη σκηνή, περνούν πολιτικά μηνύματα.
Πρόκειται για εικόνες από το Las Vegas, εικόνες από το χάος των χρηματιστηρίων και εικόνες από την πλατεία Συντάγματος με συγκεντρωμένο πλήθος, που διαμαρτύρεται κατά της κρίσης και της λιτότητας.
Ταυτόχρονα, εμφανίζεται το μήνυμα «Unfuck Greece», το οποίο για πρώτη φορά ακούστηκε στη συγκέντρωση συμπαράστασης προς τη νέα ελληνική κυβέρνηση τον περασμένο Φεβρουάριο.
Δεν είναι η πρώτη φορά που οι U2 εκφράζουν τα φιλικά τους συναισθήματα υπέρ της Ελλάδας και του ελληνικού λαού. Τον Σεπτέμβριο του 2010, ο Bonno είχε έρθει για τη συναυλία του και είχε αναφερθεί στη δύσκολη περίοδο που βιώνει η Ελλάδα και η Ιρλανδία.

«Αφόρητες οι πιέσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων»

ο Νίκος Κοτζιάς κατήγγειλε την Ε.Ε. ότι στην περίπτωση της Ελλάδας αγνοεί δύο βασικά στοιχεία: το γράμμα του νόμου και την κουλτούρα του συμβιβασμού και της διαπραγμάτευσης | AP Photo/J. David Ake

01.06.2015

«Πώς σώζεται μια χώρα»; Στο ερώτημα κλήθηκε να απαντήσει ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, προσκεκλημένος στο τρίτο φεστιβάλ Φιλοσοφίας της Δυτικογερμανικής Ραδιοφωνίας (WDR), για να δώσει το περίγραμμα μιας εντελώς διαφορετικής αντίληψης για το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται στο ελληνικό παράδειγμα μια δημοσιονομική κρίση.

«Ξέρω τι απασχολεί τους Γερμανούς»

Στο στρογγυλό τραπέζι του κατάμεστου κεντρικού στούντιο του WDR και με «ανακριτή» τον οικονομικό συντάκτη Χάραλντ Σούμαν, γνωστό από το ντοκιμαντέρ του με τίτλο «Η τρόικα – Ισχύς χωρίς έλεγχο» ο Νίκος Κοτζιάς χρησιμοποίησε «οπλοστάσιο» από την οικονομία, την ιστορία, τη φιλοσοφία, τη μυθολογία, τη λογοτεχνία και τη ψυχολογία για να αποδείξει πόσο λανθασμένη είναι η συνταγή λιτότητας και καταχειροκροτήθηκε από το κοινό.
Ο Νίκος Κοτζιάς μίλησε για τα στερεότυπα της γερμανικής πολιτικής που οδηγούν σε προκαταλήψεις μεταξύ δύο λαών με πολύ στενές παραδοσιακά σχέσεις, για τα γερμανικά δάνεια της δεκαετίας του '20 και μετά το 1945 που τακτοποιήθηκαν με μια λύση win-win για πιστωτές και δανειστές, για το κούρεμα ομολόγων το 2012 που βρίσκονταν σε ποσοστό του 80% σε ελληνικά και όχι σε ξένα χέρια με αποτέλεσμα η Ελλάδα να πάρει κι άλλα δάνεια για τις τράπεζες, τα πανεπιστήμια και τα νοσοκομεία, για την επιβολή του αγγλικού δικαίου στη διαδικασία του PSI και την εκδίκαση τυχόν διαφορών ενώπιον των εθνικών δικαστηρίων του Λουξεμβούργου. Αλλά πάνω απ' όλα για τις πιέσεις που υφίσταται η Ελλάδα.

«Αφόρητες οι πιέσεις στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων»

«Πώς είναι δυνατόν να διαπραγματευόμαστε όταν κάθε μέρα υφιστάμεθα πιέσεις, του τύπου, χάνεστε, αύριο θα πεθάνετε, είστε νεκροί, δεν υπάρχετε, δεν μας ενδιαφέρετε, στην Ευρώπη όλα κυλούν όμορφα χωρίς εσάς. Πρόκειται για πιέσεις που έρχονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και συμπυκνώνονται στη φράση, εάν δεν υπογράψετε, θα πεθάνετε. Πώς είναι δυνατό να ορθοποδήσει μια οικονομία, όταν ο κόσμος το ακούει κάθε μέρα; Η οικονομία ξέρετε είναι ψυχολογία. Η αντίδραση είναι να σηκώνει ο κόσμος λεφτά από τις τράπεζες και να τα στέλνει στο εξωτερικό, και αν δεν μπορεί, να τα κρύβει κάτω από το κρεβάτι και να περιμένει την καταστροφή».
Τότε δεν θα ήταν καλύτερα για την Ελλάδα να μην υπογράψει τη συμφωνία, να επιλέξει τη χρεοκοπία και να επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα, όπως υποστηρίζει τμήμα της κυβερνητικής παράταξης, τον ρωτά ο Γερμανός δημοσιογράφος.
«Ξέρετε από πού προέρχεται το όνομα Ευρώπη; τον ρωτά ο Νίκος Κοτζιάς. «Ο Δίας κατέβηκε από τον Όλυμπο και πήγε στη Λιβύη. Εκεί συνάντησε μια όμορφη γυναίκα, την Ευρώπη. Την ερωτεύτηκε. Μεταμορφώθηκε σε ταύρο και τη μετέφερε στην Κρήτη. Ποιο είναι το επιμύθιο; Πρόκειται για μια αντιρατσιστική ιστορία. Η πιο όμορφη γυναίκα που μπόρεσε να βρει ο Δίας, δεν ήταν στην Ευρώπη, αλλά στην Αφρική. Και δεύτερον, πώς είναι δυνατόν να υπάρχει Ε.Ε. χωρίς την Ελλάδα, χωρίς αυτή την όμορφη γυναίκα του Δία; Αυτή είναι η ιστορία, πρόκειται για θέμα ταυτότητας».
Πέρα όμως από τη μυθολογική διάσταση ο Νίκος Κοτζιάς κατήγγειλε την Ε.Ε. ότι στην περίπτωση της Ελλάδας αγνοεί δύο βασικά στοιχεία, το γράμμα του νόμου, προσπαθώντας να κυβερνήσει με παράλληλους μηχανισμούς και παραβιάζοντας την Κοινωνική Χάρτα της Ευρώπης καθώς και την κουλτούρα του συμβιβασμού και της διαπραγμάτευσης.

