Η ΖΩΗ ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΟΥΣ

Παιδιά, το ΄χετε διαπιστώσει, ότι
η ζωή στην Ελλάδα είναι πολύ καλύτερη
χωρίς τους δημοσιογράφους, τους πολιτικούς,
τους οπαδούς και τους ταξιτζήδες;

ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ

ΤΑ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΑ
Χορός (πεντοζάλης)

Ένα απόβροχο, μια αυγούλα πήρα δίπλα την πλαγιά
να μαζέψω σαλιγκάρια , να γιομίσω μια ποδιά.
Σαλιγκάρια αχ με λαδάκι , με ντομάτα γιαχνιστή,
Παναγιά μου! τρώει η μάνα και δε δίνει στο παιδί.

Φρέσκο αγέρι, κρύο νεράκι και πολλή μοσκοβολιά
θρούμπι, ρίγανη, θυμάρι, διόσμος, μέντα , φλισκουνιά,
κι όλο η όρεξη μ' ανοίγει κι όλο ψάχνω στο βουνό
σαλιγκάρια αχ, με ντομάτα αχ, με κρομμύδι γιαχνιστό.

Ξεφταλάγιασα κοτσύφια και περδίκια και λαγούς,
περπατώντας όλη μέρα σε πλαγιές και σε γκρεμούς,
μα δε βρήκα σαλιγκάρια αχ, να τα κάμω γιαχνιστά
να στρωθώ και στην κατώγα στο βαγένι ακουμπιστά.

Μου μπερδεύτηκαν στα πόδια ζουδιακά λογής λογής
τι γουστέρες, τι χελώνες, τι σκαθάρια καταγής.
Μα δεν ήβρα σαλιγκάρια μήτε τρία μήτε δυο,
να τα ψήσω καν στην θράκα το κρασάκι μου να πιω.

Βράδυ, βράδυ αποσταμένος στην καλύβα μου γυρνώ.
Πιάνω, βάι! τον κόκορή μου, τονέ σφάζω , τον μαδώ.
Μια καλή θρακιά σκαρώνω, στον ξαπλώνω μωρέ γιε μου,
σαλιγκάρια-μαλιγκάρια ήπια τόσο όσο ποτέ μου.

ΒΑΣΙΛΗΣ ΡΩΤΑΣ
(1889-1997)

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

Γερμανός καθηγητής κατά «Focus»

Το όνομά του Dr. Schneider Berrenberg. Είναι Γερμανός. Καθηγητής Αρχαιολογίας-Ιστορίας, ο οποίος εδώ και χρόνια ζει μόνιμα στον Αγιόκαμπο Λάρισας.

Ενας από τους πολλούς φιλέλληνες αλλά και ελληνιστές, ο οποίος θίχτηκε από το εξώφυλλο του «Focus». Η απάντησή του με επιστολή-κόλαφο προς τη σύνταξη του περιοδικού έχει τη σημασία της. «Οι Ελληνες παραμένουν ένας σημαντικός λαός πολιτισμού με ένα ιδιαίτερο ανθρωπιστικό πρόσωπο, κάτι που το περιοδικό σας αγνοεί», γράφει ο κ. Berrenberg, ο οποίος υπογράφει ως περήφανος πνευματικός απόγονος του μεγάλου Περικλή...

Ο Γερμανός ακαδημαϊκός, αμέσως μετά την έκδοση του περιοδικού, απέστειλε επιστολή στα γραφεία του περιοδικού στο Μόναχο, στην οποία αφού χαρακτηρίζει ως «αισχρή» την απεικόνιση της Αφροδίτης της Μήλου, σημειώνει πως είναι δίκαιες οι αντιδράσεις των Ελλήνων. Μάλιστα, ο Dr. Schneider Berrenberg, παρακολουθώντας εδώ και χρόνια την πολιτική ζωή του τόπου, εκφράζει εμμέσως και πολιτική θέση, αφού απευθυνόμενος στα στελέχη του περιοδικού αναφέρει τα εξής χαρακτηριστικά:

«Θα είχατε προσφέρει ορθή εργασία και θα είχατε αποδείξει ουσιαστική γνώση της κατάστασης εάν χρησιμοποιούσατε την ελευθερία της δημοσιογραφίας και της σάτιρας για να απεικονίσετε τους κυρίους Καραμανλή και Μπαρόσο απέναντι στο μεσαίο δάκτυλο, μια που αυτοί οι δύο κύριοι είναι υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας και όχι οι Ελληνες».

