ΑΠΟΦΕΥΓΩ ΤΑ ΛΑΘΗ -ΒΕΛΤΙΩΝΩ ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ ΜΟΥ

• Μία, μια ( και όχι: μιά), δύο, δυο (και όχι: δυό).
• Εννιά, εννέα, εννιακόσια, εννιακοσιοστός . Προσοχή! Οι λέξεις  ενενήντα, ένατος, ενενηκοστός.με ένα "ν".
• «Τριάμισι χρόνια, τρεισήμισι μέρες» (όχι τρεισήμισι χρόνια).
• Οι τύποι της ερωτηματικής αντωνυμίας ποιος είναι μονοσύλλαβοι και δεν τονίζονται: ποια, ποιο, ποιες, ποιοι, ποιους , ποια, κ.λπ.
• γι΄ αυτό (και όχι: γιαυτό).
• απ’ ό,τι (και όχι: απ’ ότι).
• απολαύω (κι όχι: απολαμβάνω) της εμπιστοσύνης, θα αποταθώ (κι όχι: θα αποτανθώ), προοιωνίζεται την ήττα (και όχι: προοιωνίζει την ήττα),πριν από τη λήξη (και όχι: πριν τη λήξη) , η μετοχή της Εθνικής γίνεται αντικείμενο διαπραγμάτευσης στην τιμή των 5 ευρώ (και όχι: διαπραγματεύεται στην τιμή των 5 ευρώ).
• καθότι ή καθ’ ότι (και όχι: καθ’ ό,τι).
• οτιδήποτε (και όχι: ο,τιδήποτε).
• καθένας, καθεμιά (και όχι: κάθε ένας, κάθε μια).
• μ’ εμένα, μ’ εσένα κλπ (και όχι: με μένα, με σένα).
•  Το άρα (=επομένως)  δεν συνοδεύεται από το λοιπόν (όχι: "άρα λοιπόν").
• παρ’ όλα αυτά (και όχι: παρόλα αυτά). Αλλά παρόλο.
•   « Από τη Βουλή διέρρευσε  χθες η πληροφορία για έκτακτη συνεδρίαση...» (και όχι : Η εφημερίδα  διέρρευσε την είδηση ότι θα γίνουν εκλογές). Θυμηθείτε : το ρήμα "διαρρέω" δεν είναι μεταβατικό, όπως επίσης και το ρήμα "λειτουργώ" (δε λέμε : θα το λειτουργήσω).
• διά (και όχι: δια [Η πρόθεση είναι λόγια  δισύλλαβη]). Αντίθετα η μονοσύλλαβη : για.
• η δουλειά (και όχι: η δουλιά) .
• «το εδώλιο του κατηγορουμένου» (και όχι: το ειδώλιο= μικρό άγαλμα από πηλό ή μάρμαρο κλπ).
•  Ο Πέτρος έχει την Ψιλή κυριότητα (νομικός όρος) του σπιτιού και ο πατέρας του την επικαρπία (και όχι:Ο Πέτρος έχει την υψηλή κυριότητα...)
• πληροίς, πληροί (ρμ: πληρώ) (και όχι: πληρείς, πληρεί), απαξιοί (κι όχι: απαξιεί ).
• ΠΡΟΣΟΧΗ : 1.  Ο Πρωθυπουργός  επανέλαβε (αόρ.) εχθές ότι δεν θα γίνουν εκλογές 2. " Επανάλαβε (προστκτ.) ό,τι σου είπα!". [Κανόνας: Οι προστακτικές δεν παίρνουν χρονική αύξηση.Παραδείγματα : "παρήγγειλα (αόριστος)  ένα ουίσκι" - "παράγγειλέ (προστκτ.) μου μία μπίρα, σε παρακαλώ" (ποτέ στην προστακτική: παρήγγειλε ένα ποτό), "αυτός αντέγραψε (αόριστος) το απόσπασμα" - "αντίγραψέ μου αυτό το απόσπασμα", "ο Σόιμπλε  απέρριψε την πρότασή του Τσίπρα" - " Σε συμβουλεύω: απόρριψε αμέσως  την πρότασή του! ".
• κάθιδρος (και όχι: κάθιδρως) 
• ανέκαθεν ήταν πολύ επιμελής  (και όχι:  από ανέκαθεν).
• ανήκε και όχι  άνηκε (πολύ συχνό λάθος).