«Να επιστρέψουμε στη μορφή σκέψης του Χάμπερμας»

Η συζήτηση δεν θα μπορούσε να μη συμπεριλάβει το σκάνδαλο της Siemens και τον Χριστοφοράκο, τη διαφθορά, την οικογενειοκρατία και στη νέα κυβέρνηση στο παράδειγμα του εξάδελφου του πρωθυπουργού που προσελήφθη στο υπουργείο των Εξωτερικών, στην επαναλειτουργία της ΕΡΤ με την επαναπρόσληψη εκατοντάδων εργαζομένων στο δημόσιο και τις πολεμικές επανορθώσεις.
Η υπενθύμιση όμως του Γερμανού δημοσιογράφου προς το κοινό ότι ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών είναι εκδότης μεταξύ άλλων και του Γερμανού φιλόσοφου Γιούργκεν Χάμπερμας προέτρεψε τον Νίκο Κοτζιά να φέρει τη συζήτηση και πάλι στη φιλοσοφία για να ερμηνεύσει τη δημοσιονομική κρίση μέσα από αυτή την οπτική γωνία.
«Όλες οι αποφάσεις στα συμβούλια υπουργών πρέπει να πληρούν δύο κριτήρια που ξεχνιούνται στις συζητήσεις», υπενθύμισε. «Δίνουμε την εντύπωση στις κοινωνίες ότι είμαστε σε θέση να λύσουμε τα προβλήματα; Πώς μας βλέπει ο έξω κόσμος; Από όσα σκοπεύουμε να κάνουμε, θα πουν οι ασιατικές χώρες ότι υπάρχει ένα ευρωπαϊκό μοντέλο από το οποίο θα διδαχθούν ή θα πουν αυτοί, οι Ευρωπαίοι, δεν είναι σε θέση να λύσουν τα προβλήματά τους;
»Όταν λησμονεί κανείς τη μεγάλη εικόνα, όταν ξεχνά ότι λαμβάνει αποφάσεις με ιστορική προοπτική που θα επηρεάσουν τις κοινωνίες, όταν λησμονεί ότι άλλες κοινωνίες με άλλες αρχές μας παρακολουθούν και αναρωτιούνται, μα τι κάνουν με τη κρίση στην Ελλάδα; Είναι σε θέση να λύσουν ένα πρόβλημα, όπως κατάφεραν οι ασιατικές χώρες το 1996, 1997 ή όχι; Στο κόσμο κανείς δεν θα σκεφτεί τι είπε ο Κοτζιάς, αν είχε δίκιο ή άδικο. Θα πουν, αυτοί δεν τα καταφέρνουν, δεν υπάρχει το μοντέλο Ευρώπη. Και αυτή τη μορφή σκέψης που έχει και ο Χάμπερμας θα πρέπει να την ξαναχρησιμοποιήσουμε και να ξαναμάθουμε να σκεφτόμαστε, να συλλογιζόμαστε, να κρατάμε την ψυχραιμία μας»
Πηγή: Deutsche Welle

Μνημονεύετε και τον Κάρολο

Κάρολος Ντίκενς - Βικιπαίδεια

(1818-1870)

Όσο ζω και αναπνέω και σωφρονώ, δεν θα πάψω πάντοτε, ιδίως  κατά τις ζοφερές αυτές μέρες, να υμνώ με λατρεία τον Κάρολο  Ντίκενς,που, όσες φορές η απατηλή πραγματικότητα των Media συσκοτίζει τον νου  και  νεκρώνει τις αισθήσεις μου, τα  βιβλία  του με επαναφέρουν στην  τάξη.  