Δ. ΧΑΤΖ.
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, 1/03/2010

ΙΔΙΟΦΥΕΣ!

Η ΑΠΟΘΕΩΣΗ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΣΑΤΙΡΑΣ

ευχαριστίες στο φίλο Στέφανο

ΑΞΙΟΣΕΒΑΣΤΕ ΕΛΛΗΝΑΡΑ ΜΟΥ ΠΡΟΕΔΡΕ

"Es zittern die morschen Knochen
Τρέμουν τα εύθραυστα κόκαλα του κόσμου
Der Welt vor dem großen Krieg,
μπροστά στον μεγάλο πόλεμο,
Wir haben den Schrecken gebrochen,
έχουμε τσακίσει αυτόν το φόβο,
Für uns war's ein großer Sieg.
κι αυτό ήταν μια μεγάλη νίκη για μας."

*******************************************************

Αξιοσέβαστε ελληναρά μου Πρόεδρε του ΛΑΟΣ,
είμαι συγκλονισμένος από την εμπνευσμένη
επιστολή που στείλατε στο
επαίσχυντο περιοδικό FOCUS για την
ασέμνως δακτυλοδεικτούσα Αφροδίτη
της Μήλου.


Νομίζω ότι η εξόχως συμβολική φωτογραφία
του βαρβάτου Σατύρου, που επισυνάψετε ως δωράκι στο περιοδικό,
είναι η περήφανη απάντηση που δίνουμε πάντοτε
εμείς οι Έλληνες στους εχθρούς μας , όταν μας ζορίζουν,
ταιριάζει δε ακόμα περισσότερο στους αναιδείς απογόνους
των χιτλερικών καθαρμάτων, που τόσα κακά
προκάλεσαν πριν από εβδομήντα χρόνια σ΄αυτόν τον τόπο.
Α propos , Προεδράρα μου, καλά κάνατε
που βάλατε στους Γερμαναράδες το θέμα
των πολεμικών αποζημιώσεων. Όμως θα ήθελα
να σας ρωτήσω αν συμφωνούν όλοι μέσα στο κόμμα σας
για την απαίτηση αυτή. Για παράδειγμα, ρωτήσατε
αν συμφωνεί με τη θέση σας αυτή ο κύριος Θάνος Πλεύρης,
ο οποίος , ως γνωστόν, έχει πατέρα τον γνωστό
άρειο και θαυμαστή του Γ΄Ράιχ Κώστα Πλεύρη;

ΤΑ ΑΙΩΡΟΥΜΕΝΑ ΣΩΜΑΤΙΔΙΑ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

"Τα αιωρούμενα σωματίδια στη Θεσσαλονίκη:
Μύθος ή πραγματικότητα;"

Με τη συνεργασία του Γαλλικού Ινστιτούτου Θεσσαλονίκης,
του Βρετανικού Συμβουλίου και του Κέντρου Διάδοσης Επιστημών και Μουσείου Τεχνολογίας ΝΟΗΣΙΣ συνεχίζεται η πραγματοποίηση των «Καφέ της Επιστήμης» που, όπως πάντα, σας προσκαλούν να απολαύστε τον καφέ σας και να συζητήσετε με τους ειδικούς, επιστημονικά ζητήματα που προκαλούν το ενδιαφέρον μας.



Υπάρχει πρόβλημα με τα αιωρούμενα σωματίδια; Είναι επικίνδυνα για την υγεία; Ποιο ιδιαίτερο πρόβλημα αντιμετωπίζει η Θεσσαλονίκη σε σχέση με αυτά; Στο καφενείο της επιστήμης του Μαρτίου, παρουσιάζουμε ένα θέμα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης.