• παρεμπιπτόντως (και όχι: παρεπιπτόντως).
• βραδιά, βραδιάζει, βραδινός, αλλά βράδυ.
• βλίτο (και όχι : βλήτο).
• ο μυς, οι μύες, τους μυς (και όχι: οι μυς, τους μύες).
• ο ιχθύς, οι ιχθύες, τους ιχθύς (και όχι: οι ιχθείς, τους ιχθύες).
• όροφος αλλά προσοχή: διώροφος, τριώροφος, πολυώροφος.
• Γαλλία αλλά Πορτογαλία.
• αβγό και αυγό / κτίριο και κτήριο / χειρούργος και χειρουργός = χρησιμοποιούνται ισότιμα.
• ποικίλλω ( και όχι:  ποικίλω). Όμως :ποικιλία.
• θα παραδώσω, να αποδώσω και όχι παραδόσω, αποδόσω. Αλλά απόδοση, παράδοση.
• Επιφάνια (εορτή) , Θεοφάνια (και όχι: Επιφάνεια). Αλλά : η επιφάνεια του νερού,του εδάφους κλπ.
• ανδριάντας (και όχι αδριάντας).
• Δώσ’ μου (=δώσε μου) και όχι "δος μου" ή  "δως μου". Προσοχή: Θυμόμαστε την παράκληση της προσευχής: "δος ημίν σήμερον". Ομοίως, δώσ’ το στον Κώστα .  Προσοχή: πρέπει να τονίζεται το "δώσ’".
• Οκτώβριος (και όχι: Οκτώμβριος).
• ειδωλολατρία, πρωτοπορία κλπ. (και όχι: ειδωλολατρεία, πρωτοπορεία), διότι προέρχονται από ουσιαστικά (ειδωλολάτρης κλπ.) και όχι από ρήματα.
• περηφάνια (και όχι: περηφάνεια) αλλά υπερηφάνεια (και τα δύο σωστά, αλλά προσοχή στη διαφορετική κατάληξη). Και περιφανής.
• αυτός καθ΄ εαυτόν, αυτή καθ’εαυτήν, αυτού καθ΄ εαυτόν, αυτής καθ’ εαυτήν, αυτόν καθ΄ εαυτόν, αυτοί καθ΄ εαυτούς, αυτών καθ΄ εαυτούς κλπ. Και επίσης αυτός καθαυτόν, αυτή καθαυτήν κλπ[ Δηλαδή: η πρόθεση κατά +αιτιατική].(και όχι: αυτού καθ΄ εαυτού, αυτής καθ΄ εαυτής, αυτοί καθ΄ εαυτοί κλπ.).
• Αϊ-Βασίλης, Αϊ-Γιώργης. Το "Αϊ" δεν τονίζεται, δεν γράφεται "Αη" και ακολουθείται πάντα από ενωτικό ("-").
• «οι στήλες του "Ολυμπίου Διός"» , έχει όμως καθιερωθεί ως ισότιμο   και το:  οι στύλοι του "Ολυμπίου Διός"
• γραφειοκρατία (και όχι: γραφειοκρατεία)
•  η περίπολος (και όχι: το περίπολο, που όμως απαντάται  σε λογοτεχνικά κείμενα), ο γεμιστήρας, ο τελαμώνας, ο αορτήρας, ο ζωστήρας (και όχ:ι θηλυκά), στρατιώτης προσκεκολλημένος σε άλλη μονάδα (και όχι: προσκωλυόμενος)
• πλήρης αδυναμία, πλήρης κατανόηση (και όχι πλήρες αδυναμία, πλήρες κατανόηση) και πλήρες νόημα  ( όχι : πλήρη νόημα)
• των τρεχουσών συναλλαγών (και όχι: των τρεχόντων συναλλαγών) 
•  Φέρε μας δύο κόκα-κόλες (και όχι: δύο κόκα-κόλα), αλλά: δύο βίντεο,  πέντε Sprite (και όχι: Sprites).