Μπορεί να πέθανα , μου λέει , αλλά εξακολουθώ να ζω μες στα βιβλία μου και πονώ για την κατάντια των ανθρώπων της δικής σου εποχής. Κοίτα γύρω σου και στοχάσου. Τι βλέπεις;Τον ίδιο πόνο , τις ίδιες αδικίες , την ίδια αθλιότητα με τα δικά μου χρόνια. Πολέμους, φτώχεια, πείνα , κρίσεις, ανισότητες . Σκρουτζ των χρηματιστηρίων , απατεώνες του παραεμπορίου, μαφιόζοι των Καρτέλ πλουτίζουν ολοένα και περισσότερο , ενώ μιλιούνια Μικάουμπερ βυθίζονται στην αθλιότητα , χάνουν την  εργασία και το σπίτι τους από τα χρέη προς τις ληστρικές τράπεζες . 
Σαν τον Όλιβερ και τον Πάιπ,  δεν πρέπει να πλανάσαι από τις λαμπυρίζουσες εικόνες των τεχνητών παραδείσων που σου προβάλλουν τα διαφημιστικά τους  κοράκια. Δεν έχει πλοίο δι' εσέ, δεν έχει οδό διαφυγής! Αν την πατήσεις και αποδεχθείς τους όρους τους με τα ψιλά γράμματα, χάθηκες! 
"Διάσωση"-θάνατο  πάλι  σου τάζουν, με λουριά-πνίχτες και Δικαιοσύνες θεότυφλες για τους γκλαμουράτους, αλλά  ανοιχτομάτες για τους ανώνυμους φουκαράδες.
Γουρούνι σε θέλουν,  να κυλιέσαι στη γούρνα με τα βρομόνερα, τσοπάνη για να σαλαγάς τα πρόβατά τους , δούλο για να  αρμέγεις τις αγελάδες τους, να τους προσκυνάς, να βλέπεις τα αίσχη τους και να σιωπάς, με  την ελπίδα ότι οι Μεγάλες Προσδοκίες σου κάποτε θα ανταμειφθούν...

Από το κάνιστρο της Ποίησης

Νίκος Καχτίτσης
(1926-1970)

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΜΕ ΤΟ ΨΗΛΟ ΚΑΠΕΛΟ

Δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία
ότι μια νύχτα καταθλιπτική
που θα πλανιέμαι ολομόναχος
σ’ έναν καταχνιασμένο δρόμο,
θα ξεπροβάλει κάποιο χέρι
απ’ το παράθυρο ενός μαύρου ταξί
και θα με πιστολίσει από μοιραίο
αναπόφευκτο λάθος.

Μα τέτοιο λάθος
θα 'ταν το πιο τέλειο
στη ζωή μου,
η τελευταία
κι εκλεκτότερή μου
εμπειρία.

Τρωτό σημείο 1949.
Εκδόσεις Εγνατία, Θεσσαλονίκη 1979.

Η κλασική ελληνική ατάκα

Αφού ήπιε τον αυθεντικό φρουτοχυμό μας,
καταβρόχθισε το σπιτικότατο συκαλάκι μας
βγάζοντας ήχους επιδοκιμασίας του τύπου Μμμμμ.
Ύστερα άλλαξε πόδι , άναψε το τσιγαράκι του ,
ρούφηξε ηδονικά την πρώτη γουλιά από τη φραπεδιά μας,
που ίδρωνε στο παγωμένο ποτήρι πάνω στο τραπέζι,
και ξεστόμισε
την κλασική ελληνική ατάκα:

" Αυτός ο τόπος δεν πάει μπροστά με τίποτε!
Όλοι είναι κλέφτες και πρώτοι οι πολιτικοί μας!

Ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται!"

Τάδε έφη Γιάννης,
Επίσημος Υδραυλικός της Βασιλικής
Οικογένειας  Δανίας και   Σταυρουπόλεως Θεσσαλονίκης,
κάτοχος θηριώδους 4Χ4 τύπου Mercedes.

Σημείωση: Προηγουμένως είχε εισπράξει διακόσια (200) ευρώ,
για παρασχεθείσες υδραυλικές υπηρεσίες διάρκειας δύο (2) ωρών.
Εννοείται ότι δεν έδωσε απόδειξη, καθότι το πρωί τυγχάνει
να το παίζει δημόσιος υπάλληλος και ως εκ τούτου δε δικαιούται
να ασκεί έτερο επάγγελμα.

Τα αναπάντητα ερωτήματα

-Καλέ σεις , τι πάθατε και βρυχάστε σα λυσσασμένα λιοντάρια

εναντίον  της Παναρίτη;
- Έχουμε θυμώσει επειδή παλιά ανήκε στο βαθύ ΠΑΣΟΚ και ψήφισε το πρώτο Μνημόνιο.
- Και γιατί δε θυμώνετε με τους "συντρόφους"  σας σαν το Μιχελογιαννάκη

που μετεγράφησαν κι αυτοί από το ίδιο κόμμα αλλά κάνετε την πάπια ;

-Με αυτούς είναι αλλιώς. Έχουν να επιδείξουν 

αντιμνημονιακό έργο.

-Και για τον Καμμένο ,  τη Ραχήλ  και το Νικολόπουλο που είναι ακροδεξιοί;

Δεν ντρέπεστε  να κανετε κολεγιά μαζί τους;

-Λόγοι εθνικής ανάγκης επιβάλλουν τέτοιες συμπράξεις!

- Και ο Πάκης; Ο Παυλόπουλος; Τι έχετε να πείτε γι΄αυτόν τον άχρηστο Καραμανλικό; Σας έλειψαν οι επιφανείς προοδευτικές προσωπικότητες;Αυτόν βρήκατε  να μας φορέσετε για πρόεδρο της δημοκρατίας;

-Α, άκου να σου πω: ανάκριση μας κάνεις τώρα ; Γίνεσαι  πάρα πολύ 

ενοχλητικός. Μήπως είσαι πράκτορας της Τρόικας Εσωτερικού;

Διαβάστε=> Ουαί υμίν…

του Γιώργου Καρελιά

Protagon, 01/06/15

Banker + Gangster= Bankster

Η Διεθνής των Banksters

Οι Γεννήτoρες της δεινής κατάστασης στην Ελλάδα είναι οι μεγάλες τράπεζες του πλανήτη και οι banksters εγκληματίες με τα λευκά κολάρα που την οδήγησαν ατιμώρητα στην άβυσσο, θησαυρίζοντας από την καταστροφή της | ΦΩΤ.: ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΡΑΣ

Εφημερίδα των Συντακτών

Συντάκτης: 

Γιώργος Τσιάρας30.05.2015

 

Μέρες που είναι, με την Ελλάδα στριμωγμένη στα σχοινιά και περιτριγυρισμένη από ανυπόμονα, ντόπια και ξένα, πτωματοφάγα όρνεα που δεν βλέπουν την ώρα να καταρρεύσει για να τσιμπολογήσουν το δικό τους μερτικό από το κουφάρι της, είναι νομίζω χρήσιμο να θυμηθούμε ποιοι μας έφεραν σε αυτή τη δεινή κατάσταση.
Και δεν αναφέρομαι βέβαια στους υπάκουους πολιτικούς υπαλλήλους, τους χείριστους διαχειριστές της κρίσης, αλλά στους γεννήτορές της – τις μεγάλες τράπεζες του πλανήτη και τους banksters εγκληματίες με τα λευκά κολάρα που μας οδήγησαν ατιμώρητα στην άβυσσο, θησαυρίζοντας από την καταστροφή μας. Οπου bankster είναι ο παιχνιδιάρικος συνδυασμός των λέξεων banker (τραπεζίτης) και gangster, μέλος συμμορίας.
Δεν χρειάζεται καν να γυρίσουμε στις μαύρες μέρες του 2007 και της Lehman Brothers: η επικαιρότητα αρκεί. Πριν από μόλις μία εβδομάδα πέντε από τις μεγαλύτερες υπερεθνικές τράπεζες, οι J.P. Morgan Chase, Barclays, Royal Bank of Scotland, Citigroup και UBS παραδέχτηκαν την ενοχή τους για τη συστηματική χειραγώγηση της τιμής του δολαρίου και του ευρώ, μέσω της μόχλευσης του επιτοκίου Libor της διεθνούς αγοράς συναλλάγματος (Forex) σε βάρος των πελατών τους, των κρατών που τις «φιλοξενούν» και του κόσμου όλου.
Το πρόστιμο που τους επιβλήθηκε από τις βρετανικές και αμερικανικές αρχές μοιάζει εκ πρώτης όψεως τεράστιο -συνολικά 5,6 δισ. δολάρια, όσο είναι ο ετήσιος προϋπολογισμός μιας μικρής χώρας. Μια έκτη μεγα-τράπεζα, η Bank of America, θα κληθεί να καταβάλει 205 εκατ. δολάρια στη Fed.
Στην πραγματικότητα όμως τα πρόστιμα αυτά είναι ψίχουλα αν συγκριθούν με τους κολοσσιαίους τζίρους των παραπάνω μεγαθήριων.
Αν και οι μεγα-τράπεζες πιάστηκαν κυριολεκτικά με τη γίδα στην πλάτη, και μάλιστα για πολλοστή φορά μέσα σε μόλις οχτώ χρόνια, σε ένα ατελείωτο «κορδόνι» καταστροφικών σκανδάλων διαφθοράς, απάτης και απληστίας, τη γλιτώνουν ξανά με ένα φιλικό χάδι στον ώμο.
Για περίπου ένα δισ. δολάρια η καθεμιά τους, όσα περίπου βγάζουν σε μία εβδομάδα οι τράπεζες που αποτελούν το «καρτέλ» της χειραγώγησης -αυτή η ανομολόγητη Διεθνής των Banksters-, πήραν σε αντάλλαγμα ακόμη ένα συγχωροχάρτι για τις ηγεσίες τους, που όχι μόνο δεν θα πάνε ούτε μια μέρα φυλακή για τη μεγαλύτερη σε «μπάζα» ληστεία όλων των εποχών, αλλά στην ουσία επιβραβεύονται κιόλας...
Δώστε βάση: Ενώ το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ χαρακτήρισε το σκάνδαλο Libor «μια εγκληματική συνωμοσία μαζικής κλίμακας... η οποία διενεργήθηκε με θράσος και προκλητικότητα που κόβουν την ανάσα», κανείς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς της δεν κάθισε στο σκαμνί.
Ούτε βεβαίως τέθηκε κανένα θέμα διάλυσης του υπερεθνικού τραπεζικού καρτέλ με το μόνο πραγματικό όπλο που διαθέτουν πλέον τα κράτη, το «σπάσιμο» των γιγάντων σε κομμάτια μέσω της εφαρμογής της υπάρχουσας αντι-τραστ νομοθεσίας.
Το ίδιο άλλωστε ίσχυσε και με τα προηγούμενα μεγα-σκάνδαλα και ιδιαίτερα με την τερατώδη απάτη του «ξαναπακεταρίσματος» των subprime αμερικανικών στεγαστικών δανείων σε νέα «υγιή», αλλά στην πραγματικότητα τοξικά, προϊόντα, που πυροδότησε την κρίση.
Ενδεικτικά αναφέρουμε πως η JP Morgan, η μεγαλύτερη τράπεζα των ΗΠΑ, έχει τα τελευταία χρόνια καταδικαστεί σε συνολικά πρόστιμα δεκάδων δισ. δολαρίων για τουλάχιστον πέντε ξεχωριστές υποθέσεις εγκληματικής απάτης – 13 δισ. πλήρωσε μόνο για τις «πειραγμένες» υποθήκες, όμως ο διευθύνων σύμβουλός της Τζέιμι Ντάιμον όχι μόνο παραμένει αλώβητος στη θέση του, αλλά εξακολουθεί να παίρνει και τεράστια μπόνους εκατομμυρίων δολαρίων ετησίως!
Ο Ομπάμα, που είχε υποσχεθεί το 2008 να καθαρίσει την κόπρο του Αυγεία, ξέχασε ταχύτατα (και) αυτές τις δεσμεύσεις του.
Ανάλογη επιλεκτική αμνησία επέδειξαν βεβαίως και οι Ευρωπαίοι ομόλογοί του.
Κι έτσι οι banksters συνέχισαν κανονικά το απάνθρωπο έργο τους, οδηγώντας εμμέσως πλην σαφώς -και πάντα με τη βοήθεια των ανά τον κόσμο πειθήνιων πολιτικών καρεκλοκένταυρων, των αργυρώνητων ΜΜΕ και της αυτοευνουχισμένης αστικής Δικαιοσύνης- εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους στη φτώχεια, την ανεργία, το ξεσπίτωμα μέσω των κατασχέσεων, αλλά και τον φυσικό θάνατο, μέσω της διάλυσης του κράτους πρόνοιας και των δημόσιων υπηρεσιών και δαπανών.
Οι νεοφιλελεύθεροι άρχοντες του σκότους, τα μαυρόψυχα ορφανά του Χάγεκ και του Φρίντμαν, την ονόμασαν κατ’ ευφημισμόν «παγκοσμιοποίηση του κεφαλαίου» και «απελευθέρωση των αγορών»: στην πραγματικότητα πρόκειται για τη μεγαλύτερη αναδιανομή -διάβαζε ληστεία- πλούτου στην ανθρώπινη ιστορία.
Στο εξαιρετικό βιβλίο του «Οι Banksters: Ταξίδι στον κόσμο των καπιταλιστών φίλων μου» ο βαθύς γνώστης των αγορών Μαρκ Ρος -κατά δήλωσή του «ένας προσήλυτος του καπιταλισμού που έχασε την πίστη του»- εξηγεί με ανατριχιαστική ακρίβεια πώς στήθηκε το μεγάλο κόλπο που καταπίνει ολόκληρες κοινωνίες για χάρη μιας δράκας απάτριδων και αχόρταγων ολιγαρχών.
«Πώς έγινε και τόσα σήματα κινδύνου πέρασαν σε τέτοιο βαθμό απαρατήρητα; Ο λόγος είναι απλός: «Οι “άρχοντες του κόσμου” -τα hedge funds, οι τρέιντερ, οι πολιτικοί, οι τραπεζίτες και οι διαχειριστές- έκαναν τα πάντα για να ελαχιστοποιήσουν τις ευθύνες τους (...) παρά το γεγονός ότι ήταν η ανάληψη τεράστιων ρίσκων από μέρους τους που προκάλεσε τη μεγαλύτερη οικονομική κρίση που γνώρισε ο πλανήτης μετά το 1929, μετατρέποντάς τον σε ένα τεράστιο καζίνο όπου οι παίκτες μπορούν ανά πάσα στιγμή να τινάξουν την μπάνκα στον αέρα»!
Με τη διαφορά ότι στο καζίνο τη χασούρα την πληρώνει ο παίκτης, ενώ στο χρηματοπιστωτικό καζίνο την πληρώνουμε όλοι εμείς...
Για τον συγγραφέα τούτο εξηγείται από τη συνενοχή ανάμεσα στους πολιτικούς και τους χρηματοοικονομικούς κύκλους, αυτό που στις ΗΠΑ αποκαλούν «revolving doors» από την κυβέρνηση στον ιδιωτικό τομέα και τανάπαλιν.
Αυτές οι «περιστρεφόμενες πόρτες» που επιτρέπουν π.χ. στον Μάριο Ντράγκι, τον αντιπρόεδρο της Goldman Sachs για την Ευρώπη από το 2002 ώς το 2005, να είναι σήμερα πανίσχυρος πρόεδρος της «ανεξάρτητης» -αλλά μόνο από τις εκλεγμένες κυβερνήσεις και τους λαούς- Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.
Που επιτρέπουν στον Μπεν Μπερνάνκι, τον πρώην διοικητή της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ, να δουλεύει σήμερα για το hedge fund Citadel και τον γίγαντα της αγοράς ομολόγων Pimco.
Που επιτρέπουν στον Αμερικανό πρώην υπουργό Οικονομικών Τιμ Γκάιτνερ να αναλαμβάνει τις τύχες ενός άλλου hedge fund, της Warburg Pincus... Και η λίστα δεν έχει τελειωμό!