Οι δύο προσκεκλημένοι ομιλητές μας, Καθηγητής Μάρκος Ι. Ασσαέλ, Αναπληρωτής Πρόεδρος Τμήματος Χημικών Μηχανικών ΑΠΘ και Διευθυντής Εργαστηρίου Θερμοφυσικών Ιδιοτήτων & Περιβαλλοντικών Διεργασιών και Δρ Κωνσταντίνος Κακοσίμος, Υπεύθυνος Τομέα Ατμοσφαιρικής Ρύπανσης του Εργαστηρίου Θερμοφυσικών Ιδιοτήτων & Περιβαλλοντικών Διεργασιών του ΑΠΘ,

θα μας παρουσιάσουν τις μετρήσεις συγκέντρωσης αιωρουμένων σωματιδίων σε 20 σημεία στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης. Οι μετρήσεις αυτές γίνονται για πρώτη φορά εδώ και ένα χρόνο με σκοπό την αποτύπωση της συνολικής εικόνας της ρύπανσης στη Θεσσαλονίκη. Στην παρουσίαση θα συζητηθούν επίσης θέματα, όπως η μείωση του Βαρδάρη, αλλά και οι πιθανές πηγές ρύπανσης της πόλης, όπως αυτές προκύπτουν από προσομοιώσεις με βάση τις νέες μετρήσεις.

Με τη συνεργασία του Ναυτικού Ομίλου Θεσσαλονίκης

Δευτέρα 8 Μαρτίου 2010, 7 μμ
Ναυτικός Όμιλος Θεσσαλονίκης,
Θεμ. Σοφούλη 112, Καλαμαριά

Είσοδος Ελεύθερη

Για κρατήσεις θέσεων, επικοινωνήστε με τη Χρυσούλα Μελίδου στην ηλεκτρονική διεύθυνση chrysoula.melidou@britishcouncil.gr ή στο τηλέφωνο 2310 378 314

Ο ΜΠΑΜΠΑΣ ΚΑΙ Η ΜΑΜΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΟΝΤΑΙ

Ο μπαμπάς και η μαμά εκπαιδεύονται

Είναι οι γονείς τα «αφεντικά» στο σπίτι; Σε πολλές οικογένειες, όχι. Αρκετοί γονείς προτιμούν να είναι πρωτίστως «φίλοι» με τα παιδιά τους και δεν προσπαθούν να ελέγξουν τη συμπεριφορά τους. ΄Οπως αναφέρει Το Βήμα (28.02.2010), έχουν αφήσει στο περιθώριο το δημιουργικό παιχνίδι και αδιαφορούν για τη διατροφή των παιδιών, ακόμη και κατά την τρυφερή βρεφική ηλικία. Οι ειδικοί επιχειρούν να συμβουλέψουν τους νέους γονείς και προτείνουν τέσσερα βασικά βήματα τα οποία θα βοηθήσουν στην ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών.

Οι δύο γονείς πρέπει πρώτα να συμφωνήσουν μεταξύ τους για τα όρια και τους τρόπους εφαρμογής τους και έπειτα να τα εξηγήσουν με σαφήνεια στα παιδιά. Το ζήτημα είναι ότι οι σχέσεις των γονέων με τα παιδιά τους είναι αναγκαστικά εξουσιαστικές, όπως λένε οι ειδικοί. Ετσι, συχνά οι γονείς επινοούν κανόνες πειθαρχίας και απαιτούν από τα παιδιά συνήθως να τους εφαρμόσουν πιστά. «Στη ζωή των παιδιών, που ακόμη είναι ανώριμα, και για την κατάλληλη αγωγή τους, είναι χρήσιμα τα όρια υπό την προϋπόθεση ότι είναι λογικά» λέει ο διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ) κ. Ν. Φακιολάς.