•  «Ευχαριστούμε όλους όσοι μας συμπαραστάθηκαν» (και όχι: «όλους όσους…». Προσοχή στην περίπτωση που η αντωνυμία είναι αντικείμενο: «Τηλεφώνησε σε όλους όσους θυμήθηκε εκείνη τη στιγμή»
• Προσοχή στη σωστή χρήση των πτώσεων  των πολύ συνηθισμένων αρκτικόλεξων:π.μ. (=προ μεσημβρίας), μ.μ. (=μετά μεσημβρίαν και όχι μετά μεσημβρίας), π.Χ. (=προ Χριστού), μ.Χ. (=μετά Χριστόν και όχι μετά Χριστού).
• Προσοχή στην  Κλητική: "κυρία Πρόεδρε" (και όχι: "κυρία Πρόεδρος"), Αλφόνσε, Ερρίκε, Ενδμόνδε, (κι όχι: Αλφόνσο,Ερρίκο, Ενδμόνδο). 

• Η φράση «εξ απαλών ονύχων» σημαίνει από παιδί, από την παιδική ηλικία (και όχι: «με το μαλακό», ακροθιγώς).
• γενηθήτω (γίγνομαι) το θέλημά σου  (και όχι : γεννηθήτω (γεννιέμαι) το θέλημά σου)
• έχω απαυδήσει και (και όχι: έχω απηυδήσει), αλλά απηύδησα (και όχι: απαύδησα) και απηυδισμένος (όχι: απαυδισμένος) 
• Ο επικεφαλής του στρατεύματος , η διαταγή  του επικεφαλής ήταν σαφής , συνάντησα τον επικεφαλής  της μονάδας , οι επικεφαλής  κοκ. (και όχι: τον επικεφαλή, του επικεφαλούς κλπ).
•  Περισσότεροι από έναν ή περισσότεροι του ενός (και όχι: περισσότεροι από ένας)
• ο ασφαλής τρόπος επίλυσης του προβλήματος , η   ασφαλής (και όχι : ασφαλή) αναστροφή, ασφαλές (όχι: ασφαλή)  περιβάλλον  
• «επί τούτω» σημαίνει ειδικά γι’ αυτό και όχι επίτηδες (ΠΧ: το θέμα λύθηκε με μια επί τούτω ρύθμιση)
• «επί τούτου» σημαίνει επ’ αυτού, επάνω σ’ αυτό, σχετικά με αυτό και όχι ειδικά γι’ αυτό. (παρουσίασε το θέμα και συζητήθηκαν προτάσεις επί τούτου)
• Το πλαίσιο των αρμοδιοτήτων μου είναι περιορισμένο  (και όχι: τα πλαίσια).Θυμηθείτε :ένα είναι πάντοτε το πλαίσιο.
• «κατ΄ αρχήν» ή «καταρχήν» (=στα βασικά σημεία), Κατ΄ αρχάς (=αρχικά). Π.χ. «Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε κατ’ αρχήν», «Κατ’ αρχάς, να διευκρινίσουμε…»
• «ήκιστα» σημαίνει ελάχιστα ή καθόλου.
•  του παχέος εντέρου (και όχι: του παχιού εντέρου), του ευρέος φάσματος ( και όχι: του ευρύ φάσματος)
• «εδώδιμα» σημαίνει «φαγώσιμα» και όχι «ντόπια», «εγχώρια».Θυμόμαστε όλοι την παλιά διαφήμιση : Εδώδιμα και αποικιακά
• «ευάριθμος» σημαίνει αυτός που μπορεί να μετρηθεί, άρα ο λίγος ή αυτός που έχει λίγα. Δεν είναι συνώνυμο του «πολυάριθμος» ούτε σημαίνει «πολλά».
• «αδολεσχία» είναι η ακατάπαυστη φλυαρία
•  η σορός του Μητσοτάκη εκτέθηκε  σε λαϊκό προσκύνημα  (Και όχι: η  σωρός) . Λέμε όμως:  ο σωρός από τούβλα.
• «αδρομερής» είναι ο γενικός, χοντρικός, χωρίς πολλές λεπτομέρειες
•  άλλο το παραλείφθηκε από το (παραλείπω) και άλλο το παραλήφθηκε (από το παραλαμβάνω)
•  Ανεξαρτήτως ηλικίας, φύλου και φυλής  (και όχι: ανεξαρτήτου ηλικίας, φύλου και φυλής).
• «Λυδία λίθος» είναι, μεταφορικά, αυτό με το οποίο ελέγχεται, δοκιμάζεται κάτι.
• «Έωλος» σημαίνει χθεσινός, παλιός, ξεπερασμένος.