Ασθενικός βασιλιάς, λοξός αξιωματικός, φρενιασμένη βασίλισσα, πύργος ευθύς, πολυμήχανος στρατιώτης

Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ

(1863- 1933)

 Το πιόνι

Πολλάκις βλέποντας να παίζουν σκάκι
ακολουθεί το μάτι μου ένα Πιόνι
οπού σιγά, σιγά τον δρόμο βρίσκει
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Με τέτοια προθυμία πάει στην άκρη
οπού θαρρείς πως βέβαια εδώ θ’ αρχίσουν
η απολαύσεις του κ’ η αμοιβές του.
Πολλαίς στον δρόμο κακουχίαις βρίσκει.
Λόγχαις λοξά το ρίχνουν πεζοδρόμοι·
τα κάστρα το χτυπούν με ταις πλατειαίς των
γραμμαίς· μέσα στα δυο τετράγωνά των
γρήγοροι καβαλλάρηδες γυρεύουν
με δόλο να το κάμουν να σκαλώση·
κ’ εδώ κ’ εκεί με γωνιακή φοβέρα
μπαίνει στον δρόμο του κανένα πιόνι
απ’ το στρατόπεδο του εχθρού σταλμένο.
Αλλά γλυτώνει απ’ τους κινδύνους όλους
και στην υστερινή γραμμή προφθαίνει.
Τι θριαμβευτικά που εδώ προφθαίνει,
στην φοβερή γραμμή την τελευταία·
τι πρόθυμα στον θάνατό του αγγίζει!
Γιατί εδώ το Πιόνι θα πεθάνη
κ’ ήσαν οι κόποι του προς τούτο μόνο.
Για την βασίλισσα, που θα μας σώση,
για να την αναστήση από τον τάφο
ήλθε να πέση στου σκακιού τον άδη.
 