Oι σωματικές τιμωρίες αποτελούν βάναυση και αψυχολόγητη συμπεριφορά των γονέων, υπογραμμίζει ο ειδικός, και έχουν ως αποτέλεσμα την αντίδραση και τον τραυματισμό της προσωπικότητας των παιδιών, όπως και οι λεκτικοί ή ψυχοσυναισθηματικοί καταναγκασμοί.

Οι γονείς μαζί με τα παιδιά πρέπει να διαμορφώνουν ένα πρόγραμμα καθημερινής ζωής και δράσης των παιδιών. «Τροποποιήσεις μπορούν να γίνουν σε έκτακτες περιπτώσεις, αλλά υπαναχωρήσεις δεν πρέπει ποτέ να είναι κανόνας ή επιλογή τού ενός γονέα,εκτός αν έχει μόνος του την κηδεμονία του παιδιού» τονίζει ο διευθυντής Ερευνών του ΕΚΚΕ.

Επιπλέον οι γονείς πρέπει να μάθουν να λένε «όχι» και να το εννοούν. «Το γεγονός ότι δεν μπορούν να είναι συνεπείς στους κανόνες που οι ίδιοι θέτουν,είναι από τα πρώτα μηνύματα που παίρνει το παιδί για τον τρόπο και τους κανόνες της ζωής» λέει η ψυχολόγος- γνωσιακή ψυχοθεραπεύτρια κυρία Ασημίνα Χριστοπούλου . Δεν είναι κακός ο γονιός που επιβάλλει μια τιμωρία και την εφαρμόζει. «Μπορεί προσωρινά να γίνεται δυσάρεστος, είναι όμως αυτή η στάση του που τον κάνει ένα πρόσωπο στο οποίο μπορεί να στηριχτεί το παιδί σε αυτό και να απευθυνθεί σε οποιαδήποτε στιγμή» εξηγεί η κυρία Χριστοπούλου.

Το παιχνίδι είναι εκπαίδευση ζωής, γι΄ αυτό οι γονείς πρέπει να ενθαρρύνουν τα παιδιά να παίζουν με δημιουργικά παιχνίδια και να μην τα αφήνουν «κολλημένα» μπροστά σε μια οθόνη. Το παιχνίδι αποτελεί δραστηριότητα ζωτικής σημασίας για την ομαλή ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του παιδιού και αποτελεσματικό παιδαγωγικό μέσο. «Αποδοτικό είναι το δημιουργικό παιχνίδι το οποίο κατασκευάζει το ίδιο το παιδί ή που ελέγχει πλήρως,και αυτό καλλιεργεί τις δεξιότητες και τη φαντασία του, ή είναι παιχνίδι που εξασκεί το σώμα, τη μνήμη και την εξυπνάδα χωρίς να δημιουργεί εντάσεις ή εξαρτήσεις του παιδιού» επισημαίνει ο κ. Φακιολάς.

Αν οι γονείς διαβάζουν καθημερινά στα παιδιά τους από την ηλικία των τριών ετών, εκείνα «ανθίζουν» γρηγορότερα από τα υπόλοιπα όταν αρχίζουν το σχολείο. Μάλιστα αυτά τα παιδιά προηγούνται των υπολοίπων στην ανάπτυξη κατά τουλάχιστον δύο μήνες όχι μόνο στη γλώσσα, στη γραφή και στην ανάγνωση, αλλά και στην αριθμητική.

΄Οταν η μητέρα δεν θηλάζει το μωρό της και το ταΐζει με στερεά τροφή πριν από την ηλικία των τεσσάρων μηνών, όταν αργότερα τα σνακ και τα γρήγορα γεύματα αντικαθιστούν το σπιτικό φαγητό, τότε τα παιδιά καταλήγουν παχύσαρκα. Δεν είναι τυχαίο ότι στην Ελλάδα τα παιδιά ηλικίας τριών-έξι ετών σε ποσοστό 31% είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα, σύμφωνα με έρευνα του Ιδρύματος Αριστείδης Δασκαλόπουλος.