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)

 *****************

ΜΑΝΟΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

(1925-2005)

Τὸ σκάκι

Ἔλα νὰ παίξουμε...
Θὰ σοῦ χαρίσω τὴ βασίλισσά μου
Ἦταν γιὰ μένα μιὰ φορὰ ἡ ἀγαπημένη
Τώρα δὲν ἔχω πιὰ ἀγαπημένη
Θὰ σοῦ χαρίσω τοὺς πύργους μου
Τώρα πιὰ δὲν πυροβολῶ τοὺς φίλους μου
Ἔχουν πεθάνει ἀπὸ καιρὸ
πρὶν ἀπὸ μένα
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Ὁ βασιλιὰς αὐτὸς δὲν ἤτανε ποτὲ δικός μου
Κι ὕστερα τόσους στρατιῶτες τί τοὺς θέλω!
Τραβᾶνε μπρὸς σκυφτοὶ δίχως κἂν ὄνειρα
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Ὅλα, ὅλα, καὶ τ᾿ ἄλογά μου θὰ στὰ δώσω
Μονάχα ἐτοῦτο τὸν τρελό μου θὰ κρατήσω
ποὺ ξέρει μόνο σ᾿ ἕνα χρῶμα νὰ πηγαίνει
δρασκελώντας τὴν μίαν ἄκρη ὡς τὴν ἄλλη
γελώντας μπρὸς στὶς τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στὶς γραμμές σου ξαφνικὰ
ἀναστατώνοντας τὶς στέρεες παρατάξεις
Ἔλα νὰ παίξουμε...
Κι αὐτὴ δὲν ἔχει τέλος ἡ παρτίδα...
***************
 
ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ ΜΠΟΡΧΕΣ
(1899-1986)

Το Σκάκι

Ασθενικός βασιλιάς, λοξός αξιωματικός, φρενιασμένη
βασίλισσα, πύργος ευθύς, πολυμήχανος στρατιώτης
απάνω στην ασπρόμαυρη πορεία
ψάχνει ο ένας τον άλλο και συγκρούονται σ’ επίμονη μάχη.
Δεν ξέρουν πως το σίγουρο χέρι
του παίχτη τους ρυθμίζει τη μοίρα,
δεν ξέρουν πως μια τρομαχτική νομοτέλεια
ελέγχει τις αποφάσεις και τη διαδρομή τους.
Αλλά κι ο ίδιος ο παίχτης είναι αιχμάλωτος
(η έκφραση είναι του Ομάρ) μιας άλλης σκακιέρας
με μαύρες νύχτες και άσπρες μέρες.
Ο Θεός κινάει τον παίχτη κι ο παίχτης τα πιόνια.
Μα άραγε ποιος Θεός, πίσω από το Θεό, κινάει το νήμα
της σκόνης και του χρόνου, του ονείρου και της αγωνίας;

******************

ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ*
(1903-2002)

Τ᾿ άλογο του σκακιού

Προσεκτικὸ κι ασάλευτο, βουβὸ κι αφαιρεμένο,
στο μαύρο ή τ᾿ άσπρο, υπάκουο, πηδάει καὶ περιμένει.
Στο μαύρο ή τ᾿ άσπρο, ασάλευτο, βαθιὰ συλλογισμένο,
το σκυθρωπό κι αμίλητο παιχνίδι λογαριάζει.

Μια κίνηση, άλλη κίνηση, μια σκέψη, κι άλλη σκέψη.
Τριγύρω οι ξύλινοί του εχθροὶ κι οι επίβουλοι σκοποί τους.
Τι να σκεφτεί, να σοφιστεί και τι να λογαριάσει;
Μες τα στενὰ τετράγωνα εσώθηκεν η σκέψη
κι έγινε πια μονότονη και γνώριμη η ζωή του.

Μια κίνηση, άλλη κίνηση, μια σκέψη, η ίδια σκέψη!
Το σιωπηλὸ παιχνίδι του μετρά καὶ λογαριάζει,
μα όμως τὸ ξέρει πως γραφτὸ σ᾿ όλη είναι τη ζωή του,
να ορμά μέσα στους ξύλινους εχθρούς του και να πέφτει,
στο μαύρο ή στ᾿ άσπρο, ηρωικά, κοντὰ στο βασιλιά του.

*ΜΙΧΑΛΗΣ ΣΤΑΣΙΝΟΠΟΥΛΟΣ

Διαπρεπής νομικός και ακαδημαϊκὸς.
Διετέλεσε καθηγητὴς πανεπιστημίου,
δικαστικός, Πρόεδρος του ΣτΕ. και πρώτος Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (1974-75).
Ως συγγραφέας μας άφησε αξιόλογα κείμενα παιδικής λογοτεχνίας.