Μάλιστα, τα ευρήματα μελέτης του Τμήματος Προληπτικής Ιατρικής και Διατροφής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Κρήτης, που εκπονήθηκε προ πενταετίας, δείχνουν ότι περισσότερα από τα μισά παιδιά που συμμετείχαν στην έρευνα εμφάνιζαν αυξημένα επίπεδα τριγλυκεριδίων και σακχάρου στο αίμα, περίμετρο μέσης μεγαλύτερη από τη φυσιολογική για την ηλικία τους και χαμηλά επίπεδα «καλής» χοληστερόλης. Και αυτό διότι κατανάλωναν τροφές με επικίνδυνα λιπαρά οξέα και φτωχές σε φυτικές ίνες.

Και τα εννέα «πρέπει» για τους γονείς:

1. * Να θέτουν όρια στη ζωή των παιδιών με την προϋπόθεση ότι είναι λογικά.
2. * Να συμφωνούν μεταξύ τους για τα όρια και τους τρόπους εφαρμογής τους και έπειτα να τα εξηγούν στα παιδιά.
3. * Να μη χρησιμοποιούν σωματική βία. Η σωματική τιμωρία, όπως και ο λεκτικός ή ψυχοσυναισθηματικός καταναγκασμός, έχει ως αποτέλεσμα την αντίδραση και τον τραυματισμό της προσωπικότητας των παιδιών.
4. * Μαζί με τα παιδιά να διαμορφώνουν ένα πρόγραμμα καθημερινής ζωής και δράσης που να επιδέχεται έκτακτες τροποποιήσεις.
5. * Να είναι συνεπείς. Το «όχι» να είναι πάντα «όχι».
6. * Να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να παίζουν με δημιουργικά παιχνίδια ή να βγαίνουν παρέα έξω για να παίξουν.
7. * Να διαβάζουν στα παιδιά από μικρή ηλικία και να τα ενθαρρύνουν να διαβάζουν μόνα τους καθώς μεγαλώνουν.
8. * Να μην πιέζουν τα παιδιά προσχολικής ηλικίας να μάθουν το αλφάβητο ή να μετρούν.
9. * Να επιμένουν στον θηλασμό. Οι μητέρες πρέπει να θηλάζουν τα μωρά τους τουλάχιστον 4-6 μήνες και να φροντίζουν ώστε η οικογένεια να τρέφεται βάσει των αρχών της μεσογειακής δίαιτας.

ΤΟ ΒΡΑΒΕΙΟ

Απονέμουμε το φετεινό Nobel Λογοτεχνίας
στο γλωσσολόγο Κλάους Μίλερ , ο οποίος
διά πρωτότυπων οικονομοτεχνικών μεθόδων
απέδειξε ότι
τα επώνυμα των σύγχρονων Ελλήνων
τείνουν να συρρικνωθούν στα εξής τέσσερα:

Ελληνοαπατεωνάκης
Ελληνοκομπιναδόρος
Αρχικομπινατζής
Καρααπατεώνας

ΜΙΑ ΑΝΑΣΑ ΠΡΙΝ ΑΠ΄ ΤΑ 37 ΜΟΥ ΧΡΟΝΙΑ

ΦΙΛΟΔΗΜΟΣ

Επτά τριηκόντεσσιν επέρχονται λυκάβαντες,
ήδη μοι βιότου σχιζόμεναι σελίδες΄
ήδη και λευκαί με κατασπείρουσιν έθειραι,
Ξανθίππη, συνετοί άγγελοι ηλικίης.
αλλ' έτι μοι ψαλμός τε λάλος κώμοί τε μέλονται,
και πυρ απλήστω τύφετ' ενί κραδίη.
αυτήν αλλά τάχιστα κορωνίδα γράψατε , Μούσαι,
ταύτην ημετέρης, δεσπότιδες, μανίης.

Παλατινή Ανθολογία, 11.41.