**************
 
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΛΑΣ
 (1907-1988

Σκάκι

Ένας κόσμος-ένας κόσμος τετράγωνος ο κόσμος μου.
Στις απλοποιημένες του διαστάσεις χαρακώνονται οι ορίζοντες των
ημερών, της ισονυκτίας η αντιθετική επιφάνεια.
Όλα τα εγκλήματα της ζωής-πανουργίες φόνοι-ξαναζούν απάνου
στο σιντέφι και στον όνυχα όπου επίπονα γλιστρούν άκαρδου
νου τα φιλντισένια σύμβολα τα είδωλα από κοράλλι.
Ο δρόμος τους, οι επικίνδυνοι σταθμοί των, οι απογοητεύσεις και
τα λάφυρα-χαρές γι αυτό που ήτανε καρδιά.
Τώρα με του χεριού τη σπάνια κίνηση να περιπλέξει το ξερό
παιχνίδι.
Το αίμα που κυλάει, οι βιασμοί, ό,τι κρυφό έχει η ψυχή, δε διακρίνεται
στις αυστηρές του μεταβολές.
Όσοι όμως ξέρουν τους κανονισμούς, στο κάτοπτρο βλέπουν τις
φρικτές εικόνες που δύο παίκτες κλείσανε σʼ εβένινο πλαίσιο
και προσπαθούν με λιτές κούκλες να σκεπάσουν.  
(Οδός Νικήτα Ράντου, Ίκαρος, 1977)
**************************************
 

Σκάκι και λογοτεχνία

Γιάννης Αντωνιάδης

Ιανός, 2013
152 σελ.
ISBN 978-960-6882-78-4, [Κυκλοφορεί - Εκκρεμής εγγραφή]
Τιμή € 10,00  Το βιβλίο είναι μια περιδιάβαση στις σκακιστικές αναφορές που υπάρχουν στα λογοτεχνικά έργα ελληνικά και ξένα. Από τα ιπποτικά μυθιστορήματα του Μεσαίωνα και τον Δον Κιχώτη μέχρι τη λογοτεχνία του 20ου αιώνα και από την Αλεξιάδα της Άννας Κομνηνής μέχρι την πρόσφατη ελληνική λογοτεχνική παραγωγή, το βιβλίο ανθολογεί σκακιστικές αναφορές σε μυθιστορήματα, ποιήματα, θεατρικά έργα.
Το βιβλίο είναι τμήμα διπλωματικής εργασίας που υποστηρίχθηκε στο Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας.


Ο Αντωνιάδης Γιάννης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1966. Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης το 1987 και είναι κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου στον Τομέα Δημοσίου Δικαίου και Πολιτικής Επιστήμης. Εργάζεται ως δικηγόρος. Το 2012 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό τμήμα Δημιουργικής Γραφής του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας. Από το 2008 εκλέγεται στο Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Σκακιστικής Ομοσπονδία

«Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ»

“HOPE IS THE THING WITH FEATHERS”
(«Η ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ»)
Η ΛΕΝΑ ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΜΕΛΟΠΟΙΕΙ ΚΑΙ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΕΙ
EMILY DICKINSON και ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

Παρασκευή 05 Ιουνίου 2015
Τραγουδούν η Σαβίνα Γιαννάτου, η Αθηνά Ρούτση & η Sissi Rada
Απαγγέλλει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Μία μοναδική συναυλία της πρωτοποριακής συνθέτριας Λένας Πλάτωνος θα έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει το αθηναϊκό κοινό στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης Γραμμάτων & Τεχνών, την Παρασκευή 5 Ιουνίου.

Στο πρώτο μέρος, σε πρώτη παγκόσμια εκτέλεση, η Λένα Πλάτωνος θα παρουσιάσει ζωντανά τον κύκλο αγγλόφωνων τραγουδιών ''Hope is the thing with feathers'', σε ποίηση της μεγάλης Αμερικανίδας ποιήτριας του 19ου αιώνα Emily Dickinson, η οποία στην ποίησή της αναδεικνύει με μοναδικό και ελλειπτικό τρόπο την σχέση του ανθρώπου με τον έρωτα και τον θάνατο. Τους στίχους στα ελληνικά θα απαγγείλει η Καρυοφυλλιά Καραμπέτη.
Τραγουδούν η Αθηνά Ρούτση και η Sissi Rada
Ενορχήστρωση: Λένα Πλάτωνος - Στέργιος Τσιρλιάγκος

Στο δεύτερο μέρος, θα παρουσιαστεί το πιο οριακό έργο της Λένας Πλάτωνος, ο κύκλος τραγουδιών ''Καρυωτάκης - 13 τραγούδια'', που θα αποδώσει η Σαβίνα Γιαννάτου, με την ενορχηστρωτική επιμέλεια του Θόδωρου Κοτεπάνου.

Α΄ΜΕΡΟΣ
HOPE IS THE THING WITH FEATHERS
(H ΕΛΠΙΔΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ ΜΕ ΦΤΕΡΑ)
Ποίηση: Emily Dickinson
Μουσική: Λένα Πλάτωνος
Ενορχήστρωση: Λένα Πλάτωνος - Στέργιος Τσιρλιάγκος
Τραγούδι: Αθηνά Ρούτση - Sissi Rada
Απαγγελία: Καρυοφυλλιά Καραμπέτη

Β' ΜΕΡΟΣ
ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ - 13 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Ποίηση: Κώστας Καρυωτάκης
Μουσική: Λένα Πλάτωνος
Ενορχήστρωση: Θόδωρος Κοτεπάνος
Τραγούδι: Σαβίνα Γιαννάτου
Φωνητικά: Αθηνά Ρούτση - Sissi Rada
Πότε | Παρασκευή, 5 Ιουνίου 2015
Που | Κεντρική Σκηνή στη Στέγη Γραμμάτων & Τεχνών
Ώρα έναρξης | 20.30
Εισιτήρια | 15 - 18 - 28 € | Μειωμένο: 10 - 12 - 15 € | Άνεργοι: 5 €

Η υποκριτική των κοπριτών

Νώντας:Σαράντα τρεις βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ δε θέλουν την Παναρίτη ως εκπρόσωπο της Ελλάδας στο ΔΝΤ.
Φώντας:Γιατί;
Νώντας: Επειδή, λένε,  ήταν βουλευτίνα και σύμβουλος του Παπανδρέου στο πρώτο Μνημόνιο.
Φώντας: Και ο Βαρουφάκης, ο Κουρουμπλής, ο Νίκος Κοτζιάς, ο Γλέζος, ο Κοτσακάς, η Σακοράφα, ο Μητρόπουλος, ο Μιχελογιαννάκης, η  Ζερβάκη, ο  Τζήμας, η  Ρέντζου  , ο Σκουλάς, ο  Στεφάνου ,ο Τσουκαλάς , ο Ραυτόπουλος, η Λούκα η Κατσέλη, ο Παναγιώτης Ρουμελιώτης τι ήταν;Συντρόφια του Φλωράκη στο ΚΚΕ πριν να γίνει ο Συνασπισμός της Αριστεράς και της Προόδου;
Νώντας: Υποκριτές, φίλε μου, μεγάλοι υποκριτές.Να μην πω για το αίσχος της σύμπραξης με τον ελληναρά Καμμένο και τον άχρηστο υπουργό του Καραμανλή Παυλόπουλο που έγινε ...πρόεδρος της Δημοκρατίας!
Φώντας: Όχι μόνο μεγάλοι υποκριτές αλλά και μεγάλοι κοπρίτες. Να έχουν χεσμένοι φωλιά και να δείχνουν τους άλλους ότι τα έχουν κάνει επάνω τους...Ε, αυτό πάει πολύ.

Ο ιδανικός και ...άξιος εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων

Οι τόποι και οι στίχοι του Νίκου Καββαδία στους χάρτες της Google

Ταξιδέψτε στον κόσμο με οδηγό τους στίχους της μοναδικής ποίησης του μεγάλου ταξιδευτή Νίκου Καββαδία

Πηγή: Thetoc.gr,07 Μαΐου 2015

 

Σε ένα από τα πιο όμορφα ποιήματά του, που έχει τίτλο «Mal du depart», έχει γράψει τον στίχο «θα μείνω πάντα ιδανικός κι ανάξιος εραστής των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων / και θα πεθάνω μια βραδιά σαν όλες τις βραδιές, χωρίς να σχίσω τις θολές γραμμές των οριζόντων...».
Ο Νίκος Καββαδίας στάθηκε άξιος εραστής των ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων. Ταξίδεψε ο ίδιος αλλά ταξίδεψε και εκατομμύρια αναγνώστες στο μοναδικό κόσμο της ποίησής του.
Εναν κόσμο που γίνεται πιο προσιτός μέσα από το Google Maps, πάνω στο οποίο σχεδιάστηκε η οπτικοποιημένη διαδρομή του Νίκου Καββαδία στον κόσμο και στην ποίηση.
Δείτε εδώ τους τόπους του Νίκου Καββαδία, δηλαδή όλα τα μέρη που εμφανίζονται στα ποιήματά του, πάνω στα οποία κάνοντας «κλικ» θα μπορείτε να διαβάσετε και τον στίχο που αναφέρεται σε αυτά.

Οι τόποι του Νίκου Καββαδία. Διαδραστικός χάρτης με όλα τα μέρη που αναφέρει στο έργο του 06/05/2015 Κατηγορίες: ΛΕΥΚΩΜΑ Ετικέτες: καββαδίας, ναυτικός, ποιήματα, ταξίδια Ένοχοι και Αθώοι Πόσοι και ποιοι ήταν τελικά οι Τόποι του Νίκου Καββαδία; Που ταξίδεψε εκείνος αλλά και που ταξίδεψε εμάς; Οι απαντήσεις στον παρακάτω διαδραστικό χάρτη πάνω στον οποίο μπορείτε να πατήσετε στις «καρφίτσες» που έχει και να δείτε τα μέρη που αναφέρει ο ποιητής στο έργο του και τους στίχους. Σε πολλά από αυτά τα μέρη ταξίδεψε και ο ίδιος. Σε άλλα δεν πήγε ποτέ… Όλα αυτά τα μέρη… Οι χώρες, οι πόλεις, τα λιμάνια που αναφέρει στο έργο του συμβάλουν σε μεγάλο βαθμό στο παγκόσμιο σύμπαν του και τη μυθολογία των ποιημάτων του. Δείτε παρακάτω τον διαδραστικό χάρτη και πατήστε πάνω στα σημάδια του για να δείτε τους Τόπους του Νίκου Καββαδία. Δείτε επίσης στο musicpaper.gr: Τα σχήματα που θα κάνουν περιοδείες το καλοκαίρι του 2015 Πηγή: www.musicpaper.gr 2221 25 0 0...

Διαβάστε όλο το άρθρο: http://www.mixanitouxronou.gr/i-topi-tou-nikou-kavvadia-diadrastikos-chartis-me-ola-ta-meri-pou-anaferi-sto-ergo-tou/