***
Μια ανάσα πριν απ' τα τριαντα εφτά μου χρόνια,
κι άρχισαν να σχίζονται οι σελίδες της ζωής μου.
Άφθονες είναι οι άσπρες τρίχες στο κεφάλι μου, Ξανθίππη,
απεσταλμένοι της φρόνιμης ηλικίας.
Όμως ακόμα με νοιάζουν ο ήχος των μουσικών οργάνων
και τα γλεντοκόπια , ενώ η φωτιά καλά κρατεί στην άπληστη καρδιά μου.
Στην τρέλα μου αυτή βάλτε ένα γρήγορο τέλος, κραταιές μου Μούσες.

ΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

"ΟΤΑΝ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ,
ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΦΑΣΙΣΜΟΣ!"

Αφιερωμένο εξαιρετικά στους λαμπρούς
"δημοκράτες" των Χανίων,
που καίνε συναγωγές και χαράζουν
αγκυλωτούς σταυρούς στα μπράτσα
καθηγητριών, μέσα στην εκκωφαντική
σιωπή της τοπικής κοινωνίας.

ΤΑΞΙΔΙ

ΤΑΞΙΔΙ

Kάτω από ένα πεύκο
O αγέρας δε φυσούσε
Tραγούδαγε τον ύπνο
Mια κοπέλα

Kάτω από τον ύπνο
H αναπνοή μας φύλαγε
H αυγή
Nα περάσει το ρέμα

Ήταν νύχτα
Ποιος ξέρει
Aν δε γεννηθήκαμε
Tότε

Σαν κλείνουμε τα μάτια
Φοβούμαστε και τώρα
Mήπως γίνουμε ξένοι
O ένας στον άλλο

Aλλά τότε δεν έφταιγε
Παρεκτός η καρδιά μας
Mας αγαπούσε η θάλασσα
Mας αγαπούσε ο ύπνος

Σήμερα η μπόρα πέρασε
Θα μας σηκώσει ο Θεός
Θα μας φιλήσει
Θα γίνουμε παιδιά του

Πάνω στη χλόη
O στοχασμός μας τρέχει
Mελαγχολεί σα μέλισσα
Mελαγχολεί και πάει

Kαι καβαλάρης ο άνεμος
Mπροστά του περπατάει
Kαι χαιρετάει τα σύννεφα
Kαι αψηφά τη γη

Γιώργος Σαραντάρης (1908-1941) ,
"Σαν Πνοή του Aέρα". Εκδόσεις Eρμής.Αθήνα 1999)

ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ

Μελισσόπετρα Γορτυνίας (Μετά τη Δημητσάνα).
Υψόμετρο 880 μετρα. Κάτοικοι 63 (Απογραφή 1991) .
Απασχόληση κατοίκων: γεωργία , κτηνοτροφία.
Τόπος καταγωγής του Δημήτρη Μητρόπουλου.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ
[ΑΡΧΙΜΟΥΣΙΚΟΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΝΟΗΣ]

ΓΕΝΝΗΣΗ: 1η Μαρτίου 1896. Καταγωγή από τη Μελισσόπετρα Γορτυνίας.
ΣΠΟΥΔΕΣ: Πιάνο και σύνθεση στο Ωδείο Αθηνών , από το 1910-1919.
Το 1920 παίρνει υποτροφία για τις Βριξέλες. και το 1921 μαθαίνει
εκκλησιαστικό όργανο στο Βερολίνο και γνωρίζεται με τον διάσημο
συνθέτη και δάσκαλο Φερούτσιο Mπουζόνι.
ΚΑΡΙΕΡΑ: Βοηθός μαέστρου στην Oρχήστρα του Eλληνικού Ωδείου (1924-1925), μαέστρος της ορχήστρας του Συλλόγου Συναυλιών (1925-1927) και αρχιμουσικός στην ορχήστρα του ορχήστρα του Ωδείου Αθηνών, έως το 1939. Έντονη αμφισβήτηση της δουλειάς του από εμπαθείς "παραδοσιακούς" και ατάλαντους μουσικούς αλλά και αδαείς κριτικούς.
ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΣΤΙΓΜΗ:Το 1936 διευθύνει,ύστερα από πρόσκληση, τη Συμφωνική Oρχήστρα της Bοστόνης στο Tρίτο Kοντσέρτο του Προκόφιεφ, όπου αναλαμβάνει και το ρόλο του σολίστα. Η ερμηνεία του προκαλεί βαθιά εντύπωση .
Η ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΚΛΗΣΗ: Αποδοχή της θέσης του πρώτου αρχιμουσικού της Συμφωνικής Oρχήστρας της Mιννεάπολης (1938 - 1949). Μόνιμη εγκατάσταση στις ΗΠΑ.
Η ΑΠΟΓΕΙΩΣΗ: Α/Καλλιτεχνικός διευθυντής και πρώτος αρχιμουσικός της Oρχήστρας της Φιλαδέλφειας (1944). Β/ Μόνιμος συνδιευθυντής στη Φιλαρμονική Oρχήστρα της Nέας Yόρκης , μαζί με τον Λέοπολντ Στοκόφσκι (1949). Γ/ Απόσυρση Στοκόφσκι. Ο Mητρόπουλος μοναδικός διευθυντής ορχήστρας στη Φιλαρμονική Oρχήστρα της Nέας Yόρκης (1950). Δ/ Ανάληψη από τον Μητρόπουλο και των καθηκόντων του καλλιτεχνικού διευθυντή της ίδιας ορχήστρας (1951). Ε/ Θριαμβευτικές περιοδείες σε όλες τις μεγάλες πρωτεύουσες και τα σπουδαιότερα φεστιβάλ του κόσμου . ΣΤ/ Διεύθυνση φημισμένων ορχηστρών (Φιλαρμονική του Bερολίνου, Συμφωνική Oρχήστρα της Bαυαρικής Pαδιοφωνίας, Bασιλική Oρχήστρα του Concertgebouw κ.α.) σε έργα του κλασικού ρεπερτορίου αλλά και σημαντικών συνθετών του 20ού αιώνα. Μνημειώδης η ικανότητά του να διευθύνει χωρίς παρτιτούρα.
ΘΑΝΑΤΟΣ: Η υπερεντατική δραστηριότητά του υπέσκαψε την υγεία του.
Πέθανε ύστερα από καρδιακή προσβολή, ενώ έκανε πρόβα της 3ης Συμφωνίας του Μάλερ στη Σκάλα του Μιλάνου (2/11/1960). Αποτεφρώθηκε, ύστερα από επιθυμία του, στην Ελβετία. Η τέφρα του μεταφέρθηκε στην Αθήνα και εκτέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα στο Ωδείο Hρώδου Aττικού.

Η ΑΤΑΚΑ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ

ΜΝΗΜΗ
Frédéric François Chopin
( 1 Μαρτίου 1810-1949)

Who shall proclaim the golden fable false
Of Orpheus' miracles? This subtle strain
Above our prose-world's sordid loss and gain
Lightly uplifts us. With the rhythmic waltz,
The lyric prelude, the nocturnal song
Of love and languor, varied visions rise,
That melt and blend to our enchanted eyes.
The Polish poet who sleeps silenced long,
The seraph-souled musician, breathes again
Eternal eloquence, immortal pain.
Revived the exalted face we know so well,
The illuminated eyes, the fragile frame,
Slowly consuming with its inward flame,
We stir not, speak not, lest we break the spell.

[Απόσπασμα από το ποίημα της αμερικανίδας
ποιήτριας Emma Lazarus (1849-1897) "Chopin"]

Ακούτε τη "Σονάτα για πιάνο Νο 2", που καταλαμβάνει
την εικοστή θέση στον πίνακα των 150 σπουδαιότερων
έργων του κλασικού ρεπερτορίου , σύμφωνα με
το digitaldreamdoor.nutsie.com.
Στο πιάνο ο διάσημος Βλαντιμίρ Χόροβιτς (1903-1989).

[Ελάχιστη συμβολή στον παγκόσμιο εορτασμό
για τα διακόσια χρόνια από τη γέννηση του συνθέτη]